"Yaralı bir askere aşık olmakmı aklım uçundan bile geçiremezdim"

Aynı yetimhanede büyümüş fakat yolları ayrılmış olan Güneş Aydın ve Alp Yaman yıllar sonra asker olmuş ve aynı timde karşılaşmışlardır.

İşaret ve orta parmağıyla önünde ki o bile ona kısa gelen mikrofona iki kere vurdu. Başından beri ondan ayırmadığım suskun gözlerimi sanki ilk defa onu görüyormuşum gibi tekrar bakışlarımı ona diktim. İki elini arkasında birleştirdi. Üniformasının bile gizleyemediği pazuları daha da şişmişti. Adeta ben askerim diye bağıran geniş omuzları şaha kalkmıştı. Keskin çenesini kaldırdı. Göz kapakları aşağı çekildi. Böylece bize daha yüksekten baktığının bir başka kanıtıydı. İfadesiz, sert bakışlarını bizde gezindirdi. Dudakları aralandı. Ve o tok, sert, erkeksi sesi kulağımı doldurdu. "Ben Yüzbaşı Kunter Alpay Karakan. Mahallenizde yaşanan terör saldırısı sebebiyle evleriniz kullanılamaz hale gelindiği tespit edilmiştir. Bunun nihayetinde, siz 18 sivil halkı bir süreliğine burada misafir edeceğiz." Her cümlesi adeta resmiyetinin sesi olmuştu. Her cümlesi benim bile ismini bulamadığım başlığın yazısı gibiydi. Tok sesin sahibi o adamın hayatımdaki başlığının başrolünü oynayacağını bilmiyordum. Bilemezdim. Kız çocuğu elinden tutacak bir el ister. Şafak çöker, kızıl baş çeker. Kara örtü, göze çarşaf olur. O adamın, kız çocuğunun içindeki lâlin tetiği, onun kaderinin başlı başına bir alın yazısı olduğunu asla bilemezdim. "Peri kızlarının hikayesi."

İlayda yıllar önce annesini kaybeder ve o gün bir yemin veri asker olup annesi bulmak için asker olur bir gün babası tarafından Siirte taini çıkar Siirte doğru yola çıkarken arabsına bir yabancı çapar Fakat bilmediği şey onun yıllar önceki çocuklu aşkıdır Peki gerçek ailesi ne ilaydanın haberi vardı nede gerçek ailesinin Instagram hesabım Efsane_yazarrr

Yıllar sonra kırık kalplerin buluşması…

Güçlü bir kadın düşünün 17 yılı , çocukluğu , ailesi , haytı çalınmış ve tüm bunlara karşılık travmalar , esaretler , zaaflar hediye edilmiş bir kadın .Peki bu kadın düştüğü yerden kalkıp intikam yemini ederse ne olur. Devrim Sönmez ( Arslan ) hayatındaki tüm karanlığı bir gece de gömer ve doğan güneşle intikam oyununun ateşini fitiller. Avlarıyla pençesinde kurduğu sahnede oynar ve zamanı geldiğinde de tereddüt bile etmeden pençesini sıkar. Diğer yandan harp okulunun bir numaralı asker adayı Kaan Demirel. Bakalım bu ikili yanana gelince ne olucak .

Yüzbaşı Barış Bozkurt (Kurt) ile Kdm. Üsteğmen Umay Karaca` nın (Şafak) o imkansız sanılan aşkı...

Bir Emrin Bedeli...

"Meleklerin cehenneme gittikleri nerde görülmüş. Ama senin gibi şeytanlar oraya gidiyo " Diyen bir askerle kafamı o yöne çevirdim. Yanıma geldi ve...

Birden çıkan büyük bir olay yüzünden çok iyi olan askerlerin oluşturulduğu bir tim oluşturulur kimsenin bilmediği tozu dumana çevirecek tin gölge timiydi yeni kurulan bu tim begümün kara geçmişinden olan poyrazla karsılaşacaktı peki ne olacak? begüm poyraz affedecek mi?Bu olay bu başarılı tim sayesinde zafere mi ulaşılacak?aksiyon,dram,hüzün ve askeriye içerikli kitap sizi bazen mutlu edeceksen bazen üzecek keyifli okumalar

HATT-I HAREKÂT: KESİT Kuzey Irak’ın keskin ayazı, sığınağın taş duvarlarını yalayıp geçerken içerideki sessizlik, bir bombanın piminin çekilmesinden hemen önceki o tekinsiz ana benziyordu. Yüzbaşı Baras, önündeki haritaya bakmıyordu; bakışları, titreyen mum ışığının duvarda oluşturduğu düzensiz gölgelere saplanmıştı. "Komutanım," dedi Üstçavuş Çakır, sesindeki o her zamanki neşeyi bu kez bir kenara bırakarak. "Tim hazır. Sızma için emir bekliyoruz. Ama... İyi misiniz? Yine o uzaklara bakıyorsunuz." Baras, başını yavaşça kaldırdı. Gözleri, Çakır’ın üzerinde bir namlu gibi gezindi. Bu adamın ruhu, on sekiz yıl önce Erzurum’un Palandöken eteklerinde bir kar fırtınasına kurban verilmişti. O günden beri Baras, yaşayan bir ölüden ziyade, nefes alan bir mekanizmaydı. "Benim iyiliğim ya da kötülüğüm senin merminin hızını değiştirmez Çakır," dedi Baras. Sesi, vadiye çöken sisten daha pürüzsüz ama daha dondurucuydu. "Sen kendi hattına odaklan. Biz buraya iyileşmeye değil, yok etmeye geldik." Baras, elini gayriihtiyari göğüs cebine attı. Parmak uçları, üniformasının sert kumaşının altındaki o yumuşak, eski bez parçasına değdi. O küçük kumaş artığı, Baras’ın mermerleşmiş göğüs kafesinin içindeki tek canlı hücreydi. Efsun’un o karlı gecede uzattığı, yamalı bebeğin kopan kalbi... Dışarıda rüzgâr uğuldarken, Baras’ın kulaklarında on sekiz yıl öncesinin çığlığı yankılandı: "Gitme Baras! Söz vermiştin!" Baras, telsizin mandalına bastı. Geçmişi de, geleceği de o an için sildi. Şimdi sadece barut kokusu ve emirler vardı. "Pençe Timi, hareket. Hedef imha edilene kadar durmak yok. Taviz yok, merhamet yok. Ben gidene kadar da kimse ölmeyecek. Bu bir emirdir." Karanlığın içine ilk adımı atan Baras oldu. Arkasında bıraktığı sadece sığınağın cılız ışığı değil, kendi çocukluğunun külleriydi.

İki arkadaş grubunun birbirleriyle nasıl buluştuğunu biliyor musun? Bilmiyorsan bekleniyorsun.

Babası komutan olan bilge ve ona aşık babasının askeri ege arasındaki gizli başlayan aşk

Bu kitapta yer alan kişi, kurum ve olaylar hayal ürünü olup, gerçeği yansıtmamaktadır.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

​"Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı..." ​Yaren Akın için hayat, sekiz yaşında babasının şahadetinin ardından renklerini yitirdi. Geriye sadece iki renk kaldı: Gri ve Siyah. Babasından kalan son emirle büyüdü: “Toprağa narin bas Yaren kız, altındakiler incinmesin.” ​Yıllar sonra, geçmişin hayaletleri ve deşifre olan kimliğiyle yüzleşen Kıdemli Üsteğmen Yaren, nam-ı diğer Alaca, kendi cehenneminde tek başına yürüyor. Bir yanda bitmek bilmeyen bir intikam ateşi, diğer yanda vatanın emaneti ve karşısında sarsılmaz bir duvar gibi duran Gökhan Yüzbaşı... ​Emanetin canın, sadakatin kalkanın olduğu bu yolda; Alaca ya küllerinden doğacak ya da o siyahın içinde tamamen kaybolacak.

Kıdemli Üsteğmen Noks. Dağlarda Noks diye tanırlar onu. O ve timi karanlık bir sanrı gibidir. Girerler işlerini hallederler çıkarlar ruhunuz bile duymaz. Kurşun timi de kimle A sından Z sine kadar yetenekli bir timdir. Hiç olmayacak bir yerde tanışır Üsteğmen Vera. Onu da dağlar Vera diye tanır. Saf ama ölümcül olan Vera... (Kapak değişe bilir)

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...

Vaşak kod adlı kadın asker ve belalı hayatı. Tomris Türkiye`nin en başarılı kadın keskin nişancılarından biriydi, bunca zamana kadar daha çok özel görevlere katılmış birçok kişinin yapamazsın dediği noktaya ulaşmış ve Kıdemli Üsteğmen olmuştu.

yıllar önce Mardin sokaklarında işlenen bir günah o günah gecesine şahit olan bir çocuk. günahın üzerinden yıllar geçse de en büyük hesaplaşma daha başlamamıştı. köklerini arayan Umay öğretmen. onu korumaya yemin etmiş bir Türk askerî Cihangir Ulusoy. Ezelden ebediyete kaderin zinciriyle bağlı olan bu iki kalp YARIM AY tamamlanan bilecek mi?

Ayağımı bir kez daha burkunca kendimi usulca taşların üzerine bıraktım. Allah aşkına beni taşımanız için asker dışında ne olmam lazım ilk yardım çantası mı Kaan Demir: Hayır karım olman kâfi

Bir ay kızı ve bir güneş oğlan büyüdüklerinde vatanı korursa...

Kaçırılan Irmağın 15 yıl sonra gerçek ailesini bulması

Şef bir kadın ve Asker bir adamın imkansız olmayan aşk hikayesi...

​Biri gölgelerin içinde sessizce savaşan bir "Tilki", diğeri o gölgeleri darmadağın etmeye yeminli bir "Demir". ​Yazgı Tezcan için ölüm, bir düşman elinde esir kalmaktan daha masumdu. Elektrik telleri vücudunu titretirken bile tek bir şeyi düşündü: İntikam. O kapı kırılacak, o hesap sorulacaktı. ​Peki ya kurtarmaya gelen kişi, adını dosyada gördüğünde sesi titreyen o adam olursa? ​"Sessiz Kurşun" başlıyor. Onur, sadakat ve kalbin en derininde saklanan o gizli yara üzerine bir asker hikayesi.