Bir kızın sihirli bir şekile paralel evrene ışınlanası

Ünlü bir bilim insanı`nın yaşamını konu alıyor.

Hayatın bir sonu var sınav için yaşadığımız bu hayatta olmasını istediğimiz bir heycan yok mu acı çekerken mutlu olmak klâsik olsada yaşama tat katan tek şey ...sizce?

Bir okulda yaşayan Türk öğrenciler zombi salgınına uğruyor Ve olanlar geçen zaman kaybolan çocuklar

En yakın zaman da yapacağım...

Kur`an kursu öğretmeni kızın aşkı

Soğuk, kemiklere işleyen bir soğuk... Victoria, titreyen ellerini birbirine sürterken, nefesi havada beyaz bir buhar bulutu oluşturuyordu. Hapishane duvarlarının ardında bıraktığı o dehşet dolu saatlerin izleri, ruhunda derin yaralar açmıştı. Yanında, ona umut veren iki kişi vardı: biri, tıpkı kendisi gibi yaralı bir ruh olan genç doktor; diğeri ise, onu hayata bağlayan, karanlıkta parlayan yıldızlar gibi arkadaşları. Victoria, bir denekti. Babası, ona insanlık dışı deneyler yapmış, onu bir kobay gibi kullanmıştı. Peki, neden? Bir baba, kendi kızına bunu nasıl yapabilirdi? Bu sorunun cevabı, Victoria`nın zihninde dönüp duran bir girdaptı. Her adımda, yeni bir ipucu, yeni bir soru doğuruyordu. Kaçışları, sadece bir başlangıçtı. Onları kovalayanlar, Victoria`nın babasının karanlık sırlarını korumak için her şeyi yapmaya hazırdı. Soğuk ve karanlık, sadece dışarıda değil, Victoria`nın içinde de hüküm sürüyordu. Ancak, umut da vardı. Arkadaşlarının sıcaklığı, doktorun şefkati ve Victoria`nın içindeki o sönmeyen ateş, onları hayatta tutuyordu. Bu kaçış, sadece Victoria`nın değil, aynı zamanda onunla birlikte kaçanların da hikayesiydi. Her biri, kendi geçmişlerinin hayaletleriyle yüzleşirken, Victoria`nın sırrını çözmek için birlikte çalışacaklardı. Bu, sadece bir kaçış değil, aynı zamanda bir arayıştı. Gerçeklerin peşinde, karanlığın içinden aydınlığa doğru bir yolculuktu.

Altı rakamının küçüklüğü size her ne kadar cazip gelmese bile işlevi insanın bedenini hayattan koparacak kadar tehlikeli olduğunu biliyor muydunuz? Peki bu alrıncı rakam dokuza dönerse ne olurdu?

Bana özel, gizli kalması ricasıyla

taslak taslak ve taslak

Hayatınızın değiştiği bir dönem düşünün. Ama zengin olma ya da mutlu olucağınız bir değişim değil bu. Yaşadığınız bu hayatın yalan ve planlı olduğunu öğrendiğiniz bir an. Ne tepki gösterdiniz? Bana sorursanız eğer, ben donup kaldım. Tepki vermeyi bırakın düşünemedim. Çünkü yaşadığınız hayat, düzeniniz, hayaleriniz... bir anda mahvoluyordu. 16 yıldır yaşadığınız her şey 1 sanyede korkunç bir hal alıyordu. Sizcede çok korkunç bir durum değil midir bu?.. Mutlu bir şekilde girdiğimiz binadan eksik ve mahvolmuş bir şekilde çıkıcaktık...

**Kayıp Zamanın Peşinde** Yıl 2137. İnsanlık, ışık hızını aşan ilk uzay gemisi olan *Aetherion*’u inşa etmeyi başardı. Bu gemi, evrenin en uzak köşelerine seyahat edebilme kapasitesine sahipti. Ancak *Aetherion*’un en önemli misyonu sadece keşif değil, aynı zamanda kayıp bir medeniyeti bulmaktı: Chronoslar. Bu kadim medeniyet, zamanda yolculuk yapmayı başarmış ve bir anda tüm izlerini silmişti. Geminin mürettebatı, bir grup seçkin bilim insanı ve askerlerden oluşuyordu. Her biri, farklı alanlarda uzmanlaşmıştı; kaptan Amara, askeri taktiklerde bir dâhi; Dr. Elias, zaman teorisi üzerine dünya çapında tanınan bir fizikçi; ve astrobiyolog Kael, evrenin en gizemli yaşam formlarını incelemede uzmandı. İlk görevleri, galaksinin en karanlık bölgelerinden birine, *Nullus Abyss* adlı bir bölgeye gitmekti. Efsaneye göre, Chronoslar bu bölgede zamanda kaybolmuştu. Ancak bu sadece bir efsane miydi, yoksa ardında daha büyük bir sır mı yatıyordu? Yolculuk boyunca gemide garip olaylar baş göstermeye başladı. Geminin sistemleri beklenmedik arızalar veriyor, mürettebat rüyalarında aynı gizemli sembolleri görüyordu: Bir saat, ama akrebi ve yelkovanı birbirine dolanmış, hareket edemez halde. Dr. Elias, bu sembollerin bir zaman tuzağına işaret ettiğini düşündü, ancak daha derine inmek için daha fazla veri gerekiyordu. *Nullus Abyss*’e yaklaştıklarında, bir anda geminin zaman algısı bozuldu. Mürettebat, aynı anları tekrar tekrar yaşamaya başladı. Her seferinde aynı karanlık boşluk, aynı garip yankılar... Ama bir şey farklıydı. Her döngüde, aralarından biri eksiliyordu. Kaptan Amara, mürettebatı bir arada tutmaya çalışırken, Dr. Elias bu döngünün bir parçası olabilecek bir ipucu buldu: Bir zaman kristali, sadece Chronosların yapabileceği türden bir teknoloji. Bu kristal, zamanda bir yırtık oluşturmuş olabilir miydi? Eğer öyleyse, mürettebat bu sonsuz döngüden nasıl kurtulacaktı? ---

Jfjkfkg jfkdkdk

Konuşarak anlatamazsın derdini. Acıyla bağırsan da dökemezsin içini. Konuşsan insanlar seni dinlemez, Acıyla bağırsan da yine içine dökersin sessiz çığlıklarını...

Mutluluk, büyük olaylarda değil, günlük hayattaki küçük, değerli anların içinde saklıdır; bir gülümseme, bir sohbet veya basit bir huzur anı, hayatı anlamlı kılar. Mutluluğun tanımını açıklayacak bir sürü cümle vardır. Ama mutluluk herkese göre değişen bir şeydir. Bu yüzden Gökçe mutluluğun yolculuğuna başlayarak kendi mutluluk tanımını oluşturacak. Yolculuğa hazır mısınız?

Elisa sezer aylardır ev ev gezip cocuklara bakıcılık yapar...günlerden Çarşamba elisanin iziin günü gece saat 00.11` de bilinmeyen numara arar ve açar.. -buyrun kimsiniz? -yarın saat en geç 08.00 de ******** bu konuma gel gecikmeden! -bayım sizde kimsiniz sabah izinliyim ben ne için çağırıyorsunuz? -bakıcı değil misin yarın burada ol itiraz istemiyorum!!! -pardon ama sg yani İnsanlar beni çekiyor gerçekten valla diyorum KİTAP TAMAMEN KURGUDAN OLUSMAKTA

Baharın ilk ışıkları aynı zamanda bir sonun müjdecisidir.

"Çünkü ucubeler, en tuhaf sırlara sahiptir..."

Unutulmuş bir evrende, iki yabancı bir kaderi paylaşır. Ama ya biri, diğerinin sonunu yazmak için buradaysa? Zahara… Karanlıkla yoğrulmuş bir ışık. Nova’nın külleri üzerine kurulu bir gerçekliğin mimarı. Her adımında geçmişi çığlık atıyor, her nefesinde evren yeniden yazılıyor. Ama en çok… gözlerinden düşen bir yıldız gibi seviyor. Kael… Sessizliğin içinden doğan bir bilmece. Sadakatiyle güven veren, ama içindeki fırtınayı gizleyen bir yankı. Zahara’nın yaralarını sararken kendi elleriyle yeni yaralar açan biri. O mu kurtarıcı, yoksa düşüşün ta kendisi mi? Bir evren yaratıldı. Ama bu evrende sadece aşk değil, gölge de büyüyor. Tanrıların terk ettiği gezegenlerde, ölü anıların kristalleştiği tavanlarda, ve bir zamanlar her şey olan bir kadının yavaş yavaş hiçbir şeye dönüşmesinde bir soru çınlıyor: “Eğer birini seviyorsan… onu kendi suretinle mi, yoksa onun gözleriyle mi yaratırsın?”

Açıklama yok sjskhsjsgsjsgsjsi

Açıklama yok sjskhsjsgsjsgsjsi

Eda ve Kerem’in onlardan intikam almak isteyen kişilerle başa çıkma hikayesi… bu mücadelede onlara katılmak ister misiniz?

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

- Susmayı düşünüyor musun, sesini duymaya dayanamıyorum. -Neden ağır mi geldi söylediklerim o zaman iyi dinle Meçhul sen osun. Yıllarca insanların beklediği kişi sensin ama haklısın senin gibi zayıf biri bunu kaldıramaz. Bir anda yere düştüm yine saçma rüyalardan birini görmüştüm hayır anlamıyorum normal hayatta bu kadar monoton yaşayan biriyken neden rüyalarımda süper kahraman olmaya çalıştığımı anlamıyordum.

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...