Şu an yok bir açıklama ayol a aaaaaaaa

Sıradan bir sahne görevlisi , Senaryo yazarı ve izleyici herkesi memnun etmek zorunda olan bir oyuncu olarak kaderin ve zaman seni ne kadar değiştirebilir ki ? ....Hadi karanlığa teslim ol....

ÖLÜME FISILDAYAN ADAM

Hastalık ilerledikçe irislerin rengi değişiyor ve sonu sonsuz karanlıkta bitiyor. Karalardan uzakta hastalığın tedavisini arayan bir araştırma ve geliştirme gemisi... Gemide çalışan ve yeni gelen hastalarla ilgilenecek olan Doktor Gece kendisinin de bir proje olduğunu bilemezdi. Bilmemeliydi. Sorunlu bir geçmiş ilişkisi ve madde bağımlılığı ile hayatını sürdürürken hayatı daha ne kadar kötüye gidebilirdi ki? Hastaların gelişi gemiye uğursuzluk mu getirmişti yoksa bu üç genç sadece "hasta" değil miydi?

Böyle bitsin izlstememiştim

Son dakika Ozon tabakası delindi güneş ışınlarına temas eden canlıların vicudunda yanık izleri meydana geliyor ve belli bir süre sonra bilinçlerini kaybediyorlar uzmanlar şuanda bu soruna bir çözüm bulana kadar insanların evlerinde çıkmamalarını ve kendilerini güneş ışınlarından korumalarını söylüyor

Elementlerin olduğu dünyada elementi bilinmeyen bir erkek çocuk (14 yaşında).4 element vardır biliyorsunuzdur ama burda beşincide var boşluk, onlar paracılardır. Ve istediği yeri havasız bırakabilir tabi hava elementi orayı doldurmadığı sürece havasız biraktı yerlerde yer çekimide olmaz

Ünlü bir bilim insanı`nın yaşamını konu alıyor.

Elisa sezer aylardır ev ev gezip cocuklara bakıcılık yapar...günlerden Çarşamba elisanin iziin günü gece saat 00.11` de bilinmeyen numara arar ve açar.. -buyrun kimsiniz? -yarın saat en geç 08.00 de ******** bu konuma gel gecikmeden! -bayım sizde kimsiniz sabah izinliyim ben ne için çağırıyorsunuz? -bakıcı değil misin yarın burada ol itiraz istemiyorum!!! -pardon ama sg yani İnsanlar beni çekiyor gerçekten valla diyorum KİTAP TAMAMEN KURGUDAN OLUSMAKTA

Barcelona’nın iyi doktorlarından biri olan Elias Hawke,eşi ile mutlu bir hayat sürmektedir. Taa ki eşi, kanserin pençesine düşene kadar. Elias, eşini bu hastalıktan kurtarabilmek için ne kadar uğraşsa da başaramaz, ve hastalık sahip olduğu en değerli şeyi ondan sonsuza dek koparır. Eşinin kaybıyla derinden sarsılan Elias, mesleği dahil her şeyi bırakıp, Barcelonayı terk eder ve ıssız bir kasabaya yerleşip, herkesten ve her şeyden uzak bir yaşam sürer. Amacının yalnız kalmak ve kafasını toparlamak olduğunu sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Elias eşini tekrardan hayata döndürecek Bx842 adında bir ilaç hazırlamaya başlar. Ona göre bu ilaç hem kanseri yok edecek, hem de ölen insanları tekrardan hayata döndürecekti, ama işler planladığı gibi gitmedi. Elias hazırladığı ilacı cansız bir bedene enjekte ettiğinde,bütün dünyayı felakete sürükleyecek bir hamle yaptığının farkında değildi. Farkına vardığında ise, artık her şey için çok geçti. Elias, ardında gizemli ve şifreli bir not bırakarak kayıplara karıştı. Dünya artık bir felaketin eşiğindeydi. İnsanlar, büyük bir salgın ile karşı karşıyaydı. bu ölümcül virüs, yalnızca bedenleri değil, ruhları da tüketiyordu. Geçmişin hataları, karanlık bir geleceğin kapılarını aralamıştı. Elias Hawke’ın yarattığı şey, tüm insanlığı yok olma noktasına getirecek kadar güçlüydü. Şimdi, hayatta kalanlar sadece hayatta kalmaya değil, varlıklarını korumak için de mücadele ediyordu.

Bir okulda yaşayan Türk öğrenciler zombi salgınına uğruyor Ve olanlar geçen zaman kaybolan çocuklar

"Zihnin Oyunu`na hoş geldin Vera Alkor." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Nisa Sönmez." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Gizem Çetin." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Yaman Çetin." Oyuncular seçildi, hayaller belirlendi. Şimdiyse geriye kalan tek şey oyuncuların hayalleri için savaşmaları. Onlar hazır, peki ya sen? Hayaller ve Hayatta Kalanlar`a sen hazır mısın?

Uzun süren bir mahkumiyetten sonra artık özgürdüm. Ancak ne kadar süredir mahkumdum ki şehir bu hale dönmüştü? İnsanlar dönüşüyordu. Hayır! Dönüştürülüyordu. İsmim Hera. Peki ben insanlığı ve şehri kurtaracak kişi miydim? Yoksa sadece kumar mı oynuyordum?

bebeklikten bu yana dislanan cocugun hikayesi

Gültekin oransay

Mâhkum kadının çıktığı yolda öldürmesi gereken kurban ve o kurbanın getirdiği soy sayesinde düğümlenen yollar…

Soğuk, kemiklere işleyen bir soğuk... Victoria, titreyen ellerini birbirine sürterken, nefesi havada beyaz bir buhar bulutu oluşturuyordu. Hapishane duvarlarının ardında bıraktığı o dehşet dolu saatlerin izleri, ruhunda derin yaralar açmıştı. Yanında, ona umut veren iki kişi vardı: biri, tıpkı kendisi gibi yaralı bir ruh olan genç doktor; diğeri ise, onu hayata bağlayan, karanlıkta parlayan yıldızlar gibi arkadaşları. Victoria, bir denekti. Babası, ona insanlık dışı deneyler yapmış, onu bir kobay gibi kullanmıştı. Peki, neden? Bir baba, kendi kızına bunu nasıl yapabilirdi? Bu sorunun cevabı, Victoria`nın zihninde dönüp duran bir girdaptı. Her adımda, yeni bir ipucu, yeni bir soru doğuruyordu. Kaçışları, sadece bir başlangıçtı. Onları kovalayanlar, Victoria`nın babasının karanlık sırlarını korumak için her şeyi yapmaya hazırdı. Soğuk ve karanlık, sadece dışarıda değil, Victoria`nın içinde de hüküm sürüyordu. Ancak, umut da vardı. Arkadaşlarının sıcaklığı, doktorun şefkati ve Victoria`nın içindeki o sönmeyen ateş, onları hayatta tutuyordu. Bu kaçış, sadece Victoria`nın değil, aynı zamanda onunla birlikte kaçanların da hikayesiydi. Her biri, kendi geçmişlerinin hayaletleriyle yüzleşirken, Victoria`nın sırrını çözmek için birlikte çalışacaklardı. Bu, sadece bir kaçış değil, aynı zamanda bir arayıştı. Gerçeklerin peşinde, karanlığın içinden aydınlığa doğru bir yolculuktu.

Merhaba, Adım Aliya Deniz. Açıklaması zor olan bir konu için buradayım. Böyle bir konuya nasıl giriş yapılır bilmiyorum, o yüzden ortadan dalacağım. Saçma gelecek biliyorum ama lütfen okuyun. Ben gelecekten geliyorum, size ulaşmak için yazdığım bu yazı -umuyorum ki yerine ulaşıyordur- sizin tarihinize göre gelecekte kalıyor. Nihayet internet üzerindeki zaman engelini tek yönlü (yâni sadece geçmiş) olmak üzere aştılar.  Tahminimce 2000`li yılların başına gidecek olan satırlarım, size beş asır sonrasından geliyor. Dünya çok değişti. Beklediğiniz gelecek -nasıl hayal ettiğinizi bilemememe rağmen- bence şimdi yaşadığımız hayattan çok uzak. Düşüncelerinizi merak ediyorum, umarım yazdıklarınız bana gelir. Neden burada olduğuma gelirsek, amacım sizi uyarmak. Evet sizi uyarmak! Berbat bir durumdayız. Çevremdekilerle yaşadığımız günleri kayıt altına almak için günü gününe yazı yazıyorduk. Kendi günlüğümü ve diğerlerinin günlüklerinden bazı kısımları paylaşmaya geldim. Okuyun ve önlem alın istiyorum. Dünya berbat bir yer. Hayır kirlilikten ölmüyor, temiz denizler hâlâ var. Bahsettiğim konu ve yıkım bambaşka bir boyutta. Siz hasta olunca ilaç alıyorsunuz değil mi? :) Biz havaya püskürtülen virüs ve hastalıklar yüzünden ilaç almazsak ölümle burun buruna geliyoruz fakat korkarım ki aldığımız bu ilaçlar duygularımızı sömürüyor. Hislerimizi Yitirdik... Bu bir proje! Amacı da bariz belli, ben sadece nefes alıp üst akıllara hizmet eden bir robot olmak istemiyorum! Yaşamak bu değil. İşte bu yüzden... Buraya sığdıramadığım her bir satırı sayfa sayfa bu dosyaya işleyeceğim.

Yarberciniz için

Kur`an kursu öğretmeni kızın aşkı

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

Selam ben Lal size zorbam hikayesi yazıcam inşallah iyi ilerleriz🐾

Unutulmuş bir evrende, iki yabancı bir kaderi paylaşır. Ama ya biri, diğerinin sonunu yazmak için buradaysa? Zahara… Karanlıkla yoğrulmuş bir ışık. Nova’nın külleri üzerine kurulu bir gerçekliğin mimarı. Her adımında geçmişi çığlık atıyor, her nefesinde evren yeniden yazılıyor. Ama en çok… gözlerinden düşen bir yıldız gibi seviyor. Kael… Sessizliğin içinden doğan bir bilmece. Sadakatiyle güven veren, ama içindeki fırtınayı gizleyen bir yankı. Zahara’nın yaralarını sararken kendi elleriyle yeni yaralar açan biri. O mu kurtarıcı, yoksa düşüşün ta kendisi mi? Bir evren yaratıldı. Ama bu evrende sadece aşk değil, gölge de büyüyor. Tanrıların terk ettiği gezegenlerde, ölü anıların kristalleştiği tavanlarda, ve bir zamanlar her şey olan bir kadının yavaş yavaş hiçbir şeye dönüşmesinde bir soru çınlıyor: “Eğer birini seviyorsan… onu kendi suretinle mi, yoksa onun gözleriyle mi yaratırsın?”

💓https://media.tenor.com/bfSkxDt6sSYAAAAM/go-for.gif

...snsjzjzkzjxkxkxjzjsj