Tuğçe Yılmaz ve Meryem Akarın kadınlar için adalet arayışona girmesi

tamamlanmamış hikayeler...

“Ölenlerle doğup ölmemek için direnmekti benim hayatım” Ailesinin ölümü ile doğup kalbindeki ruhlar ile var olan bir kız…İnsanın doğunca sahip olduğu üç şey vardı.Biri ruhu diğeri anne ve babasıydı.İnsan en çok ailesinin yanında olmasını isterdi,insan en çok kendine ait bu ruha sahip çıkabilmek isterdi Ama Nara’nın hayatı böyle değildi.Onun kendine ait bir ruhu yoktu.Birden fazla ruhu vardı ve bu ruhlar içinde ona ait olan bir ruh yoktu.Kalbi kendi ruhunu kabul etmemişti,kalbi kendi ruhu için çok zayıf diğer insanları ruhu için fazla güçlüydü.Yada Nara böyle sanıyordu.

Ayzıt Türk Mitolojisinde güzelliği ile bilinen Ayzıt. Savaşçılar kraliçesi Ayzıt. Irklar Dünyanın iktidatına geçmeye çalışırken esir düşen o kadın . Her vakit hakkında söylenen kehanetlere göre hareket eden kadın. Tam adı Aysima Ayzıt olacak kadın.

Eskandor diyarında beş büyük krallık vardır. Bir zamanlar bu krallıklar birbirleri ile savaş halindeydiler. Ama bu ayrım ve savaş neredeyse tüm diyarın felaketi olacaktı. Büyü ustası olan Karador tüm diyarı yok oluşun eşiğine getirince krallıklar birleşip onu yendiler. Karador farklı bir boyuta kaçmak zorunda kaldı. Ardından insanlara yardım eden dört büyücü geçidi mühürlediler. Karador gittiği yerde hapsoldu. Bu olay iki bin yıl önce olmuştu. Ama bir gün geri döneceğine dair bir kehanet ortaya çıktı. O yüzden bir okul kurulmasına karar verildi. Tüm kraliyet aileleri çocuklarını bu okula göndermeye başladı. Okul Sardenis krallığının başkentinde bulunuyor. Varisler hariç okula yetenekli halktan sıradan gençler de kabul edilir.

Eessd knpıfmdpodod

"Bazen kanatların seni özgürlüğe değil, kaçtığın kaderin tam kalbine taşır." Luna, yirmi yıldır sırtında taşıdığı açıklanamayan ağrıların sıradan bir hastalık olduğunu sanıyordu. Ta ki o geceye kadar... Kemiklerinin değil, ruhunun derisine sığmadığı o doğum gününde, sırtından fışkıran gümüş kanatlar sadece bedenini değil, bildiği tüm gerçekliği parçaladı. Dünya, onun evi değildi. O, mor gökyüzlü kadim diyar Mexis’in sürgündeki kızı, karanlığa gömülmüş bir tahtın varisiydi. Ancak bu uyanış, onu yalnız bırakmadı. Yıllardır gölgelerin içinde onu izleyen, buz gibi bakışları ve sarsılmaz sadakatiyle Era, saklandığı yerden çıktı. O, Luna’ya "Sanguis et Anima" —Kan ve Ruh— yeminiyle mühürlenmiş bir Ruh Bekçisi’ydi. Görevi basitti: Kraliçesini hayatta tutmak. Ama kaderin hesaba katmadığı bir şey vardı; mühürlü bir kalbin yasak bir aşka yenik düşmesi. Şimdi Luna, sadece peşindeki karanlık avcılardan ve tahtını gasp eden gaddar güçlerden kaçmak zorunda değil. O, bir yandan içindeki uyanan kraliçeyi dizginlemeye çalışırken, diğer yandan Era ile aralarındaki o tehlikeli çekime karşı koymak zorunda. Mexis’in gümüş ormanlarında, ihanet ve sadakat arasındaki çizgi kanla çizilirken sorulması gereken tek bir soru var: Bir bekçi, korumaya yemin ettiği canı, kendi aşkından nasıl koruyabilir? Gümüş Kanatların Yemini; büyü, intikam ve sınırları zorlayan bir aşkın destansı hikayesi.

İyi okumalar umarım beğenirsiniz.

Lamskwndkwndkmwdl

012 ​Henüz bir bebekken öz ailesinden koparılan ve karanlık bir geçmişin içine itilen bir kızın hikayesi. Onu yanlarına alan üvey ailesi, tam altı yıl boyunca ona bir yuva sundu; ancak bu sevgi dolu görünen yıllar, büyük bir ihanetle son buldu. Üvey ailesi tarafından, üzerinde korkunç deneyler yapan o gizemli yapıya bir mal gibi satıldı. ​Yıllar süren acı ve deneylerin ardından yaşanan büyük bir olay, ona kaçma şansı verdi. Hiçbir yeri yoktu, bu yüzden onu satan o "sahte" yuvaya, üvey ailesine geri döndü. Geçmişin izlerini silmeye çalışırken, bir gece yarısı çalan telefon her şeyi altüst etti. Hattın ucundaki ses, gerçek ailesine aitti. ​Şimdi 012 için asıl soru şu: Kim dost, kim düşman? Ve o telefon, bir kurtuluş mu yoksa yeni bir deneyin başlangıcı mı?

Bazı yeminler yüksek sesle edilmez. Bazı bağlar kanla değil, varoluşla kurulur. Dünya ejderhaların yo olduğunu sanırken, bir antlaşma hala nefes almaktır. Adı anılmayan, yazıya dökülmeyen mühür... Ve o mührün taşıdığı iki can. Biri insan. Biri kadim bir güç. Ayrı bedenlerde, tek bir sona doğru. Gerçek, hatırlanmak istemez. Çünkü hatırlanırsa, dünya değişmek zournda kalacaktır. Ve bazı sonlar, adece biri yaşasın diye yazılmaz. RUH MÜHRÜ: İki Can, Tek Son Kaderin sessizce izlediği bir hikaye.

Eşik; gidenlerin geri dönmediği, adeta hayattan silindiği yerdi. Benim içinse, asıl hayatın başladığı yer... 03.01.2026

8 kişi. 8 umut. "Umut öldüğünde oyun biter sevgilim." Tehlikleli bir oyun. Geçmişin yarası tekrar kanamaya başladığında her şey için çok geçti. "Sen beni öldürdün, Arden insan toprağa girmeden ölebiliyormuş."

Erkek varisi olmayan kralın artık bir veliahta ihtiyacı vardır. Peki taht üç prensesten hangisine kalacak...

Bu hikaye insanların içlerindeki sihirleri reddetmesinden ve unutmasından çok daha eski bir çağa dayanıyor. 6 Soy Çağı O zamanlarda, şu anki kralların insanları yönettiği gibi 6 soyu yöneten lordlar vardı, 6 ayrı lord. Dünyaya hükmediyorlardı, barışı ve huzuru koruyorlardı. Ta ki içlerinden biri gölgeler lordunu öldürene dek. Kimin öldürdüğünün hala bilinmemesi bir trajediyken onun yerine geçen lordun 16 yaşında olması daha büyük bir trajediydi. Ve ben Lyra Ashborne ;en prestijli okul olan Anlineda Akademisine kabul edildigimi öğrendigimde, bütün bu trajedilerin içine sürükleneceğimden tamamen habersizdim.

Ben Morwen… Büyücüler arası bir iç savaşın ortasında, herhangi bir büyücünün güçlerine sahip olmadan doğdum. Terk edilmeme rağmen hayatta kaldım ve şimdi bir akademide okuyorum. AETHERİN AKADEMİSİ. Fakat yolunda olmayan bir şeyler var… “Söyle bana Morwen, Bir cellat, kurbanına aşık olabilir mi?”

Bir taç ışığı mühürler. Bir zincir karanlığı bağlar. Ve kader… ikisini de affetmez. Peri Kraliçesi, ışığın hüküm sürdüğü bir dünyada barışı korumak için tahta oturur. Kül Meleği ise zincirlerle bağlı olduğu karanlıktan kaçamayacağını sanır. Ama kader, iki kanadı karşı karşıya getirdiğinde; ışık yanabilir, karanlık taç giyebilir. Çünkü bazı yazgılar seçilmez. Yaşanır.

Gerçek olan nedir? İyiler hep iyi mi? Kötüler hep kötü mü? Bu sınırları kim belirliyor? Bir Melek, bir Şeytan ve onların süregelen çatışması... Tanrı, önemle yarattığı evlatları arasında olan çekişmelere sessiz kalırken tek susan o değildi. Arada kalan, hangi tarafa gitmesi gerektiğini bilmeyen biri daha vardı. İfadesizce yaşarken yaşananları izledi. Melek ile Şeytan arasında olan çekime sessizlikle cevap verdi. Doğru yolu bulmaya çalışanların hikayesi onlar. Peki, doğru ne kadar doğru?

Susturuluyorlardı…ve aralarında benimde olduğumu fark ettiğimde çok geçti…

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

“Lütfen sadece bir rüya olsun!” Bir kadının, normal hayatını yaşarken bir anda fantastik bir kurgunun içine düştüğünü düşünün; ne olurdu?

Onu uzaktan izledim, sessizce ve görünmeden… Kalbim onun için attı, ama aşkımızı gizlemek zorundaydık. İki ayrı gökyüzü altında, kavuşamayan bir hikâye bu.

Günlerden bir gün insanlardan kaçan ama birbirinden haberi olmayan dört genç karşılaşırsa ne mi olur? Hepsi ortak kadere sahiptiler. Güçleri şeytan, iblis, cadı diye anılıyordu. Onları öldürme planı yapmışlardı. Hepsi aynı gün başka yerlerden kaçtılar. Kaderin oyunuymuş gibi hepsini aynı ada da topladı. Birbirlerinin gücünü farkedince iyi anlaşmaya başladılar. Beraber o adayı birer bina yaparak kendilerine ait alanı yarattılar. Peki nesilleri devam ederse ne olacaktı? Fantastik seviyorsan seni hikayeme davet ediyorum. Eminim cok beğeneceksindir... Gel sende katıl bizim aramıza Hoşgeldin...🫶🏻

O bana “tehlikelisin” dedi. Ama beni en çok korkutan şey, ona inanmam değil… Kalbimin onu hatırlıyor olmasıydı. Ben kim olduğumu bilmiyorum. Ama onun gözlerinde geçmişimi görüyorum. Ve içimden bir ses fısıldıyor: “O seni bir kez kurtardı… Ya ikincisinde öldürürse?”

Ölü bir bedenle daha önce karşılaşmamıştım fakat ölen bir ruhu en derinimde yıllardır taşıyordum. Hangisi daha ağırdı?