Ben Morwen… Büyücüler arası bir iç savaşın ortasında, herhangi bir büyücünün güçlerine sahip olmadan doğdum. Terk edilmeme rağmen hayatta kaldım ve şimdi bir akademide okuyorum. AETHERİN AKADEMİSİ. Fakat yolunda olmayan bir şeyler var… “Söyle bana Morwen, Bir cellat, kurbanına aşık olabilir mi?”

Bir taç ışığı mühürler. Bir zincir karanlığı bağlar. Ve kader… ikisini de affetmez. Peri Kraliçesi, ışığın hüküm sürdüğü bir dünyada barışı korumak için tahta oturur. Kül Meleği ise zincirlerle bağlı olduğu karanlıktan kaçamayacağını sanır. Ama kader, iki kanadı karşı karşıya getirdiğinde; ışık yanabilir, karanlık taç giyebilir. Çünkü bazı yazgılar seçilmez. Yaşanır.

Gerçek olan nedir? İyiler hep iyi mi? Kötüler hep kötü mü? Bu sınırları kim belirliyor? Bir Melek, bir Şeytan ve onların süregelen çatışması... Tanrı, önemle yarattığı evlatları arasında olan çekişmelere sessiz kalırken tek susan o değildi. Arada kalan, hangi tarafa gitmesi gerektiğini bilmeyen biri daha vardı. İfadesizce yaşarken yaşananları izledi. Melek ile Şeytan arasında olan çekime sessizlikle cevap verdi. Doğru yolu bulmaya çalışanların hikayesi onlar. Peki, doğru ne kadar doğru?

Susturuluyorlardı…ve aralarında benimde olduğumu fark ettiğimde çok geçti…

Onun adı Rama. İnsanlığın var oluşundan beri gölgelerde yaşayan, dualarda lanetlenen, korkunun kendisiyle özdeşleşmiş en eski düşman. O, çağlar boyunca değişen yüzlere, yıkılan medeniyetlere ve unutulan isimlere tanıklık etti. Ölüm onun oyuncağıydı; ama aynı zamanda alt etmesi gereken bir şah. Çünkü Rama için ölüm bir son değil, sadece kazanılması gereken bir savaştı. Ateşten yaratıldı. Yakmak, yok etmek ve geride kül bırakmak onun doğasında vardı. Fakat hayat, en büyük çelişkisini tam da burada yazdı. Bir varmış, bir yokmuş. Zamanın henüz bir adı yokken, geceler gündüzlere itaat etmezken, ateş kendi gölgesinden bile korkmazken bir cin varmış. Ölümle oyunlar oynar, kaderle pazarlık eder, dünyayı bir satranç tahtası gibi izler dururmuş. Bir de insan varmış. Topraktan yaratılmış, şefkatli, kırılgan ve ölümlü. Ve hiçbir masalda yazmaması gereken bir şey olmuş: Ateş, toprağı seçmiş. Bu seçimle birlikte dünya sessizleşmiş. Kehanetler yön değiştirmiş.Çünkü ilk kez bir iblis, yok etmek yerine yaşatmak istemiş. O andan sonra hiçbir şey masum kalmamış. Çünkü ateş seçimini yaptığında, geriye yalnızca KÜL ya da İZ kalırmış.

“Lütfen sadece bir rüya olsun!” Bir kadının, normal hayatını yaşarken bir anda fantastik bir kurgunun içine düştüğünü düşünün; ne olurdu?

Onu uzaktan izledim, sessizce ve görünmeden… Kalbim onun için attı, ama aşkımızı gizlemek zorundaydık. İki ayrı gökyüzü altında, kavuşamayan bir hikâye bu.

Günlerden bir gün insanlardan kaçan ama birbirinden haberi olmayan dört genç karşılaşırsa ne mi olur? Hepsi ortak kadere sahiptiler. Güçleri şeytan, iblis, cadı diye anılıyordu. Onları öldürme planı yapmışlardı. Hepsi aynı gün başka yerlerden kaçtılar. Kaderin oyunuymuş gibi hepsini aynı ada da topladı. Birbirlerinin gücünü farkedince iyi anlaşmaya başladılar. Beraber o adayı birer bina yaparak kendilerine ait alanı yarattılar. Peki nesilleri devam ederse ne olacaktı? Fantastik seviyorsan seni hikayeme davet ediyorum. Eminim cok beğeneceksindir... Gel sende katıl bizim aramıza Hoşgeldin...🫶🏻

O bana “tehlikelisin” dedi. Ama beni en çok korkutan şey, ona inanmam değil… Kalbimin onu hatırlıyor olmasıydı. Ben kim olduğumu bilmiyorum. Ama onun gözlerinde geçmişimi görüyorum. Ve içimden bir ses fısıldıyor: “O seni bir kez kurtardı… Ya ikincisinde öldürürse?”

Ölü bir bedenle daha önce karşılaşmamıştım fakat ölen bir ruhu en derinimde yıllardır taşıyordum. Hangisi daha ağırdı?

O gün olucegimi hissetim ahahhahahah

Zengin bır krallığın prensesi olan Lyra çoğu konuda ailesinden daha farklı görüşlere sahiptir. Babası Lyra`nın görücü usulü bir şekilde zengin bir adamla evlenmesini istemektedir ama Lyra buna karşı çıkıp sıcak bakmamıştır, fakat Lyra`nın babası bu konuda kararlıydı. Lyra ne yapacak?

“Seni korumak içindi,” diye fısıldadı; elleri kızın yanaklarındayken. Gözleri doluydu. Kalbi, son nefesini verecekmiş gibi acıyordu. Belki de ölüm yakındı. Belki de ölüm, tam karşısındaydı. “Senin için dünyayı yakarım.” Kız gözlerini ondan ayırmadan sordu: “Öyleyse, kendini yakar mısın?”

Bir genç kızın hayatının, herkesinkinin aksine zor ilerlemesi. Her şeye rağmen liseye başlayalı beş ay olmuşken hiç ummadığı bir anda bir çocuğa tutulmasını anlatan bu kitapta aslında çocuk, genç kızı istemez. Her şey zor ve imkansız geldiği gibi aşk bile genç kıza zor ve imkansızdır.

Varoluşun özünden doğan evren hiçbir şeyi unutmaz, yalnızca bir süre gizlerdi. Zamanı geldiğinde ise sakladığı her şeyi, en beklenmedik anda geri verirdi. Laura, bu gerçeğin tam ortasında büyüdü. Geçmişini bilmeden, ama ona ait olmayan bir sessizliği içinde taşıyarak. Sorular sormadı; çünkü bazı cevaplar sorulmadan da insanın hayatına sızardı. Bir ölüm, bir Tanrı ve susturulmuş bir isim... Evren, uzun zamandır sakladığı sırları artık tutamayacak kadar çatlamıştı. Ve Laura, farkında olmadan o çatlağın merkezinde duruyordu. Çünkü bazı hayatlar seçilmez. Onlar hatırlanır. SERİNİN İLK KİTABIDIR. 09/01/2026

Kasabada adının anılması çok kolaydı. Eğer konuştuğun biri aynı gün içinde ölürse, baktığın hayvanlar telef olursa.. kadınsan, her ayın 13. Günü yakılmak için odunların hazırlanmış olabilir.. Agnes’in aşırı sıradan hayatında kaçındığı bir çok şey vardı. Kimseye dokunmamak, görülerinden bahsetmemek, kimseyle olabildiğince yakınlaşmamak. Ancak ne kadar çabalasa da, kendi geleceğini göremiyordu. Bunu öğrenebilmek için risk almalı, ve yanarak ölmeden önce kendini kurtarmalıydı. Yada kurtarılmalı.. Rüyalarındaki gizemli evrene ulaşabilir veya kasabada sessizlikle hayatını sürdürebilirdi. Seçimler kaderini belirleyecek veya ölüm, onun son’u olacaktı… Yada son sandığı şey bir düzmece miydi?

Bir şövalye vardı; görevi sadakatti. Bir prenses vardı; kaderi taçtı. Aynı gökyüzünün altında yaşadılar, ama aynı geleceğe hiç bakmadılar. Bu krallıkta bazı duygular dile gelmezdi, bazı bakışlar yarım bırakılırdı. Çünkü sevmek, kanundan daha ağır bir suçtu. Ve bazen en büyük aşk, elini tutamadığın hâlde ondan vazgeçememektir.

Yıllar önce yaşanan bir savaşla beraber insanlığa kızan Tanrılar dünyayı üçe ayırır. Elysium, Yunan Mitolojisinde de olduğu gibi cennet olarak görülen bir bölgedir, burada iyiler yaşar. Tartaros, cehennemdir, Tanrıların `kötü` olarak adlandırdığı insanlar burada yaşar. Asfoldel, cennet ve cehennemi birbirine bağlayan bir bölge olarak anılır, burada yaşayan kimse yoktur çünkü bu dünyadaki kimse gri değildir, değil mi? Tartaros`taki veya Elysium`daki kimse bölge değiştiremez, Tanrılar tarafından oluşturulan bir bariyer vardır. Nyx Noxaris ise bir ayrıcalıktır. Tartaros`un yöneticisi olan Erebus, Nyx`i Elysium`a gidip annesinin katili olan ve Elysium`un yöneticisini öldürmekle görevlendirir. Cehennemde büyümüş biri cennette nasıl dikkat çekmezdi ki? Nyx, annesinin intikamını mı alacaktı yoksa çok yanlış bir kişiye mi tutulacaktı?

Ünlü mafya enigma christopherbangchan, idol alfa hwang hyunjine 8 senedir deliler gibi takıntılıydı.

Elydor`larda her yeni doğan buza konur. İnançları budur: kader, soğukta mühürlenir. Ama o gece büyücü yanlış bir kelime söyledi. Ruhu bağlaması gereken söz yerine Neotis fısıldandı. Ruhu çağırmayan, yalnızca seçme hakkı veren kadim bir kelime. Bebek Elydor`da kalmadı. Fanilerin dünyasına düştü. Başka bir hayatın, başka bir ailenin çocuğu oldu. Yıllar sonra Elydor`lar gerçeği fark etti: O kız kayıp değildi. Yanlış dünyadaydı. Onu bulabilecek tek yer Vahrenn`di. Kaybolanları bulan, ama her şeyin bir bedeli olduğunu bilen Vahrenn... Kız geri getirilebilirdi. Ama zorla değil. Çünkü Neotis ile mühürlenen bir ruh, yalnızca kendi isterse evine dönerdi. Ve bazı kaderler... Geri dönmeyi seçmez.

Elydor`larda her yeni doğan buza konur. İnançları budur: kader, soğukta mühürlenir. Ama o gece büyücü yanlış bir kelime söyledi. Ruhu bağlaması gereken söz yerine Neotis fısıldandı. Ruhu çağırmayan, yalnızca seçme hakkı veren kadim bir kelime. Bebek Elydor`da kalmadı. Fanilerin dünyasına düştü. Başka bir hayatın, başka bir ailenin çocuğu oldu. Yıllar sonra Elydor`lar gerçeği fark etti: O kız kayıp değildi. Yanlış dünyadaydı. Onu bulabilecek tek yer Vahrenn`di. Kaybolanları bulan, ama her şeyin bir bedeli olduğunu bilen Vahrenn... Kız geri getirilebilirdi. Ama zorla değil. Çünkü Neotis ile mühürlenen bir ruh, yalnızca kendi isterse evine dönerdi. Ve bazı kaderler... Geri dönmeyi seçmez.

Deniz gecenin karanlığında kaybolmuş, liman sessizliğe gömülmüştü. Vanya, taş ve demir arasında bildiği hayatın sınırlarında dururken, ufukta bir gölge belirdi—sessiz, keskin ve beklenmedik. Ne fırtına, ne deniz, ne de gemi onun için bir uyarıydı; yalnızca başlamış bir yolculuğun ilk nefesiydi.

Cjkdlmsşd mdsşşsğa msşaşal

Cjkdlmsşd mdsşşsğa msşaşal

Onları bir araya getirende Kadim Güç`tü Onları ayıran da..