Ay ışığıyla örülü Lunareth’te, aşkın ve büyünün bedeli ağırdır. Elira’yı korumak isteyen Kael, onu bilmeden en büyük fedakârlığa sürükler. Masalsı bir dünyanın karanlık gölgesinde, bağlar kırılır, sırlar açığa çıkar ve kalpler geri dönülmez şekilde değişir. Bir aşk… hem umut dolu hem de kırılgan.

Bir kız atalarını öğrenip onların yolundan giderse ne olur? Ve bu yolculukta bir İNSAN ona eşlik ederse... Vampirler ve cadılar 5 asırdır dostlardı. Ve bir vampir ve bir cadı evlendi. Çocukları olmuştu: Aurelia. Ancak Aurelia 5 yaşındayken bir cadının ihaneti yüzünden 5 asırdır süren dostluk bir anda düşmanlığa döndü. Ancak Aurelia`nın anne ve babası çok aşıktı bırakamazlardı. O yüzden apar topar toplanıp kaçmaya karar verdiler. Ancak yoldayken baş vampirin soyundan gelen Alaric onları öldürdü. Ve halka bu olay trafik kazası olarak gösterildi. Anne ve baba ölmüştü ancak Aurelia yaşıyordu. Alaric bunun bir umut olduğunu düşündü . Aurelia, Alaric ile Vampir Tapınağına gitti. Bir vampir gibi eğitildi,büyüdü, Cadılara kin güttü. Ancak bir gün bir zarf geldi. Ve bütün döngüler değişti....

Arka Kapak yazısı/ Watty kitap açıklama kısmı Küçük tatlı kuklalar şeytanın oyunundalar. Acı dolu haykırışlar, prangalar zaaflar. Kader ipleri örer, şeytan kahkaha atar. Yasaklar, günahlar insan en büyük günahkar. Ben canavarlar yaratmıştım. Tatlı masallara kan akıtmıştım. Bu benim avımdı, bu benim oyunumdu. Sen benim kuklamdın. Ta ki şeytan gülümseyene kadar. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Şeytana güvenme. Kim kukla kim kuklacı Bunun cevabı içimizdeki canavarlara kalmıştı. "Şeytan kulağıma fısıldadı: sen benim kuklamsın, iplerin benim elimde. Bende şeytanın kulağına fısıldadım: İplerimi boğazına sardım, hançerim kalbinin üzerinde"

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir varmış bir yokmuş... Çok eski zamanlarda Yunan tanrılarının arasında çok fazla tartışma yaşanırmış. Öyle bir kavgaymış ki bu kavga tüm insanlara, evrendeki tüm varlıklara yansırmış. Bu huzursuzluktan rahatsız olan varlıkar yüzyıllarca taptığı tanrılardan soğumaya başlamış. Artık onlara olan inanç azalmış ve bunun sonucunda tanrılar güçsüzleşmeye başlamış. Bir gün tüm tanrı ve tanrıçalar toplanmış ve bu sorunun nasıl çözebileceklerine dahil konuşmaya karar vermişlermiş. Kehanet tanrısı Apollon bir kehanet görmüş.Bir tanrıça . Tüm tanrı ve tanrıçaların gücünden bir parça alınarak yaratılmış bir tanrıça. Bunun mümkün olmayacağını düşünmüş ve bunu kimseye söylememiş. Bir sonuca varamayan tanrılar bir süreliğine ara vermiş bir hafta sonra tekrar bir araya gelecekleri üzerine anlaşmışlar. Bu bir hafta boyunca tanrılar Apollon`un kehanetini rüyasında görmüş ama onlarda mümkün olamayacağını düşünmüşler. Aynı rüyayı kader tanrıçaları Moiralar da görmüş. Bir hafta sonra toplandıklarında Moiralar bu fikri öne sürmüş. " Hepimizin gücünden bir parçayla oluşan biri sadece bu dengeyi sağlayabilir . Biz bunu, kaderimizi görebiliyoruz." demiş Moiralar. Kader tanrıçalarının sözlerine güvenen tanrılar ne kadar istemesede bunu kabul etmiş. Sıra bu tanrıçayı rahminde taşıyacak kişiye gelmiş. Sıradan bir insanın taşıyamayacağı bir güçte olduğu için onu bir tanrıçanın rahmine yerleştirmeyi düşünmüşler. Hiç bir tanrıça bunu kabul etmek istememiş. Sadece bir tanrıça kabul etmiş. İlk varlıklardan biri olan Zeus, Poseidon ve Hades`ten bile güçlü olan tanrıça NYX GECENİN TANRIÇASI. Zamanı geldiğinde her bir tanrı gücünden bir parça vermiş ve bunu bir rahime yerleştirip büyütmek gerekmiş. Çok uzun süreli bir gebelik olacakmış ve hepsi bunun farkındaymış.Nyx bilerek bunu kabul etmiş ve o, Nyx`in rahmine yerleştirilmiş. Uzun süreli gebeliğin ardından Astrid Beatrice ismi konulmuş bu tanrıçaya. Anlamı ise ilahe güzellik ve bütün kadınların en kutsalı, en lekesizi, en cesuru, en güzeli ve en iyisi imiş. Bu minik tanrıçamız doğmuş ve ruhundaki her gücün işleyişini öğrenmeye kendini adamıştır. Her gücü kontrol etmeye başladığında yıllar süren eğitimi bitmiştir. Astrid Beatrice kendine her ırktan bir beden yaratmış ve onların arasına karışmıştır. Tanrılar onun gücünden korktuğundan , kendilerini korumak için onu her ırktan biri ile ruh eşi yapmıştır. Ruh eşleri onu ne kadar kuvvetlendirsede onun zayıf noktasıymış. Onların çektiği acıyı çeker, canı onlardan çok acırmış. Neredeyse tüm ruh eşlerinin doğumunu görmüştür. Ruh eşlerinin yanı sıra birde ruh hayvanları varmış .Onların gücü ona güç kazandırır, yoklukları acı çektirirmiş. Astrid Beatrice `in işi oldukça zormuş. Hem tanrılarla, hem eşleriyle,hem hayvan bağlarıyla,hemde ırklar ile ilgililenmek onu çok yorarmış. Ruh eşleri doğduğunda onlarla ilgilenmiş, onlarla vakit geçirirmiş. Şuan cadı ırkından bir kara büyücü ile ruh eşiymiş.Irklar aralarında bir sorunu çözmek için ırklarının her türünden öğrenciler seçip onlara bir okul yaptırmış. Astrid Beatrice bir tanrıça olmasına rağmen bu okula eşi için öğrenci olarak girmiştir. Onun bir tanrıça olduğunu sadece Tanrı ve Tanrıçalar bilirmiş. Bu öğrenciler geldiğinde diğer ırklardan olan ruh eşlerini de görmüştür. Onlarla uğraşmak onun için en zoruydu. Her ırk kendi içinde hanedanlara ayrılırmış.

Kasaba sessizdi. Çok sessiz… Ama Lara, sessizlikte fısıldayan sesleri duyabiliyordu. Normal bir hayat sürerken, bazı şeyler ona diğer insanların göremediği şekilde görünmeye başladı. Küçük detaylar, sıradan olaylar… hepsi gizemli bir dünya hakkında ipuçları taşıyordu. Lara, hayatın sadece gördüğümüz şeylerden ibaret olmadığını fark ettiğinde, küçük kasabası ona fısıldayan sırlarını göstermeye başlayacaktı. Bir fısıltı duydunuz mu hiç? Bazen sessizlik, en büyük sırları saklar…

Kurtlar ve vampirlerin rekabeti...

"Her şeyin son bulduğu yerde, gökyüzü neden bu kadar canlı?" Evren bir kez daha sıfırlandı. Kurallar değişti, renkler başkalaştı. Tepede asılı duran yeşil yıldız Esit`in ve uçsuz bucaksız turkuaz bir gökyüzünün altında, insanlık hayatta kalmaya çalışıyor. Ama orman hatırlıyor. Nehirler unutmuyor. Gri tenli genç bir marangoz çırağı olan Secryn, ailesini yutan karanlık ormanın kıyısında, ahşaba şekil vererek huzur bulduğunu sanıyor. Ancak sağ kolunda taşıdığı, ağaç köklerini andıran o derin yara izi, sadece geçmişin bir hatırası değil; evrenin ona fısıldadığı bir sırrın anahtarı. Nehrin ötesinde para geçmez, sadece kader geçer. Ve kader, uzak diyarlardan gelen bir çağrıyla Secryn`in kapısına dayandı. Kadim varlıkların "Gerçek İsimleri"ni bilmek, yaratılışı yeniden yontmak demektir. Secryn, elindeki keskiyle sadece tahtayı mı yontacak, yoksa bu döngüsel evrenin kaderini mi? Hakan Violet’in kaleminden; sessizliğin gürültülü, renklerin ise aldatıcı olduğu bir dünyada geçen, unutuş ve hatırlayış üzerine kurulu bir destan.

Bir kasaba,sırlar,kan ve bunların içinde intikamını almak isteyen Alexsa. Alexsa daha bebekken ailesi bir suçlu tarafından öldürüldü ve Alexsa`nın intikamını almak ve karanlık sırları öğrenebilmek için Dreadmoor akademisine gider ama bu akademide Alexsa`yı beklenmeyen olaylara karşılaşır

BİR GÜN BİR KASABADA ROMANOF ADINDA BİR KIZ DOĞAR.ADALETİN OLMADIĞI BİR YERDİR.ASLA BİTMEYEN İDAM VE HAPİS CEZALARI.ROMANOF BÜYÜR TANIŞTIĞI BİR GRUP ARKADAŞLA ADALETİN PEŞİNE DÜŞERLER...TÜRLÜ ZORLUKLARLA KARŞILAŞIRLAR...

Karanlık bir çağın, soğuk köşelerinde büyümüş çocuklarının, değer verdiklerini koruma çabaları oldukça zordur. Çocuklar güçsüzdür ancak umutsuz değildir. Onlar en kötüsüne doğmuş bir nesil olarak, açlık ızdırap değil sadece sıradan bir gündür. Bu çocuklardan biri, Givon; çukurlardaki hayatı kendisine ve sevdiklerine değer görmeyen tek kişi olarak bazı şeyleri değiştirmeye karar verir.

Eryndor Krallığı’nda her ay ejderha dövüşleri düzenlenir; halk kan ve şiddetle eğlenir. Ama prenses Astrid, bu acımasız geleneğe sessiz kalamaz. Gecenin karanlığında, kimsenin bilmediği bir cesur adım atarak zincirlenmiş bir ejderhayı gizlice kurtarır. Yanında sadık şövalyesi Driven, onları güvenli bir vadinin yoluna çıkarır. Ancak yolculuk burada bitmez: Kaybolmuş ejderhaların sürüsünü bulmak için elfler, cüceler ve yasak vadilerle dolu tehlikelerle yüzleşeceklerdir. Cesaret ve dostluk, krallığın kaderini değiştirecek bu epik maceranın merkezindedir.

Elorion kralığı yıkılışın eşiğindeyken kral willyam içkiye sığınmıştır. Oğulu lucas ve kızı hera kralık için zorlu bir mücadeleye adım atarken annelerinin ölümü ile sarsılmışlardır . İhanetler,sırlar ve fantastik bir dünyaya geçiş.

Enna. Kim olduğundan habersiz, hayatının amacını kaybetmiş, acıların yüküyle yaşayan genç bir kız. Calton. "HAYIR" diye bağırıp hırladı. Acıyla kıvranıp dizlerinin üzerine çöktü. Üzerindeki gözleri biliyordu. Kral olmak için her türlü hileye,acımasızlığa ve ahlaksızlığa baş vuracak olan kardeşi Winton. Bir dakika önce Kader eşi, ruh eşi Olivia. Tanrıça Selene sıkıntı ile sert soluk aldı. `Selene` Selene naif ve hoş sesle ismini söyleyenin kim olduğunu biliyordu. Onu görmek veya sesini işitmek nadirdi. Daha önce bir kere duymuştu. Ayağa kalktı ve arkasını döndü. Rüzgâr yine sesini getirdi. "İkinci şans Selene. Enna" dedi. Selene gülümseyerek başını salladı. Doğa çağrısını yapmıştı. Bir elini kaldırdı bir bağ çekti. Diğer elini acıyla inleyen Calton`un göğsünden çekti. Ve iki bağı bir hamlede bağladı. Şimdi oturup tüm sabırla kaderi beklemek vardı.

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı sadece kendi belirler... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldü zannettiği anneannesinin evinde bulur. Anne annesinin evinde bulduğu gizemli kitap türlü bilmeceler ile zamanı düzeltmek için karmen`ni geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen, onu geçmişe götüren kitap ile daha da karmaşık bir hal alır.

Bir damla kan, bir damla gül suyu, bir damla da hayat enerjisi.

Clara annesinin kurt sürüsüne katılma baskısından kurtulmak için babasından yardım alarak ailesini terk etti.Yeni geldiği şehirde yeni bir hayata başlar fakat gittiği okulda ondan farklı başka doğa üstü varlıklarla tanışır bakalım clarayı neler bekliyor.

Tekvando da antreman yapılmaz yaşanır .Hayatta herkes şavaşmalıdır ki bu hayatın anlamı olsun savaşılarak kazınılmayacak hiç bir şey yoktur.

Valreon’da denge kutsaldır. Ama kimse bu dengenin ne pahasına ayakta kaldığını sormaz. Bu krallıkta bazı kanlar yüceltilir, bazıları ise daha doğmadan tehdit ilan edilir. Çünkü düzen, geleceği kontrol edemediği anda korkuya dönüşür. Larin, adının söylenmediği ama varlığının izlenen bir soyun mirasçısıdır. Onun kanı, dünyanın sonu olarak görülür. Oysa kimse bu dünyanın zaten çürümekte olduğunu kabul etmek istemez. Valreon’da adalet yoktur. Onun yerine önlem vardır. Ve önlemi uygulayanlar, kılıçlarını düşmanlara değil, ihtimallere çevirir. Arven bir askerdir — ama krallığın değil. Bir avcıdır. Görevi korumak değil, susturmaktır. Ve bazı şeyler, korunarak değil yok edilerek dengede tutulur. Bu hikâyede aşk bir kurtuluş değildir. Bir sığınak hiç değildir. Bu, birbirini yok etmesi gereken iki gerçeğin aynı karanlığın içinde yavaşça birbirine yaklaşmasıdır. Dengenin Günahı, yanlış kurulan bir düzenin, kendi günahını gizlemek için neleri feda ettiğini anlatır. Çünkü bazen felaket, dünyayı yıkmak isteyen değil — onu olduğu gibi bırakmak isteyenlerdir.

Rowan Emberfall adında bir kızın gerçekleri öğrenmesini anlatan ve bu yolda yaşadıklarına anlatan bir kurgu. Rowan 17 yalına girmesiyle gidilmesi zorunlu olan akademiye gider peki sağ kalabilecek mi?

Lys, içsel dünyasında kaybolmuş, yalnızlığına alışmış bir genç kızdır. Kitaplar onun sığınağıdır; dış dünyadan uzak, kendi düşüncelerine dalarak yaşamaktadır. Fakat son zamanlarda her rüyada gördüğü bir sembol, her an hissettiği bir çağrı ona, bildiği dünyadan çok daha fazlasının olduğunu fısıldar. Bir gün, kütüphanedeki masasında sıradışı bir kitap bulur. Kitabın kapağında ve rüyalarında sıkça gördüğü o sembol vardır. İçindeki boş sayfalar, ona bir şeyler anlatmak ister gibidir. Bu kitap, Lys’i düşündüğünden çok daha uzaklara, hiç beklemediği bir yolculuğa sürükleyecektir. Bir ağacın sırrı ve gölün yansıması, Lys’in kim olduğunu ve nereye ait olduğunu anlamasını sağlayacak mı? Gizemli bir dünya, onu kendi geçmişine doğru çağırırken, Lys’in karanlıkla ışık arasındaki sınırda yapacağı seçim, her şeyin kaderini değiştirecek.

Zaman bir nehir değil, bir yankıdır. Ve bazı yankılar asla susmaz. Onlar bir zamanlar zamanın çocuklarıydı — Nira, Esren, Variel ve Arel. Geçmişin yaralarıyla, kayıpların izleriyle ve içlerinden sızan karanlıkla büyüdüler. Şimdi, geçmişin külleri içinden doğan yeni bir tehdit, onları hem birbirlerine hem kendilerine karşı sınava çekiyor. Yelra, ailesini ve her şeyini yitirmiş bir hayalet gibi döndü. Adaletin peşinde değil; intikamın kendisi oldu. Variel’i yok etmeye ant içmişken, onun karanlığıyla kendi içindeki boşluk arasında bir seçim yapmak zorunda. Fakat bu seçim yalnızca onu değil, bütün zaman çizgilerini sarsacak. Yüzleşilmeyen sırlar, yazılmamış kaderler ve yeniden alevlenen ihanetler arasında, birliğin sınandığı, güvenin paramparça olduğu bir savaş yaklaşıyor. Eski bağlar koparken yeni bir çağ başlıyor: Kurbanlar artık sessiz değil. Ve intikamın zamanı geldi. Geçmişin küllerinden yalnızca biri yükselecek: Affeden mi, yoksa yok eden mi?

Delphina Locrosa`nın doğduğu gece, cehennemin kapıları aralandı… ve ejderhalar gökyüzünde çığlık attı. Ay mor renkteydi. Bu, ne insanların takvimlerinde yazılıydı ne de tanrıların kabul ettiği bir alamet. Ama iblisler biliyordu. Ejderhalar hatırlıyordu. Çünkü o gece, iki lanetli soy tek bir bedende birleşmişti. Annesi bir Gece İblisiydi. Gölgeden doğmuş, karanlığı nefesi gibi kullanan kadim bir varlık. Babası ise mor kristal ateşiyle dünyaları yakmış bir Ejderha Lordu. Ve Delphina… İkisinin de hatasıydı. İkisinin de kaderiydi. Bedeninde iblislerin karanlığı dolaşıyor, kemiklerinde ejderhaların kudreti yankılanıyordu. Damarlarından akan güç ne tamamen cehenneme aitti ne de gökyüzüne. Bu yüzden dünya onu asla kabul etmedi; tanrılar ise adını anmaktan bile kaçındı. Ve onu bir insan bedenine mühürlediler....

Kraliyet ailesinde büyümüş bir kızın hikayesi…

Süper güçlü doğan ben ve hayatım

Babası annesini öldürüp hem yetim, hem öksüz kalan Gülde, hayatının ilk ve son aşkıyla kardeşi için sevgili olduktan sonra, Karan’ın Gülde’ye ilk defa onu sevdiğini söylemesi ile başlar ilişkileri…