Kötü bir kaza sonucu küçücük yaşta gözlerini kaybeden çaresiz bir kız. O günden sonra hayatı artık kapkaranlık bir dünyadan ibaretti. Peki ya içindeki karanlık? O günkü kazada hayat sadece ondan gözlerini almamıştı. Çocukluğunun, gençliğinin verdiği enerjiyi, mutluluğu, sevinci beraberinde götürmüştü. Hayatın gercekleri bu kadar acı olmamalıydı. Hayat bu kadar karanlıkken bir aşk tüm acılara rağmen aydınlığa çevirebilir mi sizce? Yoksa daha da kötüsünü mü yapar? Ben Leman. O küçük gözlerini kaybeden kız benim. Şuan yirmi dokuz yaşındayım ve bu günlere gelmek benim için hiç kolay olmadı. Kör bir kızın hikayesini dinlemeye hazır mısınız?

"Her insan sevilmek ister" "Sen sevilecek biri değilsin"

"Berdel Kızınıza karşı kızım oğlunuza karşı oğlum "dediğini duyduğum an dünya başıma yıkıldı.

Bir şehir, iki yabancı ve kaderi değiştiren bir kelebek etkisi. Alp Taner, altı aydır kendini mahkûm ettiği o dairede, duygularını zihninin ardına kilitlemiş bir hayaletti. Geçmişte yaptığı tek bir tercih yüzünden, ailesinden ve kardeşlerinden kopmuş, yalnızlığı kendine bir kalkan yapmıştı. Onun için bu şehirde kimse yoktu. Ta ki, karşı komşunun kapısından gelen beklenmedik o kayıp ilanı, Alp`in o kilitli kapısını zorlayana dek. Asu Berrak Akay ise beş yıl önceki bir kazanın gölgesinde, kayıp bir kahkahanın peşinden giden bir genç kadındı. Onun hayatı, bir abinin anısı ve asla bitmeyecekmiş gibi görünen bir suçluluk duygusunun etrafında dönüyordu. Şimdi, kader onları tam da en savunmasız oldukları anda, karşı karşıya getiriyordu. Alp`in zoraki yalnızlığı, Asu`nun gönüllü acısıyla çarpışmak üzereydi. Alp`in zihninde kurduğu duvarlar, Asu`nun kalbindeki o sessiz yeminle yıkılacak mıydı? İki yara, iki umut. Karşı komşudan başlayan bu beklenmedik yakınlaşma, ikisine de yıllardır kurmaya cesaret edemedikleri yeni bir yuva vaat edebilir mi? Gözlerimin içine baktı, "Düşünmezsen hissedemezsin Asu." Sesi sanki odanın duvarlarına çarpmış ve bana doğru geri gelmişti. "Ben böyle yaparak hayatıma devam ediyordum. Ta ki sen karşıma çıkana kadar..." her bir kelimesi kalbimin kanatlanmasına neden oluyordu. "Sen benim bu hayata karşı ördüğüm bütün duvarlarımı yaktın, yıktın. Sen benim tekrar hissetmemi sağladın... Sen beni tekrar hayata döndürdün..." Ben mi yapmıştım bütün bunları? Onda bu kadar etki bırakabilmiş miydim gerçekten? "Sen beni beklemediğim anda beklemediğim yerden vurdun Asu. Tam kalbimden..."

Her hikâye bir başlangıçla başlar. Bizimki ise bir sonla başladı. Ştt çıtır tüm hakları saklı. 🦑 Instagram--> D0lun1y

Boşandıktan sonra kalbi cayır cayır yanmış tütmüş de tütmüş kokusu kente yayılmıştı. Çok sevmişti ama

Gerçek ailemi bulana kadar yemediğim dayak, çekmediğim işkence kalmamıştı..

Eğlenceli ve sürükleyici bir hikaye mi arıyorsun? O zaman doğru yerdesin! Yanlış bir hayatın içine doğmuş bir kız… Gerçek ailesinden koparılmış, sevgiden uzak, şiddetin içinde büyümüş. Ama o, boyun eğmemiş. Kendi küllerinden doğmuş, güçlü olmuş ve şimdi mafya dünyasında korkulan bir isim! Ama geçmiş peşini bırakmaz. Bir gün, onu yıllarca arayan gerçek ailesiyle karşı karşıya gelir. Peki, onların saf sevgisini kabul edecek mi? Yoksa kalbi çoktan kapanmış mı? Cevabı öğrenmek için okumaya ne dersin?

(siz)-numarani bulmam ne kadar zor oldu biliyor musun (Siz)-bilmiyorsun tabiki (Siz)-bugun karısıklık olmuş galiba (Siz)-kitabimi geri istiyorum verir misin? (17:52) Görüldü (19:21) İlk başlarda texting sonrasında yarı texting :)))

Kitabın yazarı benim gerçekten de baskılama yi düşünüyorum umarım destek olursunuz

"Adın ne ?" Cevap yok. "Burada ne işin var ?" "Yabancılarla konuşmuyorum. " "Tanışalım ben Kaner ." "Hüma Ala ." "Dertli gibisin." "Sayılır." "Tek başınasın. Yaşın küçük. Tehlikeli değil mi?" "Öyle gibi." Şöyle bir süzdüm yanımda oturan bedeni. Uzun boylu , iri yapılı ,yirmili yaşlarının başlarında, kahverengi gözlü, saçları üçe vurulmuş , tıraşlı bir yüzü olan, yakışıklı kavramına uyabilecek birisiydi.

Adalet hayatımı açıklayan cümle buydu Ben hep hayatımda adaleti aramıştım O küçücük aklımla bulamamış olabilirdim ben buldum Artık büyüdüm ama bir yanım hep o küçük çocukta kaldı Ben savcı Tuğçe Savaş Size burada hem o küçük çocuk Narini ve Tuğçenin hikayesini anlatıcağım

“Yıllar sonra aynı sokağa dönmek, bazen sadece eski evlere değil, eski yaralara da dokunmaktır.” Zehra, kendinden bile sakladığı kırgınlıklarını taş duvarlı bir mahalleye geri getirir. Miraç ise, hiç söyleyemediği bir sevdayı yıllardır bir kahve fincanının dumanında saklıyordur. İkisi de sessizdir. İkisi de yorulmuştur. Ama bazı sesler vardır, insanın kalbinde fısıldar… Ve o ses, bazen sokağın sonunda bekleyen biridir. Sokağın Sonundaki Ses

"Bırakaın beni!yoksa...ben... ben polisi ararım!" "Ara. Sesini kaydetmeden gitmem zaten ama unutma helin... benim sesimi bir kez duyan, bir daha hiç susmaz" Sertçe yutkundum.Bu adam kimdi? ve benim adımı nereden biliyordu?

Bin yıllık hikâyeleri taş duvarlarında saklayan şehir:Mardin İki büyük aile: Demiran ve Altınel Ve bitmeyen bir kan davası,bu davayı sadece onlar bitirebilir.. Cemre doğduğu ve büyüdüğü şehir olan Mardinden ailesine rağmen kaçmayı başarmış onların ona koyduğu ismi bile bir kenara atmıştı, İstanbula okumaya gelmişti.Çocukluğundan beri en büyük hayaliydi öğretmen olmak ilk adım tamamlanmıştı okulu bitmişti ama maalesef Mardinin lanetinin onu bırakmaya hiç niyeti yoktu. Altıneller Cemre okurken onun yerine bir karar vermişti bile ne kadar istemeseler bile bu kan davasını bir tek her şeyden kaçan kızları durdurabilir,bu dava sadece onun evliliğiyle son bulabilirdi o yüzden okulunun bittiği haberini alır almaz onu zorla Mardine geri getirmişlerdi. Cemre ne kadar dirense bile bu lanetten kurtulamadı..Baran da bu evliliği en az onun kadar istemiyordu,peki bu işleri kolaylaştırır mıydı yoksa daha mı dibe sokardı ? “Evlilik bir felaketse, Baran Demiran’la evli olmak onun en karanlık haliydi ve ben o karanlığın tam içindeydim.” ✵ “Sonuçta istemeden evlendik Baran,hikayemiz biz istemeden yazıldı ben sena aşık oldum diye senin de beni sevmene gerek yok.Kendini zorunlu hissetme.” Baran çenemi tutup başımı usulca kaldırıp gözlerimizi buluşturdu,hüzünle baktım gözlerine. “Efulim,sen beni sevdiğini söyledin ya artık benim ömrüm senin nefes aldığın yere kadar.Ben aşk nedir bilmem,ben aşkı öğrenmedim ama senin adın geçince neden nefesimin kesildiğini ezberledim.”

Ateş:Bundan böyle benimsin,bu elbiseyi çıkarmassan seni altıma alırım bırakmam! "Eda, şiddetin ortasında hayallerine tutunan bir tıp öğrencisi. O ise ailesiz büyüyen, kalbi taş gibi sert bir mafya. Birbirlerini yok edecekler… ya da birbirlerinde kendilerini bulacaklar.” Küfür romantizm içerir.

Gerçek ailem kitabıdır.

Kendi katiline aşık olan masum bir kızın hikayesı

ben yeni 17 yaşına girmiş ailesi ile mutlu bi kızdım ta ki o arama gelene kadar...

"dikkat bağımlılık yapar"

Şarkı sözü yazarı olan genç bir kadının, dünyaca ünlü bir müzik grubunun üyesi olan genç bir adamın karşılaşmalarını ve sonrasında yaşananları anlatan tatlı bir aşk hikayesi.

Bu gerçek bir hikayeden uyarlanan bir genç kızın hayatını anlatan bir kitap kitabı anonim olarak yazacağım... İlk kitabım umarım iyi olur... yazım yanlışlıkları için özür dilerimm...

Kitap tamamen hayal ürünüdür karakterler ve olaylar gerçek deildir..

Gecenin eski okulunda ki kavgası ardından başka okul.

Akşam saat 22.30 sularında meyve yerken bir mesaj düşmüştü Mahperi`nin telefonuna. 05** : yaralarımı iyileştirebilir misin psikolog hanım? 05** : bana soyadın gibi can verebilir misin?