Eylül`ün başı büyük beladaydı. Beladan kurtulmak için girdiği yolda ise aşkı buldu. ----------- Sorgu odasının kapısı açıldı, içeri biri girdi. Gelen kişinin yüzüne bakınca `Burada ne işi var?` diye düşündü Eylül. "Ne oldu Ekin?" Ekin mi? Ama adı bu değildi ki.

25 yıl sonra gerçek ailemi bulursam nolurdu acımı yoksa sevinç mi peki ben hiç bişey hissetmesem "ben almira dolunay soylu şimdi ne yapacaktim onlara güvenmeli miydim ya yine ykılırsam bu sefer bunu kaldıra bileceğimden emin değildim ... "

Abisinin işlediği bir suç yüzünden abisi hapse girmesin diye mafya ile evlendirilen aslıhan`ın hikayesi

Benim adım Defne. Hayatım, kilometrelerce uzağa uzanan bir aşkın ve evimin içinde saklı kalan sırların arasında sıkıştı. Kitaplar hep bana başka hayatlar sundu, ama bu sefer kendi hikâyemi yazmak istiyorum.

Ateş çemberinde karşılaşmıştı onlar. Ormandaki yangın söndürülmüştü ancak kalplerindeki yangın yeni başlıyordu... Artvin`den Didim`e atanan Kaymakam Rana Müzehher Tok, koskoca yaralı geçmişini geride bırakarak küllerinden yeniden doğar ve alevlere karışır. Tramvalarla dolu şehri terk etmeyen itfaiye personeli Husuf Batmaz, her şeye rağmen kalbinin noktalarını çalacak o ezgiyi bekliyordu belkide. Aşk sadece onların kapısını değil herkesin kapısını çalacaktı. Didim`e esen sıcak ege rüzgarı herkesin yüreğini daha çok okşuyor, daha çok sevda üflüyordu. Onların, tüm keder ve kasvete rağmen şen kahkahalarla yaşadığı hayatın kapısını aralamak istemez misiniz? Romantik komedi seven herkese~

Yunus: Seviyorum ulan seni, seviyorum kızım. •Görüldü

Tek bölümlük aşk(hot👅) sahneler

Erkek karakter ağzından yazılmış yeni kurgum umarım beğenirsiniz Wattpad yazıyorum

İşini mükemmel yapan gazeteci bir kadının kendisi hakkında hiçbir bilgi sızdırmayan futbolcu bir erkeğin hayatına girmesi gerekir ve yolları kesişir.

Sabah yüzüme bir sürahi soğuk su dökülmesi ile uyundım daha doğrusu uyanmak zorunda kaldım Asel gerçek ailem

"Onu aldatan eski asker sevgilisine yazarken nerden bilebilirdi ki başka bir askere yazacağını..." Hikaye sadece bu kurgudan ibaret değil aslın da ana karakterimizin çok travmalı bir yaşantısı ve tehlikeli hayatını ele alıyor. Sizi de peşinden sürükleyecek eğlenceli ve bir o kadar koşuşturmalı hayatı olan karakterimize yardım etmek ister misiniz? Asla pişman olmayacağınız bir kitap iyi okumalar ballarımmm 🎀

Bade adındaki genç kızın yaşadığı mahallede ailesi ve aşkı arasında sıkışıp kalması ve gerçek aşkı bulması...

Yekta-abi deme lazım olur Sare Sare- neden yekta abicim Yekta-o ağzını yerim ha kızım

- Neden bana gerçekleri söylemedin - kaybedemezdim seni berfin anla - şimdi kaybetmedinmi - Asla sen bensiz yaşıyamasın artık

Bir k-pop fanının hikayesi

"Ne istiyorsun" "Kızını..."

Annesi ve babasını küçük yaşta bir uçak kazasında kaybeden Berfin Çicek Arslan travma olduğu için bir daha ucağa binmez yıllar sonra okulunu bitirip hemşire olarak Hakkari`ye arkadaşı Çiğdem Bodurluyla gitmek için yola çıkarlar ancak bilet ararken kara yollarının 2 hafta boyunca kapatıldığını öğrenirler. Berfin arkadaşının ısrarı üzerine uçakla gitmeye karar verirler,bunun üstünede uçağa bindiklerinde Berfin arkadaşının farklı bir koltukta oturduğunu öğrenir ama yıllar sonra korkmayacağını düşünür ve üstelemez. Ancak uçak havalandığında korktuğu için yanında oturan adamın elini tuttuğunu fark etmez.Ama nerden bilebilirdi ki elini tuttuğu adamın hem kaldığı lojmanda üst komşusu olan hemde çalıştığı Tugayda karşısına "Yüzbaşı Şenol Okan Bulut"olarak çıkacağını.

Hiç bir özür kırılmış bir kalbi iyileştiremez. O özür yara bandı olsa bile kalp hiç bir zaman eskisi gibi olmaz,olamaz.Bu yüzden kalbini kıracağınız insanların bilin bir daha eskisi gibi olmayacağını...

Çocukluk aşkı~ Aşiret~ Kitabım FAZLA yakınlaşma içerebilir, baharatlı bir dil kullanıyorum diyelim..🤭!!

Yıllar sonra tekrar birbirini bulan iki alışığın hikayesi ama bilmedikleri bir şey vardı aşk bir tarafı uçurumla kaplı bir yoldu ve o yolu geçmek çok zordu.............

Bazı aşklar vardır... Suskunlukla başlar. Ne bir kelimeyle, ne de bir bakışla… Sadece kalbin bilip de dilin söyleyemediği duygularla… Boran, gözlerini her kapattığında bir hayali yaşarken, Peri; her şeyden habersiz kendi hayatının peşinde koşuyordu. Biri geçmişin suskunluğunda, diğeri geleceğin hayalini kurarken… Kader, onları Mardin’in kadim taş sokaklarında yeniden yazmaya karar verdi. Bu; bir aşiretin yükünü sırtında taşıyan bir adamla, Hiç bilmediği topraklara dönen özgür bir kızın hikayesi… Göz göze geldiklerinde, bütün düşmanlıkların anlamını yitirdiği, Kalplerin adını koyamadığı bir sevdanın başlangıcı… Bu hikâye, suskun bir adamın ve farkında bile olmadan kalbini çalan bir kadının “Peri” masalı… Okurken yüreğinize dokunacak, bir bakışın nelere sebep olabileceğini gösterecek bir aşk… Hazırsanız, kelimelerin arasından Mardin’e, Peri’ye ve Boran’a yolculuk başlıyor.

Bu zamana kadar okuduğum kitaplarda ya da izlediğim filmlerde anlaşmalı evlilik sürdüren çiftlerin arasındaki ilişki gerçeğe dönerdi. Her zaman bunlara şahit olmuştum ama sanırım gerçek hayatta bu pek de mümkün değil. Öyle olsaydı birden bire evlendiğim, yalnızca altı ay evli kaldığım ama ona sırılsıklam aşık olduğum kocamdan boşanmazdım.

Tehlike dolu hayatı ölümlerle doluydu. Belinden silah hiç inmez, uykuları bile huzur vermezdi. Bir gün dilini bile anlamadığı, adını bile bilmediği sadece birsaat aynı odada kaldığı üstelik başını belaya sokan bir kadının çocuksu hareketleri onun hayatına bir anlık da olsa anlam katmıştı. Kendine dil çıkaran çirkef kadına öfkesi bir anda kaybolmuştu. Büyük gözleri kalbini görüyormuşcasına bakmıştı kendisine. Kalbi sanki hakkıymış gibi o kadını istiyordu. Onu tanımak, onunla yaşamak ve onunla yaşlanmak... ama mümkün değildi. Bir hareketine vurulduğu kadın başkasına aitti. Ruhunuda kalbinide bir başkasına çoktan vermişti. Yanında yaşlanmak istediği adamı çoktan seçmişti. Yine de kendine engel olamamış uzaktan uzağa onu izlemişti. Arasındaki binlerce kilometreye rağmen sevdiği kadını korumak istemişti. En azından bunu yapması onu rahat uyutur hayatının bir anlamı olmasını sağlayabilirdi. Bir gün eline bir fırsat gelmiş, sevdiği kadın için en azından bir seçenek haline gelmişti. Artık yapması gereken kadının kendisini seçmesini beklemekti. ... Kim böyle bir insan müsveddesiyle uğraşacak kadar şansızdı? Tabi ki ben! Şansızlığım arada bir beni yoklar güzel bir çelme takardı bana. Her zaman benim için önemli bir günde bu çelmeyi takması ise beni çileden çıkartıyordu. Ya ben çok önem verdiğim için tüm aksilikler beni ilgi çeciki buluyordu ya da cidden şansızlığım benimle uğraşmayı seviyordu. "Beyfendi bakın ne ben ne de burdaki biri sizi anlamıyor! Beni anlıyor musunuz!?" Bağırarak sorduğum sorular karşımdaki adamı sadece kızdırıyordu. Oda beni anlamıyordu ve bizim ciddi sorunlarımız vardı. Başkomiser " hanımefendi bakın bir sürü protokol var. Lütfen şikayetinizden vaz geçin de bu iş uzamdan bitsin, rica ediyorum." Polisin bıkkınlıkla söyledikleriyle gözümü devirdim. "Bakın komiserim. Ben de keyfimden burda durmuyorum. Çok önemli işlerim var ama bu HANZO beni cidden sinirlendirdi. Kusura bakmayın çekmicem şikayetimi." ... Avukat bey karşımdaki hanzoyla Rusça konuşarak durumu tekrar izah etti. Kendi aralarında küçük bir tartışma sonucu karşımdaki hanzo bey sinirle bana baktı ve ağzının içinden birşeyler geveledi. Avukat bey bana bakıp hevelse "özür diliyor" dedi. Peki ben inandım mı? Kesinlike hayır. Küfür de etmiş olabilirdi Avukat bey sadece iş bitsin diye yalan söyliyor olabilirdi. Bana hevesle bakan Komiser beye başımla red cevabı verdim. "Kabul etmiyorum. Google çeviri çalışırken tekrar söylesin. Bakışları küfür ettiğini gayet net bir şekilde söylüyor" Kendimden emin bir şekilde karşımdaki hanzoya bakmış ve avukatın ona söylediklerimi tercüme etmesini dinlemiştik. Komiser bey olsada bitse hesabı adama bakarken, adam duyduklarıyla daha da hırslanmış bir öfkeyle bana baktı. Alay edercesine rusça birşeyler mırıldandı ama elbette anlamadım. "В это нелегко поверить, леди. " (Kolay da inanmıyor hanımefendi) Telefonunu uzatan komiser beyin telefonuna yaklaştı ve gözlerimin içine baka baka söyledi. Gözlerinde öfkeyle harmanlanmış bariz bir alay vardı,  zedelenen gururun onu ele geçirmesine izin vermemek için verdiği savaşın emaresini taşıyordu "Мне жаль" (Özür dilerim.) Tam ağzımı açıp itiraz edecektim ki komiser bey elini masaya vurarak kakltı. Basit bir işle uğraşmak zorunda kalmış ve bu nerdeyse bir saat sürmüştü. Sonunda kurtulabilirdi ve bu fırsatı elbette kaçırmadı. Başkomiser " evet, özür diledi bu iş de kapandı." Dudaklarımız büzüp başımı salladım laflarımı ağzıma tıkıyan komiser beye. Gözlerim karşımdaki hanzoyu bulduğunda istediğimi almış olmanın verdiği şımarıklıkla dil çıkartıp yeniden komiser beye döndüm. Dudaklarının bariz bir şekilde genişlemesini yandan attığım bakışlarımla yakalamıştım. Elimi komiser beye uzattıp tebessüm ettim. "İyi günler komiser bey." Elimi sıkıp başını salladı ardından oda "iyi günler" diyerek beni yolculuğuma uğurladı. Ben ardımı dönüp odadan çıkmak üzereyken hanzo beyde yerinden kalkmıştı. Onları umursamadan önce odadan sonrada karakoldan çıktım. Yoldan geöen bir taksiyi durdurup evimin adresini söyledim. Taksi harekete geçerken hanzo beyin karakoldan çıktığını gördüm. Gözleri önce etrafına bakındı ardından taksihe ve nihayetinde benim gözlerimde durdu. Taksi karakolun önünden giderken bakışlarının arkamda olduğunu his etmiştim.

⁉️ARA VERİLDİ, DEVAM EDECEK⁉️Gerçek ailem kurgusu ama her bölümünde yok artık dedirticek cinsten. Sempatik arkadaş grubu,sevimli aile ve sırlarla saklı hayatlar sizi bekliyor.

Hayal kurmanın eksi ve artı yönleri nelerdir? Nelere hazırlar bizi? Ya da nelere savunmasız bırakır? 23 yaşına kadar hayatım boyunca idealist, korkusuz, kendi doğrularından vazgeçmeyen bir insan olduğumu sanıyordum, yada olmaya çalıştığımı. Ta ki bu babamın emrivaki ile evlenmemi istediğini söyleyene kadardı. Asıp kesip evlenmeyeceğim, diyebilirdim ya da sizin doğrularınız ile benim doğrularım aynı doğrultuda değil, diyip aile büyüklerimin kesinlikle beyninde yer etmeyecek onca kelime de sarf edebilirdim belki. Tamam, kabul ediyorum. Kuzu kuzu gidip evleneceğim demedim; ilk önce inkâr, sonra kabullenememe gibi yollardan geçtim. Allah aşkına 23 yaşında bir birey olarak Türkiye Cumhuriyeti’nin bana 18 yaşımda verdiği hak hukuklara sanki sahip değilmişim gibi üzerimde hak kurmalarına nasıl izin verebilmiştim? Kolay olmadı tabi ki de ama sanırım onlar için kolay olmuştu çünkü şuan bir evlendirme dairesinde kendisi ile ilgili sayılı bilgiler bildiğim kişi ile nikah masasında oturuyordum. Tamam, hadi ben bir şekilde nikâh masasına oturtulmuştum ama sen nasıl oturdun be adam! Sanırım bunun için en başa dönmek gerekiyor. Olayların başladığı o güne…