Bir rakam… sadece bir rakam hatası. Ama o yanlışlık, bir kadının parmak uçlarından dökülen numaralarla, hiç tanımadığı bir erkeğin dünyasına açılan kapı oldu. Başlangıçta basit bir tesadüf gibi görünse de, sözcükler ateşe dönüştü, her cümlenin ardında gizlenen arzular giderek açığa çıkmaya başladı. Kim olduklarını bilmeden, yalnızca kelimelerle birbirlerinin derisine dokundular; her mesajda biraz daha soyundular, bedenlerinden önce ruhlarını çıplak bıraktılar. “Teni Tenimde”, bir yanlış numaranın karanlıkta filizlenen tutkusunu anlatıyor. Bazen en büyük ihtiraslar, en beklenmedik anlarda ve en yanlış sandığımız insanlarla başlar. Ve o an geldiğinde, geriye sadece tek bir soru kalır: Yanlışlık mıydı, yoksa kaderin en tehlikeli oyunu mu?

Askeri yazdığım kitabın mafya ve farklı cinsiyet versiyonu. Hikayede farklı. Karakterleri kullandım

💞Sevgili okur beğendiysen bu bölümü beyen ve yorum yap ama beyen mesihin yer varsa yorumlarda belirt düzeltiyim görüşmek üzere sizi seviyorum💗

duman konserine gidelim...

Efnan & Yaman Mahalle kurgusu. İlk kez gördüğüm arabaya umursamadan kendimi yavaşca bırakırken arabanın kapısının açılması ve içinden çıkan adamla burun buruna gelmem bir olmuştu. Belime dolanan kolu yere değmeyen ayaklarım ve burnuma dolan parfüm naneyi yediğimin habercisiydi. Gözlerime değen mavilere baktım. "Aaa," dedim yutkunarak "Yaman abi." "Napıyorsun kızım burada?" Arkasından gelen ağabeyime baktım. "Aa abi," dedim şirin bir şekilde.

Aşkın, ihanetin ve mücadelenin bir arada olduğu heyecan ve nefret dolu bir macera

Aşk her zaman bir ateş kadar derin ve parlak olabilir mi? Bakalım bu aşk onları nasıl sınacak ve nasıl olacak

Elleri bornozun kuşağına giderken bütün uzuvları titriyordu. Hala gözleri kapalıydı. Kuşağı çözdü bir omuz hareketiyle bornoz bedeninden kayarak ayakları dibine düştü. Her dokunuş ruhunda sarsılmalara neden oluyor, parmak uçları göğüs çevresinde daireler çizerek gezinmeye başladıkça yüreğine inceden inceye bir sızı düşüyordu

Bazen birine sinir olurken, aynı anda ondan hoşlanabileceğini hiç fark etmezsin ya... Benim hikayem tam olarak öyle başladı. Ortaokulun başında sınıf degiştirdim, her şey gayet normaldi. Ta ki Rüzgar`la tanışana kadar. Herkes onu severdi, ben hariç. Çünkü o, her zaman benden bir adım öndeydi - ya da ben öyle sanıyordum. Dört yıl boyunca yarıştık. Sınavlarda, projelerde, hatta göz göze gelmemeye çalışırken bile bir rekabet vardı aramızda. Sonra bir gün... tiyatro da, nişanlı rolünü oynayana kadar. Evet, nişanlı! Oyun bitti ama o an asla bitmedi. Kafamın bir köşesinde, hep o sahnede kaldım. Yıllar geçti. Yeni okul, yeni insanlar, yeni hayat... derken bir gün, tam da onu düşünürken karşımda belirdi. Aynı Rüzgar`dı. Sadece biraz daha uzun, biraz daha sessiz... ve biraz daha tehlikeli... Bu defa sahne yoktu. Ama tiyatroyu gönüllerimiz yazıyordu. Herkese merhaba bu benim yeni kurgum ve gerçek hikayeden kurgulanmıştır!

Yeni bir liseye başladım ama işler hiç istediğim bir şeyler yaşandı... Hayatımın ilk aşkını bu lisede buldum. Ben eskiden sevgiye bile aşk diyormuşum onu öğrendim. Bu lisenin benim hayatımın dönüm noktası olacağını kim bilebilirdi...

Tanı; Aşk “Bazı yaralar sadece neşterle değil, kalple de iyileşir.” Baran Demir... 28 yaşında bir genel cerrahi uzmanı. Disiplinli, kusursuz, duygudan arınmış bir zihin. İmkânsız bir ameliyatla adını ülkeye ezberletmiş ama kimse onun içindeki yıkımı bilmiyor. Asla asistan yetiştirmiyor. Çünkü kimseye güvenmiyor. Geçmiş, onun ellerini olduğu kadar kalbini de kapatmış. Ama artık bu yalnızlık sona ermek zorunda. Yağmur Ünal... Genç bir genel cerrahi asistanı adayı. Hayatının en kırılgan yaşlarında babasını, sonra da sağlığını kaybetti. Diyabetle yaşarken bile vazgeçmedi hayallerinden. O sadece cerrah olmak istemiyor; kendine, bedenine, geleceğine hükmetmek istiyor. Ve bir sabah adı, hiç istemediği bir dosyada yazıyor: “Asistan atamanız Uz. Dr. Baran Demir’e yapılmıştır.” Neşterlerin gölgesinde, gece nöbetlerinde, kan ve sevgi arasında bir yolculuk başlıyor. İki yabancı. İki yaralı. Bir ameliyat masası kadar keskin bir çizgide, birbirinin hayatına tanı koyacak.

Işılay, Ilgaz ve Ilgın... 17 yıl önce anneleri tarafından üçüzler ayrılmıştı. Işılay ve Ilgaz`ı yetimhaneye bırakan anneleri Ilgın ile Şanlıurfa`dan kaçıp İstanbul`a yerleşmişti. Işılay ve Ilgaz birbirine aile olurken Ilgın tek başına , annesinden sevgi göremeden büyümüştü. Kader üçüzleri 17 yıl sonra bir araya getirdi. Bundan sonra ne olacaktı ? Üçüzler birbirine alışacak mı? Kardeşleri, abileri ve babası ile mutlu olacaklar mı ? Yıllardır yalnız olan üçüzler bir anda kendilerini kocaman bir ailede bulurlar. Üçüzlerin yeni hayatına davetlisiniz.

Aden hayatta yalnız yürümeye alışmış, hukuk fakültesini bitirmeye çalışan genç bir kadın. Ama bir gece… takip edildiği o karanlık yolda kader tüm planları altüst eder.

Genç yaşlardaki Valari en yakın arkadaşının abisi ile tanışır ve en büyük duası belki değişir.

Bir iş için gittiği şirkette patronunun ona aşık olduğunu öğrenen Rüya nın hikayesi Lütfen hikayeme bi şans ver

Herkes hayatında sınırlar çizer… Kimi kendi benliğini hatırlamak için, kimi ise mecbur olduğu için. Ben, Araf… Benim sınırlarım da mecburiyetle başladı aslında. 17 yaşındaydım; hayatı daha güzel bir yer yapmak istediğim masum zamanlarımda. Ve işte o zaman, sınırlarımı mecbur çizsem de dilimde bir kelime vardı; hayatı tanımak, onu hissetmek ve kendi dünyamı keşfetmek için başladığım kelime: ‘Asla.’

Ya geçmişin küllerini sessizce toprağa gömecektim. Ya da ateşe çıplak ellerimle dokunup gerçeği bulacaktım. Bazılarına hayat çiçek sunarken, bazılarına ise diken. Ve ben dikenlerle doğmuştum. Kimi gidişlere boyun eğersin, kimi kalışlara inat edersin. Ama eninde sonunda öğrenirsin: Kurşun her zaman hedefini bulmaz. Bazen en masumunu delip geçer.

Belki de kötü olay dediğimiz seyler aslında bizim en güzel kaderimize yoldur...

Gökyüzüne bakarken bazen kaybolmuş yıldızları ararız; bazen de kendi kırık parçalarımızı buluruz. Bu hikâye, iki genç ruhun farklı hayatlarındaki boşlukları ve gizli acıları keşfederken birbirlerini nasıl bulduklarını anlatıyor. Ülkün, ailesi yanındayken bile kendi hayal dünyasında, yıldızlarda teselli arayan bir kız… Aras, annesini kaybetmiş, babasının gölgesinde büyüyen ve kalbini saklamak zorunda kalan bir oğlan… İkisi de farklı yaşamlar ve farklı kayıplarla yoğrulmuş olsa da, kaderin yıldız kırıntıları onları aynı hikâyeye doğru çeker. Bu roman, yalnızlığın içinde umut arayanlara ve kırık kalplerin birbirini tamamlayabileceğine dair bir yolculuktur. Belki siz de sayfalar arasında kendi yıldız kırıntılarınızı bulacaksınız. Gökyüzüne bakın. Belki bir yerde, sizin de yıldız kırıntınız parlıyordur.

" Dikkatimi dağıtıyorsun. " " Seninde güzelliğin benim dikkatimi dağıtıyor onu ne yapacağız orman gözlüm? "

Ömer yıllarca annesi tarafından terk edildiğini sanır ve yıllarca bir yalanın içinde yaşar. Ama gerçek çok daha başkadır… Annesi sokakta bulduğu başka bir kızla yeni bir hayata başlamıştır, Ömer ise kendi köklerinden koparılmış ve babası tarafından bir aileye evlatlık olarak verilmiştir. Şimdi, kayıp yılların ardından annesini bulduğunda, karşılaştığı acı gerçek ve ona annesi tarafından emanet edilen Ömür, hayatını tamamen değiştirecek.ve kendisiyle beraber bu girdaba ömürü de atacaktır. "Anne ben o adama abi demem "

"Kimse senden yardım istemedi. Kendi işine bak" "Vayy. Geçen zamanda dilin çözülmüş anlaşılan. Ama üzgünüm. Görmezden gelemeyeceğim bir durumdasın. İyi bir insan olarak sana yardım etmeliyim." Alayla güldüm, "Bunca zamandan sonra hayatta kalmak için ilerlemem gerekiyordu. Ve ne, yardım etmek mi? Birbirimizi tanımıyoruz bile. Neden bana yardım edesin ki?" Bir an afallasa bile konuştu, "Hayır Jian, lisede-" öfkeyle sözünü kestim. "Hayır Seong-jun. Senin beni zorbalık yaparak tanıdığını sanman bizi yakın yapmaz. Arkadaşlık düşündüğünden daha farklı bir şey. Ben sadece senin kurbanındım. Daha fazlası değil." ... Her şey silik bir kaç anıyla başladı. Bir çatının ucunda, eski bir okulda ve bilinmeyen, ait hissedilmeyen anıların içinde savrulup giden bir hayat... Yeni bir okulun soğuk koridorlarında; yalnızlığı ve acıyı tekrar tekrar tadan bir gencin hikayesi bu. Uykusuz geçen geceler ve huzursuz gündüzlerin birbirine kıvrılıp, karıştığı satırlarla dolu bir hikaye... ... .. .

Ailesi küçük yaşta vefat eden Aras ve yazgının hikâyesi bu

Enemies to lovers

❝Bazı mühürler zamanla kırılır. Ama bazıları, bir insanın içinde doğar. Güzce, mühürüyle doğduğunda bunun sadece bir işaret olduğunu sanmıştı. Ama her mühür, bir çatlağın başladığı yerdir. Ve bazı çatlaklar, sadece içten büyür. Sistem, mühürlerle yazılmış bir düzene bağlı. Seçilmişler hükmeder, geri kalanlar boyun eğer. Fakat Güzce, boyun eğmeyi hiç bilmedi. Bir gece... bir sembol... bir kelime: Vâlka. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Güzce kaderini değiştirmeye karar verdi. Ama kader, öyle kolay teslim olmaz. Vâlka, zincirlerin kırıldığı yerdir. Peki ya sen... zincirini kırmaya hazır mısın?❞