Karışık ama eğlenceli bir romandır.🌷

Hani derler ya, "Bir gün mezarlık başında af dilerken bulacaksınız kendinizi. Ölü bir beden diri bir sözden daha çok yakacak canınızı." Haklılarmış. Ben annem ve babamın ölümüne sebep olmuştum. Beş yıldır mezarlıklarının başında onlardan af diliyordum. Ben beş yıl önce bambaşka bir hayata kırık dökük bir gemi ile yelken açmıştım. Mavi gözlü tanımadığım bir çocuk ise gemimi onarmış hayatta kalmanı sağlamıştı. O gemiyi batırmadan kıyıya ulaşman gerekiyordu ama o kadar şey yaşamama rağmen daha yolun başındaydım yaşayamadığım daha çok şey vardı...

Sadece öğrencimi almaya geldi...

3 çocukluk arkadaşı askerin 3 kızı birlikte büyüyüp yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen babaları gibi güçlü 3 kızın evine hırsız girerse ne olur eğer hırsızı severlerse unutmamalılar hırsızlar birşeyler vermez alırdı

Benim yolculuğum doğumumdan itibaren yalnız başıma gerçekleşiyordu. Ne bir ailem ne de sığınacak kimselerim vardı. Ben tek başına bir gezgin gibi oradan oraya savruluyordum. Şimdi ise kimseye güvenmemem gerektiğini kendime hatırlatarak hayatta kalacaktım. Çünkü tam anlamıyla kimsesizdim. Aile dediğimiz bu grupta arkama bakarak yürümem gerekiyordu, aksi takdirde sırtıma hançer saplayacak olan yine onlardı.

Doğru sandıklarımız hep yanlıştı ve bize bunu söylemediler...

İlk aşkım son aşkımdı

Tanrıya yalvardım o gece, uyuyana kadar. Yalvardım ona, bana yardım etmesi için. Köşeye sıkışmıştım, kaçacak yerim, sığınacak başka bir evim yoktu. Yalvardım o gece, her şeye rağmen dimdik ayakta durabilmek için. Özür diledim ondan, başıma gelenler nedensiz değildi belki de. Belki de bir cezaydı. Belki de kendimi affettirmem gerekirdi. Dua ettim tüm gece her şeyin yaşanmamış olması için, her şeyi unutabilmek için… Uyarı!!!Kitabın bazı bölümlerinde şiddet içerikli ögeler bulunmaktadır.

Larson ailesine büyük ilgi duyan Edna, ailenin yaşadığı malikâneye doğru yola çıkar ve bir yabancı ile karşılaşır. İkilinin hikâyesi orada başlar.

Kadın salonda rahatça otururken elinde tuttuğu belgeler ile eşinin işten dönmesini bekliyordu. Belgelerin doğruluğunu tekrar tekrar kontrol etti. Planında hiçbir kusur olmaması şarttı. Umursamaz tavrıyla sigarasını yaktı. Yan odada henüz 4 aylık kızı Alin`in ve 10 yaşında olmasına rağmen kardeşiyle çok güzel ilgilenen oğlu Alp`in sesini duyuyordu. Onları birbirinden ayıracağı için zerre üzüntü hissetmiyordu,öyle bir soğukluk vardı kadının üzerinde. Tek odağı Ferhat Tekgöz ve onun istekleriydi… •Abi kurgusu!!

Üç küçük aşık kız çocuğu. MAFYAM serisi

Zengin ve şımarık kızımız Umay Ekici, bir gün eve geç gelir. Kızımızın babası bu durumdan rahatsız olur ve ceza verir. Umay tabii ki söz dinlemediği için gece babasının arabasını gizlice alır. Arkadaşına giderken çeviri olduğunu görür. O an aklına ehliyet ve ruhsat almadığını hatırlar... Umay biran kendini Jandarma Genel Komutanlığı Karakolunda bulur... *Sizce Umay`ın başına neler gelecek?*

Herşey sevgilimi kaybettikten sonra başladı bu dünyadan yok olan o mu? Yoksa aklımı kaybeden ben mi…

Geçmişten günümüze Çocukluktan... Liseye... Ve gençlik yıllarına... yaşadıkları tramvalar, anılar, ayrılıklar ile beraber yaşadıkları hayatı konu alan hikâye <<

Bir insan ne kadar özgür olabilirdi? Gökyüzü kadar olabilir miydi? O mavilikleri kadar, yeri gelince kızaran, huzur sağlayan gökyüzü kadar özgür olabilir miydi? İnsan, kuş kadar bile özgür olamazdı. İnsan bazı şeylere mahkum kalarak özgürlüğünü kaybederdi. Kendini özgür sananlarda aslında hiç özgür değildi. Asıl özgürlüğü tatmamışlardı çünkü. Özgürlük gökyüzüne aitti, kuşlara aitti, denizlere, hayvanlara, çiçeklere, ağaçlara aitti. Aslında hiçbirimiz özgür değildik. En azından kuşlar kadar bile özgür değildik.

Almanya`ya gitmesi için yanında birine ihtiyaç duyan Melisin, yaşadıkları, yeni tanıyacağı insanlar hayatında nasıl değişiklikler yapıcak? "Sana yardım ede bilecek tek adam benim" dedi bana dik dik bakarak. "Senin gibi kendini beğenmiş birinden yardım istemiyorum" dedim "Ben kendi başımın çaresine kendim bakmasını bilirim". Cebinden bi kart çıxarıp Resepsiyon bölmesine koydu"İhtiyacın olunca ara küçük hanım"

Genç adam dizindeki derin yaraya baskı yaparak kanın akışını durdurmaya çalışıyordu. Aslında dizinin kanıyor olması da çok umurunda değildi ne de olsa az önce neredeyse bütün hayatı boyunca üstünde çalıştığı planını kusursuz bir şekilde uygulamıştı. Ama yaşadığı ve yaptığı bunca şeye rağmen içinde yanan ateş yine de sönmemişti. Aklını tek bir soru kurcalıyordu: Hata mı yapmıştı yoksa yapması gereken bu muydu? 

"Sadece öylesine anonim yazdığım bir numarayla hayatım ne kadar degişebilir ki?" Tabi yazdığın kişi mafya çıkarsa... Alya🖤Koray

Belki yürüdüğüm yol kasvetli ve dikenli olacaktı. Ama her zaman yaralarımı sarmasını bilecektim. Yeni hayatımı, yaptığım hataları göz ardı ederek yeniden çizecektim. Geçmişim yıkık dolu bir enkazdı. Bende geleceğimi daha sağlam inşa edecektim. Talya, abisi tarafından yüz üstü bırakılmasından sonra hayatın derinliklerine inmeye karar verir. Ama bu yolda feda etmesi gereken benlikleri vardı. O bunu göze almıştı. Artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktu. Kimse onu tutamazdı. Kazadan sonra yaptığı anlaşmanın bedelini ağır ödeyen Talya planını devreye sokmak için işe koyulur.

Maddenin içine düşen çocuğu kurtarmaya çalışırken.. bir dakika, çalışırken mi? öyle bir şey mümkün mü sizce? “Ben bir bataklığım duru, beni kurtarmaya çalışırken kendinide o bataklığın içinde bulma.”

Çocukluğundan beri kız arkadaşının abisine aşık olan Güzce sevdiği kişinin gitmesi ile aşkını içine gömer ama bir anda sevdiği adamın mahalleye geri dönmesi ile güzcenin hayatı değişir …. mahalle kurgumuza hoş geldiniz 🎀🎀

Lisedeki popular cocuk jimin ile bilinmeyen kizin lise koridolarindaki tatli aski

+) Sana defalarca söyledim Jungkook eninde sonunda Kim jungkook olduğunu kabul edeceksin. -) Asla +) Asla, asla deme bebeğim.

"Yarayla alay eder yaralanmamış olan..." Bir evin tek kızı olan alya babasının borç batağına düşmesinin ardından zorla mafyanın oğlu ile evlendirilmek zorunda kalır.Peki onların arasındaki nefret aşka mı dönüşecek? Hadi gelin beraber bakalım…

Wattpad`de 100 bin okunma. "Bir adam ile yara bandının hikâyesini hiç duydun mu?" diye sordum meraksız bir tonda. Çünkü anlatmak istediğim sıradan bir hikâye değildi, kendi yazdığım bir hikâyeydi. Yüzüne bakmadığım için ne tepki verdiğini görememiştim ama onu tanıdığım kadarıyla -bu da çok uzun bir zaman dilimine tekabül ediyordu- şu anda hafif çatık kaşlarıyla bana bakıyor olmalıydı. "Hayır," dediğinde sesinde bariz bir sorgu vardı. Onunla konuşmaktan kaçındığımı çok iyi bildiğinden onunla sözlü iletişime geçmiş olmama oldukça şaşırmıştı. "Bir gün bir adamın kolunda ufak bir yara açılmış." diye başladım çatallı sesimle konuşmaya. "Çok ufak bir yaramış ama, öyle hastaneye gitmesine gerek yokmuş. Küçük bir sıyrıkmış sadece." Kalbim acıyordu. Keşke bu şekilde gelmesiydi bana. Böyle gelmeseydi. Hafifçe yutkundum. "Bir yakınından yara bandı istemiş. Kapatmış yarasını o yara bandıyla. Kısa bir süre birlikte yaşamışlar mecburen. Birkaç gün içinde iyileşmiş adam ve kolundaki yara bandını bir an bile düşünmeden atmış çöpe. İhtiyacı olduğunda hemen sarıldığı yara bandından iyileştiğinde hemen kurtulmuş." Sustum, çünkü devamını getirmek zordu. Ona hayır demek çok zordu. Hafif ıslanmış gözlerimi tekrardan gözlerine çevirdiğimde onun hâlihazırda bana bakan gözleriyle karşılaştım. Gözlerinin içine bakarak devam ettim. "Olan da yara bandına olmuş. Temiz, tertemiz yaşamı bir çöpte sonlanmış. Çok zaman geçmiş, en sonunda biri bulup temizlemiş." Keyifsizce tebessüm ettim bir anlığına dolu dolu gözlerimle. Gözlerimdeki bakışları dudaklarıma düştü. "Eskisinden daha iyi, daha temiz görünüyormuş artık. Ama..." Gözlerimiz birleşti. "İçi paramparçaymış." "Dilara..." Bu gece ikinci kez kestim sözünü. "Ben yara bandının yaşadıklarını yaşamak istemiyorum."