Kendi geçmişinden utanan bir kız… Köklerinden kopmayan bir adam… Haydar Kırca, şımarıklığın içinde kaybolan kızını kurtarmak için onu yıllardır dönmediği köyüne götürür. Şehirde büyüyen Gülçin için köy; çamur, zahmet ve utançtan başka bir şey değildir. Fakat köyde onu bambaşka biri beklemektedir: Serhan Karaca. Şehit bir babanın emaneti olan Serhan, bir yandan jandarma olabilmek için MSÜ’ye hazırlanırken bir yandan annesine ve kardeşine bakmaktadır. Sessiz, gururlu ve dimdik bir adam… Gülçin ise kibriyle herkesi küçümsemeye devam eder. Ama zaman geçtikçe nefretin yerini başka duygular almaya başlar. Tam her şey değişiyor derken şehir yeniden çağırır Gülçin’i. Ve yıllar sonra Serhan, karşısında artık “Gülçin” olmayan birini bulur: Sare Kırca. Geçmişini silmeye çalışan bir kadın… Ama bazı insanlar seni eski adınla hatırlamaktan asla vazgeçmez.

"Yapma güzelim bitirme beni.." "Sen yaptın Pusat.. sen ittin beni" "Haklısın.. Seni zorlayamam ama sensiz zorlanırım" Mihri seslice yutkundu. Veda mıydı bu? Gidecek miydi Pusat.. bitecek miydi bu hikaye.. neredeydi her gece sıkılmadan Güzel ve Çirkin`in hikayesini okuyan kadın? Neredeydi o canavarın içerisinden çıkan prens.. Ve o prensi bir ömür sevecek kadın neredeydi?

Çiçek adlı, karanfil kokulu bir kız vardı, yaşadıklarına rağmen gülmeyi unutmayan. Bir kız vardı onca şeye rağmen mutlu olabilen. Bir kız vardı ne yaşarsa yaşasın vazgeçmeyen… Ama bir adam vardı ona bu hayattan umudunu kestiren. Bir adam vardı ona hayatı zindan eden. Bir adam vardı onun sevdiğini elinden alan… O adam sayesinde artık gülmeyen bir kız vardı…

Şemdinli’de başlayan bir dosya, iki kişinin hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi.

"Oğluşum, sonunda evin yolunu bulmuş." "Oğluşuna sahip çık, kızımın peşinde dolanıyor."

Bu kitap 4 liseli kızın ağzından,aynı zamanda benim ağzımdan anlatılıyor... Henüz 11. Sınıfta olan bu dört kız K-pop idolü olma hayalleri ile hayallerini gerçekleştirmeye çalışıyor. Favori K-pop grupları olan RE:PLAY ile stajyarken tanışmaları...Üyelerle zamanla yakınlaşmaları...İşte bu o kızların hayali...🎀 "Hayallerimiz sadece odamızın duvarlarında asılı posterlerden ibaret değildi... Biz o sahnenin bir parçası olmaya yemin etmiştik."😉 (Haftada bir bölüm yazmaya çalışacağım😊)

dicle ve barlas adındaki 2 lise öğrencisinin tenefüslerde bakışmalarıyla başladığı ilişkileri

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

Her şey babamın borçları ile başladı anlaşmalı bir evlilik ile Burak pırlanta ile evlendim aynı evde yaşıyorduk ama yabancıydık ben cumhuriyet savcısı Zeynep akay oysa bu zengin Burak pırlantanın ne iş yapacağın bile merek etmiyordum ama bilmediğim bir şey vardı o en korkrulan Rus mafya babası Burak pırlantaydı ve ben bunu anlamamıştım Rus ve türkiye yer altın yöneten bir kraldı her şey bir dava borçlar ve o kalbimdeki his ile başladı...

Hayatta çoğu şeyin şakası yoktu. Siz hiç beklemediğiniz anda bir olayın ortasında kalacaksınız. O gün kimsenin umrunda olmayan bir mesaj şimdi herkesin umrundaydı kampüs sessizliğe bürünmüştü. Bugün mezuniyet günüydü geceye kadar eğlenmiş gülmüştük üstümüzde şık kıyafetler yüzümüz de gülümseme vardı taki telefonlarımıza aynı anda gelen mesaj ile herkes değişti. " OYUN BAŞLADI" Bu mesaj ile artık orada bulunan ve eline mesaj ulaşan herkes bir öğrenci değildi onlar artık bir oyuncuydu. kazanma uğruna elinden gelen herseyi yapacak olan, acı çekecek olan oyunculardı. Başlarına ne geldi nasıl oldu fikri olmayan 100 kişi bakalım bu oyundan sağ çıkacaklar mı ?

Akıl hastanesinde bipolar bozukluğu hastası taşıyan özge bir gün odasında ölü bulunur. Özgenin ölümü ise kayıtlara intihar diye geçer. Ama özgenin kız kardeşi algın ablasının intihar değil bir cinayete kurban gittiğinden şüphelenir. Katili bulmak için ise şizofrenlik rolü yaparak ablasının kaldiğı hastaneye yatırılır. Ve hastanede katili bulmaya çalışır.

"Hayat, siz Excel tabloları yaparken başınızdan geçen o plansız mucizelerdir." Derin Karahan için hayat, milimetrik hesaplanmış bir başarı haritasıdır. Kusursuz bir kariyer, her daim steril bir yaşam ve saniyelerle yarışan bir ajanda... Ta ki İstanbul`un ıssız yollarında, lüks transfer aracı bozulup da dünyası bir anda "çevrimdışı" kalana dek. Yanında ise onun tam zıttı olan bir adam: Aras. Elinde eski model bir fotoğraf makinesi, ruhunda ise dizginlenemez bir özgürlükle yaşayan Aras için hayat, bir vizörden sızan ışık hüzmesinden ibarettir. İnternetin çekmediği, hijyenin sadece bir temenni olduğu ve zamanın durduğu eski bir pansiyonda mahsur kalan bu iki zıt kutup; birbirlerini sadece didişmelerle değil, kaçtıkları gerçeklerle de tanıyacaktır. Derin, dezenfektanların koruyamadığı bir kalp sızısıyla tanışırken; Aras, vizöründen baktığında ilk defa bir manzaraya değil, bir kadının ruhuna takılıp kalacaktır. Kontrolü bırakmaya hazır mısınız? Şehirdeki o jilet gibi takımlar mı, yoksa dağdaki sırılsıklam bir yağmur mu? Yanlış Yol Doğru Kişi, sizi kusursuz planların çöktüğü ama hayatın başladığı o yere, plansız bir yolculuğa davet ediyor.

Hayat mıydı bizi biz yapan? Yoksa yaşadıklarımız mıydı? Mesela babam gitmeseydi... Yapmasaydı tüm bunları, ben yine aynı Alisa olur muydum? Babama duyduğum nefret, özlem, içimde her ne varsa annemi toprağa verdiğim gün bitti. Şimdi sadece intikam için gidiyorum. Onun, karısının ve üvey kardeşlerimin o sahte cennetine... Elimden geleni ardıma koymayacağım, o evdeki her bir mutluluğu tek tek ellerinden alacağım. Çünkü artık kaybedecek hiçbir şeyim yok. Ben Alisa Erdem. Annemin Çilek kızı. Ve şimdi, o kusursuz hayatları parça parça mahvetmeye geliyorum. •MAHALLE •GERÇEK AİLEM •ABİ/KARDEŞ •DOSTLUK •İNTİKAM •KOMEDİ

Bir kelebek gördüm ne yapacağını bilemeyen yaşamak için birgünü olan kelebek öldü ve yeniden doğdu o kelebek sahte olan herşeye mahkumdu kendine bile

𝑶𝑵𝑺𝑹𝑨 "B̸i̸l̸i̸n̸m̸e̸y̸e̸n̸ ̸d̸o̸ğ̸r̸u̸l̸a̸r̸ ̸ö̸ğ̸r̸e̸n̸i̸l̸e̸m̸e̸y̸e̸n̸ g̸e̸r̸ç̸e̸k̸l̸e̸r̸d̸e̸ ̸ s̸a̸k̸l̸ı̸d̸ı̸r̸.̸"

"Ne dediğinin farkında mısın sen?" dedi tüyler ürperten sesiyle. "Ne demek seviyorum?" Beklenmedik tepkisi cesaretimi zedelerken şaşkınlığına vererek direncimi yitirmeden sözlerimi yineledim. "Duydun işte" dedim güç bela yutkunurken. "Seni seviyo-" "Kes saçmalamayı" diye gür sesiyle bağırmasıyla yerimde sıçrayıp dudaklarımı birbirine bastırarak bir adım geri gittim. Alt dudağım ağlayacağımın sinyalini verircesine titrerken bedenime inat güçlü duruşumdan taviz vermedim. "Benim için kolay mı sanıyorsun?" dedim benden bağımsız titreyen sesimle. "Bana asla o gözle bakmayacağını bilmeme rağmen her yeni güne bugün beni fark edeceksin umuduna tutunarak uyandım ben." "Yıllarca kardeşim dedim ben sana. Şimdi karşılık mı bekliyorsun?" Sesi öyle ürkütücü çıkıyordu ki bağırsa bu kadar etki etmezdi. Başını iki yana salladı. "Asla karşılık alamayacaksın duydun mu beni? İçinde yaşa bitir bunu." Kalbime kor ateşler düşerken görüş açım puslandı. "Üç günlük heves değil benim duygularım" dedim hayretle. "Nasıl bitirmemi beklersin? "Bana ne lan duygularından, bana mı sordun aşık olurken?" Onu ilk defa bu denli sinirden çıldırdığını görmek ruhuma ızdırap dolu acılar yüklüyordu. "Aşık olacağım kişiyi seçseydim sence seni mı seçerdim?" Sözlerimi umursamadan "bu konuşma aramızda hiç geçmedi Aysima" dedi her bir kelimeye zihnime kodlarcasına vurgu yaparak. "Anladın mı beni? Ne sen bunları söyledin ne ben duydum." Kalbim acıyla sıkışırken hemen öylece kestirip atmasına izin veremezdim. "Ama Alparslan ye-" "Alparslan deme lan bana!" Yeri göğü inleten sesiyle kirpiklerimde asılı kalan yaşlar yanaklarıma süzüldü. Kalbimi daha ne kadar ufalayabilir diye düşünürken öldürücü darbeyi en sona saklamıştı. "İki cihan bir araya gelse yine olmam seninle."

enemies to lover

19 yaşındaki elizya babasının düşmanı tarfından kaçırıldığı gün herşey değişir ve o gün aşka inancı başlar

Dila, yıllar önce abisi ve kuzeniyle çıktığı bir bahçede Tuna’yla tanıştığında bunun hayatını değiştireceğini bilmiyordu. Çocukluk anılarında kalan o gün, zamanla sadece silik bir hatıraya dönüşür. Ta ki Dila, futbol eğitimi için gittiği yurt dışından 14 yıl sonra geri dönene kadar… Yeni hayatına alışmaya çalışan Dila’nın yolu, abisinin spor salonunda yeniden Tuna’yla kesişir. İlk başta onu tanıyamaz; yıllar ikisini de değiştirmiştir. Ama geçmiş bazen tek bir bakışla geri döner. Çocuklukta başlayan bağ, artık bambaşka duygularla yeniden kurulacaktır. Geçmişin anıları, saklanan hisler ve yıllara rağmen kopmayan bir bağ… Bazı insanlar ne kadar zaman geçerse geçsin birbirinin hikâyesine geri döner.

Meyra üniversiteden mezun olduktan sonra iş bulamadığı için bir kafede çalışmaya başlar günleri normal bir şekilde geçer fakat bir gün müşteri olarak gelen karanlık adam ile yolları kesişince hayatı alt üst olur. Meyra`yı neler bekliyordu? Ondan kaçabilecek mi?

Ece`nin abisinin Azad`ın aşiretindeki küçük bir kızı kaçırıp öldürmesiyle aşiret ağasının ailesi ile Ece`nin ailesinde kan davası başlar. Ece doğduğu gün bu kan davasını bitirmek için Ece ve Azad`ı evlendirmeye karar verirler. Ece 23 yaşına gelince evlenmeye hazır olduğunu herkes anlar. Ama Ece ne Azad ı tanıyordu ne de seviyordu. Ama bilmiyor du ki Azad o on yaşına girdikten sonra sırılsıklam ona aşık olduğunu.

Yin and Yang şunu anlatır: Hayatta hiçbir şey tek başına tamamen aydınlık ya da tamamen karanlık değildir. İnsan bazen en mutlu gününde bile içinde küçük bir korku taşır. En kötü gününde ise küçücük de olsa bir umut kalır. Gece sonsuza kadar sürmez; sabah olur. Ama gündüz de sonsuza kadar kalmaz; tekrar gece gelir. Yani iyilik ve kötülük, mutluluk ve acı, güç ve kırılganlık… Bunlar birbirinin düşmanı değil, birbirini anlamlı yapan şeylerdir. Siyah beyaz semboldeki küçük noktalar da bunu söyler: “Karanlığın içinde biraz ışık vardır. Işığın içinde de biraz karanlık.” Belki de insan olmanın en gerçek hali budur; kusursuz olmak değil, içindeki zıtlıklarla birlikte dengede kalabilmek.

Ben Aylin Ada Yılmaz.

Afra ortaokula geçmişti sınıfı hep zorba doluydu biri hariç... Sürekli onu koruyordu barış,hep yanında oluyordu adeta kardeşi gibiydi ama barışın abisi ise tam tersiydi aileleri arkadaştı ama barışın abi berk afra ile hiç konuşmuyordu adeta nefret ediyordu ama nefretin sebebi başkaydı...