Doktor birgun işini yaparken acile hasta geliyo gelen kişi bi boxs du ve bunların aşk hikayesini okuycaksınız

Sara, uzun zamandır kaybolmuş hissediyordu. İş hayatı onu yormuştu, ailesiyle tek başlarına olmaları bunaltıcıydı ve artık anneannesigili özlemişti. Uzun süredir gitmediği memleketi olan ve anneannesigilin yaşadığı o kasabaya gitmek istemişti bir anda. İş yerinden bir yıllık izin alıp ailesiyle zor bir konuşma sonucu otobüs bileti almıştı oraya. Onu orda neler bekliyordu? Bilmediği o olaylar nelerdi? Unuttuğu şeyler nelerdi? Hepsini bu bir yıl içerisinde öğrenebilecek miydi?

Bütün acılarını 17 yıla sığdırmış bir kız. Ve tüm bu acıları kapatmak için var olan bir aile. Birbirlerine alışabilecekler mi? Abileri kızı sevecek mi?

Bazen hayatta öyle bir nokta olur ki o noktada herşey değişir ya işte bu da öyle bir hikaye... Belin bir anda üvey olduğunu öğrenir ve hayatı tamamen değişir.

Yıllar sonra, eski bir kaset çalarda tek bir tuşa basılır: “Geri sar.” Ve hatıralar yeniden başlar

Alice in ailesinden geriye kalan tek kişi ikiziydi. O Lily ve James Potter`ın kızıydı. Harry Potter`ın ikizi. Buna rağmen onun gibi birine aşık mı olacaktı hemde bir Malfoy`a ailesini öldürenlerin kanından birine...

Yıllardır abisinin en yakın arkadaşına aşık olan Melek, bu duygularının bir gün karşılık bulucağından bir haberdi. Fakat kader çoktan ağlarını örmüş, planını yapmıştı. Klişe bir abimin arkadaşı ve mahalle kurgusu arıyorsanız buyurun sap taraftan alıyım sizi

Sadece okul koridorunda çarpıştığı birinin onun aşkı olacağını nerden bilebilirdi ki?

#Düşmandan aşka

Babasının düşmanları tarafından kaçırılan Elzem başka bir hayata sürüklenir…

-Dedektif Bu İşi Senin Devralman Gerekiyor Tatilini Yarıda Kes Ve Yarın Sabah Burda Ol - Anlaşıldı. Anlaşıldı mı Hiç Sanmıyorum Ama Yaklaşık 1 Yıldır Kedinin Fareyle Oynadığı Gibi Bizimle Oynayan Çetenin Çöküşü Bu Gece Olacaktı O Belliydi. Yetişkinlere Uygundur ‼️ Kurgusal Bir Hikayedir Hiçbir Gerçeklik Payı Yoktur.!

Babası tarafından tüm gerçekleri öğrenen kız, yıllar sonra babasının askerlik arkadaşının oğlu ile karşılaşır.. #kader #ayrım #sümis #polis #karşılaşma

Mert`in ilk ve son aşkı

sadece bir bağlantı,

O geceyi kimse hatırlamak istemezdi. Ama unutmamak, bazen en ağır cezaydı. Efnan sabah olduğunda perdelerin arasından sızan solgun ışıkla gözlerini araladı. Başında zonklayan ağrıyla birlikte, kalbinin derinliklerine çöken bir pişmanlık hissi vardı. Odada hâlâ bir yabancının kokusu… Ve bir daha geri alınamayacak bir yanılgının izleri. Saatin tik takları, susturulmak istenen bir gerçeği fısıldıyordu. O sadece bir gecelik bir kaçış sanmıştı. Aklından, ailesinden, geçmişinden… Ama şimdi bedeninde bir sır taşıyordu; her nefeste büyüyen bir sır. Kapı çaldığında, kalbi yerinden fırlayacak gibi oldu. Ve o kapıyı açtığında, karşısında onu değil — o adamın abisini buldu. Adam sessizce, sanki her şeyi biliyormuş gibi baktı. “Artık yalnız değilsin,” dedi. Ama Efnan biliyordu… bazen yardım eden, en büyük yıkımı da getirendi. Çünkü karşısında duran adam karnında ki bebeğin amcasıydı... Ve onunla evlenmek için gelmişti.

Kız babası ile tartışır kız sinirle evden çıkar yürüyerek Salona gelir duvardaki posteri görür maskeli boks maçı olacağını ve önemli biri olacağı yazar kız o maça girer

Ünlü bir iş adamı olan Alessianın babası onun için koruma olarak tuttuğu Alexander ile yaşadığı olaylar ve ortaya çıkardıkları sırlar

Sisler arasından doğan bir gerçeklik, hiçbir kayıt düşülmemiş bir tarih... Burada geçmiş yalnızca fısıltılarla anlatılır ve gölgeler bile kendi sırlarını saklar. Güven, yalnızca bir kelime değil, bir sınavdır; hayatta kalmak ise keskin zekânın ve içgüdülerin dansıdır. Gözleri geçmişin karanlığıyla parlayan yabancı, bu dünyada hiçbir zaman var olmamıştı-ya da öyle olduğuna inanılıyordu. Ama şimdi, kaderin iplerini elinde tutuyor. Onun gelişinin yankıları, bu evrenin kırılma noktasını mı oluşturacak? Yoksa zaten yazılmış olan bir hikâyeyi mi yeniden yazacak? Gizlenmiş gerçekleri keşfetmeye cesaret edenler için burası kaçış değil, bir meydan okuma. Kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak ise belirsizlikten doğan bir sanat. Bu yabancı için artık tek bir seçenek var: Ya bu dünyanın kurallarına teslim olacak, ya da onu kendi hikâyesiyle yeniden şekillendirecek. Çünkü burada kim olduğunu bilmek yeterli değil-kim olacağına karar vermesi gerekiyor.

İnanç, inanç beni kendi yetiştiğim yurttan uçurdu ve geriye sadece bir tüy kaldı. Benim adım Gülizar, Gönlü yüzü kadar güzel olan Gülizar. Bir adama inanıp ailemden koptum sonra ise bir daha asla aileme geri dönme yüzü bulamadım. Gönlüme eli değen adamın nerede ve niçin öylece çekip gittiğini bilmiyorum. Yıllar sonra o şehre tekrar dönmem gerekti, bunun acısını bir sarmaşık gibi bedeninde sağlam tutarken başka bir acıyla ilerledim. "Senden geriye kimseleri kalmadı." Bu mesaj beni geri getirdi. Ben Gülizar, o adamın dediği gibi gönlü yüzü kadar güzel olan Gülizar mıyım?

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

Bazı aşklar sessiz yaşanır. Fark edilmeden. İdil, kalabalıkların içinde kaybolmayı seçen bir gözlemcidir. İnsanları izler, duyguları hisseder ama kendini hep geri planda tutar. Hayat onun için çoğu zaman sessizdir. Ta ki, fark edilmeden kalbine düşen bir hisle yüzleşene kadar… Bu hikâye; sessiz sevmeyi öğrenenlerin, uzaktan sevenlerin ve fark edilmeden iz bırakan duyguların hikâyesi. Çünkü bazı duygular, fark edilmeden başlar ama en derin izleri bırakır.

Radyo Televizyon öğrencisi Defne Doğan ile Hukuk Fakültesi`nin sessiz dâhisi Atlas Erez`in yolları, hayatın rutin akışını bozan bir gece vardiyasında kesişir. Defne, anonim olarak kullandığı Instagram hesabında şarkı cover`larını paylaşıyor, profilindeki podcast linkiyle de insan psikolojisinin derinliklerine dair anlatılar yapıyordu. Kısa sürede geniş bir kitleye ulaşan bu hesap, Defne`nin bir gece vardiyası sırasında yaptığı o samimi paylaşımla Atlas`ın dikkatini çeker. Defne, her cuma aynı kafede, aynı masada oturan ve uzaktan uzağa hayranlık duyduğu o gizemli adamdan bahseder. O masada oturan kişinin ta kendisi olduğundan habersiz olan Atlas için bu rastlantı, ekranın ardındaki sesin aslında çok yakınında olduğunu anlamasıyla geri dönülemez bir hikayeye dönüşür.

Ailesinin berdel uğruna kaderini mühürlemek istediği genç bir kadın, aşiret ağasıyla zorla evlendiği düğün gecesi onu vurup kaçarak hem kendi yazgısına hem de kanlı bir güce savaş açar.

Siz: Uyumak gibi basit bir eylemi, insani bir ihtiyacı yerine getirmek bu kadar zor olmamalıydı. Siz: Şimdi sen yatağında mışıl mışıl uyuyorsundur tabi sana hava hoş. Siz: Bense salondaki saatin kaç saniyede bir ses çıkardığını sayıyorum. Siz: Böyle de sana uyumak kadar normal bir ihtiyacını karşıladığın için sitem eder gibi oldum. Siz: Yanlış anlama, öyle bir niyetim yok. Seni uyuduğun için suçlu hissettirmeye çalışmam tam bir aptallık olurdu. Siz: Bencil bir insan değilim ben. Siz: Tamam belki ucundan, birazcık bencil olabilirim ama kesinlikle kötü bir niyetim yok. Siz: Bu iyi niyetli bencil insanın sana küçük bir sorusu var. Siz: Bazı geceler, bak her gece demiyorum. Bazı geceler... uyumadan önce kafamı dağıtmama yardımcı olur musun? Benimle sohbet eder misin?

Baba… Bazıları için iki hecelik basit bir sözcük, bazılarının korkulu rüyası, bazılarının olmazsa olmazı, bazılarının yaşama sevinci. Benimse eksikliğini duyduğum, özlediğim, yerinin asla dolmayacağı insan, babam... Benim bu yarama ilaç olan kişiler benim en değerlilerim. Üstelik iki kişi hariç hepimiz aynı yaraya sahibiz. Farklı aileler, aynı yara. Annem de o çok sevdiği kocası ölünce ardında kalan üç yavrusunu da umursamadan bizi terk edip gitti. Hakkımı helal eder miyim, orası meçhul. Peki, siz bu zor yolculuğumda bana eşlik edecek misiniz? Mutlu anıma, hüzünlü anıma, kızgın anıma kısacası olan her şeye tanıklık etmek ister misiniz? Eğer beni merak ediyorsanız ben Gece, Gece Karayel.