Siz: Karının yatağından çıkıp benim tenimdeki kokuyu silmeye çalışma. Ben senin kaçamağın ya da "orospun" olmayacağım Ateş. ​Ateş: Bir daha kendine o lafı yakıştırırsan yemin ederim çıkarım karşına, seni nefessiz bırakana kadar öperim. Durmam için yalvarırsın bana. ​Siz: Karşıma çıkman için önce beni bulman gerekiyor. ​Ateş: Emin ol ki bulurum. ​Siz: Bulamazsın. Ateş: Şu an yatağında uzanmış, tavanı izlerken bu cümlenin imkansızlığına inanmaya çalışıyorsun. Ama unutma, ben senin nefes alışındaki o kesikliği bile ezbere biliyorum. ​Siz: Sadece tahmin yürütüyorsun. Beni tanıdığını sanman ne kadar acınası. ​Ateş: Seni tanımıyorum, seni yaşıyorum. Aramızdaki mesafe sadece bir yanılsama. Şimdi... Ateş: Bana bir fotoğrafını at ​Siz:Atmayacağımı, buna asla cesaret edemeyeceğimi biliyorsun Ateş. Ayrıca neden atayım? Kendi karınla yetinmelisin. ​Ateş: Ahu ile beni aynı cümleye kurman sadece vaktini boşa harcatır. Ben senin şu anki halini merak ediyorum. Saçların hala nemli mi? ​Siz:İnadımın bu kadar kolay kırılmayacağını öğrenmiş olmalısın. ​Ateş: Kolay olan hiçbir şey benim ilgimi çekmedi, biliyorsun. Eğer atmazsan, yarın kapının önünde bizzat çekmek zorunda kalırım. ​Siz: Tehditlerin artık beni korkutmuyor. Ateş: Öyleyse neden mesajı okur okumaz doğrulup oturdun? Neden telefonunu sıkan parmakların titriyor? Ben senin korkun değil, gerçeğinim. ​Siz: Sen sadece zihnimdeki bir yanılsamasın. Ateş: O zaman neden o yanılsamanın her kelimesi canını yakıyor? Neden başka birinin ceketine sığınarak benden kaçmaya çalışıyorsun? (00:33) ​Siz: Kaçmıyorum! Sadece senin o boğucu dünyandan nefes almak için dışarı çıkıyorum. Başka tenler, başka kokular... Belki de benim sandığım kadar vazgeçilmez değilsindir, Ateş. ​Ateş: Ne zırvalıyorsun sen?

Bir yıkılış, bin diriliş demekti. Ben kendimi İstanbul`da tek başıma ararken bir anda sessizce gelip yanan umut ışığım beni bulmama neden olmuştu. "Sen benim sessiz umut ışığımsın."

Formula 1`de geçen bir kurgu

0293***:Hola hermosa abogada ,quiero conocerte lo maş pronto posible. Laren": Manyak mısın be?kimsin? canına mı susadın? 0293*****:Nos veremos pronto cariño ,no te preocupes Laren": Yabancı numaradan olmasa hemen bulurdum seni. 0293****":¿Cree que soy una persona tan estúpida que ne revelo a sabiendas ?Me subestima ,abogado .Sólo usted puede salvarme de eşe caso. Laren ":Engel atıyorum yine yazıyorsun pis şerefsiz bekle sen elimden çekeceğin var.

“Bazı kapılar yanlış çalındığında hayat değişir… Gökçe’nin hikâyesine hazır olun.” bu benim ilk kitabım lütfen bunu bilerek okuyun

Karanlık bir dünyanın içinde doğmuş olan, saf ve temiz kalbiyle elindeki küçük umut ışığıyla karanlık dünyadan kurtulmaya çalışan masum Masal ve onu bu karanlıktan kurtaracak olan umut...

17 yılın sonunda gerçek ailesine kavuşan Alya önceden çektiği acıları unutabilcek mi acaba ?

Onyedi yıl boyunca hayat, Efsun için sadece aşılması gereken keskin engellerden ve dinmeyen bir fırtınadan ibaretti. Adı gibi büyüleyici ama bir o kadar da hüzünlüydü hayatı; her mevsimi kış, her günü bir vazgeçişti.Çocukluğunu kimsesizliğin soğuk duvarları arasında, hayata dair umutlarını tek tek kaybederek bıraktı. Tam her şeyin bittiğini sandığı anda, bir el uzandı ona; kalbinin kırık parçalarını birleştiren dostluklar ve imkansız bir aşkın sıcaklığıyla yeniden nefes almaya başladı.​Ancak kader, Efsun Güz için en acı senaryoyu en sona saklamıştı. ​Yıllardır her gece hayalini kurduğu, "neden bırakıldım?" diye sorduğu gerçek ailesi kapısına dayandığında; Efsun`un yorgun ruhu artık bu ağır kavuşmayı taşıyamayacak kadar bitkin düşmüştü. Unutulan Veda; son nefeste gelen bir mucizenin, telafisi olmayan keşkelerin ve bir genç kızın sessiz vedasının hikayesi. Bazı vedalar asla unutulmaz, çünkü onlar aslında hiç yaşanamamış kavuşmaların mezarıdır.

Abisinin arkadaşını kendi abisi gibi gören aynı zamanda da ona kıl olan Mihra bir süre sonra istemsizce hisler beslemeye başlar. Mahir de Mihra’ya karşı boş değildir. Başta sadece denemek amaçlı olsalarda kısa bir süre sonra bir araya gelmeleri için büyük bi sebep çıkar..

Bazı insanlar hayatına gürültüyle girmez. Ne büyük cümleler kurar, ne de iz bırakmak için uğraşır. Sadece bir an durur, bakar… ve geçer. Arelya için bu, sıradan bir gündü. Baran içinse fark etmemesi gereken bir bakıştı. İkisi de bunun bir başlangıç olduğunu bilmiyordu. Bu hikâye, söylenmeyen cümlelerin, ertelenen adımların ve zamanında fark edilen küçük anların hikâyesi.

Tostlarımla anormal hayatlarımız

Bu adamın örgüte ihnanet etmeyeceği tartışma konusu ama ona güveniyorum o ihanet etmez onun aşağılık biri olmadığına eminim

Bilinmeyen numara:”Kal yanımda kardelen,kal ki çiçeklerin mevsimlere değil gökyüzüne aşık olduğunu ispatlayalım..”

Doğduğunda yetimhaneye sol göğsünde bir izle bırakılan Lidya’nın bu iz yüzünden sürükleneceği gerçekleri görmeye hazırmısınızız;))

Ekim, sevilmemeyi küçük yaşta öğrenmişti; sessizliğin içinde büyüyen bir çocuktu. Yaman ise hayatın en karanlık yüzünü, babasının annesini gözleri önünde öldürdüğü gün tanıdı. Küçük kardeşiyle birlikte hayatta kalmayı öğrenirken, çocukluğunu kaybetti. İkisi de yaralıydı, ikisi de eksikti. Ama aynı karanlığın içinden geçerken birbirlerine tutunmayı öğrendiler. Bu hikâye, kötü bir hayatta bile insanın başka bir insanda nefes almayı bulabileceğini anlatıyor. Bazen kurtuluş, kaçmak değil; aynı acının içinde el ele durabilmektir. Bazen insan birine âşık olmaz. Sadece onunla ayakta kalabildiğini fark eder.

Tek kişi iki farklı hayat,ölüm sizlerle birlikte,sizce ölüm ne kadar yakınımızda peki ya bu lakabı alan biride bize yakın mıdır ?

Ya gece gündüz çabaladığım hayallerimi yok eden birine aşık olursam?…

Hak ettiğinle karşılaşman için, hak etmediklerinin gitmesi gerekir. Her veda, bir başlangıç. Bir yeni istek mesajınız; İntizar: Rain keeps fallin, tears keep fallin. Pluviophile: Come, lets watch the rain as its falling down. "bense hala aynı çekingenlikle arıyorum, kendimi kahretme nedenimi."

Bazen yeni bir kişi eskilerden daha iyidir. 11. sınıfa yeni gelen çocuk...

"İstanbul`da kendi küçük pastanemde hayatımı kurmuş bir kızken, bir gecede her şey elimden alındı. Yıllar önce terk edilmiş bir çocukken, yıllar sonra Mardin`in iki büyük aşiretini barıştırmak için bana ait olmayan bir evliliğe sürüklendim. Onlar için benim kaderim buydu... Ama ben, Cahan. Kimsenin barışı için kurban olmamaya kararlıyım. Ve bu, benim isyanımın hikâyesi."

“Annesinin ani evliliğiyle hayatı değişen bir kız… Aynı evde yaşamak zorunda kaldığı yabancı bir kalp… Farkına varmadan başlayan bir aşk.”

Kaybettiği arkadaşını yıllar sonra komiseri olarak bulur.

Gün başlayınca hayat başlar sanırdım. Oysa hayat, sen olsan da olmasan da devam eden amansız bir döngüymüş." Herkesin bir yolu var; kiminin çiçekli, kiminin taşlı... Benimkisi ise görünmez dikenlerle çevrili. Bazen değil, hep düşünüyorum. Ellerimin içi kıymık dolu ve hayatın içerisinde bunun gerçekliğini arayan birisiyim. Sevmek ve sevilmek istiyorum; oysa bana öğretilen tek şey, başkalarının doğrularına göre şekillenmiş bir `iyi` olmaktı. Herkese karşı durmak değildi benim meselem. Benim meselem, fırtınanın ortasında kendi toprağıma tutunabilmekti.Ailem, abilerim, onayı alınmış hayatlar... Onlar dışarıdan parlayan birer başarı hikayesiyken, ben kendi karanlığımda nefes alacak bir boşluk arıyorum. Uzaklaşmak, bir kaçış değil; avuçlarımdaki kıymıklara rağmen kendi hayatımın iplerini elime alma savaşıdır. Bu, sadece bir gidişin değil, kendi sesini bulmaya çalışan bir ruhun hikayesi. "Peki ya siz, elleriniz kanasa da tutunur muydunuz hayata?

Mafya okulu gibi…. Bir şans verin bence ( Eğlencesine yazılmış bi kitaptır.)

"Kamera kapandığında başlayan o gerçek hikaye, hiçbir yayının sığdıramayacağı kadar büyüktü." 🎬⭐️