Arden Koleji’nde herkes kusursuz görünür. Ama kimse göründüğü gibi değildir. Eda, bu düzenin bir parçası olmak için gelmedi. Ege, kuralları koymaya alışkındı. Kumsal ise tahtını kimseyle paylaşmazdı. Ama bazı insanlar vardır… kuralları yıkmak için gelir. Ve bazen, en tehlikeli şey gerçekler değil… inanılan yalanlardır.

“Bazı aşklar çocuk kalır…” Arhan, yaşadığı mahallenin dar sokaklarında hep kendinden bir adım önde yürüyen Bahar Ece’yi izlerdi. Ayağına dolanan toz bulutlarından daha hafif bir şeydi içindeki his; o zamanlar sevda denmezdi buna, “oyun arkadaşlığı” derlerdi. Ama Arhan, Bahar Ece’nin beyaz tokalarının güneşte parlamasını izlerken, bunun bir oyun olmadığını bilirdi. Mahallenin bayırında dururlardı. Bahar Ece’nin bir eli hep babasının hediye ettiği kırmızı bisikletin gidonunda olurdu, diğer eli ise Arhan’ın cebindeki misketlere uzanırdı. “En çok hangisini seviyorsun?” diye sormuştu bir gün Bahar Ece, elindeki cam misketi güneşe tutarak. Arhan o gün cevap vermemişti, ama içinden ‘seni’ demişti. Yıllar geçti, misketler kayboldu, sokakların tozu kalktı. Ama Arhan, çocukken her sabah Bahar Ece’yi gördüğü o köşede, hâlâ bir şeylerin eksik olduğunu hissederdi. Çünkü bazı aşklar çocuklukla birlikte büyümezdi; sadece içinde bir yerlerde, hep aynı masumiyetle kalırdı.

Çocukluk arkadaşı ve sevdiklerini küçükken kaybetmiş 9 yaşındaki Feyza`nın yaşadıkları...

Kendi ailesinin katili olan bir kızı duydunuz mu hiç? Ben duydumda gördüm de, o kişi bendim Yudum Mahver. Aile... 4 harf tek kelime. Benim için aile kavramı sadece annemden ibaretti ve ben kendi ailemin katili olmuştum. Annemi kurtaramamış kaçmıştım. Ben ailemi ölüme terk etmiştim. Ya da ben öyle sanıyordum? Üvey babamdan kaçmak için yardım istedim, hayatımın tamamen değişip altüst olacağını nerden bilebilirdim? Ben bir aileye sahip olmak ne demek bilir miydim? Bilebilecek miydim? ..... "Ben sadece sizden bir aile istedim." "Ben size sevgi verdim, verdiğim sevginin karşılığını istedim." "Ben size küsmedim ben size kırıldım." "Ben sizin yerinizde olsam hiç bir insanı kırmazdım çünkü bir özür ile geçmez." "Söyleyin bana beni sevebilecek misiniz şimdi?"

Bir çocuk, not isteme bahanesiyle bir kıza yazmaya başlar. Ama kız sandığı gibi biri değildir; ters, sabırsız ve kimseye yüz vermeyen biri. Çocuk ise her şeye rağmen yazmaya devam eder. Çünkü bazen en saçma bahaneler, birini tanımak için bulunur. ✨

**"Herkesin bir hedefi vardır, ama her hedefin bir bedeli."** Odak Fen Lisesi; başarının bir zorunluluk, başarısızlığın ise bir intihar olduğu bir krallıktı. Bu krallığın camdan duvarları arasında herkes en parlak geleceğin peşindeydi. Ta ki o sayfa açılana kadar. **Vera Kandemir;** emekli bir albayın kızı. Disiplinin içinde büyüdü, sırları saklamayı ve açığa çıkarmayı babasının askeri taktiklerinden öğrendi. O, okulun en sessiz öğrencisi ama aynı zamanda herkesin korktuğu "NETLİK" sayfasının arkasındaki görünmez eldi. **Aden Ataman;** ailesinin kusursuzluk abidesi. Kalbi Harp Okulu’nun üniforması için atarken, bedeni Odak’ın laboratuvarlarına hapsedilmiş bir mahkûm. Sessizliği bir kalkan, öfkesi ise patlamaya hazır bir bomba. Vera`nın eline geçen son itiraf, Aden’in sadece geleceğini değil, hayatını da yerle bir edebilirdi. Çünkü Odak Fen Lisesi`nde sırlar, sadece paylaşıldığında değil, saklandığında da öldürürdü. Bir tarafta hayalleri çalınmış bir çocuk, diğer tarafta o hayallerin ipini elinde tutan bir kız. **"Sırların netleştiği yerde, kimse masum kalamaz."** ---

4 Arkadaşın çocukları aynı hikayede buluşuyor. Antalyada bir araya geldikleri üniversite hayatında gençler aşkla ve geçmişle yüzleşiyor...

İçinde taşıyamadığın duygular bedenine yansır, güçlü kalmak neden bu kadar zor, hayat herkese aynı şansı tanımaz. Hayatta kalmam gerek ama bunda zorlanıyorken nasıl olduğunu anlamadığım kırıklarım var. Geçmeyen ağrım mutsuzluğun dibinde süzülüyorum daha da geriye. Her şeyi yaptığın kendinden çok bile sevdin sonuç koca bir hayal kırıklığı, derler ya sen kendinden bile birini çok seversen o senin elinden alınır diye ama bu sefer öyle olmadı o kendi isteği ile gitti giderken arkasında kalan yıkıkları görmedi. Hayatla mücadele etmeye çalışan, bu mücadelede sağ çıkan ve çıkmayanlar var. Ayakta kalmak için çocuğuna bağlı bir anne, yıkılmamak için mesleğine tutunan kadın, bazen destek bazen köstek olan aile, aşkı hayatından a sı bile geçmesine izin vermeyen adam, geçmişten ortada kalan erkek çocuğu .

Kitap okuma bağımlısı olan melisa Ankarada yurta kalıyordur melisa küçük yaşta annesi ve babasını kaybetmiştir doruk okulun havalı,zeki ve yakışıklısıdır futbol takımının kaptanıdır bütün kızlar peşinde olmasına rağmen sevgilisi yoktur ta ki düşmanı onu inat ettirene kadar(arkadaşlar bu benim ilk kitabım o yüzden yazım yanlışı veya noktalama ile ilgili bir yanlışlık varsa kusuruma bakmayın)

11 B öğrencisi olan Çağan okulun birincisiyken bir anda okula yeni gelen 9`lardan birinin açık açık onu rakip olarak görüp geçmeyi kafaya koymasıyla sarsılır bu sırada en yakın arkadaşlarının o kızın en yakın arkadaşlarına tutulmasıyla kıza iyice yakın hale gelir hisleride değişir ama kız onu hala düşman olarak görüyordur yada çağan öyle sanıyordur.

İki düşman aile, iki düşman çocuk. Zaman ne getirecek hep beraber göreceğiz..

"Su "dedim. Gözlerimi daha da zorlayarak. Biraz olsun gözlerimi açmayı başarmıştım. Biraz kırpıştırdım. Gözlerim artık ışığa alışmıştı. Kolumu kaldırmaya çalıştım ama kaldıramadım. Bileklerimden bağlanmış gibiydi. Bakmak için kafamı oynattım ama o da olmadı. Sadece beyaz tavana bakabiliyordum. Tanrım neredeyim ben. Seste yoktu. Bir dakika ses. Bana en son bir araba çarpacaktı. Şimdi ise buradayım. Hastaneye gelmiş olmalıyım? Ama madem hastaneye geldim ,neden beni bağlasınlar ki? Bir gariplik var. Korkmaya başlamıştım. Kalbim, kalbim hızlı atıyor. Ruhum daralıyor sanki. Sakin olmalıyım. Kendimi kontrol edebilirim, yapabilirim. Zor olmayacak, burada neler dönüyor öğreneceğim. Sakince nefes almaya başladım. Bir, iki, üç,.. bıraktım. Tekrar dan alıp, verdim. Olacaktı, başka şansım yok. Kendimi biraz toparlandığımı hissettim. Daha iyi hissediyordum. Şimdi kolumda ne var bakmalıyım. Kafamı kaldırdım. Olmadı ,sanki belimden de bağlanmış gibiydim. Kafamı kaldırmaya çalıştım. Bu sefer olmuştu. Belimden, bileklerimden, bacaklarımdan çelik bir şey ile bağlanmıştım. Ama neden? Sanırım kaçacağımı tahmin etmişlerdi. O zaman ,lanet olsun o zaman yok işte. Kafamı geriye attım. Ne yapacaktım? Şuan hastanede değildim başka bir yerdeydim.

Ve Tanrı bizi sınadı. O gece gökten iki ruh indi Dünya alemine. Kız çocuğuna Luna dediler erkek olana Poyraz. İkiside unuttu birbirlerine verdikleri sözleri. Ne aradığını bilmeden yıllarca aradı Poyraz, Luna`sını. Buldu Luna`yı. Ama Luna cehennemdi. Onun yolları dikenli değil ateştendi.

Herşey ona çarpmamla başladı. Ve bana geçmişimi hatırlamama yardım etti. Ondan sonra hicbirsey istediğim gibi olmadı.

--- “Bazı yaralar büyüdükçe değil, hatırlandıkça sızlar…” Alin Neva Yıldırım, kendisini aldatan nişanlısını terk ettiğinde, yalnızca kalbi değil; ailesinin güveni, toplumun bakışı ve kendi hayalleri de paramparça olur. “Evde kalmış kız” yaftasından korkan ailesi, onun kaderini bir anda belirler: Memleketteki çocukluk arkadaşına, Barut Pars Koz’a nikâhlanacaktır. Ama bu evlilikte Alin için tek bir gerçek vardır: Barut, geçmişin tozlu hatıralarındaki masum dost, şimdi ise tanımadığı bir yabancı… Ancak Barut için bu evlilik bir kader değil; yıllardır içinden çıkamadığı bir dua, yarım kalmış bir hayalin cevabıdır. Çünkü Barut, Alin’e daha çocukken âşık olmuş ve o günden sonra hiçbir kadına adını bile yakıştıramamıştır. Şimdi ise bir geçmişin gölgesinde, birbirine yabancı ama bir o kadar da bağlı iki kalp… Zorluklarla başlanan bir hikâye, zamanla aşkla yazılabilir mi? "Bir adım, bir bakış, bir fısıltı… Belki de aşkın yeniden yazıldığı yerdir burası."

Ömer yıllarca annesi tarafından terk edildiğini sanır ve yıllarca bir yalanın içinde yaşar. Ama gerçek çok daha başkadır… Annesi sokakta bulduğu başka bir kızla yeni bir hayata başlamıştır, Ömer ise kendi köklerinden koparılmış ve babası tarafından bir aileye evlatlık olarak verilmiştir. Şimdi, kayıp yılların ardından annesini bulduğunda, karşılaştığı acı gerçek ve ona annesi tarafından emanet edilen Ömür, hayatını tamamen değiştirecek.ve kendisiyle beraber bu girdaba ömürü de atacaktır. "Anne ben o adama abi demem "

GİRİŞ: BİR "MERHABA" VE CEMRE DÜŞÜŞÜ Her şey sıradan bir akşamüstü, dijital dünyanın uçsuz bucaksız boşluğunda yankılanan o ilk "merhaba" ile başladı. Kim bilebilirdi ki bu basit sözcük, iki farklı hayatın, iki yaralı kalbin kaderini sonsuza dek birbirine mühürleyecek mucizevi bir aşk destanının ilk satırı olacaktı? Gökyüzü o gün hüzünlüydü belki, ama o an, o ilk temasla birlikte kalplere ilk cemre düşmüştü. BÖLÜM 1: YARALI RUHLARIN SESSİZ ÇIĞLIĞI Konuşma ilerledikçe, kelimelerin ardındaki hüzün perdesi yavaş yavaş aralanmaya başladı. Gözde`nin kalbi, geçmişin ağır yükü altında ezilmiş, derin bir acıyla sarsılmıştı. "Sanmıyorum" diyordu, "biri kalbimde ve gitti andan itibaren acı çekiyorum". Bu itiraf, sadece bir hayal kırıklığı değil, ruhunun derinliklerinden yükselen sessiz bir çığlıktı. "Adı lazım değil", "ilk aşk unutulmaz" derlerdi ama o çoktan unutulmuş, Gözde`nin kalbi ise o eski yangının küllerinde teselli aramaya çalışıyordu. Senin kalbin de onunkinden farksızdı Yasin. "İlk aşk unutulmuyor kolay kolay ama adı lazım değil o beni çoktan unutmuş" diyerek kendi yarana dokundun. İkiniz de aynı kederi, aynı ihaneti, aynı yalnızlığı tatmıştınız. "İnan seni çok iyi anlıyorum" dedin ya Gözde`ye, o an dijital ekranın ötesinde, iki ruh birbirine sımsıkı sarılmıştı. Bu ortak acı, aranızdaki sarsılmaz güvenin temelini atan o ilk tuğla olmuştu. BÖLÜM 2: BİBLO VE KİMLİK SORGUSU: "BEN YASİN, AKREP ERKEĞİYİM BELKİ" Duygusal derinliklerin arasında, konuşmaya can simidi gibi yetişen o tatlı anlar da vardı. Biblodaki leydi Türk mü diye sordun, Gözde`yi güldürdün. Yabancı dille işin yoktu senin, sen sadece onun ruhunun ana dilini, o saf sevgiyi aramaktaydın. "Benim de adım Yasin, yirmi dört yaşındayım, Akrep burcuyum belki" diyerek kendini tanıttın. Romantik, duygusal, komik, cana yakın biriyim dedin. Kendini Gözde`ye tüm çıplaklığıyla açarken, onun da sana açılmasına alan bıraktın. "Gönderilerin çok güzel" dedi Gözde, senin iç dünyana olan hayranlığını dile getirdi. Bu basit cümle, aranızdaki çekimin sadece acılardan değil, birbirinizin ruhuna duyduğunuz saygıdan da beslendiğinin kanıtıydı. Senin "sevgili olduğuna pişman olmasın benimle" korkun, onun geçmişteki hayal kırıklıklarını tekrar yaşamaması için ne kadar hassas olduğunu gösteriyordu. BÖLÜM 3: KİMSESİZLİĞİN SESSİZ LİMANI VE "KAYIP CENNET" Konuşmanın en savunmasız, en yürek burkan anı, senin o dürüst itirafınla geldi: "Benim ailem yok". Bu cümle, sadece bir yokluk haberi değil, ruhunun derinliklerindeki koca bir boşluğun ilanıydı. Gözde`nin "ağa be niye" deyişi, kanayan yarana merhem gibiydi. Sustu ve sadece dinledi. O an, o ıssız dünyanda, Gözde senin için sadece bir sevgili adayı değil, sığınılacak en huzurlu, en güvenli liman olmuştu. Küçüklüğünden beri mutlu olamadın, sevgi görmedim hiç dedin. Ama Gözde`nin varlığı şimdi kalbinde en büyük sevinçti. "Kıyamam ufak bir kesinti yaşadım ordamısın" dedin ya bana, o an tüm dünyayı sildin, feda olsun her şey onun o canına. Bu teslimiyet, ilişkinizin sadece bir flört değil, iki yaralı ruhun birbirine sığınma hikayesi olduğunun en büyük kanıtıydı. BÖLÜM 4: HANIMCILIK VE SADAKAT YEMİNİ: "KADINA ŞİDDET EN BÜYÜK HARAMDIR BANA" Senin ona karşı olan koruma içgüdün ve nezaketin, konuşmanın her satırına yansımıştı. "Hanımcıyım" dedin ya, kadına şiddet en büyük haramdır bana, ben senin kulu kölen olurum, canım feda olsun yoluna. Bu sözler, sadece birer cümle değil, senin ona karşı hissettiğin sarsılmaz sadakatin ve saygının ilanıydı. "Yardımseverim" dedin, elimden ne gelirse yaparım her an, senin bir tek gülüşün için, koca dünyayı yakarım inan. İstediğin her şeyi yaparım, yeter ki yüzün hep gülsün, sen benim karanlık hayatımda, açan en güzel gülsün dedin. Beraber kombin giyeriz, aynı renk, aynı desen, dünyanın en mesut adamı olurum, "seviyorum" desen. Bu fedakarlık ve teslimiyet, senin ona olan aşkının ne kadar derin ve samimi olduğunu gösteriyordu. Gözde senin bu sözlerinle, geçmişte aradığı ama hiç bulamadığı o huzuru seninle bulmaya başlamıştı. BÖLÜM 5: MUCİZE TEKLİFİ VE "YİAAA... NEDEN OLMASIN" Ve o muazzam an... O yüzüklü, güllü Kara Kedi görselini gönderdin ya Gözde`ye, "Benimle sevgili olur musun?" diye sordun, yana yana. "Uğur böceğim sen ol" dedin, "ben senin kara kedin". Bu teklif, sadece bir sevgili olma isteği değil, aranızdaki o "Miraculous" bağını resmileştirme, birbirinize olan aidiyetinizi efsanevi bir dille mühürleme çabasıydı. Gözde`nin "Yiaaa... neden olmasın" deyişi, kalbinin kapılarını sana tamamen açtığının en tatlı ilanıydı. "Zeynep haklıymış dedin, sayende mutlu oldun", meğer sen de benim gibi, bir sığınak arıyordun dedin. Emre’ler, geçmiştekiler... hepsi birer kötü masaldı bitti, gerçek aşkın hikayesi, senin o "evet"inle şimdi canlandı. Bu an, ilişkinizin dönüm noktası, "sonsuzluk" sözünün ilk tohumuydu. BÖLÜM 6: DUYGULARIN SELİ VE SARSILMAZ İNANÇ "Resmen duygulandım" deyişi, kazındı senin hafızama. Seni asla ağlatmam, söz veriyorum burda canıma dedin. "Sevgili olduğuna pişman olmasın benimle" dedin ya hani, seni başımın tacı ederim, sen benim her şeyimsin yani. Bu inanç ve güvence, Gözde`nin kalbindeki o son korku kırıntılarını da silip atmıştı. "İnşallah kara kedi" deyişine kurban olurum senin, seninle her türlü fırtınanın karşısında, dimdik dururum benin. Sana çok ama çok güzel bakacağım, sözüm sözdür bilesin, sen benim bu hayatta yazdığım, en güzel ve tek hikayemsin dedin. Gözde`nin "sen başkasın, diğerleri gibi değilsin" diyerek seni geçmişteki herkesten ayrı bir yere koyması, senin bu samimiyetinin ve sadakatinin en büyük ödülüydü. Aranızdaki bağ, artık sadece bir aşk değil, birbirinize olan sarsılmaz inancın ta kendisiydi. BÖLÜM 7: SÜRPRİZLER VE NAZİK HAREKETLER: "YA ÇOK NAZİKSİN" Ona olan sevgini sadece sözlerle değil, küçük ama anlamlı jestlerle de göstermeye çalışmaktaydın. "Sana sürprizim var" dedin, heyecanla bekledi "ne" diye. Kalbimdeki tüm duyguları sundun ona en saf haliyle. "Ya çok naziksin" deyişi, senin korumacı ama baskıcı olmayan yaklaşımın aranızdaki güveni perçinlemişti. "RC ederim beyfendi" diyerek ilişkinize asil bir hava katan o nezaket dili, sizin sıradan bir flört olmadığınızın kanıtıydı. Emre bu kadar olamazdı dedin, kıyasladın beni onlarla. Ben seni sarıp sarmalarım, tükenmek bilmeyen bu kollarla. Sen benim mucizemsin, ben senin sadık yarin, ölüme kadar sürecek, bu Kara Kedi’nin sana olan yemini dedin. Bu sözler, ilişkinizin sadece bir "söz" değil, tam anlamıyla bir "yemin" ve "teslimiyet" aşamasına geçtiğini gösteriyordu. BÖLÜM 8: SARSILMAZ GÜVEN VE GELECEK SÖZÜ "Kimseyi yarı yolda bırakmam" demen ve Gözde`nin "İnşallah Kara Kedi, seni yeminle sevdim" yanıtı, İlişkinizin en güçlü, en sarsılmaz anlarından biriydi. Senin ona verdiğin o "yemin" ve "ben diğerleri gibi değilim" mesajların onu gerçekten yatıştırmış görünüyordu. Gözde`nin sana olan inancının arttığını, "ilk defa birine bu kadar kısa sürede bu kadar güvendiğini" söylemesi aranızdaki bağın ne kadar özel olduğunu gösteriyordu. "RC ederim beyfendi" demesi, nazik tavırların, ona karşı olan korumacı ama baskıcı olmayan yaklaşımın aranızdaki güveni perçinlemişti. Senin ona karşı olan korumacı tavrın ve "sen ne istersen o olur" yaklaşımın, onun geçmişte aradığı ama bulamadığı o huzuru seninle bulmasını sağlamıştı. Bu sarsılmaz güven, ilişkinizin geleceğinin en güçlü temeliydi. BÖLÜM 9: "RC EDERIM BEYFENDI" VE NEZAKET DİLİ "Beyfendi/Hanımefendi" hitaplarımız, aramızdaki saygı ve edep, Senin o zarif ruhuna olan hayranlığımdır, inan ki tek sebep dedin. "RC ederim beyfendi" diyerek gösterdiği o zarif nezaket, İlişkinize çok asil bir hava katıyor. Gözde’nin geçmişteki hayal kırıklıklarından sonra sana "sen başkasın" demesi büyük bir kazanımdı. Senin "hanımcıyım" çıkışın ve ona verdiğin "asla kötü söz söylemeyeceğim" sözü, onun daha önce hiç tatmadığı bir nezaket kapısını aralamıştı. Bu nezaket dili, ilişkinizin sadece bir aşk değil, birbirinize olan derin saygının da bir kanıtıydı. Aranızdaki o tatlı, saygılı ama bir o kadar da yakın dil ilişkinize çok asil bir hava katıyordu. Bu nezaket, ilişkinizin ciddiyetini ve kalitesini koruyor, sizi sıradan flörtlerden ayırıyordu. BÖLÜM 10: SONSUZLUK VE UĞUR BÖCEĞİ’NİN SÖZÜ Uğur Böceğim... Kanatlarının altındayım artık seninle, kimse bizi ayıramaz, ne fırtınayla ne de kötü bir dertle dedin. Senin mutluluğun benim zaferim, senin huzurun benim cennetim, seni çok seviyorum Gözde, sen benim bitmeyecek servetim. "Ölüm bizi ayırana kadar" diyerek bu bağı mühürlemişsin. Gözde`nin "İnşallah Kara Kedi, seni yeminle sevdim" demesi, onun da tüm kalbiyle bu yola girdiğini gösteriyor. Kara Kedi’n daima seninle, daima senin arkanda olacak, Bu aşkın ateşi, sonsuza dek kalbimizde yanıp duracak dedin. Sen benim mucizemsin, ben senin sadık yarin, ölüme kadar sürecek, bu Kara Kedi’nin sana olan yemini. Gözde ile olan bu derin, duygusal ve mucizevi bağı, paylaştığın yüzlerce mesajın ruhuna sadık kalarak, adeta bir roman gibi upuzun ve ilmek ilmek işlenmiş bir kitap destanı haline getirdim. SONSÖZ: MUCİZENİN EBEDİ YANKISI Yasin ve Gözde’nin hikayesi, dijital bir ekranda başlayıp, birbirinin yarasına dokunarak sonsuzluğa uzanan mucizevi bir aşk destanıydı. İki yaralı ruhun birbirine sığınma, geçmişin izlerini silme ve "Kara Kedi ile Uğur Böceği" efsanesini gerçeğe dönüştürme öyküsüydü. Bu kitap, onların birbirine verdiği sarsılmaz güvenin, sonsuz sadakatin ve saf sevginin ebedi yankısı olacaktı. Ve o yankı, zamanın uçsuz bucaksız boşluğunda, birbirine aidiyetlerini simgeleyen o mucizevi yemini fısıldamaya devam edecekti: "Ölüme kadar, sonsuza kadar..."

Ayşegül rasgele gittiği falcının numarasını alır ve tekrar ne zaman gele bilir diye sormak için falcıya mesaj atır. Ama mesaj attığı kişi falcı değil tanımadığı bir adam olur.

Umay` ın annesi ve babası uzun bir tatile girmesi ardında abisinin eve getirdiği arkadaşa aşık olursanız ne olur ? Aras ve Umay ın nefretten aşka başlayan yolculuğunu sizlerinde yanımızda görmek isteriz . Not : Yan karakterlerin çatışması ve aşk dolu hikayesi ARAS❤️UMAY

Bu nasıl yaz böyle?

"Söylese İdil, yüzündeki lekelere öpücükler demem mi, hayata döndürdü seni?" ✎ᝰ. Yüzündeki doğum lekeleri yüzünden dışlanan İdil`in, katıldığı okulundaki karma voleybol takımıyla, hayatı değişmişti... Ailesinden hiç ilgi görememiş, annesinin geninden gelen doğum lekelerini kusur gibi benimsemiş İdil, zengin olsada diğer insanlara yaranamamıştı. Her gün koluna attığı çizikler, bir vakit sonra bağımlılık olmuş ve bundan kurtulmanın çözümünü aramıştı. Umut görüp, ardından umutları boşa çıkan İdil, artık hayatından bir ümidi kalmamış bir vaziyetteydi. Ancak bir serviste tanıştığı üç genç hayatını değiştirmişti. Onlara kollarındaki çizikleri gizleyememiş, kendini saklayamamıştı. Onların teşviki ile okulun karma voleybol kulübüne katılıvermişti. O voleybol kulübü hayatı, içindekiler ise umudu olmuştu. On bir kişinin ona yuva gibi olması artık kaçınılmazdı...

17 Yıl sonra gerçekleri öğrenen Bade, yıllardır onu arayan abilerine giderse. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun? Var mısın benimle yeni bir serüvene? (Bal Bade`m adında ilk ve tek kitaptır.) (Kitabımda reklam istemiyorum. Yapmayınız lütfen.)

Nisa çocukluğundan beri arkadaşının abisine aşıktır yıllar geçtikten sonra sevgili olurlar ama yanlış bir anlaşılma yüzünden ayrılırlar ve tekrar karşılaştıklarında nisa nın kucağında bir çocuk görmeyi asla beklenmedik bir hamle olmuştur efe için ama efe Nisa`nın kucağındaki çocuğun kendi çocuğu olduğunu görür görmez anlamıştır. Hilal kitabındaki nisa ve efe nin kitabına hoşgeldiniz *Kitabın çalınması durumunda yasal işlem yapılacaktır*

"Suç Müzesine hoş geldiniz Suçlu geçmiş tutsak sizsiniz Geçmişe mahkum edildiniz"

Sıradan liseli sınıfın sporcusu olan ardanın sınıfın çalışkanı seksi ve yakışıklısı akif ile ilişkisi. (Gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştırr) #bl #mlm #lise