Her insanın bir hikâyesi vardır. Kimi geçmişinden kaçmaya çalışır, kimi geleceğini kendi elleriyle yazmaya… Ama hayatın onlar için bambaşka planları vardır.

Aynı denizin iki yakasıyız biz, aynı fırtınanın iki ayrı yarası...

Kan davaları olan iki düşman, yıllar sonra bir genç kızın hayatı için karşılaşırlar. Ama tek ortak noktaları o değildir. Yıllar önce yapılan bir güzel bir hatanında bedeldir.

92 yıl önceki büyük savaşta Plexia da tüm dengeler değişti. 4 ana ruh devrildi. Evren lanetlerle sarıldı...

21 yaşındaki Efsun için mezuniyetine giden yol, soğuk ve mesafeli matematik hocası Aras Barkın`ın odasından geçiyordu. Bir sınav kağıdıyla başlayan bu iddialı oyun, kısa sürede okul koridorlarının karanlığına ve kilitli kapıların ardındaki yasak bir tutkuya dönüştü.

Gözleri bağlı, tek tek sayarken biliyor: Tek bir hata, tek bir zayıflık... ve her şey silinecek. Cesaretin olmadığı yerde kurtuluş da yoktur. Bu, bir enkazın içinden yeniden doğuşun hikâyesi... Ya da sonsuza dek o yıkıntının altında kalmanın. Enkaz, çaresizliğin en karanlık yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için başlıyor.

Mila için eskrim sadece bir spor değildi. Kontrol etmekti. Kazanmaktı. Asla zayıf görünmemekti. Ta ki piste, yeni gelen o Atlas denen çocuk ile çıkana kadar. Atlas ile her karşılaşma bir düelloydu. Her bakış bir meydan okuma. Ve her hamle… Mila’nın kurduğu düzeni biraz daha parçalıyordu. Çünkü bu oyunda mesele sadece kazanmak değildi. Mesele, kimin önce kırılacağıydı. Ve Mila ilk kez şunu fark etti: Bazı rakipler… seni yenmek için değil, seni çözmek için gelir. En Garde: Kalbini Koru!

Gerçek ailesi istiyormuyum? hayır peki onlar beni? hayır ve bu böyle devam edecek mi acaba.... İki aşiret aile be bir birlerine ezeli düşma bir ailede sevecen tatlı bir kız diğer ailede ise... Onuda okuyarak anlıyalımı 😉

Hayalleri vardı…Kendi hayatını seçebileceği, kendi işini yapabiliceği ailesiyle gülebileceği bir hayat. Ama onun kaderi çoktan yazılmıştı. Mihrinaz, bir anlaşmanın ortasında kaldı.Ne ailesi vardı yanında, ne de kaçabileceği bir yol.Bir gecede, bir adamın soyadını taşımak zorunda bırakıldı. Serhat Ağa… Adı bile korku salmaya yeten, geçmişi karanlık, kalbi taş kesilmiş bir adam.Onun için bu evlilik sadece bir borcun ödenmesiydi.Duyguların, hayallerin, hatta bir kadının kalbinin hiçbir önemi yoktu. Ama hesap etmediği bir şey vardı. Mihrinaz, sandığı gibi kırılacak bir kadın değildi.Sessizdi… ama boyun eğmeyecek kadar güçlüydü. Zorla başlayan bu evlilikte,nefretle örülen duvarların arasında,yasak bir bağ filizlenmeye başladığında… Hangisi daha güçlü olacak?Geçmişin karanlığı mı, yoksa kalbin inatçı çırpınışı mı? Çünkü bazı evlilikler kader değildir…bazıları savaştır.

1995’ te geçen bir dönem kurgusudur. Küçük yaşlarda annesini trajik bir şekilde kaybeden ve zamanla annesinin hayalini kendi hayali yapan “bir bedene iki hayal sığdıran” İzel Veda Yargı’nın ünlü bir müzisyen olma hayalini ve bu hayal peşinde koşarken çalıştığı gazinonun sahibi olan Ali Demir Bozoğlu’yla aralarında geçen hikayeyi anlatmaktadır. Acılar, hayaller ve intikam isteği üzerine kurulu bir hayatı olan kadın ve gecesi gündüzü belli olmayan, çapkın, çevresince saygı duyulan bir adamın yolları kesişirse neler olur?

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Ailesi baskıcı olan y/n 5 yaşındayken şarkıcı olmak istediginde ailesi bunun olmayacağını söyler. 14 yaşında bu istek yeniden canlanır ve seçmelere katılmak için tek bir yolu vardır : istanbulda üniversite kazanmaktır...

Şanlıurfa`ya ataması çıkan Sarah İpek Kaya, kızı Helen ile birlikte hayatta kalma mücadelesi vermektedir; ancak öğretmenliğinde ilk günü onun hayatını değiştirecektir. Kitaptaki karakterler ve olaylar gerçek değildir; tamamen hayal ürünüdür.

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

"Moskova`nın soğuk beton duvarları arasında adalet aranmaz, sadece fidyen ödenir. ​Ballerion; kuralları kanla yazılan, para birimi `Baller` olan ve sadece tek bir adamın, `Deli Şah` Akın Dazel Markos`un vicdanına hapsolmuş bir imparatorluk. O, elinde kuzgunuyla yeraltının kralıydı. ​Talya Marsel ise tüm bu karanlığı dağıtmaya yemin etmiş, yüzünde çilleriyle adalet kokan bir Cumhuriyet Savcısı. İmkansızı başarmaya, kurdun inine girmeye geldi. Ancak bilmediği bir şey vardı: Kuzgun, avını avlamadan önce onunla dans etmeyi severdi. ​`Senin kanunların burada geçmez savcı hanım. Burası benim dünyam; burada sadece benim çiçeğim açar, benim kuzgunum öter.` ​Bir tarafta adalet, diğer tarafta 12 günlük bir ölüm kalım savaşı. Mavi güllerin hikayesi, kanla yazılmaya başlıyor." Peki, ya avcı, avına aşık olursa?"

"Kabuğu olmayan biri için duygular tehlikelidir"

Mafya Kurgusu... Ben fırtınaydım, Sessiz kaldığım her an içimde kopan bir savaş vardı. O ise ateşti, adı korkuyla fısıldanan, gücüyle hükmeden ve geçtiği yerde iz bırakan bir adamdı...Biri yakmayı, diğeri savurmayı biliyordu . Yanyana gelmemiz bir kaos olmalıydı. Ama kimse bilemezdi... Bazen en büyük yıkımlar en kusursuz uyumu yaratır...

Görevi basitti: Yeraltı dünyasının en tehlikeli adamına yaklaşmak, güvenini kazanmak ve onu içeriden çökertmek. Genç dedektif, yeni kimliğiyle mafyanın içine sızdığında her ayrıntıyı planladığını sanıyordu. Söyleyeceği yalanları, vereceği sahte cevapları, gerektiğinde kimi feda edeceğini bile biliyordu. Hesaplamadığı tek şey ise oyunun karşısındaki adamın ondan daha zeki olmasıydı. O, herkesin korktuğu bir mafya lideriydi. Acımasızdı, güçlüydü ve ihanetin bedelini asla affetmezdi. Fakat karanlığının ardında sakladığı gerçekler, dedektife anlatılan hiçbir şeye benzemiyordu. Güvenilmemesi gereken bir adama güvenmeye başladığında, görev ile kalbi arasındaki sınır giderek silindi. Şimdi her iki taraf da onun sadakatini sorguluyor. Bir tarafta uğruna yıllarını verdiği mesleği... Diğer tarafta düşmanı olması gereken adam... Ve ikisinin arasında, açığa çıkarsa onları yalnızca ayırmakla kalmayacak, hayatta bırakmayacak bir sır. Bu dünyada güller sevgiyle değil, kurşunla açar. Çünkü bazen en tehlikeli silah bir tabanca değil... Güvendiğin insandır.

"Kırılma tanımladığı bir dönüşüm sürecidir.

Poyraz (Doktor): "Yıllarca o kristal avizelerin altında, aslında kendime ait olmayan bir hayatın içinde bir yabancı gibi yaşadım. Cerrahi önlüğümü giyip hayat kurtardığımda kendimi bulduğumu sanıyordum ama meğer ben sadece o `Kansu` yalanından kaçmaya çalışan biriyim. Şimdi o DNA raporu elimde ve anladım ki; benim cerrahlığım bir tesadüf değil, aslında ait olduğum o sert, disiplinli aşiret kanının bir sonucuymuş. Artık o yalan dünyadan istifa ediyorum." Polat (Oyun Şirketi Sahibi): "Hayatımızı bir oyun gibi tasarlamışlar, kaynak kodlarımızı bile Yeşim Kansu’nun çıkarlarına göre yazmışlar. Ben dünyaca ünlü bir teknoloji imparatorluğu kurduğumla övünürken, aslında o kadının kumar masalarındaki borçlarını kapatan bir `gelecek garantisi`ymişim. Sistem çöktü. Artık kendi oyunumu oynamaya, o Mardin topraklarına gidip bu sistemin asıl kurucularını bulmaya gidiyorum." Parla (Moda Tasarımcısı): "Londra podyumlarında yürürken üzerimdeki o pahalı kostümler, aslında Yeşim’in `mükemmel anne` rolünü oynamak için bizi vitrine dizdiği birer aksesuarmış. Ben o kadına bir gün bile gerçek anlamda `anne` diyemedim çünkü o beni sadece bir aksesuar gibi taşıdı. O hastane koridorunda Cemre Hanım’ın titreyen ellerini tuttuğumda, hayatımda ilk kez gerçekten birine ait olduğumu hissettim. Artık o yaldızlı kafesten çıkıp, kendi gerçek kanımızın olduğu o topraklarda hikayemizi yazacağız." not sadece adını ve resim değiştirdim

Bazı insanlar hayatınıza bir anda girer. Bazılarıysa hiç çıkmaz. Kumsal, geçmişinin yükünü gülümseyerek saklamayı öğrenmiş yirmi yaşında bir kızdır. Mert ise motorundan başka hiçbir şeye bağlanmayan, sessizliğiyle dikkat çeken bir genç adam... Birkaç saniyelik tesadüf, ikisinin de hayatını değiştirecek bir hikâyenin başlangıcı olur. Kahkahalar, tartışmalar, yarım kalan cümleler, saklanan sırlar ve kalbe dokunan anılar... Ama her hikâye göründüğü gibi değildir. Ask gibi kısa kelimede yapılan yanlışlar söylenen yalanlar aradaki bağları koparır. Çünkü bazı aşklar yaşanmaz... Sadece özlenir.

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile Cumhuriyet Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen iki insanın hikayesi, Cihan Mavisi.

Hayat upuzun bir yoldur; acısıyla tatlısıyla yaşanır ve sonunda ölünür. Acı, bizi kendimize getirir, intikam ateşini harlar. Hayatımızda tatlı şeyler de vardır elbet; ama her şeyin bir sonu var ya, o da son bulur işte. İnsanlar size yalanlar söyler, kandırır. Kimse sütten çıkmış ak kaşık değildir bu hayatta. En sevdiğiniz bir gün sizin felaketiniz olur, en güvendiğiniz size ihanet eder ve geriye yalnızca kararmış bir kalp bırakır. Ve en sevdiğiniz bir gün ansızın güvercin gibi göğe karışır. Ulaşmak imkânsızdır ama iyi bir yerde olduğunu bilmek güzeldir. Güzeldir ama kırar, çünkü onunla asla buluşamayacağınızı bilirsiniz.

Derin bir nefes alıp elimde ki çatalı bıraktım. Ellerimi birleştirirken gözlerimi bana bakan alaycıl gözlerine kilitledim. "Gerçek anne baba çocuğunun `iyiliği` için onu terk etmez Pusat, yanında olurlar." Pars, Pusat`ı korumak için ağzını açtığında bu sefer gözlerim onu buldu. "Aile dediğin birbirinin arkasını kollar, vurmaz."

" benim olur musun ?" " çok klişe bir söz değil mi bu ?" ... Bu okulda zorbalık, uyuşturucu , seks serbesti