Herkesin bi hikayesi olmalı bir günden ibaret değil bir ömürden ibaret

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Kızı ile yalnız yaşayan Civan Ayaz Gençer`in bir anda hayatı tepetaklak olur. Kızı ile sınanır ve bu mücadelede ona yoldaşlık eden bir avukat ile karşılaşır. Geçmişinde bıraktığı o çocuk büyüyüp avukat olarak karşısına yeniden çıkar. Civan Ayaz Gençer bir yandan kızıyla sınanırken bir yandan da kalbinin en zayıf yerinde vurulacaktır...

Beste Akça; küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, bunca yılını yanlış bir ailede harcamış, hayatı elinden alınan üstelik erken büyümek zorunda bırakılmış bir kızdır. Atahan ailesi ise çok yara almış olmasına rağmen magazinde mutlu rolü yapmaya çalışan ancak artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen şey onlar artık hem mutlu olmayı hemde aile olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasınn (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Murat adında bir gencin hapishaneye düşmesi ve sevdiği kızın onu beklemesi

Alev’in hayatı kusursuzdu. Zenginlik, davetler, bitmeyen geceler… Ta ki o geceye kadar. Bir parti çıkışı çekilen fotoğraflar, yanındaki gizemli adamla birlikte onu herkesin konuştuğu biri haline getirdi. Ama asıl sorun bu değildi. Çünkü o geceden sonra… hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve bazı insanlar hayatına girmez her şeyi değiştirir.

053*: bizim için bir şarkı çalar mısın güzellik?

Mardin`in taş duvarları arasında çırpınan iki yürek; Sencer ve Sarya.

Elzem`in 2.Kitabıdır!! Olaylar birbirine bağımlı ilk Elzem`i okuyun ----------------------------------------------------------------- Özlüyordum. Ölüyordum. Onun yandığını söylüyorlardı ama hayır, onun yokluğunda ben yanıyordum. Ölmezdi, Elzem ölmezdi ki, beni bırakmazdı Elzem. Hayatımda belki hiçbir şey bilmiyordum belki ama biliyordum ki benim sevdiğim beni bırakmazdı. Elzem öldü demişlerdi, ben de ölmek istemiştim. Hatta ölmüştüm de. Ama buna rağmen yaşamaya devam etmeliydim. Çünkü biliyordum ki o beni bir yerlerde bekliyordu ve o beni beklerken ben ölemezdim. ----------------------------------------------------------------- O yangından sonra Ulaç`ın öldüğüne inanmayan Saltan sevgilisini bulmaya çalışır.

🕊️ Bülbülüm Altın Kafeste Altınla kaplı bir dünyada… herkes güçlüdür, herkes tehlikelidir. 🏛️🩸 Ama bazıları… sadece hayatta kalmak için doğar. 🔥 Küçük yaşta ailesi tarafından karanlığa itilen bir kız… 🔗 İşkence, ihanet ve suskunluk içinde büyür. 🗡️ Kendi kanından olanlar tarafından kırılır… ama yok olmaz. Yıllar sonra… 👑 Yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan bir güç doğar. 💣 Silah üretir, savaşları başlatır, dengeleri değiştirir. Ama kimse onun kim olduğunu tam olarak bilmez… 🧩 Parça parça açığa çıkan geçmişler, 💔 Kayıp sanılan hayatlar, ⚖️ İntikamla örülmüş bir imparatorluk… Ve masada oturan 12 kişi… ama hepsinden güçlü olan sadece biri. 🕊️ Çünkü bazı bülbüller… altın kafeste değil, kendi yaralarının içinde yaşar. KİTAPTAKİ, GERÇEKLE İLGİLİ HERŞEY TESADÜFİDİR. -KİTAP KURGUDUR-

"Gitmek gibi bir düşünce belirdiyse aklımda, Kizdığımdandır. Kizgınlıklar da sevgiye dahil."

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Hamile kurgusudur klişe sahneler olabilir. Yazım yanlışları olabilir keyfi yazdığım bir kurgu olacaktır

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

Siz:Sen hayırdır , sen nasıl böyle bişey yapabilirin ya ? Hele Bi elime geç sana ne yapıyorum. 0(545):Kimsiniz? Siz: Bak Bi de soruyo gerizekalı 0(545) : Hitaplarınıza dikkat edin. Siz: Ne edicem be !

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

iki masum adamı belkide  benim Yüzümden öldürmüştü artık nefes alamıyordum bu kadarıda fazlaydı.. Karan eğilerek kolarımdan tutup ayağa kaldırdı beni. Hiç birşey yapmıyordum kımldamıyordum bile sadece ayakta karana bakıyordum bana yaklaştı her yer karanlıktı  beni belimden tutarak kendine çekti  ve kulağıma doğru fısıladı "Sana seçim hakı sunmuştum ama sen kaybetin." Diyerek kulağımdan uzaklaştı. Belimi Çok sıkı tutuyordu donuk bir şekile ona bakıyordum  burnunu burnuma yasladı.  Kendimi  konuşmaya zorlayarak "Beni kendi karanlığına çekme.." dedim. Burnunu burnuma sürterek konuştu "Uslu durmadığın sürece seni kendi karanlığımda boğacağım."dedi. Ürperdiğimi fark etim ama kıpırdayamıyordum bile üzerimde Gelinlik niyetine giydiğim kefen vardı. Çok karanlık bir oda da Beni karanlığında boğacağını söyleyen bir adam vardı. Kumru yok oluyordu artık kumru karanlıkta kalacağından emindi artık. Belkide o karanlıkta bogulacaktım  nefeslerimiz bir birine karışıyordu burnumu burnuna sürterek konuştum. "Sana yemin olsun ki Seni kendi soyadınla yakacağım!" Dedim.    Soyadı Ateş ti onu kendi soyadıyla yakacaktım.. Gerekirse onun karanlığında   boğulacaktım.. Kurgu tamamen hayal ürünüdür!!!

ŞAH MAT Bazı insanlar doğarken kaybeder. Bazıları ise kaybetmeyi öğrenir… ve sonra oyunu baştan yazar. Efsun Yelkıran, hayatın en kirli yüzünü çocuk yaşta tanıdı. Gördüğü son şey, bir babanın ölümüydü. İlk öğrendiği şey ise hayatta kalmaktı. Yıllar sonra… Artık kimsenin tanımadığı bir kadın. Zekâsı bir silah, güzelliği bir maske, güveni ise yok denecek kadar az. Kuralları o koyar, hamleleri o yapar. Ama her oyunun bir karşı hamlesi vardır. Tamer Polat Vargan… Küllerinden doğan bir geçmişin, karanlıkta büyütülmüş bir geleceğin sahibi. Onu yetiştiren şey acı değil— güçtü. Ve o gücü kimseyle paylaşmaya niyeti yok. İstanbul’un karanlığı ile Ankara’nın soğuk aklı karşı karşıya geldiğinde, oyun artık sadece bir oyun olmaktan çıkar. Çünkü bu hikâyede kimse masum değil… ve herkes birinin hamlesidir. Şah mı olacaksın… yoksa mat mı?

Toprak , üzerine basan ayağa değil ; onu yüreğiyle işleyene bereketini sunar .

Krallıkların kaderi, geçmişin kanlı sırları ve gölgelerin içinde yürüyen altı suikastçının ellerinde şekilleniyor. Sarayın görkemli duvarları isyanın çığlıklarıyla sarsılırken, Orien, Arel, Nymera, Cassel, Batya ve Eliah’tan oluşan suikastçı ekibi, siyasi entrikaların ve kadim ihanetlerin tam ortasına düşüyor. Gürültülü savaşlar meydanlarda verilirken, asıl zaferler sessizce yapılan görevler ve edinilen ittifakların gölgesinde kazanılıyor.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Bir seri katil ve bir askerin hikayesi.... Geçmişin acılarıyla büyümüş bir kadın... Ve acının ta kendisi olmuş bir adam. Gece Ezel, kendisine yapılanların bedelini ödetmeye yemin etmiştir. Tecavüzcüleri, suçluları ve teröristleri tek tek avlayan bir seri katile dönüşür. Zaman ona hiçbir zaman adil davranmamış, her geçen gün ruhuna yeni yaralar açmıştır.Ancak Gece`nin karanlık dünyası, başarılı bir yüzbaşının dikkatini çektiğinde her şey değişir. Artık peşinde disiplinli bir tim ve onu durdurmaya kararlı bir komutan vardır.Gece, geçmişiyle ve avcılarıyla aynı anda savaşırken, asıl hikâye şimdi başlamaktadır." KURGU BENİMDİR. ÇALINTI OLDUĞU TAKDİRDE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

`İmkânsızları yaşamak mıdır sevmek, Yoksa severken imkânsız mıdır Yaşayabilmek ? ` Özdemir Âsaf