Bu kitaptaki her şey hayal ürünüdür CİDDİYE ALMA Bİ ZAHMET!

Başka bir evrendeki bir ada ülkesi olan Sitopya Dışarıdan özgür gibi dursa da aslında Skolastik yönetim barındıran bir distopya

Bazı çocuklar unutulmaz. Bazıları ise özellikle unutturulur. Güneş Yurdu... Resmî kayıtlarda bir yetimhane. Gerçekte ise kimsenin konuşmadığı bir başlangıç noktası. Yıllar önce burada büyüyen çocuklar dağıldı. Kimi evlat edinildi, kimi kaçtı, kimi ise geride kaldı. Ama elli çocuktan hepsi, kaderin merkezinde duruyorlardı. Zaman geçti. Dosyalar kapandı. İsimler değişti. Herkes normal hayatlar yaşamaya başladı... ya da öyle sandı. Ta ki Kırmızı Kurdele yeniden ortaya çıkana kadar. Geçmişte yapılan bir hata mı? Yoksa bilinçli bir deney mi? Katil mi doğdu, yoksa yaratıldı mı? Yeraltı adında kimsenin bilmediği bir yapı, iki düşman ekibi aynı masaya oturtur: Kod-47 ve Yeraltı-13. Görevleri basittir gibi görünür: Kurdele Adam`ı durdurmak. Ama her dosya açıldığında, bir isim tekrar tekrar karşılarına çıkar: Kırmızı kurdele Melek Akşahin. Gazeteci. Yetim. Ellinci kişi. Kurdele adamın zaafı. Arkadaşlarıyla bir suçu işlediği sanıyor, ama değildi. Arkasından başka birisi yatıyordu. Zaman geçiyordu, elli kişinin hayatı mahvoldu. Tik tak, kurdele adamın süresi bitiyordu. O bitiyorsa elli kişi de biterdi. Tik tak, ölüme az kaldı. Ve geçmişi sandığından çok daha karanlık biri. Gerçek arkadaş kim? Sahte olan kim? Ve asıl soru şu: Suçlu olmak için hatırlamak mı gerekir, yoksa unutmak mı? Saat ilerliyor. Kurdele sıkılıyor. Ve geçmiş... Artık fısıldamıyor. Geri dönüyor.

Sıradan bir ev mi? Biriktirilmiş sırlar, Geçmişin gölgeleri ortaya çıkar. Bastırılmış öfke, Bırakılmış izler, İntikam… Unutulmuş sandığımız geçmiş... Er ya da geç, Geri dönüp sahibinin peşini kovalamaya başlayacak.

16 yaşına kadar hatırlamadığı bir hayatın gölgesinde büyüyen Lavina… Kırık bir zihnin içinde kaybolmuş, kendi geçmişinin sırlarıyla yüzleşmek zorunda. Bir mesaj, bir bakış, bir defter… Hepsi hayatını altüst edebilir. Geçmiş, sırlarla dolu. Gelecek, kırılma noktasında. Peki sen kendi gerçeğinle yüzleşmeye hazır mısın?

Sabah ormanda ağaçların içinde uyanan tuana korku dolu anlar yaşar ve cebinden çıkardığı telefonuyla polisi arar ve polis tuana’nın konumundan onu bulurlar. arkadaşı Melisa nın evine giden tuana garip şeylerle karşılaşır ve Teytit mesajları almaya başlar ve sevdiği insanların ölümlerine şahitlik eder. Tuana bu yolda kimseye güvenemez bence sizde tuana’ya güvenmeyin. Acaba katil kim?

Ünlü bir savcı ve polis "Daha önce hiç bedeninizi ve ruhunuzu birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı,hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi."

Ünlü sevgilisiyle berbat bir ilişki yaşayan Selcan bir gün sevgilisinin zoruyla bir yemeğe katılır ve o an bir adam görür ...

Ben sadece bir yabancıydım . Sevgiye aç yanlız bir yabancı hayır kimse beni tanımamalıydı kimse gerçek yüzümü görmemeliydi ben herkes için sadece bir yabancı olmalıydım bir kişi hariç onun gözünde yabancı olmamam gerekiyor .

Bir son ya bambaşka bir başlangıçsa?

"Gerilim ve gizem sevenler icin"

Bir gurup genç arkadaşının öldürülmesiye okulda kalmıştır o sırada okulda bundan daha gizli olaylara adım atmışlardır…

Psikopat değilim sadece içindeki bu dürtülere engel olamıyorum

Adalet, her zaman gerçeği bulmaz. Dört katil… İki kadın, iki erkek. Birbirlerine âşık, birbirlerine mahkûm. Geçmişleri savaşla kirlenmiş. Bugünleri kanla yazılmış. Savcı, dosyayı açtığında tek bir soruyla baş başa kalır: Gerçek suçlu kim? Çünkü bazen masum olanlar hayatta kalır… Suçlular değil. Katilleri birlikte bulacağız, siz bulabilecek misiniz?

Soğuk bir kış gecesi, kimsenin cesaret edemediği o ormana adım attı Yankı Sönmez. Ama bu sadece bir macera değildi. Bu, bir tuzağın başlangıcıydı. Terk edilmiş bir ev. içeriden açılmayan bir kaps. Ve duvarlara kazmmis kanh bir mesaj: "Yalnız olduğunu mu düşünüyorsun?" Yankı, karanlık bir labirentin içine hapsolduğunda, yalnız olmadığını fark etti. Her adımda bir sır, her köşede bir tehdit. Ve her şey, onun için hazırlanmıştı bu evde ölüm sessiz değil Bu labirentte çıkış yok Ve bu hikâyede, hayatta kalmak bir ihtimal değil bir mücadele. Dilay Türk`ten psikolojik gerilim ve korkunun sınırlarını zorlayan bir roman: KANLI LABIRENT Adımını attığın anda, artık geri dönüş yok.

İlk işimi kaybettim sonra gerçek beni

Birkaç arkadaşın yaşadıkları

Yolda çarptığım bir maskeli adam bana ne yapabilir ki

Yeni başladım inşallah güzel olur ve beğenirsiniz🤍🤍

İki rakip aile… yıllardır saklanan bir liste… ve sırlarla dolu bir miras. Yasmin ve Miran birbirlerini tanımıyor, ama kaderleri çoktan birleşmiş. Eski düşmanlıklar, gizli oyunlar ve aşkın ilk adımları… Peki, kim kazanacak? Kim kaybedecek? Ve eski liste hâlâ bir yerde… “Kayıp Miras” sizi gerçek güç, ihanet ve sırların gölgesine davet ediyor.

wfnoevmcopewfjrgnu

Bir grup genç, eğlenceli bir yolculuğa çıktıklarını sanırken yolları ıssız bir ormanda kaybolur. Gece bastırmadan önce karşılarına eski, ürkütücü bir kulübe çıkar. Kulübede yaşayan iki yaşlı karı koca, gençleri içeri davet eder. İlk başta sıcak, şefkatli ve yardımsever görünen bu çift, gençlere yemek verir, dinlenmeleri için yer hazırlar ve adeta kayıp torunları gibi davranır. Fakat gece ilerledikçe bir şeyler değişmeye başlar… Evdeki kapılar kilitlenir. Pencereler açılmaz. Telefonlar çekmez. Yaşlı çiftin yüzündeki o sevecen ifade yerini tuhaf ve ürpertici bakışlara bırakır. Gençler artık misafir değil, evin içinde sıkışıp kalmış yabancılardır. Peki bu ev gerçekten sıradan bir kulübe mi? Yoksa yaşlı çiftin sakladığı karanlık bir sır mı var? Ve en önemlisi… Grup bu evden kurtulabilecek midir?

Bir sınıf. Yarım kalan bir cümle. Ve tam 48 saat sürecek bir karanlık. O gün kimse bir şeylerin değişeceğini bilmiyordu. Kimse bir birine gerçekten bakmamıştı. Kimse kimin ne kadar kırık olduğunu fark etmemişti. Enkaz altında sadece beton yoktu. Karanlıkta vardı. Ne sırlar gizlenebilirdi. Ne de maskeler hala dik bir şekilde durabildi . Bazı aşklar gün ışığında değil karanlıkta filizlenir.

Klasik bi minsung hikayesi

Ferimah Erez. Hayır, sil. Ferimah. Gözlerimi kapattım, mırıldanmaya başladım. “Bir kız çocuğu, iki kız çocuğu, üç kız çocuğu, 4 kız çocuğu, 5 kız çocuğu, 6 kız çocuğu, 7 kız çocuğu, 8 kız çocuğu, 9 kız çocuğu 10 kız çocuğu ve hiç kız çocuğu. Hiç kız çocuğu, ölmüş kız çocuğu ve bitmiş kız çocuğu. Bitmiş kız çocuğu-” dedim sustum. Bir insan nasıl yaşarken ölebilirdi bilmiyordum. Ben Ferimah, beni unutma, unutturma.