Ankara`ya okumaya gelen Park Jimin`in başı Güney Kore`den evlat edilip Ankara`ya getirilen Jeon Jungkook ile derttedir.

Bir olay.. Telefonunu değiştirmek zorunda kalan kız.. Ve yanlış numaraya atılan bir mesaj.. Her şey o mesajla başladı..

Sanki kalbimde bir atan mekanizma vardı, onu gördüğümde güm güm atmaya başlamıştı... o benim kalbimi attırmıştı... zihnimin derinliklerinde bir yerde kalbim sadece onun için atmaya başlamıştı... sadece onun için atacaktı bundan sonra. eğer başka bir şey için atarsa kendimi kaybetmiş olmalıydım...

Arkadaşlarımla çevirdiğim rastgele bir numaranın hayatım olacağını nerden bilebilirdim? Ya da maceram olacağını. Hayatımın nokta kadar yerini tüm hayatıma bırakan o numara artık her şeyimdi. Ve ben onu kaçırmamak için elimden geleni yapacaktım. Ve yapıyordum. °°°°°°° Kurgumu çok seveceğinize eminim. Hepinizi kitabıma davet ediyorum.

İki sokağın kavgaları

Açıklama yok Yorum atın please

Bir umut lazımdır bazen... Herkese. Tadımlık bir kitaptır okumanızı tavsiye ederim

Bal ile Mert bir şarkı uygulamasından Mert`in kazara Bal`a yazmasıyla tesadüfen tanışırlar. Wicks uygulamasından Mert özür dilemek amacıyla Bal`ı gruba ekler ve her şey git gide daha da güzelleşir. Yollar ayrılır, dostluklar bozulur, kalpler kırılır ama önemli olan sorunları çözebilmektir Hallyducks: mert, tesadüfler herkesin karşısına çıkmaz. Bunu değerlendir JustMichael: Bal, bunu sen söylüyor olamazsın. Hayır. Teoman, Berkay, Mert, Bal ve Esin`in hikâyesi bu. Bu dostların hikayesi çok eğlenceli. Sende gelsene!

Bir yayıcı ve oyuncunun hikayesi bence güzel olucak bu arada valo oynayarak tanışıcaklar

Her işin acemiliği olurdu,peki ya damatlığın? İşte onun acemiliği hiç bir şeye benzemezdi. Yetimhanede büyümüş dört adam hiç sahip olamadıkları yuvayı kurmak için bir biriyle yarışa girer. Fakat önemli bir eksikleri vardı. Hayallerindeki o sıcak yuvayı kurmak için önce dişi birer kuş bulmaları gerekiyordu. Hiç beklemedikleri anda beklemedikleri şekilde aşk yüreklerine zembille inince acemilikte her işlerinde başlarına bela olmuştu. Dört acemi kendine yetemezken,kızların ağabeyleride acemi damat olma yolunda bh dörtlüyle başa baş yarışır vaziyetteydi. Kayınçolar acemi damatları alt edecek mi,yoksa o etiketi kendileride nişane gibi taşıyacak mı? Damatlar acemi olunca yol gösteren çok olur...

GERÇEK HAYATTAN UYARLANMIŞTIR Turşucu: ne istiyorsun benden Turşucu: derdinin kendini affettirmek olmadığını ikimiz de biliyoruz Ben: canım sıkılıyor Turşucu: eee Ben: eee si canım sıkılıyor işte Turşucu: bu konunun beni ilgilendiren kısmı Ben: can sıkıntımı seninle geçirmeye karar verdim Turşucu: hanımefendi ben sizin sevgiliniz değilim Ben: çok istiyorsan olursun

Sare:Bora bak çabuk hadi Sare:Beden hocası sınıfın başkanına söyle dedi sendin sanırım bana senin numaranı verdiler valla Sare:Sizin voleybol maçı iptal olmuş Sare:Sakın zırlama şimdi hoca iptal etmiş Sare:Söylede boşuna o kadar çalışmasınlar dedi Sare:Lan it baksana Sare:Daha kiralık aşkımı izlemeye devam edicem ben Sare:Aloooo kime diyorum 5*** yazıyor Sare:Şükür beyefendi ya 5***:Boraya yazmadığın kesin Sare:Kime yazıcam be üff hiç şakalık havamda değilim 5***:Sınıfın başkanı Bora bile değilki Sare:Kimmiş 5***:Alperen yani şu anda konuştuğun kişi artık her kimsen Sare:Ananıı lan ben platoniğimin telefon numarısınımı almış oldum Yeni kurgum sizlerleee

2 yaşında ailesinden koparılan Hayal`in tekrar gülebilme hikayesi.

"Ve..." dedi kısa bir duraksamadan sonra, "Rüzgar abi deme bir daha." Gülümseyip başımı yana eğdim. "Tamam, Rüzgar abiiim," dedim özellikle uzatarak. Rüzgar ellerini direksiyona vurdu, gülmemek için dudaklarını ısırdı. "Bir gün o `abi`yi pişman olacağın şekilde söyleteceğim," dedi. "Hii, terbiyesiz!" diyerek çıkıştım. Ama bundan zevk almış gibi sırıtıyordu hâlâ. ‐‐‐

Dört yaşında, yalnız, sessiz ve hep kucakladığı bir ayıcıkla hayata tutunan minik bir kalp... Açelya`nın dünyasında oyun arkadaşları yoktu, örülü saçlar hayaldi, gülümsemelerse çok uzaktaydı. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında, tek dostu kahverengi peluş ayısı Momo`ydu. Ta ki o gün parkta karşılaştığı o adamla göz göze gelene kadar. Şahin, soğukluğuyla tanınan genç bir adamken, bir çocuğun peltek sesiyle yeniden gülmeyi hatırladı. Korkut Ailesi`nin kalabalık ama sevgi dolu evinde, küçük bir kız için yer açıldı. Küçük adımlarla girilen büyük bir hikâye başladı. Bu kitap; Açelya`nın yuva buluşunu, Bir ailenin eksik parçasını tamamlayışını, Ve kalbin yalnızca kan değil, sevgiyle de bağ kurduğunu anlatıyor. Kimi zaman gözlerin dolacak, kimi zaman kalbin ısınacak. Ama en çok da şunu hissedeceksin: Aile, bazen kanla değil, kalple kurulur.

"O gün kapıya bırakılan şey sadece bir sipariş değil, küçük bir mucizeydi." Bir hastalık, bir pastil ve başlayan bir aşk. Sizce tesadüf kimin oyunudur? Aşk bu oyunu bozar mı? Hayatımızdan bir sürü insan geçer, birileri geçer gider birileri ile bir bakışında kendine derin kuyular kazar. Vera`da bir bakışıyla o derin kuyuyu kazdı. Tahmin ettiğiniz gibi, kalbime. Bense ona giden yolu yürüdüğümü takılıp düştüğümde fark ettim. Hadi ama, aşık olan kim yerlerde yuvarlanmaz ki? "Eğer hemen buraya gelmezsen kaskına kaşındırıcı toz atarım Eymen! Beni delirtme! O elbisemi geri getir!" Şey, işte o ses. Benim hayatım. Sadece içinde harika göründüğü elbisesini alıp motor yağımın kapağını sıktım. Bana kıyamazdı değil mi? Eğer kıyarsa helvam fıstıklı olsun, teşekkürler.

Annem hep derdiki, "İt eline bak koca eline bakma." Ben annemi, babam yüzünden dinleyememiştim.

Yeni atanmış doktor Aybilge atandığı şehirde arkadaşının ona bilerek verdiği yanlış numara sonucu bir gece uykusu bölünürse Askerlik yaptığı mahallede numarasının yayılması sonucu sürekli rahatsız edilen pusat bu gidişata dur demek için en olmadık kişiyi Aybilge`yi seçerse Hikeyeme hepinizi beklerim

Levent: Aklıma eskiden lisede yaptığımız mallıklar geldi. Duygulandım. Erdem:  Mallıkların demek istedin herhalde. Levent: Knk beni seviyor musun, nefret mi ediyorsun ben anlamadım? Erdem: Sen karar ver. Alya: Sen, böyle kırıcı olmak zorunda mısın? Erdem: Sen, böyle olmak zorunda mısın peki? Alya: Kimse sen olmak istemez. Levent: Ver o mübarek elini öpeyim. Alya: İstemez kalsın. Levent: Öpmeyecektim zaten!

Derslerine ve hedefine odaklı Elay... Klasik bir güne mi uyandı yoksa hayatında yepyeni başlangıçlar mı yaşayacak? Eğlenceli ama bir o kadar da derin bir hikayesi olan bir lise kurgusu ile sizlerleyim🌹

Demir, sevdiği kıza yazacağında işlerin bu kadar sarpa saracağını bilmiyordu. “Beni sevmen için gözlerinin içine baktım be! Hemde yıllarca. Ama sen beni görmedin bile!” “Seni sevdim ben! Hemde çok sevdim çünkü sen benim kardeşimsin!” Genç kız, sevdiği adamın gözlerine baktıkça küçüldüğünü hissediyordu. O lanet olası kız onun yıllardır hayal ettiği aşka sahipti ve bunu kendisine yediremiyordu. “Neden beni onu sevdiğin gibi sevmedin? Onun olupta bende olmayan şey ne?” Diye fısıldadı son kez. “Onda aşk var. Ve sen daha aşkı ve saplantıyı ayıramayacak bir acizsin…”

Evlerine gelen mektup ile kızlarının karıştırıldığını öğrenen ÖZER aşireti Mardin`in en büyük aşiretinin tek kız torununa düşkün DAHRAN aşireti Gerçek ailem kadın asker kurgusudur belki bir göz atmak istersiniz

Eskiden dost olup babalarının işleri yüzünden düşman olan Miran ve Mirayın bu düşmanlığı bitirmek için yaptıkları evlilik

Dünya büyüler, yaratıklar ve efsanelerle dolu olabilir… ama kimse sana bunun bu kadar saçma olacağını söylemez. Fiyasko Ferit, uzaktan eğitimle büyücü olup hayaller kuran ama eline geçen tek şey hatalı büyüler ve patlayan mutfak aletleri olan talihsiz bir adamdır. Yanında keçiye dönüşen influencer vampir, travma yayan erkek medusa, sabıkalı cüce simsarı ve emekli istihbaratçı bir papağan vardır. Ve hepsi, yıkılmak üzere olan eski bir kulede kira ödeyemeden yaşamaya çalışır. Bir sabah Ferit, sadece serinlemek için gizemli bir yelpaze salladığında yanlışlıkla bir ejderha ve ondan daha tehlikeli bir kraliçeyi dünyaya çağırır. Artık büyü değil, düpedüz kaos başlamıştır. Yelpazenin ardındaki gizem, boyutların kapısını aralayabilir… Ama önce biri bu ekibi ayakta tutmayı becermelidir. Büyücünün Biri Beni Çeksin Bazen dünyanın sonu, sadece yanlış bir düğmeye basmaktır.

Bazı kahramanlar kılıç taşır. Bazıları kurşun yağdırır. Bizimkiler mi? Dürüm sarar, kahkaha atar, kürek sallar ve şehirleri yakar. Bu hikâye, kahkahaların kurşunlardan daha ölümcül olduğu bir şehri anlatıyor. İhanetle, kanla, ama hep bir kahkahayla yazılan bir hikâye bu. Tunahan... Şehrin en şakacı, en ölümcül, en kahkahalı tetikçisi. Yanında bomba manyağı Serdar, kürek sevdalısı Tosun ve strateji ustası Yusuf var. Ve tabii, gölgelerden sızan eski bir hayalet: Valeria. Aşk var mı? Var. İhanet var mı? Dibine kadar. Kahkaha var mı? LAN TABİİ Kİ VAR! Bu şehir kanla yazıldı. Dürümle taçlandı. Ve kahkahayla hüküm sürdü. Eğer hayatın seni köşeye sıkıştırdığı bir anda gülmeyi unutursan, sana bir dürüm fırlatacak ve kulağına fısıldayacaklar: > "Kahkaha atmayan şehirler çürümeye mahkumdur." Hoş geldin Dürüm Krallığı`na. Sana kahkahaların en kanlısını vaat ediyoruz. Ve unutma... Son gülen, en kanlı güler.