O asla kazanmadı

Svetlana Mischa Volkonskaya. Soylu bir Slav ailesinin kızı. Hayatı boyunca başkalarının yazdığı kurallarla yaşadı. Söylenmeyen sözler, bastırılan duygular ve sessizce kabul edilen kaderler… Ama bazı karşılaşmalar insanın içindeki tüm dengeleri bozar. Bazı duygular geçmez. Bazı hatıralar susmaz. Ve bazı yaralar… zamanla sadece daha derine gömülür. Svetlana her zaman kendisini bir kumarbaz olarak gördü. Kalbini ortaya koyan ama çoğu zaman kaybeden bir kumarbaz. Çünkü aşk bazen bir sığınak değildir. Bazen bir tuzaktır. Bazen de insanın kendi kalbine karşı oynadığı en tehlikeli oyundur. Ve bazı oyunlarda kazanan olmaz. "Aşk, en büyük kumardı. Ve ben her zaman şansı yaver gitmeyen kumarbazdım. Söylesene, ne zaman aşkta kazanacağım?"

Klasik Wattpad hikayelerinden ve 3 metre adamların 110 cm`lik kadınlardan sıkılan ve bol bol `Bunu sana kim yaptı?` cümlesini duymak isteyen gerçekçi hikayeler okumak isteyen kızlar ve erkekler içinnnnn.

"Nergis çiçeği kendi kendini büyütür, değil mi?" İnce, kemikli parmakları kapının kolunda duraksadı. Bu bir saniyelik duraksamadan sonra sessiz bir nefes aldı, omuzları düştü, başını eğdi ancak Feride`ye yüzünü dönmedi. Sessizliği uzayınca Feride başını eğip gülümsedi. Gözlerini kaldırıp sırtına dökülen siyah saçlarına, düşük omuzlarına, hırkasının ucunu sıkı sıkıya tutmaktan beyazlamış parmaklarına baktı. Bir süre daha sırtını izleyerek yanıt bekledi, ancak Nergis omuzlarını kaldırıp kapının kolunu indirdiğinde, yine Feride`ye dönmeden "Bende senin sorularının cevabı yok." deyip özellikle yüzünü saklayarak kapıyı kapattığında Feride bir adım geri çekildi.

Bazı karanlıklar, sadece gölgelerde saklanmaz. Bazen en tehlikeli olan, kendi içinde büyüyen gölgelerdir… Elvan Güneş Yücel, ışığını kendine saklayan güçlü bir kız. Efruz Ökçeler, karanlık dünyasında kuralları koyan bir adam. Bir masa, bir şehir ve kaderin kanunu… İki zıt güç, birbirine bağlı ve tehlikeli. Peki, karanlığın içinde kim ka

Bu bir deneme calismawidirrr

Herkesin vardır unutamadığı lise anıları. Bizimde var, hemde çok. Dinlemek isterseniz bu anları buyrun başlıyoruz.

~Yaşattığını yaşarmış insan

Kumsal ondan hoşlanan erkek arkadaşı Kaan`la ne yapacağını düşünürken hayatına bir anda ufak bir kazayla biri girer ve artık aynı okuldadırlar. O çocuk hayatlarına girince Kaan iyicene değişmeye başlar ve Kumsal ne yapacağını bilemez.

Bir sabah uyandım ve artık o yoktu.

Güneşin küçük luk hikayesi

Karakterler Dante Moretti Mason Moretti *Dante’nin küçük erkek kardeşi* Diana Moretti *Dante’nin ikizi* Lorenzo Moretti *Dante’nin babası* Catherine Moretti *Dante’nin annesi* Luna Smith Maya Smith *Luna’nın küçük kız kardeşi* Axel Smith *Luna’nın abisi* Alexander Smith *Luna’nın babası* Selena Smith *Luna’nın annesi*

Tüm yollar bittiğinde kendi yolumu yaparım ancak hayatta savaşmak zor da olsa ben tüm sırlarımla hatıralarla ayaktayım ve yaşanılan her şeyle ayakta olmak zorundayım

kitap hayat hikayesinden uyarlanılmıştır. Bir kızın hayatında yaşadığı insanların yaşattıklarıyla kendini deli hisseden bir kıxın hikayesidir

Derin ve Yaman’ın hikayesi.

bu bı aşk oyunumuydu yoksa intikam mı?

Sebebini bile bilmediği halde zindana attırılan Elenor bir şekilde zindandan kaçar ,kaçarsa hayatını düzene sokabileceğini düşünür ama başına beklenmedik bir olay gelir ,tanışmaması ve asla varlığını bilmemesi gereken birisiyle tanışır bunun yanında zindandan kaçmış olduğundan haberdar olan kraliyet dört bir yanda Elenoru arar

O gün o metroya binerek kendi azrailimi kendim seçmiştim

Baş kaldıran iki kişi

Hello bebeklerim ben de yazar olmaya karar verdim. Nedeni yok yeteneğin var dediler bende başladım işte başka hiç bir şey yok bir de yazarken kendimi iyi hissediyorum lütfen yazacağım kurguya oy verip beğeniniz bebeklerim...❤️❤️

Karşılıksız bir aşkı kanu alan bir romandır. Sevmekten ve özlemekten canı acıyan bir kızı anlatıyor.

"Aslında canavar doğmaz kimse,ama canavar olana dek yaşar"

Damon, fakir bir ailenin çocuğu, kraliyet muhafızıdır. Rune, kraliyetin 2. Ve ortanca çocugudur.

İki aşığın zorlu yolculuğu

“…Sessiz bir titreyiş savurdu odayı. Her zamanki kum taneleri sanki bu sefer birleşmiş gibiydi, her zamankinden farklı bir umut doluştu içimde. Uçuşan kelebekler, mis kokan çiçekler… Hayatıma öylece girmiş isimlerin yok oluşu gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçiverdi. Karşımda usulca oturan bir karartı selamladı gölgesiyle, selamladım. Sessizliğe büründü. Ben sustum o sustu, bakışlarımız konuştu… …Vakit gelmişti anlamıştım, bu onu son görüşümdü, dostumu son görüşüm… Her şeyin bittiğini hissettim. İliklerimde korku vardı ama tereddüt etmedim. Sırtımı arkaya yaslayıp cama doğru bakındım, bekleyişim hala sürüyordu. Eskilerden kendime bir film yaptım. Gözlerimden usulca yaşlar düşüyordu. Bir an olsun şansın bu bedene gülmesini istercesine gülümsedim. Gülmeye devam ettikçe gözyaşlarım çoğalıyor, ovuşturduğum ellerimin üstüne birer birer düşüyordu. Soğuk sonbahar aylarında güneşin çıkmasını beklemek, sıcak yaz aylarındaysa kar yağmasını istemekti tek yaptığım. Yavru bir kuş gibi süzülüyorum şimdi son yolculuğuma. Son kez bakındım evime ve son kez kuşları selamladım, yumdum gözlerimi…”