Her şey beni uykudan uyandıran bir bildirimle başladı aslında ne kadar kötü olabilirdi ki...

Kitap genç bir kızın hayaller görmesi ve birine olan aski tarafindan basliyor.

Bir suç işlendiğinde, hikâye biter mi? Yoksa asıl hikâye, geride kalanlarda mı başlar? Raskolnikov sustuğunda, Sonya konuşmaya başlar. Bu roman, suçun ardından kalan sessizliği, vicdanın yükünü ve bir kadının iç dünyasında büyüyen karanlığı anlatıyor. Sonya, başkalarının günahlarıyla sınanan, kendi inancıyla ayakta kalmaya çalışan genç bir kadındır. Onun mücadelesi bir mahkeme salonunda değil; gecenin sessizliğinde, düşüncelerin arasında ve kalbin en kırılgan yerinde yaşanır. Raskolnikov’un gölgesi Sonya’nın peşini bırakmaz. Her adımda, her nefeste, her duada… Bu hikâye; Suçtan sonra kalan vicdanı, Kefaretin gerçekten mümkün olup olmadığını, Bir insanın başkasının günahıyla ne kadar yaşayabileceğini sorgular. Raskolnikov’un Gölgesi: Sonya, klasik bir hikâyenin devamı değil; o hikâyenin ardından gelen iç hesaplaşmanın romanıdır. Bazı suçlar affedilir. Ama bazı gölgeler, asla kaybolmaz.

Zaman her yerde aynı şekilde akmaz. Bazı yerlerde yavaşlar, bazı yerlerde susar. Mutlu, Kuşadası’ndan çıkan sıradan bir Efes gezisine katıldığını düşünürken, antik taşların arasında açıklayamadığı bir sessizliğin içine çekilir. Dokunduğu her taş, bastığı her adım, ona ait olmayan bir geçmişi fısıldamaya başlar. Bu bir rüya mıdır, yoksa zaman gerçekten kırılmış mıdır? Geçmiş mi bugüne sızmıştır, yoksa Mutlu mu zamanın içine düşmüştür? Zamanın Gölgesinde – Efes, tarihin, insan bilincinin ve sessizliğin kesiştiği yerde geçen; zaman yolculuğunu makinelerle değil, mekânın hafızasıyla anlatan gizemli ve edebi bir romandır. Bazı yolculuklar bir yere değil, insanın kendisine çıkar.

Bir arayış, bir kayboluş ve asırlardır fısıldanan bir sır… Günümüzde yaşayan araştırmacı Âsım, izini sürdüğü bir metinle kendisini yüzyıllar öncesine uzanan gizemli bir yolculuğun içinde bulur. Bu yolculuk onu, hakikatin ateşiyle yanmış bir bilgeye, Şems-i Tebrizî’nin gölgesine götürür. Ancak aradığı şey yalnızca Şems’in kayboluşu değildir; Âsım, aynı zamanda kendi içindeki karanlıkla ve kayıp ışıkla yüzleşmek zorundadır. Geçmiş ile bugün arasında kurulan bu ince köprüde, tasavvufun derinlikleri, insan ruhunun sınavları ve saklı kalan sırlar adım adım açığa çıkar. Her cevap yeni bir soruyu, her ışık yeni bir karanlığı doğurur. Kayıp Işık: Şems’in Sırrı, tarihin tozlu sayfalarıyla insanın iç dünyasını birleştiren; gizem, arayış ve hakikat üzerine kurulmuş etkileyici bir yolculuk.

Dünyanın en prestijli bale okullarından biri olan L’Etoile akademisi dışarıdan bakıldığından parıltılı bir rüyadır ancak içeride her balerin bir kuğu olmak zorundadır bu bir ünvan değil zorunluluktur sessiz kalmalı kusursuz olmalı asla kanat çırpmamalıdır okulun en alt katındaki kullanılmayan eski stüdyo ise kızlar kendi aralarında kuğu mezarlığı diye adlandırırlar çünkü orası sakatlanan psikolojik olarak çöken veya okuldan gizemli bir şekilde atılan eski kupuların bırakıldığı yerdir

İnci ailesi sandğı kişileri hiç tanımıyorsa hiç ailesi deilse ve 2 abisi varsa ve onlar ile illgili hiç birşey bilmiyorsa ne olabilir ki İyi okumalar

Annesinin bir amaç uğruna vurulduğunu öğrenince ise Birkan Ertürk Alkan bambaşka birisi olacaktı, çünkü merhametsizlere merhamet etmek en büyük merhametsizlikti.

Herşey gri bulutların şehri kapladığı ve yağmurun ritmik bir şekilde camlara vurduğu o serin sonbahar gününde başladı.Ben Duru.. Bu kitabı umudum olduğunu zannettiğim ve bana büyük bir hayat dersi veren kişiye armağan ediyorum...

Umayın yeni kazandigi üniversitede hayatına yeni kişiler girer ve bu onun hayatını değiştirir... ♡ WhatsApp kanalimin adi: Sunny_books🎀

Ona aşık olamam ve oldum Umarım severek okursunuz kendi hayatımdan ilham alarak yazdim İyi okumalar~

Bir savcı ile mahkumun ilişkisi sadece bir mahkeme salonunda başlar mahkeme salonunda biterdi öyle degilmi. Peki adamı halse atırmayı kafaya takmış bir savcı ve mahkum ilişkisi nasil olurdu sonunda kim kazanırdı?

Önsöz Bu satırlar bir anda yazılmadı. Bir gecenin değil, yılların birikimiyle döküldü yazıya. Çocukken susmayı öğrendim. Büyürken taşımayı… Vazgeçmemeyi ise çok erken yaşta. Bu kitap; güçlü görünmek zorunda kalmış bir kızın, yanlış yaparak, düşerek kalkmayı öğrenen bir gencin hikayesidir. Burada kahramanlar yok. Kusursuz insanlar hiç yok. Ama gerçek duygular, gerçek yaralar ve gerçek bir mücadele var. Sevmek bazen bir insanı iyileştirmek değildir. Bazen onunla birlikte iyileşmeye cesaret etmektir. Yanlış yapmayı göze almak, sabırla beklemek ve en önemlisi vazgeçmemektir. Bu satırlar; okunmak için değil, anlaşılmak için yazıldı. Çünkü bazı insanlar dinlenmez, okunur. Bu hikâye; sekiz yaşındaki bir kızın içindeki dirence, bugünkü kadının cesaretine ve vazgeçmeyen bir sevgiye ithaf edildi. Bir son vaat etmiyor bu kitap. Sadece bir ihtimali fısıldıyor: Mutlu bir sonsuzluğu.

Devam hiç gelmemiş, bir hikayenin sonu merak edilir değil mi? Hikayeyi anlatan kişi değişince hikayede değişir. Bazılarımız bunu sadece uzaktan görür. Bazılarımız ise o hikayeyi değiştirir. Değiştirir ki mutlu bir son olsun, ama gerçekte o hikaye mutsuz bir sona aittir. Ama bu hikayeyi değiştirecek biri yok. Ben ve onlar bu hikayeyi değiştiremeyeceğiz zaten değiştirmek isteyen de yok. Bütün acılar sen gidince artmadı, aksine azaldı. Ben Caterina, bu hikayenin sonunu değiştirmeden anlatacağım. Ne de olsa zarar gören ben olmayacağım. Doğduğumuz aile ve ev seçlimez. Ancak hayatımızdaki insanları seçebiliriz ve ben sadece onu seçmiştim. O ise Olivia`yı. Bu bir son değil bunu biliyorum. İşte şimdi geri geliyorum...

Dışarısı ölüm sessizliğinde. İçerisi, aklı kemiren bir kafes. Dünya artık bitmeyen bir karantinaya mahkûm. İnsanlar dört duvar arasında nefes almaya çalışırken sırlar açığa çıkıyor, yasak aşklar doğuyor, dostluklar parçalanıyor. Ama en büyük savaş, görünmeyen düşmana karşı değil... Kalbin içinde başlıyor. Peki, bir gün kapılar açılırsa, kim olduğun gerçeğinden kaçabilecek misin?

Ezel, yıllar önce herkesin gözünün önünde “öldü”. Mezar kazıldı, ağıtlar yakıldı… ama o yaşıyordu. Şimdi yıllar sonra geri döndü. Toprağa gömülen şey bir beden değildi — bir yalandı. Geçmişi, sahte mezarı ve yarım kalan çocukluğu ile yüzleşmek zorunda. Ve en zor olanı: Onu çoktan kaybettiğini sanan Kayhan’la. Her dönüşün bir bedeli vardır. Ezel, kendi bedelini ödemeye hazır mıydı?

Lidya... küçükken babasını öldüren adam silahı eline tutuşturup kaçtığında kafasına koymuştu intikamını. Güç için öldürdü, şimdi de intikam için öldürecekti. "Canının yandığını kimseye gösterme, yoksa senin canını yandığı yerden yakarlar."

Annesi ve babası lise sondayken Aleda dünyaya geldi. Annesi ve babası mecburen okulu bıraktı ve çalışıp evlendi. Kızarını sürekli reddettiler ve Annesi dayanamayıp kızının önünde intihar etti. Babası ona çok kötü baktı ve halası polise haber verdi ancak sedece Aleda alınıp halasına verildi. Ancak halasının piskolojik sorunları vardı. Kızı ve oğlunu bir kazada kaybetti. Kocasıda yoğun bakımda hayatını kaybetti. Aleda sürekli ajan olmak isterdi. Ancak boş bir hayal olduğunu bilirdi. Küçük yaşta papatya toplaması gerekirken güçlü bir kadın olmaya zorlandı. 19 yaşındayken halası kaçırıldı ve esir edildi. Polisler uzun bir süre sonra 200 kişi ile birlikte halasını buldu ancak çok ağır yaralıydı. Yoğun bakımda doktor hain çıkarak halasını boğarak gözlerinin önünde öldürüldü. Ama adalet yerini bulmadı. Küçük Aleda gerçekten büyüdü. Para kazanıyordu ancak Aleda olarak değil, Fiery Death olarak. Namı diğer FD. Dünyaca 4 yıldır aranan katil. Kötü insanları evlerinde uyurken öldürüp yataklarını kana bulayıp birde üzerine cesetlerinin üzerine FD yazardı. Ama amaç bu değildi. Para kazanmazdı sadece bunu yaparsa. Arkadaşı Doruk Aleda çıktıktan sonra cesedi satardı ve bu şekilde parayı bölüşürlerdi. Ancak bir hata yüzünden Aleda yakalandı ama beklenmedik bir şey oldu. Bir polis…

Denizci Tuğra Deniz korkmaz`ın hükumetin yasalarını hiçe sayması ve Avukat Eftarin Atabey ile bu hiçe sayma ile birlikte nefesleri kesen savaşa girerek kazanmayı ya da kaybetmeyi göze almasına yer vereceğiz...

Ülkenin seçilmişlerinin zamanın gelişmiş internetinin elinde bulunan W adlı kişinin tuzaklarına düşmeden ülkeyi internetin kötü yanlarından korumayan çalışan gençlerin hikayesi

Biliyorum, Ateşle oyun oynanmaz. Biliyorum, Ateş ne kadar çok isterse istesin suyu söndüremez. Biliyorum, Ateş sadece zalimin elin de değildir. Tüm gözler bana aynı duyguyla bakıyor. Acıyarak. Başımı çevirerek karşımdaki adama baktım. Ne olmuştu? Neden herkes bana böyle bakıyordu? Başımı yana çevirerek ağabeyime baktım. Suçlu çocuklar gibi bakıyordu. Başı yerdeydi. Benim ağabeyimin başı her zaman dikti,şimdi neden başını yerden kaldırmıyordu? Silahın,emniyeti açılma sesi yükselmişti. Ağabeyimle gözgöze geldik. Yutkunamadım. Herşeye inat gülümsedi. Ve meydan da silahın patlama sesi yükseldi. Gözlerimi sımsıkı kapattım. Ve ağzımdan zorlukla çıkan sözlerle ölüm fermanımı imzalamıştım. "Töreyi kabul ediyorum! Ben Alin Şahmaran! Berdeli kabul ediyorum!" Sessizlik oldu. Karşımdaki adam `Ne yaptın sen` der gibi bakıyordu. Ama yapmak zorundaydım ağabeyimi kendi ellerimle öldüremezdim... Kararım sonrasında meydan da zılgıt sesi yükseldi hep bir ağızdan çıkan zılgıtlar benim için ağıt zılgıtıydı. "Ağabey..." Cılız çıkan kadın sesiyle başımı sesin geldiği yöne çevirdim. Ne kadar istemesem de,Gözgöze geldik adamla, yavaşça kardeşine baktı. Ağlamamak için yanaklarımın içini ısırırken ölmek istedim. Tam şu anda ölmek. Zorlukla yutkunamayan adam  kardeşine bakmaya tahammülü yokmuş gibi başını eğmişti. Ağlaması şiddetlenen kadın "öldür. Kabul etme. Öldür ağabey" dedi. Duyduğu sözler karşısında adam kardeşine döndü. Kaşları çatılırken birşey demek istedi, ağzı açılırken geri kapandı. Kimbilir içine ne atmıştı da söyleyemiyordu? Başını tekrar aşiret büyüklerine çevirerek "Töre kabul edilmiştir" diyerek ileriye doğru adımlamıştı. Ağzından zorla çıkan kelimeler ortama buz kesmişti. Sinirli adımlarla giderken yanımda geçiyordu ki "kendini hazırla bu günden sonra sana gün yüzü yok!" Diyen Kısık sesiyle söylediği sözleri sadece ben duymuştum. İçimi ürperten duygular ile arkasından "göreceğiz! Kime gün yüzü yok !" Ben de Ayçelen Amin Eğrızan isem bana cehennemi yaşatanlara cenneti sunmam!

Kadınların aşağılandığı, erkeklerin ise yüceltildiği bu dünyaya bir Majeste gelirse ne olur? Uzun yıllar boyu bu düzeni tek tabanca şeklinde yöneten Hükumdar kolay kolay, tek başına hükmettiği bu düzenden vazgeçip ortak yönetime geçerler mi dersiniz? Lakin bu düzen yıllar önce sağlandığında tek bir sonuca varılmıştı. Ölüm. ``Majeste ha? Şimdi sen bizden sana boyun eğmemizi falanda istersin.`` , dedi alayla Hükümdar. ``Elbette, tersi düşülünemez bile. Aksi takdirde bana eğilmeyen o boyunları kırarım.`` diye tehdikar bir tonla izah etti, Majeste.

"Bazı sırlar, mezar kadar sessiz koridorlarda saklanır." Deniz için Atatürk Anadolu Lisesi’ne burslu kabul edilmek, parlak bir geleceğin kapısını aralamaktı. Ancak bu köklü kurumun devasa demir kapılarından içeri adım attığı an, buranın sadece bir okul değil; geçmişin hayaletleriyle örülmüş bir labirent olduğunu anladı.

İki takım, iki kaptan ve bol rekabetli bir aşk... Elzem ve Demir okulunun voleybol takımlarının kaptanlarıdır. Aralarındaki rekabet onları daha da birbirine bağlarken sahada aksiyon bitmemektedir.

Yetimhane’nin soğuğu, sokağın karanlığı… Altı kişiydi onlar, altı çocuk… Engin ve ablası Selma, Eylül, Aslı, Burak ve Ahmet.. Yetimhane de kesişen hayatları ve Selma’nın ansızın gelen ölüm haberi bu altı küçük çocuğu sokağın acımasız kollarına itmişti. Olaylar hiçte sandığınız gibi değildi. Sokak karanlık yetimhane soğuktu… Peki Selmaya gerçekte ne olmuştu ? Dram, arkadaşlık, hayatta kalma mücadelesi ve yer yer güldüren Yetimhane sizide onlar gibi bu karanlık ve dipsiz kuyuya çekecek.