Bu dünyaya iki kesinlikle gelirdiniz: ölüm tarihiniz ve ruh eşiniz. Peki ya ruh eşiniz sizden önce öldüyse? İnanmayı reddettiğimiz ihtimaller, belki de başka bir yerde çoktan yaşanmıştır. Kardelen de bunu reddetti. Gerçekliği inkâr etti. Ve bunun bedelini, hem kalbiyle hem aklıyla ödemek zorunda kaldı. Dikkatli olun. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, hiç yaşanmamış bir ihtimalin hikâyesi. UYARI: Bu kitap psikolojik unsurlar, romantizm, psikolojik şiddet, taciz, intihara teşebbüs ve bazı rahatsız edici davranışlar içermektedir.

İki aile arasındaki düşmanlık ve üvey kızın yaşadığı zorluk

FVG THNM7IKÖ7IKN

Nora ailesinin intikamını almak için Osman Kaptan`ın korumasında büyüdü ondan aldığı eğitimlerle masumiyetini kaybetti artık tek bir hedefi vardı ailesini vahşice katleden örgütten intikamını almak...

BANA OY VERSEN ÇOK SEVİNİRİM AMA VERMEK ZORUNDA DEGİLSİN BALIMM

İdil saye ak en yakın arkadaşının ölümünden sonra kendine gelememiştir.Ancak iki yıl sonra bilinmeyen numaradan gelen Tehditler ile en yakın arkadaşının intihar etmediğini öldürüldüğünü öğrenir. Ve bu tehditler sadece ona değil birbirini tanımayan dört kişiye gider. Bu dört kişi hem Nilin ölümünü hemde bu mesajları kimin attığını araştırır

Öylesine yazıyorum devamı gelicek. Kapak resmini duzelticem.

#Savcı Kadın #Aşiret #AsKar #Zoraki #Kanlı kaderler #Çaresizlik

"O benim şarkılarımın, notalarımın sahibiydi ama daha bunu kendisi bile bilmiyordu." Bende annemin izinden gitmiş ve müzik ile ilgilenmiştim. Annem ve babam bir şarkı ile tanışmış ve aşkları bir şarkı haline gelip tüm cihan da söylenmişti. Bu yüzden adımı beste koymuşlardı, onların aşkı gibi sonsuz olayım diye... Rüzgar, kalbimin sahibi ve tesadüfen tanıştığım bir müzik grubunun gitaristiydi. Bu minik müzik grubumuz beklediğimizden oldukça çok ilgi görmüştü. Artık bir sürü hayranımız vardı ve tabiki rakiplerimizde ama bir melodiyi sonsuza kadar çalamazdınız. Biz nerden bilebilirdik ki en mutlu ve en masum anlarımızda hep kan olacağını? Biz nerden bilebilirdik ki en yakınımızda ki hain dostları? Nerden bilebilirdik bizi ayıranın bir kaçınılmaz olacağını? Peki siz bu acımasız hayatımıza yoldaş olabilecek misiniz?

Gece’nin ailesi mafyadır. Gecenin bilmediği şey ise düşmanının ona olan aşkıdır

Beyaz karın altında kırmızı bir iz bırakıyor. Elay`ın içindeki ses: “Kandan adam yapsak senle.” Adalet kanla geliyor. Ama bu sefer hedef sıradan biri değil. Kanlı Tahtın Hükümdarı onu izliyor. Av mı, avcı mı? Oyun başladı. Ve sonu kanla bitecek. Karanlık gerilim. Uyarı: Yoğun şiddet içerir.

İnsan kendisini yaralayan insanlara kucak açıp sarılmayı öğrendikçe göğsünde açılan yaraların haddi hesabı olmuyor. Gün olur sevdiğin insanın kalbinde ufacık bir sevgi kırıntısı ararsın ama o sana sadece hayal kırıklığını bahşeder. Ayrılık da değil bu. Bu tamamen yıkım. Her şey geçer sanırken insan en çok geçtiğini sandığı şey karşısında tökezliyor. Bir darbe yetmez iki darbe yetmez......Söylesenize daha nereye kadar bu darbelere insan karşı koyabilir? 1980` lerde her şey zor iken sevdanın yaktığı gönüller de insanı bir hayli zorluyordu. Kanadı kırık Kardelen ile Tahir`ın hayatı da bundan ibaret. Her şeye sıfırdan başlamaya çalıştıkça hayat onları hiç beklemedikleri yollara sürükleyip, hiç beklemedikleri acıları tattırırken onlar birbirlerine sığınıyor. Çünkü insan her şey zora girdimi bir omuz istiyor. Sakinleşip, kendisine tekrar ayağa kaldıracak bir dayanak istiyor. "Söylesene kanadı kırık meleğim, yaşamak en çok sana yakışırken niye bu kadar yaşamaktan yoruldun?"

Selam abicim beni özledinmi ??😻🖤

“Geçmiş susar ama izleri bağırır. Bazı hayatlar, unutmak için değil; yüzleşmek için yazılır.”

16 yaşındaki bir genç kızın hayallerini, hayatını ellerinden almışlardı. 16 yaşında bir genç kızı kendine küstürmüşlerdi. Bunu yapanlar sadece 5 yıl ceza aldılar. Ama Efnan’ın içinde yanıp tutuşan intikam ateşi çok daha farklıydı. Onun içindeki intikamda müebbet bile yoktu. Çünkü direkt idam vardı. İntikam denildiği gibi soğuk yenen bir yemekti Efnan’a göre. Onun canını yakmışlardı. Ama bilmedikleri bir şey vardı. Bir gün o acı güce dönüşecekti…

"sen benim dneynoy svet`ımsın eşsiz güzel karım karanlık bataklığıma vuran gün ışığısın" diyen karşımdaki gri gözlerin sahibine herkes biat ederken o bana herkesin önünde biat ediyordu

Aşk kitabı çok güzeldir

Ben çok yıkıldım, bir enkaza dönüştüm. Kimsem kalmadı uğruna yaşayacak. Şimdi herkes korksun çünkü benim korkacak kimsem yok

Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan insan, dünya üzerinde korkulması gereken tek insandır. Çünkü onlar hayattan umudunu kaybetmiş, tükenmek üzere olan güçlü insanlardır. Büge Arhan, evlendiği adamın aslında yıllardır düşmanları olan Karan Arhan olduğunu öğrendiğinde hayat ona kaybedecek hiçbir şey bırakmaz. Aylar, yıllar sonra o kadın tekrar intikam için doğar. O Küllerinden İzgiydi, kaybedecek birşeyi olmayan ve küllerinden doğmayı tercih etmiş bir kadındı.

"Tutku ve tehlike iç içe... Bu bağ, karanlığa gömülmüş."

Tina ve William birbirini çok seven bir çiftti tâki Williamın abisi Carlo ortaya çıkana kadar...

Gece o günden sonra başına gelecek şeylerden habersiz bir şekilde kaçmıştı ama onun özgürlüğü kafes altındaydı.

NSICDSCFFG GHHHH

Ben Luna Bozdoğan, Hayatımın ortasına bomba gibi düşen bir komşu ile her şey bambaşka bir serüvene dönüştü. Sıkıcı sandığım hayatımı hiç bu kadar özleyeceğimi düşünmezdim. Ben kim miyim? Konuya direkt daldığım için bilmiyorsunuz tabi ki. Size kendimi tanıtayım. Hazır mısınız? İstanbul’un günümüze inat, Türk sinemalarında görmeye alışkın olduğunuz, o samimi sıcak mahalle ruhunu hala korumayı başarabilmiş, mahallelerinden birinde, ailemle yaşıyorum. Biz iki kardeşiz. Abim Karan, Ankara’da yaşıyor ve doktorluğunun ilk senesi. Ondan uzak kalmaya hala alışamadım ve onu çok özlüyorum. Çocukluğum bu mahallede geçti ve o günlerden kalma iki dostum var. Efsun ve Fatih. Onları çok seviyorum ve aramızdaki bağı size hiçbir kelimeyle anlatamam. Efsun ve ben 24 yaşındayız. Efsun, kızıl kıvırcık saçlı, ela gözlü ve pozitif enerji yüklü canım arkadaşım. Ben hemşirelik o ise kamu yönetimi okudu. İkimiz de KPSS sınavına girdik ve atanmayı bekliyoruz. Bu sırada da mahallemizde yeni açılmış olan Kitap Deryası adlı kitapçıda çalışıyoruz. Efsun, kitapçının sahibi Atilla beye kör kütük aşık. Yine de Atilla beyden adım gelmediği için beklemede kalmak zorunda. Fatih ise benim karanlığımın ışığı, iyi günlerimin mutluluğu, kötü günlerimin güvenli limanı. Bizden 3 yaş büyük. Babasının mimarlık ofisinde iç mimar olarak çalışıyor. İki senedir bana karşı hisleri değişti. Eskiden kardeş, dost hisleri beslerken, şimdi bana aşkla bakıyor. Onun hislerine karşılık vermeyi çok denesem de çocukluktan beri onu kardeş gibi görmüş olmam buna engel oluyor. Ona hiç o gözle bakamadım. Onun bu hisleri ise benim vicdanıma bir ok gibi saplanıyor. Karşılık veremiyor olmak ise daha da canımı acıtıyor. Bir de benim kopamadığım tutkularım var. Birinci sırada kitaplar geliyor. Her tür romanı çok sevsem de polisiye ve gizem kategorisinin yeri bende apayrıdır. Kitabı okurken, kurgunun içine dalmak, kelimelerle hayali bir yolculuğa çıkmak, olağanüstü bir mucize. İkinci sırada ise, şarkı sözü yazmak ve evdeki emektar gitarımla bu şarkıya ses olmak benim tutkularımdan. Sesim çok güzel olmasına rağmen, bestelediğim şarkıları dostlarım dışında kimsenin yanında söyleyemiyorum. Çünkü ben kalabalık önünde konuşamayan, sesi titreyen, tüm gözler üzerindeyken panik olan biriyim. Evet maalesef ki yıllarca uğraşmama rağmen bunu yenmeyi başaramadım. Neyse ki Fatih var da o benim şarkılarıma ses oluyor. Mahallemizin daha hareketli olan kesiminde yer alan Gökyüzü kafede, pazar günleri canlı müzik Fatih’in sesinden kulaklarımızın pasını siliyor. Umarım bir gün bende kendi şarkılarımı herkesin karşısında söyleyebilirim. İşte benim hikayem, sıcak, samimi ve sıradan. Herkesin hikayesi gibiydi. Ta ki üst katıma yeni biri taşınana kadar. Ukala, öküz, hödük ve Allah’ın cezası biri. Onunla diyaloglarımız hep benim sinir harbimle sonuçlandı. Düşman başına dediğim, evlerden ırak olması gereken cinsten biri. Kumral, uzun boylu, yeşil gözlü (tonuna hala karar veremedim) bir adam. (Maalesef ki yakışıklı) Birde dudağının kenarıyla sırıtıp, eline cebine atıp poz kesmesi yok mu. Iyy nasıl gıcık oluyorum. Asla tipim değil. Bilmezdim. Bilemezdim. Aşka küsen bana, tekrar aşkı öğretecek birinin olabileceğini. Hele ki bunun üst kat komşum olduğunu söyleseler güler geçerdim. Rüyamda görsem “totom açıkta kalmış” derdim. Ama öyle olmuyormuş. Büyük konuşmamak lazımmış. Yaşayarak öğrendim. Onun gelişiyle tüm hayatım değişti. Tıpkı kalbimin atışının değişmesi gibi. İşte benim hikayem. Başlayalım mı?

Açıklamasız kitap