Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Kendi uçurumlarında hayatına son verecek olan iki farklı hayatın; birleşip, hayata yeniden başlaması... Aaron ve Lauren`in hikayesine hazır mısınız?

GEÇMİŞ Küçük Efsun hiçbir şey bilmiyordu. Bu hayatta ona hiçbir şey öğretilmemişti; hayat nasıl yaşanır, nasıl yürünür, nasıl koşulur… Ailesi tarafından önemsenmez, sevilmezdi. Zaten doğduktan sonra annesiyle çocuğunu bırakıp terk etmişti babası… Ailesi ya da “ailesi” denmezdi buna; bırakmak istedikleri denirdi. Ya da sebebi… O, küçük yaşında hayatın ne olduğunu daha hiç anlayamamış, gözleri hâlâ puslu gören o minik bebekti. Çünkü duyduğuna göre babası o yüzden bırakmıştı o masumu. Bunu Efsun normalde anlamazdı ama annesi… Ah, o kendi canından çok sevdiği annesinin dediği o laflar… Her gün el kadar bebeğe ettiği sitemler ne yedisinde ne yetmişinde yenilir yutulur şeyler değildi. Annesi ona çok yüklenirdi; o yaşında bir sürü sorumluluk yüklemeye çalışırdı. “Senin yüzünden her şey,” derdi. “Senin yüzünden!” deyip suratına haykırırdı küçük Efsun’un. “Ben seni istememiştim. O da istememişti. Dile getirmedi ama söyledi bana, belli etmeye çalıştı. Benim salak kafam seni sevdi. Senden bir umut bekledi; belki sever seni dedim ama senin neyini sevsin?” Bu lafları, küçük yaşında babası onları terk ettiği günden sonra daha da artırarak Efsun’a çok zarar verirdi. Vururdu, döverdi. Annesi ona iğrenerek bakardı; hatta suratına bile bakmazdı. Eşinin onu pısırık bir kız çocuğu yüzünden bırakıp gitmesini kabullenemiyordu. Geceleri çalışırdı, sabah evde olurdu. Bu işi Efsun için yapmıyordu; kendi istediklerini alabilmek için yapıyordu. Annesi Efsun’u hiç sevmezdi. Dışarı çıksa Efsun’u yanına almazdı. Bazı zamanlar alırdı; o zamanlarda da o kadar iğrenerek bakardı ki Efsun’a, dışarıdan bakan arabada şeker gibi bir kız çocuğu değil de bir böcek olduğunu sanırdı. Oysaki Efsun, o bebek hâliyle çoğu kişiyi kendine hayran bırakırdı. Görenler bir daha görmek, bakanlar bir daha bakmak isterdi. Bunu anlayan annesi, ilk başlarda fark ettiğinde kapatırdı bebek arabasının üstünü ve Efsun’un görünmesini istemezdi. Daha sonrasında da hiç açmadı o üstü. Annesi çok, çok, çok nefret ederdi Efsun’dan. Yemek yesin, su içsin, ışık görsün istemezdi… Efsun dışarının nasıl olduğu unutmuştu artık. Evde de annesi, odasının perdesini siyah bir perdeyle kapatır, perde yapıştırıcısıyla yapıştırırdı; karanlıkta bırakırdı Efsun’u. O karanlıkta yaşadığını, o evde annesiyle tek kaldığında yaşadıklarını ne birilerine anlatabilecekti büyüyünce ne de bu günler onu bırakacaktı. En ummadık zamanında “atlattım ben” dediğinde boğazına yapışacaktı geçmişi. İnsanın geçmişi silmesi mümkün müdür? Bunu hep öğrenmek isteyecek kadar kötüydü yaşadıkları. Dedesi onlara bazen uğradığında Efsun biraz nefes alabilirdi. Çünkü annesi bir tek o zaman ona bir şey yapmaz, bir şey söylemezdi ama eline bile yine almazdı. Dedesi bunu bir süre sonra sorgulamaya başladığında annesi: “Baba, sen az görüyorsun. Hasret gider, özlersin onu görmediğinde,” derdi. Babası minnetle bakan gözlerini kendisine çevirdiğinde büyük bir nefrete dönüşmesi, Efsun’un henüz dört yaşında taşıdığı o minicik kalbine anlamını bilmediği cümleler olarak ağırlık yapıyordu. Bu ağırlık gelecekte Efsun’un hayatını mahvedecekti. Panik atak sahibi olacaktı o güzel, narin kız. Ama bundan henüz ne o masum çocuğun ne de dedesinin haberi vardı. Annesi zaten umursamıyordu…

Babalarının kanlı tahtlarına oturan iki genç mafya lideri. İkisi de kendi bölgelerinin acımasız hakimi, ikisi de boyun eğmez.Hazal Karahan... Yeraltı dünyasının "Demir Yumruk" lakaplı kraliçesi. Merhameti, yanından ayırmadığı gümüş saplı bıçağının ucunda saklı. Dokunduğu her şeyi yıkan bir fırtına.Araf Kozcuoğlu... Namıdiğer "Gölge". Sessiz, tehlikeli ve nereye sızacağı asla tahmin edilemeyen bir karanlık.Gölge’nin, Demir Yumruk`un liman transferini tek bir hamleyle durdurması, yeraltında büyük bir yıkımın fitilini ateşledi. Sınırlar ihlal edildi, silahlar çekildi. Onlar birbirlerini yok etmek için her hamle yaptıklarında, birbirlerinin canını her yaktıklarında, ruhlarının nasıl kaçınılmaz bir bütüne doğru sürüklendiğinden tamamen habersizler.Gölge fırtınayı saracak, Demir Yumruk o gölgeyi parçalamak isteyecek. Ancak her nefret dolu bakışta nefret aşka, intikam tutkuya dönüşecek.📌 "Gümüş bir bıçağın keskinliği mi, yoksa karanlıkta kaybolan bir gölgenin tekinsizliği mi? Bu savaşta kimse masum kalmayacak."Eğer dişli karakterlerin savaşına, entrikaya ve soluksuz okuyacağınız bir düşmandan aşka hikayesine hazırsanız, hikayeme davetlisiniz! 🔔 Kütüphanelerinize eklemeyi ve oy vermeyi unutmayın!

Lise 12. Sınıf olan Çağan okula yeni başlar partide yapılan cinayet de ona suç atılır diğer tarafta ise babasını aramakla meşguldür eğer bu hikayeyi merak ediyorsanız buyurun sahne sizin

Sahra , Sevdiği Çocuğun bambaşka bir insan olmasını kabullenemez ve bu kabullenemeyiş içten içe onu tüketmeye başlar , Tâki Onunla Tanışana Kadar. . .

Üniversiteli isfad

Bazı mısralar yarım kalır, Bazıları ise bir ömür yazar... Hayat, bazen sessiz bir koridorda geçen birkaç nefeste özetlenir. Aşk, pişmanlık, vedalar ve keşke`lerle dolu bir ömür... Ve en sonunda, kağıda dökülen son bir mısra. Bu kitap, yaşanmışlıkların satırlara dökülmüş hali. Kimi zaman bir hastane odasında Kimi zaman bir kalbin derinliklerinde yazıldı. Çünkü bazı hikayeler bitmez, sadece son mısrasına ulaşır...

KİTAP YARI TEXTİNGTİR! Yıllar önce olan bir kan davasının tutuklu bir aşka dönüşmesi ...

İhanetin bıraktığı enkazın altında kalmak Umay Erkin’in seçeneği değildi. Sevdiği adamı başka bir kadının yanında gördüğü o gün, gözyaşı dökmek yerine bir karar verdi. Emir’e unutamayacağı bir bedel ödetecekti. Ve bunun tek bir yolu vardı: Emir’in en büyük düşmanı Karan Alp Demirel’i kendine aşık etmek. Bu sadece bir intikam oyunu olacaktı. Kazanılması gereken bir savaş, geçilmemesi gereken sınırlar ve asla çiğnenmeyecek bir kural vardı: Duygular yasaktı. Fakat Karan Alp Demirel, kurallara uyan bir adam değildi. Özellikle de kendi kurallarını koyan bir kadına karşı. Umay, intikam için çıktığı bu virajda direksiyonu elinde tuttuğunu sanıyordu. Ta ki kalbi kontrolü ele geçirene kadar.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

-WhatsApp- Beyefendi hani bu çelikti!:Siz Karardı reş oldu!:Siz Takı Takıştır:Ben öyle birşey söylemedim. What?:Siz Beyefendi benle dalga mı geçiyorsunuz siz!Ayıp bu yaptığınız:Siz Takı Takıştır:Dalga denizde ayıp yatakta olur Lan:Siz Sen salakmısın AMK:Siz 50 tl mi geri ver:Siz Takı Takıştır:Salak sensin aq 50 TL ye Çelik küpe alacağını sandın Takı Takıştır: Bende hevesin kırılmasın diye ses etmedim. Senin sesini sikeyim:Siz Görüldü.

Rastgele ormanda karşılaşan Emir ve Nilüfer garip bir şekilde anlaşamaz. İkisi de zıt karakterdir ama birbirlerini çekerler. Aynı mahalle derken bir de aynı hastanede çalıştıklarını öğrenirler. İkisi arasında geçen macera da bakalım neler olacak

Büyük mafyanın tek aşkı Kenan Yıldız ve Ravza Ay 🌙⭐ İşte Ay ve Yıldız o gece birleşti

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

İki düşman aşiret.Bir zorunlu kader.Bir imkansız aşk... Miran ve Baran nefretle başlayan hikayelerinde kendilerini aşk ve intikamın tam ortasında bulurlar. Peki kalp hangi tarafı seçecek?

Sekiz yaşında, bir doğum günü gecesi... her şey bir anda değişir. Bir evin içindeki sessizlik, bir ailenin çöküşüne dönüşür. Geride kalan bir çocuk...kaybolan bir baba...ve asla anlatılmayan bir sır. Yıllar geçtikçe bazı kapılar kapanmaz, sadece başka bir yerde açılır. ve bazı kaçışlar, sandığından çok daha büyük bir başlangıçtır.

Gökyüzünün sonsuzluğunda ferahlık, gecenin karanlığında huzur bulan Ahu, hayatını kusursuz bir düzen üzerine kurmuş başarılı bir doktordur. Ancak zihninin derinliklerinde, her şeyin göründüğü gibi olmadığına dair huzursuz edici bir his, cevabını bulamadığı bir "yanlışlık" duygusu vardır. Genç kadın için dünya, parçaları yerli yerine oturmayan devasa bir boşluktan ibarettir. Bu boşluk, Ahu’nun en yakınlarını bile aslında hiç tanımadığını fark ettiği o sarsıcı yüzleşmeyle derin bir uçuruma dönüşür. Bildiği tüm doğrular un ufak olurken, hastane acilinde karşısına çıkan gizemli bir yabancı, zihnindeki bulanıklığı daha da tetikler. Bu adam hem rahatsız edici derecede itici hem de ruhuna kazınmış kadar tanıdıktır. Ahu, hayatın ona sunduğu her tesadüfte bir mana, her bakışta bir ipucu ararken kendini tehlikeli bir labirentin içinde bulur. Geçmişin tozlu rafları aralandıkça, elinde kalan tek şey eksik parçalardır. "Bazen en büyük resmi görmek için, tüm hayatını titizlikle birleştirdiğin o yapbozu en baştan dağıtman gerekir. Çünkü gerçek, parçaların arasında değil; onların birleştiği o karanlık boşlukta gizlidir."

Sevda neydi? Karşılık bulmak mı? Yoksa hiçbir karşılık beklemeden, yıllarca aynı ismi içinde taşımak mı? Belki de gerçek sevda buydu. Söylenmeyen onca şeyin içinde, bir ömür susabilmek...

Hassas olan insanlar için uygun değildir.... Onunla oyun oynamak zorundaydım. Çünkü oynamasaydım ölecektim. Ona ne yaptığımı bilmiyordum ama her sabah bir kesikle uyanıyordum.... Fazla açıklamayla spoylr vermek istemiyorum...

Dudaklarıma doğru eğildi ve sıcak nefesi tenime değerken fısıldadı: "Bu gece sadece benim olacaksın." (Bölümler fazla uzun değil sıkılmazsınız. 1000`e yakın) Kitabı okuduğunuz gibi takip + oy ve yorum yapın lütfen ❤️

Burada bir kızın yani.gecenenin aşk hikayesini okuyacağiz

Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Tam o anda hayatımı bitiren o telefonu almıştım. Sanki bütün hayat solmuştu.

"Biri ondan korkuyor. Biri onu korumak istiyor. Ama hiç kimse onun gerçekte kim olduğunu bilmiyor." Bir yetimhanede başlayan sıradan bir hayat... Bir mektupla altüst oldu. Zerya, geçmişi hakkında bildiği her şeyin yalan olduğunu öğrendiğinde kendisini yalnızca yeni bir ailenin değil, yıllardır saklanan karanlık sırların da tam ortasında bulur. Peşinde mafyalar, gizli örgütler ve devletlerin bile ulaşmak istediği dosyalar vardır. Çünkü Zerya sıradan biri değildir. O, yıllar önce başlatılan bir projenin son parçasıdır. Son Taşıyıcı. Geçmişinin izlerini sürerken, annesinden kalan sırlar birer birer ortaya çıkmaya başlar. Fakat her cevap yeni bir tehlikeyi beraberinde getirir. Ve bazı gerçekler öğrenildiğinde... Artık geri dönüş yoktur. Bir yanda ailesini korumaya çalışan Okyanus. Bir yanda kendi karanlığıyla savaşan Akın. Bir yanda ise kim olduğunu öğrenmeye çalışan bir kız. Aşkın, ihanetin, fedakârlığın ve sırların iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Çünkü bazı insanlar kaderlerini seçemez. Ama kader... Onları çoktan seçmiştir. "Bir miras. Bir sır. Bir savaş." "Ve o... Son Taşıyıcı."