Eylülzede, okunmamış bir mektubun içinden taşan bir sessizliğin hikâyesidir. Yıllar sonra evine dönen sıradan bir adam, geçmişten kalma sararmış bir zarfla karşılaşır. Üzerinde ne bir isim vardır ne de bir tarih. Açtığı anda, hiç tanımadığı bir sesin ağırlığı odayı doldurur. Bu mektup bir aşk itirafı değildir. Bir hesaplaşma da değildir. Bu, var olmamış bir yakınlığın; fark edilmemiş bir hayatın, görülmeden yaşanmış bir çöküşün kaydıdır. Stefan Zweig’in Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu eserinden esinlenen Eylülzede, bu kez bakışı tersine çevirir: Mektubu yazan bir kadın, okuyan bir erkektir. Ama asıl anlatılan, iki kişi arasındaki mesafe değil; insanın kendi içindeki karanlığa olan uzaklığıdır. Bu kitap, “hiç yaşanmamış” olanın, insanı nasıl derinden yaralayabileceğini fısıldar.

Aşkın bir gün tanımadığı bir numaraya eğlencesine yazar, peki ya o kişi katiliyse?.. Bir katil kurbanına aşık olabilir miydi ki??

"Tamir işlerinden de anlıyor musun?" dedim, kara gözlerinde bakışlarımı gezdirerek. Güldü. Serseri bir sırıtışla, "Yoksa, gece beni arayıp musluğum bozuldu gel tamir et demek için mi soruyorsun Şerif?" dediğinde, kaşlarım çatıldı. O benimle flört mü ediyordu? Tanıtım Kitabıdır.

Çalıştığı kafeye geç kalmamak için hızla giden Eylül o gün yine geç kalmıştı. Bir süredir geç kaldığı için dükkanın sahibi Eylül`ü kovar. Eylül kovulduğu için eve giderken yolda düşünceleri yüzünden çıkmaz bir sokağa girer. Sokakta birinin yardım çığlıklarını duyunca tepkisiz kalamaz ve oraya gider. Ama bilmiyordu ki onların mafya adamları olduğunu. O günden sonra Eylül`ün hayatı büyük bir şekilde değişir.

Bazı yaralar susar, bazı kalpler hâlâ hatırlar. Güneş Lara, çocukluğunu geride bıraktığını sanırken, üniversitede zorunlu bir projede geçmişiyle yeniden karşılaşır. Aras Demir… Bir zamanlar susturduğu kalbin bugün adını fısıldamaya cesaret eden adam. Bu, geçmişin gölgesinde filizlenen bir aşkın, affetmenin ve sevilmenin gerçekten mümkün olup olmadığını soran bir hikâye.

(🔞 içerik uyarısı!) Çeçenistan`ın derinliklerinde bir kız yaşardı. Koyu kızıl saçları, mavi gözleri vardı. Yaptığı kafkas danslarıyla insanları büyülerdi. Zarif bedeni dans ederken, şarap kızılı saçları sallanırdı. Kafkas dansı yapmayı severdi kızıl. Birşeyi yapmak zorunda kalmaktan nefret ederdi. Ailesi ise tam olarak Çeçen kızını zorluyordu, özellikle kafkas danslarında. Bir gün kafkas dansı için çağrıldığı bir kafes dövüşü programında tanışıp dans ettiği Türk dövüşçü onun hayatını değiştirmişti...

Bir zamanlar kalbi bembeyaz güller kadar Saf ve temiz olan Mira Deniz Karayel Babasının düşmanı olan adamın ona tarifi Olmayan bir acı yaşattıktan sonra herşey değişir. Artik onun için beyaz güller bile kanlıdır. Geçmişin acıları zihninde yankılanırken, Mİra kendi nefretiyle yanıp tutuşur Artik onun için sadece intikam vardı Yaşamak için tek sebebi alicaği İntikamıydı. Gerekirse ölücekti ama intikamını alıcaktı. Artik zamanı gelmişti intikamını almak için hazırdı. Mira şimdi karanlığın içine adım atarak Çektiği acının bin katını onlara yaşatacaktı Babasının yapamadığını yapıcaktı ve yarım kalan hikâyeyi kendi elleriyle tamamlayacaktı.

23 yaşında hemşire 25 yaşında mafya

Yalan ve yanlış anlaşılmayla herşey karışmıştı. Nasıl toparlarım bilemedim işler dahada çıkılmaz hale geldi ama o benim bütün yanlışlarımın tek doğrusuydu. "Ne kadar zamansız da olsa, yanlış anlaşılma sonucuda meydana gelse " yine olsa yine onu tanımak için herşeyi başa sarardım. Onun kara gözlerindeki sızı`ydı beni ona çeken ulaşılmaz oluşuydu belkide beni cezbeden...

Yazdığım ilk kitap iyi okumalar

J: alo meraba M;kimsiniz acaba J: önemli mi acaba M; büyük bir mafya için önemli bebeğim

Her şey bir dershane için metroya yola koyulmuş bir öğrenci ile başlar. Kız metro durağına gelir ve metro gelince metroya biner. Aradan yarım saat filan geçer. Metro çökmeye başlar. Öğrenciler korkmaya başlar. Ve karşısına o çıkar. Tanımadığı ama her gördüğünde ona aşık olmuş gibi gözlerle baktığı o çocuk. O çocuk Efe’ydi... 🍀💚🌎

Henüz 17.yaşına yeni girmiş menekşe kendisinden 10 yaş büyük aynı zamanda aşiren reisi olan amcasıyla yaşadığı tutkulu aşk

Bu kitapta Sanem ve Can birbirlerine aşık oluyorlar ve bu uzun bir süre boyunca devam ediyor ...

Hiçbilmediğiniz şehirde olmayanı aramak ben rüya gerçek aylemi ararken bir bilinmezliğe sürüklendim.

Kardesi icin hayata tutunan elis bi kaza sonucu askini buldu

"Koy verdun gittun beni oyy, Koy verdun gittun beni oyy, Allah`undan bulasun oyy, Allah`undan bulasun oyy." Gözümden bir yaş süzüldüğünü hissettiğimde derin bı nefes alıp devam ettim. "Kimse almasun seni, Kimse almasun seni, Yine bana kalasun." İkinci tekrarı yaparken göz göze gelmiştik.

aklını yitirmiş bir kızın kendisini hatırlatmaya çalışan bir adamın hikayesi…

Ateşin bir kılvılcımı ile yanarken o ateşi içinde söndüren kişinin en yakının olduğunu bilmek o içindeki ateşin düştüğü yeri yakmasını sağlar

Aras`ın gölgesinde,Asena hiçbir korku tanımaz. Zorunlu evlilik,ruhlarını birleştirir, Ama karanlık aşkı her an sınar... ATAY AİLESİ ASENA ATAY/Doktor-Dövüşcü(BAŞROL)/ esmer-orta boy OĞUZ ATAY/BABA GÜLNAZ ATAY/ANNE 1.ABİ/BORAN ATAY-Şirket yönetimi sorumlusu /esmer -uzun boy 2.ABİ/EMİR ATAY-Şirket finans sorumlusu /kumral-uzun boy 3.ABİ/EMRE ATAY-Mekan işletmecisi(BAR) /esmer-uzun boy 4.ABİ/TOLGA ATAY-SPOR ANTRENÖRCÜSÜ /esmer-uzun boy 5.ABİ/MERT ATAY-HACKER /esmer-uzun boy KARAHAN AİLESİ ARAS KARAHAN/Mafya-tasarımcı /kumral-uzun boy BORA KORKMAZ/Malikane güvenliği /esmer-uzun boy BURAK YILDIRIM/Malikane iç işleri sorumlusu /kumral-uzun boy ECE KARA/Malikanenin aile terapisti /esmer-orta boy SELİN ACAR/Aras karahanın Sekreteri /esmer-orta boy DEMİR AİLESİ NAZAN DEMİR/ASENA üvey anne YILMAZ DEMİR/ÜVEY baba NEHİR DEMİR MELİS DEMİR

• “Yakın olmak bazen en büyük uzaklıktır.” • “Bir adım vardı aramızda… ama o adım bir ömür sürdü.” • “Elimi uzattım, kader geri çekti.”

Çocukluk, birlikte koştuğunuz sokakları, paylaştığınız sırları ve ilk kalp atışlarını hatırlamak demekti. Onlar da öyleydi; birbirlerinin gülüşünü, birbirlerinin sessizliğini tanıyorlardı. Kimse bilmiyordu ki o masum gülüşler, bir gün ağırlığını taşıyamayacak bir hüzne dönüşecekti... Kader çocukken onları ayırdı ve iki birer yabancıya dönüştürdü. Ve bazı aşkların izi, zaman geçse de silinmez.Kalbe vurulur ve mühürlenir.

Orman fısıldar. Gölgeler izler. Alerin, kaderinden kaçtığını sanırken onu bekleyen karanlığa doğru yürür. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazı isimler unutulmaz.

Bir insan en fazla ne kadar değişebilir neyin farkına ne zaman varabilirse en geçini ve en ağırını yaşadım… En geç neyin farkına vardım biliyor musunuz “aşk”’ın

Bir Mafya babasının savcıya