Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Adını Kanla Yazdım... Küçük yaşlarda annesini kaybeden Işık, yıllar sonra hayatını değiştiren bir şey yapmıştır: Babasının ameliyatını yaparak ölmesine sebep olmuştur. Ancak kaderin bir oyunudur ki Altan Solman o ameliyat masasından sağ çıkmış ve Amerika`da dünyaca ünlü bir silah tasarımcısının ailesini yok etmiştir. Kayzer, ailesini kaybettikten sonra, Solman soyadına sahip herkesten intikam almaya yemin etmiştir. Bir gecede hayatı altüst olan Işık, şimdi bir caninin hedefidir... Ama Kayzer, ona yakınlaşmak, onu kontrol etmek için her yolu deneyecek ve zorla onu hayatına dahil edecektir. İntikam, aşk ve nefret arasında sıkışan iki ruh... Bir yanda Işık`ın geçmişle mücadelesi, diğer yanda Kayzer`in kanla yazdığı kehaneti. "Silahlar çekildiğinde ben ortada kaldım. Bir yanda ailem, diğer yanda hiç tanımadığım bir adam vardı ve iki tarafında silahlarının hedefinde ben vardım."

“Gözlerinin karanlığı, geceden daha derindi. Benim masumiyetimle onun günahları bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tek şey bir yıkımdı .Ve bu yıkımın ortasında ben vardım...” Doğunun kurallarıyla , Batının karanlık sokakları kesiştiğinde; aşk kanlı bir savaşa mı dönüşecek, yoksa kalplerdeki tek sığınak mı olacak? Aşkın en derin yaralarıyla birlikte, ihanetin gölgesi, tutkunun ateşi ve masumiyetle günah arasında sıkışıp kalmış ruhların hikâyesi...

Adım Derin. Babam Miran, bu şehrin yeraltı kralı. Beni cam fanusta büyütmek istedi. Ama ben camı kırdım. Karan Vardar’la evlen dedi. Zorla. "Tanı" dedi, "Söz verme" dedi. Tanıdım. Sırrımı öğrendi. Şimdi o sırla birlikte yemin ettik. Ben kimsenin bekleyeni değilim. Ben Mafya Kızı’yım. Ve bu oyunu kendi kurallarımla oynayacağım.

On yıl önce verilen bir karar, üç hayatın yönünü değiştirdi. Bahar artık bir hemşireydi. İnsanların yaralarını sarmayı öğrenmiş olsa da geçmişin izleri hâlâ peşini bırakmamıştı. Çünkü o gece, ağabeyini kurtarmak için suçu üstlenen kişi ağabeyinin en yakın arkadaşıydı... ve yıllarını hapishanede bırakan adam. Hakan geri döndüğünde sadece özgürlüğünü değil, beraberinde ağır bir vicdan yükünü de getirdi. Sokakların karanlığına karışmış hayatı ve susturamadığı geçmişi arasında sessizce yaşamayı seçti. Fakat kader, onları yeniden aynı yola çıkardı. Bahar`ın kalbi Mert`e doğru kayarken, Mert`in suskunluğu bu aşka izin verecek mi? Geçmişin borcu, dostluğun gölgesi ve karanlık bir dünyanın ortasında filizlenen bu duygu ayakta kalabilecek mi? Bazen en zor savaş, kalbin verdiği savaştır. Bu savaştan hangisi galip gelecek?

Mardin dağlarının en ıssız köşesinde, kan davası ve töre her şeyi yakıp kül ederken.... Düğün gecesiydi. Rojin şadoğlu,kuzeniyle zorla aniden evlendirmek üzeriyken aşiretin en korkulan reisi demir Karadağ tarafından kaçırılır. Demir soğuk, acımasız ve aşırı sahiplenici bir adamdır. Rojin`i omuzuna atarken kulağına fısıldadı: "sen artık benimsin. Kimse seni benim elimde zorla alamaz. Sen sadece benimsin. Ve sen namus borcunu vücudunla ödeyeceksin. Dağların derinliklerindeki taş konakta rojin kapana kasıldı. Kaçış yok. Telefon yok. Sadece demir var. Nefretle başlayan ilk dokunuşlar, kısa sürede kontrol edilemez bir tutkuya dönüştü. Demir`in sert elleri teninde gezerken, o ağır deri ve baharat kokusu rojin`in aklını başından alıyordu. Her bakışta, her fısıltı da, her yasak gecede ikisi de yanıyordu. Töre onları lanetliyor, aşiret kan istiyor. Ama demir`in şehveti her kuralı her yasağı kırıyordu. Rojin direniyordu.... Töre biter...... Şehvet başlar....

Babası yeraltında güçlü bir bölge lideridir fakat o ölünce taht Yazgı`ya kalır Yazgı babasının yerini doldurabilecek ve bu düzene uyum sağlayabilecek mi? Peki bu düzende onun müttefiği ve düşmanları kim?

Aylis, babasının kirli işlerinden kaçmaya çalışan masum bir kızdır. Annesini çok sever fakat babasının kirli işlerinden dolayı aynı sevgiyi babasına duyamaz. Aylis ailesiyle aynı evde yaşar ama sadece annesi ve abisiyle konuşur. Ablasından asla haz etmez çünkü ablası hakkında bilmemesi gereken şeyler biliyordur. Onu korkutan en temel şey gerçekleşir babasının düşmanı peşine düşer...

Bir kızın küçükken evlatlık alındığı ailesi tarafından şiddet görmesi ve tam hayatının dönüm noktasında hayatının aşkıyla tanışması...

Ece Soydan dışarıdan bakıldığında kusursuz bir hayat kurmuştu. Başarılı bir yaşam koçu, güçlü bir kadın, insanlara yol gösteren biri… Ama kimsenin bilmediği bir gerçek vardı: Ece bir zamanlar insanların hayatlarını mahveden kişiydi. Kırdığı kalpler, bozduğu hayatlar, susturduğu insanlar… Geçmişte yaptığı hiçbir şey gerçekten geride kalmamıştı. Tam her şeyi geride bıraktığını düşündüğü anda hayatına Barış girdi. Sessiz, sakin, güven veren bir adam. Ama Barış’ın gelişi tesadüf değildi. Çünkü Barış, Ece’yi çok önceden tanıyordu ya da tanıdığını sanıyordu. Ve onun hayatına tek bir amaç için girmişti: İNTİKAM . Aşkın, suçluluğun, manipülasyonun ve geçmişin gölgesinde kalan insanların hikâyesi “Maskelerin Altında” Herkesin bir yüzü vardır. Bazılarının ise sakladığı bir geçmişi.

Yanlış arabaya bindim. Doğru adama çarptım. Ve hayatım resmen sıçtı. Asena Keskinoğlu, 23 yaşında, çilli yanaklı, kocaman mavi gözlü, lafını sakınmayan bir kız. Hayatı boyunca kimseye kötülük yapmadı. Ta ki bir pisliğin parasını "haklı sebeple" çalana kadar... O para sandığı gibi para değilmiş. İçinde USB varmış. USB`de isimler, ihanetler ve mafya savaşını başlatacak bombalar varmış. Ve o USB`yi yanlışlıkla cebine atmış. Şimdi İstanbul`un en tehlikeli adamı Batu Çalvan (nam-ı diğer Kara Batu) ile aynı arabada, aynı tarafta, aynı yatakta... yani aynı belanın içindeler. Batu: 34 yaşında, 1.92 boyunda, siyah eldivenli, küfürbaz, dominant, soğuk bakışlı mafya patronu. Kimseye acımaz, kimseye güvenmez. Ta ki bu 1.65`lik, "ısırırım" diye diklenen çilli kıza kadar. Asena: "Ben öğretmen olmak istiyordum!" diye bağırıyor. Batu: "Artık mafya oldun bebeğim." Bir yanda peşlerindeki kanlı düşmanlar, Bir yanda Asena`nın kendi babasından öğrendiği ihanet, Bir yanda Batu`nun eldivenli elleri ve tehlikeli yakınlaşmaları... Komedi var, aksiyon var, dram var Ve en önemlisi: Bu kız pes etmiyor, bu adam da bırakmıyor. Yanlış arabaya binmek hiç bu kadar eğlenceli, tehlikeli ve bağımlılık yapıcı olmamıştı. Hazır mısın? Çünkü bu arabadan inmek artık çok zor.

Her şey Eylül`ün babasının yıllar önce birini öldürmesi ile başlar. Yıllar yıllar önce babasının adam vurması üzerine bu aileyle düşmanlık başlar. Eylül`ün hiç bir şeyle tam olarak alakası yoktur ama soyadının yalın olması her şey için yeterdir.

Bazı hikâyeler… dışarıdan bakıldığında sıradan görünür. Ama içine girdiğinde… her şey değişir. Dora için her şey, sadece yeni bir başlangıçtı. Yeni insanlar, yeni bağlar… ve hiç beklemediği kadar derin duygular. Ama bazı kalpler… çoktan kırılmıştır. Ve bazı insanlar… sevilmeyi değil, sadece hayatta kalmayı öğrenmiştir. Karan’ın gözlerinde sakladığı karanlık, Uraz’ın gülüşünün ardındaki gerçek, ve geçmişin asla tamamen gitmeyen izleri… Hepsi bir araya geldiğinde, hiçbir şey göründüğü gibi kalmaz. Sevgi gerçekten her şeyi iyileştirebilir mi? Yoksa bazı yaralar… sadece üzeri örtülmüş acılar mıdır? Belki de asıl soru şudur: Bir de bana sor… gerçekten ne hissediyorum?

- Ne sevgiliyiz, ne arkadaşız, birbirini çok iyi tanıyan iki yabancıyız...

Sirius blackın kızı ve malfoy?

Benim gözlerim kızarır... Benim gözlerim acır... Benim gözlerim dolar... Ama asla ağlamaz Benim savaşımda verdiğim ilk kurban gözyaşlarımdı...

İmkansız Aşk Aile Yüzleşmeler

Babası kaybolduğunda, Efsun Koral bir gecede av oldu.
Onu korumak için karşısına çıkan tek adam ise;
duvar gibi sert, sır gibi karanlık ve fazla tehlikeli bir adamdı. Yüzbaşı Altay Karaaslan. Bir emirle başlayan sahte bir evlilik…
Gerçek kurşunlar…
Gizlenen sırlar…
Ve inkâr edilemeyen bir çekim… Ama kimsenin hesaba katmadığı bir şey vardı:
Bazı anlaşmalar imzayla değil, kalple bozulurdu. “Bu bir anlaşma olabilir, Efsun… ama sana dokunan her tehdit, önce bana çarpar.”

"Sen benim zayıf noktam değilsin Peride. Sana her baktığımda kalp ritimlerim hızlanıyor. Gözlerimde anlam veremediğim parıltılar oluşuyor. Sen gülünce yaşama tutunasım geliyor. Sen benim en güçlü yanımsın, Peride."

​"Her şey bir anda oluyor; önce bir haber, ardından bir sürü kayıp... Maral’ın yaşadıkları onu duygusal bir boşluğa sokuyor. Hiçbir şey onu mutlu edemezken, bir arkadaş grubuna katılıyor. Onu en çok mutlu eden şeyin o grup olduğunu sanıyordu; ama aslında kendisini en çok üzecek şeyin o grup olacağını nereden bilebilirdi?"

“Sen benim karanlığımda doğan tek Güneştin.” Aras onu ilk gördüğünde, bunun sadece bir görev olduğunu düşündü. Bir isimdi Güneş. Ulaşılması gereken hedef, çekilmesi gereken tetik… hepsi bu kadar basitti. Ama hiçbir şey basit kalmadı. Güneş kaçıyordu. Geçmişinden, gerçeklerden… belki de kendinden. Aras ise yaklaşmak için, güvenini kazanmak için, ve sonunda… onu yok etmek için oradaydı. Fakat Güneş’in göründüğü kişi olmadığını bilmiyordu… kimse bilmiyordu. Güneş bile. Gözlerinde sakladığı o kırılganlık, bazen yerini keskin ve tehlikeli bir bakışa bırakıyordu. Aynı bedende iki farklı ruh… Aras her geçen gün ona biraz daha yaklaşırken, geri dönüşü olmayan bir yola girdiğini fark ettiğinde çok geçti. Artık mesele bir görev değildi. Güneş’in geçmişi, yaşadıkları… ve Güneş’in ta kendisiydi. Peki, Aras tetiği çektiğinde kimi öldürecekti? Güneş’i mi… Yoksa ailesinin ellerine bulaşan kanın son tanığını mı?

Bir yanda geçmişin küllerinden doğan, susturulmaya çalışıldıkça daha çok bağıran Defne; diğer yanda merhameti liman baskınlarında kurşuna dizmiş, ruhu barut kokan Ateş Aras. Bu, bir aşk masalı değil; iki nefretin aynı namlu ucunda buluşma hikayesi. Birinin "itibar" dediği yerde diğeri "özgürlük" diye haykırıyor. Ama her ikisi de biliyor ki; bu evde en çok canı yanan, en çok direnendir. _________________________ "İnsanlar ne der sanıyorsun? `Koskoca mafya, zengin Ateş Aras’ın karısı neden bir kafede çalışıyor?` diye dedikodu çıkarmayacaklar mı? Benim itibarımı iki paralık mı edeceksin o önlüğü takıp?" "Sansınlar!" dedi inatla. "Bende açıklama yaparım, kimseden korkum yok." "Neyle?" dedim, sesimi iyice alçaltarak. "Neyle açıklama yapacaksın?" dedim alaylı bir tavırla. "Neyle olabilir? Ağzım var, dilim var Allah Allah! Konuşarak herhalde!" dedi diklenerek. "Biraz daha dırdır edersen," dedim, aramızdaki mesafeyi iyice kapatarak. "O ağzını sustururum Defne." Defne geri adım atmadı, aksine çenesini yukarı kaldırdı. "Ne yaparsın? Bir ağzımı bantlamadığın kalmıştı, yapsana! Hadi, sustursana beni!" Dudaklarımda tehlikeli, çarpık bir gülümseme belirdi. "Belki ben bantlamayacağım... Belki başka bir şekilde sustururum," dedim tekrar dudaklarına bakarak.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

(mafya kurgusu) 10 yaşında 2 arkadaşıyla ruh çağırır bu ruh kıza musallat olur yani nesilden nesile geçen bir lanet kıza muslallat olan ruhtan kurtulmak için istemeden evlenir. Ve evlendiği adam mafya, iri ve 2,16 boylarında. Lanet ve arkadaşları uğruna bu evliliğe boyun eğer

Bazı ihanetler planlıdır. Ülkem için gereksiz bir masa başı istihbaratçısı olmaktan sıkılmıştım artık. Kendimi kanıtlamak için de TİT’e sızacaktım. ‘Türk istihbarat teşkilatı’ Ama kimse benim Rus ajanı Zarya Ongova olduğumu bilmemeliydi. Ajanlığım gizli kalacaktı ve istihbaratın içinde suikastlar yapacaktım. Ama bir pürüz vardı. Şafak Koral. O ateşti ve ben farkında olmadan ruhumu ateşe atmıştım.