ANALİZ

2. BÖLÜM

ANALİZ

​İnsan ruhu, coğrafi haritalardan daha karmaşık, eski yazmalardan daha muammalıdır.

İnsanları tanımak, duvarları her an değişebilen bir labirentte yol bulmaya çalışmak gibidir; her köşede samimi bir gülümsemenin ardına gizlenmiş karanlık bir gölge ya da katı bir duruşun içinde saklanmış ince bir kırılganlık bekler. Dışarıdan görünenler, daima suyun yüzeyindeki yansımalardan ibarettir; kibarlık bir zırh, hırs ise genellikle korkunun örtüsüdür. Gerçek karakter, konfor alanının dışına çıktığında, baskı altında kaldığında veya kimsenin izlemediği o küçük, vicdani kararları verirken açığa çıkar. Bu yüzden, birini gerçekten tanıdığını iddia etmek, sadece onun anlattıklarına inanmak değil, anlatmayı seçmediklerini, suskunluklarını ve gözlerindeki geçici titreşimleri de okumayı öğrenmektir. Çünkü en büyük sırlarımız, en iyi bildiğimiz şeylerin tam tersidir.

🗡🗡🗡

Herkes kendi halinde takılıyordu. Kapıdan gelen ses üzerine gözlerim kapıya kaydı ve Raven'i gördüm.

Ayağa kalktım ve Raven'in yanına gittim.

Uzatmadan "nereye gidiyorsun" diye sordum önce etrafa sonra da bana boş boş bakışlar attı oda uzatmadan "eve" dedi kısa ve özdü.

"Neden ki daha parti bitmedi"

"Bugün çok yorgunum uyumaya ihtyacım var

"Bilmediğim birşey mi oldu"

"Hayır ne olabilirki"

"Tamam peki o zaman neden bu kadar yorgunsun diye sorayım"

"Sabah işim vardı o yüzden"

"Ne işin vardı ki benim bilmediğim"

"Anlatmak zorunda mıyım" tabiki evet

"Yani eğer eve gidip uyumak istiyorsan evet"

"Sonra anlatsam yine kabul mu?" sonra mı gerçekten mi?

"Bu yıl birlikte Woldyren'e gideceğiz ve sen bunu kutladığımız günde benden eve gitmek istediğini söylüyorsun ayrıca neden gitmek istediğini söylemiyorsun"

"Dedim ya yorgunum diye" bu aralar hep yorgunum diyordu acaba benden birşey mi saklıyor

"Sahi sen neden bu aralar hep yorgunsun yani birşey varsa söyle bende bileyim belki yardım edebilirim"

"Bana yardım mı etmek istiyorsun o zaman önümden çıkta eve gideyim" ses tonu yüksekmişti

Hiçbir şey demedim ve yolundan çıktım gercekten Raven değişiyor muydu?

Raven gittikten sonra içeriye doğru dönüp salona gittim salondakiler konuşmalarımızı buyük ihtimalle duymuştu ama umurumda değildi

Salona girdiğimde herkes bana bakıyordu Raven'in gittiğini anlayan Marco hemen ayaklandı Ardından Resper da ayaklandı bunlar sevgili miydi niye herşeyi birlikte yapıyorlardı ve birbirlerinin peşinden ayrılmıyorlardı aslında Resper'da gay tipi var olabilirler

Marco "biz gidelim artık" dedi Resper da ona kafa salladı. Bunlar gerçekten sevgili mi? Kesin sevgililer.

Marco ve Resper kapıya doğru ilerlerken bende onlarla gittim ve salondan çıktığımız anda marco'ya "Reven'ın nesi var" sorum marco'yu şaşırtmış gibi durmuyordu.

Marco kendini savunmak ister gibi "ben hiçbir şey bilmiyorum" dedi

Resper'a doğru baktım "sen" dedim

Resper herşeyden habersiz gibi "ne bilmem gerekiyor ki "dedi aslında herşeyden habersiz olabilirdi bence gözü marco'dan başka birşey görmüyordu.

Sevgili olup olmadıklarını sormak çok istedim ama cesaret edemedim.ama büyük ihtimal sevgililerdi.

Dış kapıyı açıp ikisi birden dışarı çıktılar.

Kapıyı kapatıp salona doğru gittim içerde Clara, Lacy, Stephen ve Lily vardı.

Stephen ile yaklaşık 7 yıldır çok yakınız kendisini abim/kardeşim gibi görüyordum. Kendisi hem çok iyi bir insan hemde çok iyi bir arkadaştır.

Ayraca Lacy'yi de çok seviyorum ve kendisi gerçekten çok şanslı bir kız.

Beni Lacy ile Stephen tanıştırdı. Lacy Stephen'in sevgilisi ve gercekten çok yakışıyorlar.

Lily ile de yaklaşık 2 yıldır arkadaşız ama gercekten tanısanız sizde seversiniz çok iyi biri

Zaten Clara'dan bahsetmiştim kendisi benim gerçekten artık ablam/kardeşim di

Salona girdiğimde Clara hemen "noldu" dedi. ses tonu yüksekti, heyecanlı ve cevap arayan bir yüz ifadesi vardı.

Bılkın bir ifadeyle "Reven iyi değil benden birşeyler saklıyor" dedim

"Neyden dolayı senden birşey sakladığını düşünüyorsun" dedi Stephen

"Yanii" dedim ve "Birşeyler sakladığını hissediyorum" diye ekledim.

"Ne gibi şeyler sakladığını düşünüyorsun" diye araya girdi Lily

"Bak işte onu bilmiyorum" dedim umutsuzca

Sessizlik oluşmuştu kimseden çıt çıkmıyordu ve kafam karışıktı. Ne yapacağımı, nasıl yapacağımı bilmiyordum.

Lacy bir anda "arayalım" dediğinde korkmuştum kızım öyle bir anda sessizlik bozulur mu? Aaa bunu dışımdan söylemedim mi diye düşünürken aklım bir anda Lacy'nin söylediğine gitti gerçekten dediğinde ciddi miydi? Ne dediğini anlamaya çalışırken bir anda "Ne" diye bağırdım aslında bağırmak denmezdi ama sesim normal konuşmaya göre daha sesli çıkmıştı.

Dediğini desteklemeye çalışarak "Arayalım konuşursam daha iyi analiz edebilirim" dedi ve aklıma iyi bir analizci olduğu geldi belki yardımı olabilirdi.

Onaylayarak elime telefonumu aldım ve hemen rehbere girip Raven'i aradım

Aranıyor

Aranıyor

Aranıyor

Açmadı

"Gerçekten mi?" Dedim ve beni kendi düşünceleri ile boğan güzel meleklerim "belki işi vardır Lilith sakin ol" dedi sağdaki melek "ne işi olacak be umırsamıyor yada aldatıyor" dedi soldaki melek off delircem bu ne böyle bir susun ya sizin yüzünüzden kendi düşüncelerimi duyamıyorum

"Tekrar ara" dedi Lacy tekrar arama düğmesine bastım

Aranıyor

Aranıyor

Açtı

"Alo" dedi telefonu hoparlöre aldım artık herkes duyuyordu

"Alo nasılsın daha iyi misin?"

"Evet noldu"

"Hiç öyle seni merak ettim"

"Tamam iyiyim ben" dedi ve devam etti "sen sen nasılsın"

"İyiyim bende" dedim ve Lacy'ye baktım Lacy bana nerede olduğunu sormamı istedi "Nerdesin sen"

"Evdeyim noldu ki" iyi soru noldu söyleyecek birşey düşündüm saçma olsada "müsaitsen yarın buluşalım mı" dedim gerçekten çok saçma olmuştu.

"Yani aslında müsaitim ama bilmiyorum acil işim olabilir ama saat 2 gibi değilim olmamda" dedi bu çocuk gerçeöten benden birşey saklıyordu

"Acil iş derken" dedim

"Yani bilemeyiz her an herşey olabilir" yani olabilir ama kesin benden birşey saklıyordu

"Tamam o zaman yarın 2 de bizim parkta buluşalım" artık konuşmayı bırakıp Lacy'den analizlerini dinlemek istiyordum

"Tamam görüşürüz"

"Görüşürüz" dedim ve tekefonu kapattı

Lacy'e dönüp "evet neler düşünüyorsun" dedim.

Lacy bana baktı sonra telefona sonra tekrar bana "çok düzeysel konuşuyor asla konunun içine girmeye çalısmıyor dıştan dıştan merhaba, nasılsın diye seni oyalamaya çalıştığını düşünüyorum ve bencede düşündüğün gibi kesin birşey saklıyor" dedi ona baktım dediklerini algılamaya çalıştım aslında anlamıştım ama anlamak istememiştim.

"Oyalıyor derken ne demek istedin" dedim düz ve net bir şekilde hiç bir jest veya mimik kullanmadan.

"Yani bence senden sakladığı şey ne ise senin bilmeni istemiyormuş gibi"

Saat 12 ye geliyordu

Hiçbir şey demedim beni tekrar güzel meleklerim kendi düşüncelerine boğdu "bak net aldatıyor seni" dedi sol taraftaki melek "bence ailevi olayları var" dedi sağ taraftaki melek artık onlara karşı bile gelemiyorum çünkü aklımda düşunce kalmadı.

Lacy, Stephen'a doğru dönüp "artık geç oldu gidelim mi" dedi Stephen onaylar gibi kafasını salladı.

"Görüsürüz güzelim yarın yine konuşalım bir buluşun zaten sonra kararların netleşir bu arada tekrardan doğum günün kutlu olsun" dedi Lacy

"Görüşürüz bitanem" dedim

"Tekrardan iyiki doğdun dinazor kafa Görüşürüz bu arada ne zaman uçan uzaylıyı dövmemi istersen hep buradayım" dedin Stephen galiba dinazor kafa bendim ve uçan uzaylı da Ravendı

"Tamam eğer öyle bir durum olursa çağırırım döversin" dedim

Bu sırada Clara ve Lily de gitmeye karar vermişlerdi.

"Ne olduysa olsun canını sıkma ve çok düşünme tamam mı" dedi Clara

"Tamam" dedim ve onaylar gibi kafamı salladım

Lily de "Doğum günün kutlu olsun Görüşürüz" dedi

"Teşekkürler görüşürüz" dedim ve el salladım onlarda karsılık olarak ellerini sallayarak gittiler

Acaba benden ne saklıyor ve bana neden sakladığı söylemek istemiyor of yaa birde bugün doğum günüm neden böyle şeyler düşünüyorum

Üstümdeki elbiseyi çıkatmak için giyinme odama gittim ve üstüdeki elbiseyi çıkartıp pijamalarımı giydim gerçekten rahatlamıştım. Hemen yatağa yattım çünkü bugün hem ruhen hemde fiziken çok yorulmuştum.

Yatağa yattığım anda uykunun kollarına bıraktım kendimi....

_______________________________________

🗡🔥❤️