GERÇEKLER VE HEDEFLER

4. BÖLÜM

GERÇEKLER VE HEDEFLER

Hedeflere ulaşmak, sadece bir sonuca varmaktan çok daha fazlasıdır; kişisel gelişim yolculuğumuzun en can alıcı noktasıdır. Başlangıçta belirlenen net hedefler, pusulamız görevi görerek çabalarımızı doğru yöne odaklamamızı sağlar. Bu süreç, öncelikle hedefin küçük, yönetilebilir adımlara ayrılmasını gerektirir, böylece büyük bir dağa tırmanmak yerine, basamakları tek tek çıkarız. Karşılaşılan engeller ve aksilikler kaçınılmazdır, ancak asıl farkı yaratan, pes etmek yerine bu zorlukları öğrenme fırsatlarına dönüştürme yeteneğimizdir. Disiplin, tutarlılık ve sarsılmaz bir inançla atılan her adım, bizi o sonuca yaklaştırır ve hedefimize ulaştığımızda hissettiğimiz başarı hazzı, bir sonraki daha büyük hedeflere doğru ilerlememiz için bize güçlü bir motivasyon sağlar.

🗡🗡🗡

Aşağıdan duyduğum ses ile yataktan doğrulup kalktım. Galiba babamlar yeni geliyordu. Bir anda boynumda bir acı hissettim. Kolye boynumu sıkmış olmalıydı. Kolyemi çıkardım. Normalde asla kolye ile uyuyamazdım ama nedense bugün uyumuştum ve uyurken beni rahatsız etmemişti. Büyük ihtimalle babamlar kahvaltı yapmıştı. Bende evde kahvaltı yapmak istemediğim için dışarı çıkacaktım.

Pijamalarımı çıkartmak ve üzerimi değiştirmek için giyinme odama gittim. Üstüme bordo bir body, altımada siyah uzun bir çorap ile siyah bir etek giydim. Hava soğuktu üşümemek içinde siyah bir kaban aldım. Birde küçük bordo çantamı alarak aşağıya indim

Aşağıya indiğimde Elena durur mu hiç vakit kaybetmeden "ooo uyanabildin mi uyuyan güzel" dedi evet haklısın Elena, güzelim.

Cevap vermedim. Kapıya doğru ilerleyip ayakkabılığa doğru ilerledim. Elena yüzünden evde bize yardımcı olacak bir yardımcımız yoktu hanımefendi evinde yabancı birinin olmasından hoşlanmıyormuş ama yinede eve hergün temizlikçi ve yemekhaneden çalışanlar geliyordu. Bence evine hergün farklı insanlar gelmesine bir kişinin gelmesi daha iyi olurdu ama o bunu anlamıyor.

Ayakkabılıktan siyah uzun bir bot alıp kapıya gittim ve dışarı çıktım.

Büyük restoranlarda tek başıma yemek yemeyi sevmiyordum bu yüzden küçük bir cefe tarzı bir kahvaltıcı bulup oraya oturdum. Bir tost ve yanında da çay içtim. Zaten kahvaltıyı çok önemsemiyordum.

Bu yıl okulu bırakmıştım çünkü Woldyren Şubat ayında başlıyordu ve aynı anda hem okula hemde Woldyren'e gidemezdim. Zaten okul ile geleceğe dair pek bir planım yoktu benim bütün geleceğim Woldyren'e dayalıydı.

Benim tek korkum Woldyren giriş sınavlarını kazanamamaktı. Woldyren'de bir yıl sonunda sınavlar oluyordu ve eğer o sınavları kazanamazsan Woldyren'den atılıyordun eğer kazanırsanda seviye atlayarak devam ediyordun üç yılın sonunda da sihir ve dövüş okulları arasında bir savaş oluyordu onu kazanırsanda artık sihir ve dövüş okullarında bir karara sahip olup istediğin her şeyi yapabiliyordun. BENİMDE HEDEFİM BUYDU.

_______________________________________

🗡🔥❤️