(Eski Adı: Beşik Kertmesi) İnsanın kaderi ne zaman yazılmaya başlar? İnsanın kaderi kaç kez yazılır? İnsan kaderini değiştirebilir mi? Melek ve Yiğit`in kaderi onlar doğmadan çok önce yazılmaya başlamıştı. Bir böğürtlenin bir insana verebileceği en mucizevi hediyeyle... Onların kaderi üç kez yazıldı. İlkiydi doğmadan önce yazılan ama sonra değişti. Ayrıldılar ve unuttular birbirlerini. Kaderleri üçüncü kez yazılırken ikisi de bu işe karşıydı. Ve ikisi de bu kaderi silmeye kararlıydı. Bir böğürtlenin mucizesi ile yazılan kader bir silahın patlamasıyla değişti. Bu kez ne oldu da yeniden buluştular dersiniz? Tüm hakları saklıdır.

Aşk, bazen bir dağın gölgesinde büyür; bazen bir suskunluğun içinde kararır. Aşk Karası, susmayı öğrenmiş yaraların romanıdır. İnsanın kendi kaderine bakarken gözlerini kaçırdığı o anlardan doğar. Bir evin duvarlarında biriken eski acılar, yarım kalmış sözler, söylenememiş itiraflar bu hikâyenin harcıdır. Burada sevda, kolay bir kelime değildir. Burada sevda, omuzda taşınan bir yük, boğazda düğümlenen bir andır. Hande, kırılganlığını saklamayı öğrenmiş bir kadındır. Bedeni kadar geçmişi de yaralıdır. Yürürken değil, dururken yorulur. Fatih ise suskunluğu kendine zırh edinmiş bir adam. Güçlü görünmenin bedelini, içinden kopan fırtınalarla öder. İkisi de hayatta kalmayı bilir ama sevilmeyi unutmuştur. Bir gün, suskunluk çatlar. “Bana yaklaşma,” dedi Hande, sesi titreyerek. “Ben dokunulunca dağılanlardanım.” “Ben de,” dedi Fatih, gözlerini kaçırmadan. “Dağılanları toplamaktan vazgeçmiş biriyim.” “O zaman neden bakıyorsun bana böyle?” “Çünkü kaçarsam, kendimden kaçmış olurum.” —“Beni seversen, seni yaralarım.” “Zaten yarasız insan tanımadım,” dedi Fatih. “Ben sadece, hangi yaranın benim olacağını seçiyorum.” İşte tam burada, aşk kararır. Çünkü Aşk Karası, iki insanın birbirini iyileştirme çabasını değil; birbirinin yarasına dokunmayı göze almasını anlatır. Bu roman, masum bir sevdanın değil, ağır bir kaderin içinden filizlenen aşkın hikâyesidir. Okuyan, kendi suskunluğunu bulur satır aralarında. Ve bilir: Bazı aşklar beyaz değildir. Bazı aşklar karadır. Ama en çok da gerçektir.

Her kesin bir geçmisi vardır. Unutmak isteyip unutamadığı, çakılıp kaldığı. bilinmezlikler.. Boşluklar ve yok oluşlarla dolu... Belki yok olmuştu adam... Sessiz ve çaresiz kurtulmayı bekleyerek... Peki ya kadın... Onun geçmişi geleceğini nasıl değiştirecek? Değiştirebilecek mi? Adamın beklediği kadın onu kurtarabilecek mi? Kadının yaralarını adam sevgisi ile sarabilecek mi???

Her hayat yeniden yazılırdı. Ruhum kindarlığa bürünmüştü. Ve: "Kinim beni esir alan prangamdı." Meyus talihimin tekerrür edeceği o ana kadar hapsedildim, her bir salisesi aleyhime işleyen bir zamana. Şimdi sıra tanrıdaydı. "Kader çift kişilik bir oyundur; Yapacaklarını sen, Yaşayacaklarını ise Tanrı belirler."

Karanlık bir boşlukta süzülen bir adamın yolculuğu

Mardin.. Doğunun cenneti kiminin yuvası kiminin cehennemi törelerin başı ölümlerin efendisi kadınların göz yaşı.. -Anne kazandım anne kazandım -noluyo kız ne bu tantana -anne hacettepe tıpı kazanmısım .... Şimdi destanınımı yazıcaktı bu genć kız yoksa feryadınımı Hayalini kazanmıştı kurtuluyordu artık belkide ama onu daha kötü günler bekliyordu.. Hep doktor olmak istemişti ve sonunda hayalini kazanmıştı gizliden çalışmasına gecelemesine değmişti.. şimdi gel gelelim hayalinimi yaşıcaktı yoksa doğduğu evin kaderinimi... Aslanbey konağında günlük güneşlikti hazırlıklar çoktan başlamıştı kışlık erzak hazırlıyan kadınlar koşturuyordu.. 2 uykusuz vardı bugün ki hikayede Birisi hayalindeki sınav sonucunu görmek için uğraşan Asena.. Diğeri ise toplantısı için uğraşan Koca mardinin Ağası Cihan Ağa..