Jandarma İstihbarat kökenli Binbaşı Metehan Alp, Ege de babasından kalan mirası geri almak için Kıbrıs Harbinden sonra, köklerinin olduğu kadim topraklara dönmek için yola çıkar. Yıllar süren savaş ve kayıplardan sonra, şeref madalyasını kazanmış ancak gazi olarak dönmektedir. Üç ailenin tek erkek evladıdır. Mirası devraldığında, çiftliğin güvenini kazmak için yola çıkmıştır ancak, kuzenleri ile yaklaşan büyük hesaplaşmaya hazırlanırken, geçmişin gölgeleri de onlarla birlikte eve dönmektedir. Uzun yıllar boyunca ailesinden ve yurdundan uzakta savaşan Binbaşı, ailesinin tehdit altında olduğunu öğrendiğinde, geri dönmeye karar verir. Ancak bu dönüş, bir kurtuluş değil; yarım kalmış günahların, bastırılmış arzuların ve babadan oğula geçen bir lanetin başlangıcıdır. Oysa savaş bitmesine rağmen, o topraklarda gerçekleştirmesi gereken çok fazla stratejik görevi varken, aile kökleri dönmeye mecbur etmiştir. Babası, gençliğinde sevdiği kadını düşmanına kaptırmıştır. Bu kayıp, onun hayatını ikiye bölmüş; aşkı nefrete, özlemi takıntıya dönüştürmüştür. Yıllar sonra kader acımasız bir oyun oynar: Sevdiği kadının kızı Laçin, iki aile arasındaki barışı sağlamak için Tekin Bey evlenmek ister. Aile eli mahkum buna rıza gösterir. Aslında bu evlilik, bir barış anlaşmasından çok, geçmişin intikamıdır. Ancak, babasının henüz on yedi yaşında bir kızla evlenmeyi düşündüğü duyan Metehan, düğün günü kızı kaçırır ve kendi nikahına alır. Babası bunu duyunca küplere biner, ancak tek evladı olan Metehan’a kıyamaz. Metehan, göreve gitmeden evvel kızı amcasına ve halalarına emanet eder. Ve tek şartı vardır, geldiğinde, kızı bıraktığı gibi bulmazsa, tüm aile mirasını Türk ordusuna feda edecektir. Henüz çok genç yaşta gelin olan Laçin, kalbiyle değil, zorunlulukla bu evliliğe adım atmıştır. Metehan, onun gözünde sadece zırhı parlayan bir kahraman, bir koruyucudur. Oysa Metehan için bu evlilik, babasının gölgesinde alınmış bir karardır; istemediği bir bağ, kaçtığı bir kaderdir. Laçin’in onurunu korumak adına evlenmiş, ardından onu geride bırakıp savaşa gitmiştir. On yıl sonra Metehan evine döndüğünde, geride bıraktığı ürkek kız artık yoktur Karşısında; büyümüş, güçlenmiş, güzelliği kadar sessiz direnişiyle de dikkat çeken bir kadın vardır. Laçin, hem kırık kalbiyle hem de gururuyla ayakta durmayı öğrenmiştir. Ve Metehan, en tehlikeli gerçeği fark eder: Artık ondan kaçamamaktadır. Ancak kader, bu aşka bile merhametli davranmaz. Resmi nikah için kurulan törende, geçmişin karanlığı tekrar sahneye çıkar. Metehan babası, yıllar önce kaybettiği kadının izini bu kez kızında bulur. Çünkü Laçin annesine çok benziyordur. Takıntısı aklını ele geçirmiştir. Oğlunun düğün gecesinde kızı kaçırır. Ama bu bir düşman baskını değildir. Bu, babanın oğlundan aldığı gelindir. Metehan, yıllar sonra dahi kendi babasının ihanetine uğrar. Laçin ise, istemediği bir evlilikten kaçarken, çok daha korkunç bir yazgının içine çekilir. Adam, kızı nikâhına almak için; evliliklerinin gayri resmi olduğunu, kızın oğluna kadın olmadığını iddia eder. Çünkü bu evlilik bir birliktelik değil, bir sahiplenme ve intikam ilanıdır. Şimdi Metehan önünde yalnızca bir seçenek vardır: Ya babasının miras bıraktığı karanlığı kabul edecek, ya da nikahına aldığı karısını ve kendi onurunu kurtarmak için, onunla dişe diş yüzleşecektir. KARANLIK ÇARK aşkın, takıntının ve kan bağının birbirine karıştığı; babanın düşmana dönüşebildiği, oğlun kendi soyuna karşı savaşmak zorunda kaldığı, karanlık bir destanıdır. Kaçmak isteyen herkesin yeniden içine çekildiği bir mekanizma, yani bu bir kader çarkı. Kim döndürürse döndürsün sonuca kader karar verecek… Bakalım bu çarkın döngüsündeyken, karanlıktan aydınlığa ilk kim çıkacak. Bazen onur düşmandan geri alınır. Bazıları ise… kendi kanından boğulur…

Kardeşi Mert için gittiği bir barda seçtiği bir adamdan hamile kalmayı planlayan Duru`nun tek amacı doğacak olan bebeğinin kardeşine nefes olmasıdır. Duru amacına ulaşır fakat bilmediği şey ise seçtiği adamın karanlık dünyasıdır.

❝ Öyle güzelsin ki.. Ve sadece benimsin.. Keskin’in Safir’i…’ ‘Karan hala senin değilim..’ ‘Sen her anlamda ve her zerrenle benimsin yavrum.’ ‘Her anlamda olmak istiyorsam peki? Tüm yeraltının Keskin`i iken Sadece Safir`in Keskin`i olacağını o bile tahmin edemezdi... Ona KESKİN derler! ❝ YETİŞKİN İÇERİKLİ SAHNELER MEVCUTTUR!

~Zoraki Evlilik ve Aşk ~ Galip`in kopardığı düğme Eylül`ün ayaklarının dibine düşerken Galip gözlerini Eylül`ün gözlerinden ayırmadan, "Evet çok kalın kafalıyımdır! " diyerek bir düğmesini daha kopardı. "Laftan da anlamıyorum! " demesiyle bir tane daha kopardı. "Sözden de anlamıyorum! " ve bir tane daha. "Oldukça kabayım! " bir düğme daha yeri boyladı. "Zorbayımda aynı zamanda! " son düğmede yerle buluşurken, Galip yüzünde yaptığından gayet memnun bir ifadeyle Eylül`ün gömleğini kollarından sıyırdı. Eylül çattığı kaşları ve sıktığı dişleriyle bakarken burnundan soluyordu. "Başın göğe erdi mi?! " diye sordu sinirle. "Daha değil. " diyen Galip`in elinden Eylül`ün kurtuluşu yoktu artık. Bazen ne yaparsanız yapın hayat size dönüp tebessüm bile etmez. Hele ki bir sonbahar Eylül-seniz.

Korktuğu bir hayata esir olmamak için yangından kaçtı Züleyha! Kanından olanların biçtiği kaderde yanmamak için ateşin kollarına kendi ayaklarıyla koştu. Evim dediği yerde, kurban olarak kendini adadıklarını öğrendiğinde nereye tutunduğunu bilmeden bir dalı avuçladı. Kütahya`nın küçük bir kasabasından, Adana`nın kavurucu topraklarına sürüklendi. Zalimliği dillere düşmüş, adına türlü kötü sıfatlar eklenmiş bir adamın koynuna bıraktı kaderi Züleyha`yı. Bu bir kaçış hikayesiydi aslında. Minik bir bebeğin arşı titreten ağlayışlarıyla kavuşma yazıldı kaderlerine. Küçük bir bebeğin masumiyetine ödüldü Züleyha... Doğurmadan anne olmayı öğrendi. Zalim bilinen bir mazluma yaşam verdi. Bir masuma yuva , bir zalime şifa , kendine umman oldu Züleyha! ............................... Bu bir Girdap! Aşkın, ailenin, sevginin, sadakatin, sınırsız merhametin içine kapılacağınız, kapıldıkça kendinizi sayfalarda bulacağınız eşsiz bir Girdap...

(Eski Adı: Beşik Kertmesi) İnsanın kaderi ne zaman yazılmaya başlar? İnsanın kaderi kaç kez yazılır? İnsan kaderini değiştirebilir mi? Melek ve Yiğit`in kaderi onlar doğmadan çok önce yazılmaya başlamıştı. Bir böğürtlenin bir insana verebileceği en mucizevi hediyeyle... Onların kaderi üç kez yazıldı. İlkiydi doğmadan önce yazılan ama sonra değişti. Ayrıldılar ve unuttular birbirlerini. Kaderleri üçüncü kez yazılırken ikisi de bu işe karşıydı. Ve ikisi de bu kaderi silmeye kararlıydı. Bir böğürtlenin mucizesi ile yazılan kader bir silahın patlamasıyla değişti. Bu kez ne oldu da yeniden buluştular dersiniz? Tüm hakları saklıdır.

"En büyük dileğimdin; Hem gerçekleşmesini deliler gibi istediğim hemde gerçekleşmesinden çok korktuğum." ... "Evlenmek için kaçarlarken trafik kazası geçirip birbirini tamamen unutan çiftin, iki yabancı gibi yeniden tanışıp birbirine aşık olmasının anlatıldığı gözyaşı dolu bir hikaye." ... "Hayat ikisine de ikinci bir şans vermişti ama tek bir farkla; birine yaşaması birine ise veda etmesi için." ... "Doğumda canı yanar diye `baba` olma hayalimden vazgeçen biriydim ben. Şimdi nasıl canını en çok yakan kişi olurum?" ... "Zamanın yokluğuna alıştırması gerekmiyor muydu? Neden gün geçtikçe canımı daha çok acıtıyor?" ... "Onlarınki ailelerine ve çevrelerine rağmen kısacık zamanda büyük bir aşka dönüştü. Aşk uğruna her şeyi göze alıp kaçma planları yaptılar ama evliliğe giden yolda ani bir kaza ikisinin de geçmişine bir silgi vurdu" ... - Ask gerçekten söylendiği gibi büyüleyici miydi? Bu hikayede, iki Yabancı olarak yeni bir hayata başlayan ve geçmişlerinden bir haber yeniden tanışan Ekin ve Ömer`in duygu ve gözyaşı dolu imkansız hikayesi anlatılmaktadır. .... Okurken gözyaşlarınızı tutamayacağınız imkansız bir aşk hikayesi. ... Alınması / Çalınması / Kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır. -Türü #Romantik/Dram

Kaba saba, ailesine bile pek gülmeyen bir adam üç yaşında bir kızı olduğunu öğrenirse ne olur?

Birlikte her şeyi yenebilecekken, birbirimizi yendik.

Gökyüzünü görebilmek değiştirmez yokluğunu. Varlığı silemez hiçliğini. Ve gökyüzü, gökyüzü umudunu bindirmiştir yağmurlarına. Senin, benim, bizim bindirdiğimiz gibi... Bak şimdi de şimşek çakıyor. Yakmıyor mu içini cayır cayır? Har olduğun yetmiyor mu binler kez yar olmaya çalışmana? Bilmezken yalanlarını, bilmek yakmaz mı canını? Avuçlarına düşen yağmur damlalarının yalanları yetmez mi seni yakmaya? Terazinizin kollarının şaşmasına hazır mısınız? O zaman başlayalım! Not: Kan, yaralanma, cinsel içerik vb. sahneler vardır.