Siz: Sarılsak geçer gibiydi bu arada. Siz: Hem şarkı hem ima. Siz: Çok güzel bir şarkıdır, dinle. Siz: Ve konuya dönecek olursak evet, sarılsak belki geçerdi. Yunus: İlayda. Yunus: İyi misin? Siz: Değilim Yunus. Siz: Bir kere. Siz: Sadece bir kere. Siz: Sarılsaydım sana ha Siz: Belki böyle olmazdık. Yunus: Konum at geliyorum. Siz: Babam var. Yunus: Çöpe diye çık gel. Siz: Yunus istediğim bu değildi, şimdi değildi. Yunus: Ben şimdi istiyorum İlayda, üzülmena dayanamam. Siz: Yunus, yapma. Yunus: İlayda. Siz: Ne İlayda. Siz: İçimi dökmek istiyorum ben, kapıma gelmeni değil. Yunus: Balkondan atlıyorum içeri? Siz: Lan sakın!

Duyguların ölçüldüğü, fiyat biçildiği ve bir kağıt parçası gibi alınıp satıldığı gri bir dünya... Bir yanda bu düzenin en tepesinde doğmuş, maskesinin ardına sakladığı son umut kırıntısını korumaya çalışan bir Sezen. Diğerinde ise sistemin görünmez kıldığı sokakların karanlığında, bunu baştan aşağı değiştirmeye çalışan Koralp. Biri yönetimin itaatkar kızı, biri ise sistemin baş düşmanı. Hayatları, nemli bir ara sokağın gölgesinde onları burun buruna getirdiğinde; sadece onların hayatı değil, bu duygusuz düzenin sahte huzuru da sarsılacak. Çünkü bazen en büyük yangınlar, en iyi saklanan tek bir kıvılcımla başlar. Bazı duyguların bedeli paradır, bazılarınınki ise sadece özgürlük.

Küçük bir kızın çocuğuydu. Ama yalnızca dışarıdan. İçinde kopan fırtınaların haddi hesabı olmayan bi kız çocuğunun hikayesi bu. Herkese merhem olmuş, ama kimse ona bir ilaç dahi verememiş bir kız çocuğu...

Bazı hikâyeler anlatılmaz, hissedilir. Bir bakışta başlar, bir cümlede biter ama izini uzun süre bırakır. “Mavi”nin içinde kaybolan duygular, sessiz kalan insanlar ve söylenemeyen sözler… Bu kitap, belki de senin hiç söyleyemediklerinin sesi. Hikayeler şahsıma aittir izinsiz yayınlanamaz ve kullanılamaz.

Gözler Serisi I.kitap. Sevdiğinin gözlerine aşık olan bir adamın hikayesini anlatır sanarsınız ama siz her zaman ters köşeye maruz bırakılırsınız. Devam kitap: Gözlerde Yalan Söylermiş ~II

Aşk Riva`ya hiç uğramamıştı. ya da o, kapıyı hiç açmamıştı. 25 yıl boyunca kalbi sesiz kalan bir kadın... Hissetmemeyi bilmediğini sana bir ruh... Ve zamanı geldiğinde her şey değiştirecek bir karşılaşma. peki aşk, ondan bu kadar uzak kalmış birini bulduğunda ne olur? kaçılır mı... yoksa sonunda teslim mi olunur?

Her şiir bir suskunluk, her kurgu o suskunluğun ardındaki çığlık. Kayıplar, özlemler ve yarım kalan cümleler arasında, kelimeler bazen iyileştirir bazen yakar...

Duyguların lanetli sayıldığı bir ülkede doğmak, kaderlerin en kötüsüdür. Ve Lyra, bu kaderin lanetlilerindendi. Binlerce kişi arasında lanete sahip olmak, onun eline düşmüştü. Lyra, bir bataklıktak çıktıktan sonra özgürce yaşayabileceğini düşünürken, üstlerdeki öncülerden biri onun eğitmeni olur. Bu duyguları herkesten saklayan Lyra, Ondan da saklayabilecekmiydi?

GERÇEK AİLEM kitabıdır Yazdığım ilk kitabım olacak umarım beğenirsiniz.(Bölümlerde düzenlemeler yapılmıştır.) Bazı insanlar geçmişinin derinliklerinde kaybolurlar ama aniden hayatına giren yeni insanlar ona geleceğin gölgesinin geçmişin üzerinden geçmediğini öğretir. Alin Balsu Uz 17 yıl sonra gerçek ailesine alışabilecek mi veya yeni aile üyeleri Balsunun yaralarını sarabilecek mi?

✦ ~~~~~ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ Bu satırlar sadece kâğıda dökülmüş kelimeler değil; her gün tekrarladığım sessiz bir ritüelin nefesi. Her gün, içimde biriken söylenmemiş hisleri, seni düşündüğüm anları, kelimelere dönüştürmeden önce içimde yavaşça dolaşan duyguları yazacağım. Bu mektuplar sana ulaşmak için değil, bana ait bir dünyayı saklamak ve her gün yeniden hissetmek için var. Her satır, her harf, her nefes, duygularımın sessiz bir izi. Ve gün sonunda, yazdığım mektubu yırtacağım, parçalara ayıracağım; çünkü her günün hisleri, sadece o günün içinde anlam kazanıyor. ✦ ~~~~~

Şahsıma ait şiirler...

Merhabalar buraya yazılarımı yazıcağım umarım beğenirsiniz.

Zihnimde akmakta olan bir kum saatinin sesini duyuyordum. İnce, dar kısımdan geçen tanecikler üzerime doğru akıyordu. Bedenime yapışmış kum tanelerinin ağırlığı, ruhumdaki ağırlığa eşitti. Sanki geçmiş, üzerime çöküyordu. Andromeda. Beni geçmişimle yüzleştiren oyunun adı buydu. "Ben bir yazarın, hiç yazmak istemediği karakterim. Ruhumun saklandığı ruhun, kaybolan siluetiyim. Karanlığın, şimdi en aydınlık yerindeyim. Dilimden düşmeyen ölümün, en silinmez sahnesindeyim." *** dokuz kasım pazartesi ∣ 2020 BANA GÖRE `Andromeda` isimli ilk kitaptır! TÜM HAKLARI SAKLIDIR © HERHANGİ BİR ÇALINTI, KOPYALAMA VE BENZERİ ŞEYLER SÖZ KONUSU OLDUĞUNDA, GEREKLİ HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.

İnsanların yalan söylediklerini anlayabiliyorum. Soru sorduğum insanların yalnızca doğru söylemelerini sağlayabiliyorum. Ancak bu benim için bir lütuf mu yoksa bir kusur mu? Bundan emin değilim. *** İnsanların seçimlerine müdahale ediyorum. İnsanların vicdanlarına hükmedebiliyorum. Doğruyu ve yanlışı ayırt etmelerini sağlıyorum. Bunun benim için bir nimet değil aksine bir lanet olduğunu biliyorum. Başlangıç Tarihi: 15/11/2024

"Relicta, anlamı ne?" "Terk edilen." "İnsanlar terkedilir kiraz çiçeğim" "İnsanlar terk eder Arel"

Bu bir şiir kitabıdır... Şiir kişilerin duygularını ya da onların hayal dünyasını yansıtır... Şimdiden iyi okumalar💙💫

sadece bir bağlantı,

Önsöz Yusuf: “Hayat bana hep seçimler sundu ama hiçbiri kolay olmadı. Kalbim bir yanda huzuru, bir yanda yangını aradı. İnsan, kimi zaman en çok kaçtığı şeye teslim oluyor. Aşkı, kayboldu sandığım bir anda yeniden buldum. Ama bilmelisin, her buluş bir bedel ister… Benim hikâyem, küllerimden yeniden doğan bir aşkın hikâyesi. Eğer bu satırları okuyorsan, bil ki kalbimin en gizli yarasını açıyorsun.” Beyza: “Bana derlerdi ki; ‘Aşk kadını bitirir, ya da yeniden doğurur.’ Ben ikisini de yaşadım. Geçmişimin karanlığıyla boğuşurken karşıma yeniden o çıktı; Yusuf… Yıllar önce yitirdiğim, ama içimde küllenmeyen tek şey. Kimi zaman kendime bile itiraf edemedim, ama ben hep onunla yanıp, onunla dirildim. Bu hikâye, sadece bizim değil; sevmek ile vazgeçmek arasında kalmış herkesin hikâyesi.”

Ezgi annesi ve babası tarafından umursanmayan bir kızdır. Uzun uğraşlar ve zamanlar ardından üniversite 3 ü bitirmiştir son senesi babasıyla yaptiği bir kavga sonucu babası onu evden göndermiştir ezgi ne yapacağini bilemez halde dışarida yatılı okul aramaktadır en son bulduğu okul hem az öğrencili hemde yatilidir bu fırsatı kaçırmaz ve hemen kayıt yaptırır kaydı kabul olduktan sonra odasına yerleşir. Am okul sabahı hiçbirşey araştirdiği gibi değildir...

İçime gömdüğüm şiirleri yazıyorum.

Faruk Can Şahin`in tüm şiirleri.

Duyguların kelimelerle bütünleşip ortaya çıkan şiirler

Kalbim sustu. Kalemim konuştu. Çünkü sen gittiğinde söyleyemediklerim, birer şiir oldu. Her aşk biraz eksik başlar, Ve her şiir biraz yarım kalır... Bu kitapta; aşkın, özlemin ve içime attığım her şeyin sesi var. Birini beklediysen, birini unutamadıysan, birinde kendini kaybettiysen… “Gözlerinde Unuttum Şiirlerimi” tam senin için yazıldı. Sayfalar ilerledikçe, bir zamanlar “biz” olanların “ben”e dönüşünü, Gözlerden kalbe sızan o tarifsiz hüznü okuyacaksın. Bir bakışta saklanan cümlelerin, söylenemeyen vedaların ve içimize gömdüğümüz duyguların şiirleşmiş hali bu. Her şiir, bir yaraya merhem değil belki ama “yalnız değilsin” diyen içten bir fısıltı olacak kulağında. Eğer birine seni anlatan bir dize göndermek istiyorsan, Bu kitapta onu bulacaksın. Belki de çoktan gözlerinde unuttuğun o şiiri, yeniden hatırlayacaksın... Bu kitap, yazılamayan mesajların, atılamayan adımların, unutulamayan gecelerin hikâyesi.

"İyi misin"dedi ama öyle bakıyordu ki gözlerimin içine, iki kere öldüm dirildim tanımıyordum ama güzel gözleri vardı işte. Ellerimi bıraktı ve omzuma koydu "Kafanı çarptın istersen revir klübesine git buz falan koyarsın"dedi neredeydi bilmiyordum ne diyecektim utancımdan söyleyemiyordum genelde insanlar böyle durumlarda beni görmez ve çekip giderlerdi böyle bir tepki ilk defa alıyordum tam o sırada merak etmiş bir suratla bana döndü "Sen burada yeni misin? Hiç görmedim seni"diye sordu cevap verdim "evet" dedim! Emily`e anlatmalıydım kesinlikle! "Ozaman revire kadar eşlik edeyim"dedi ve çantamı yerden alıp bana verdi. Yan yana yürümeye başladık o konuşuyor ben dinliyordum sahi adı neydi? "Bu arada ben kaptan genelde bana böyle söylerler tüm kamp sorumlusu benim iki tane de yardımcı var bir karar alındığında beraber alıyoruz" buranın işleyişini anlatıyordu

Bu romanda hayal olan çok az şey var. Gerçekte olan şeyler kurgu ve sembolizm ile duygu yoğunluğu altında harmanlanmıştır. Hüseyin Nihâl Atsız ve Sabahattin Ali`nin harmanı gibi...