Hayattan kopan Ediz karaca ve süpriz yumurta gibi hayatına giren Mavera sadece mavera kendi hakkında tek bildiği şey adı olan mavera... Sokaklarda büyümüş iki çocuğun hikayesi... Aralarındaki yaş farkı onlara engel olacak mı? Tüm dünya bize karşıydı bizde birbirimize karşıydık her türlü imkânsızdık...

"Unutma beni . Ama biliyorum bazı günahlar unutulmalı, O günahlardan biri de benim . Üzgünüm sevgilim , Hemde her şey için . Affet beni ..." *** "Ellerim soğuk benim , hep soğuk. Yeni değil bu . Doğduğumdan beri böyle." Ardından ellerini birbirine sürttü. Genelde buna cevap vermeliydim fakat onun güzel yüzüne bakarken ne diyeceğimi bilemedim. Tanrım... O gerçekten çok güzeldi . Mavi gözleri , koyu kahverengi-siyah saçları , beyaz teni,  küçücük burnu,  dolgun dudakları ... gerçekten bazılarımız özene bezene yaratılmıştı . Bunun en güzel örneklerinden biri Simay`dı. "Pekii , sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun Huysuz Çocuk?" Aniden gelen sorusuyla ne diyeceğimi bilemedim. Bu kız benim bütün algı yeteneğimi kaybetmeme sebep oluyordu. Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım, "Bir şey düşünmüyorum İnatçı Kız." "Emin misin ? Sonuçta konu `o` ve okuldaki herkes onu sana olan düşkünlüğü ile bilir." "Fakat beni de hep ondan uzak kalmayı tercih etmelerimden tanırlar.  Bunun farkındasın değil mi?" "Yinede . Tamam Dicle`den hoşlanmıyorsun ama kızın  yaşadığı durumda asla normale indirgenecek bir şey değil.  Onu ziyaret etmelisin." " `Hayır` dedim Simay." "Bende `Evet` dedim Devrim." "Yine inatçılık yapıyorsun." "Sende yine mızıkçılığa ve huysuzluğa başladın." Yüzümü ellerimin arasına aldım ve derin bir nefes verdim . "Yine başa dönüyoruz Simay." "Döndüren sensin Devrim." "Off . İşleri çok zorlaştırıyorsun Simay." "Devrim , senden tek istediğim gidip Dicle`yi görmen. Daha ötesinde bir şey istemedim. Bir kızı ziyarete gitmek bu kadar zor olmamalı." Seni, sana takıntılı olan kişinin yanına zorla gönderen eğer platonik olduğun kız ise zor. "Eğer gitmezsen bir daha seninle asla konuşmam,  projeni de tek yetiştirirsin artık." "Heey, bu adil değil ama." "Bence yeterince adil . Ya sen gidersin ya ben." Bıkkınlıkla onun suratına baktım. "Tamam Simay , gideceğim . Oldu mu ?" Gülümsedi "Aferin Huysuzuma." Huysuzum Benim Huysuzum Bu cümleden sonra nefesim kesildi.  Ayağa kalkıp sirkelendi. Ardından konuşmaya başladı . Sesini duymamla hayal alemimden çıktım. "Geliyor musun Huysuz?" "Evet İnatçı,  hemen arkandayım." Gülümsedi ve yürümeye başladı. Bir kaç saniye sonra güzel sesi bütün sokakta yankılandı. "Gölgen gibi adım adım Her solukta benim adım Ben nasıl ki unutmadım Sende unutma beni Unutama Beni "

17 yaşinda genç bi` kizin intihar etmeden önce gercek ailesini ögrenmesi ve uçuruma kendini birakmasiyla baslayan hikaye Kapak resmi degişti.

"O, hayata kalmak için yazıyordu...Ama bu sefer yazıda onu hayata tutamamamıştı" Bir intihar vakası. Yazmayı çok seven yazar olmayı hayal eden o kız hayaline ulaşmadan intihar etmişti. Ve onu seven çocuğun elinden sadece kızın yazdığı o hikayeyi yayınlamaktan başka caresi yoktu. Bu onu yaşatır diye düşünüyordu. Hikaye sevilsede devamı gelemeyecekti çünkü; ölmüş birisi tekrardan kalem tutamazdı.

Sevilmemiş ve yaşamaktan vazgeçmiş bir kız intahar ediceği zaman hayatını değiştirecek bir adamla tanışsa ne mi olur okuyalım!

Keskin, soğuk bir kış günü sevdiği kıza açılmaya karar verir ancak ona bu durumunu anlatacak cesareti yoktur. Su içip gelene kadar sevdiği kızdan 5 cevapsız çağrı alır. Bu normal değildir çünkü sadece sevdiği kız başı belaya girdiğinde 1 den fazla arardı. Peki şuan kızın başına bir şey mi geldi, yoksa evde oturuyor mu?

𝑜̈𝑙𝑢̈𝑚𝑒 𝑐̧𝑒𝑦𝑟𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑙𝑎 -Giriş- "Her hikayenin bir başlangıcı vardır , sizin hikayeniz başlamış olabilir ama bu 1 hafta bizim hikayemiz olacak " Ve ardından bir kahkaha daha yankılandı sınıfın duvarlarında . "Or**pu çocuğu , gülmeden konuşmayı bilmiyor musun?" Egemen`in bir anda bağırması sınıftaki bircok kişiyi bir rüyadan tutup cıkarmıs gibi duruyordu  . Kahkahalar kesildi ve ardından kulak tırmalıyacı ses konuşmaya başladı. "Ah ah ah Egemen, sana terbiye öğretmedi mi sevgili saygın ailen ve terbiyeli , temiz annen ? Annen böyle küfürler ettiğini duyarsa üzülür ama oğluşum" Egemen ne olduğunu anlamamıştı. Bunu sadece bakışlarından bile anlayabiliyorum. Egemen konusmak icin ağzını açtı ama ses bir anda bağırarak korkutucu bir sekilde konuşmaya başladı. "Yeter, sus artık! Seninle vaktimi bosa harcayamam " Bir kac dakikalık bir sessizlikten sonra tekrar konuşmaya başladı. "Artık oyunumuzu konuşabiliriz " yine kahkahalara boğuldu. "Sizinle cok güzel oyunlar oynayacağız sevgili sınıfım . Oyunumuzun kuralları şu sekilde , Okulun dışına çıkmak yasak , ölürsünüz. Verdiğim sürede,yani 45 dakika boyunca, eger soruyu istenilen sekilde cevaplamazsanız ebe ölür. 45 dakika sonunda 15 dakika icerisinde  hala da cevaplamazsanız , size güzel sürprizlerim olacak, ebenin ölümü dışında. Aslında size tamı tamına kendi canınız için koskocaman bi 1 saat veriyorum , bu bonkörlüğümü unutmayın , cani biri olsaydım bu kadar uzun bi süre tanımazdım size "   Ardından yine güldü. "He a**na koyayım,  bizde inandık" Fatih`in asagılayan sesi kulağımda cınlayınca bu sefer bütün yüzler ona döndü . Bir anda tahtada bir video ortaya cıktı . Bu oydu Okul forması yırtılmış,  paramparçaydı Ve yüzü Yüzü berbattı Her tarafı kandı İşkence görmüştü Devasa bi akvaryumun içindeydi ve aglıyırdu . Kameranın ondan tarafa baktığını görünce daha da ağlamaya başladı. Elleri önünde bağlıydı Aynı zamanda ayakları ve ağzı da . Hepimiz onu izlerken bir anda akvaryumun içine su dolmaya başladı. Ve o an dünya bizim için durmuştu. Hepimiz bağırmaya basladık, yakın arkadaşları aglamaya ... Su biraz daha dolmaya devam ederse , boğularak ölecekti. Çırpınmaya ve deli gibi akvaryumun camlarına vurmaya başladı. "Umarım dediklerimde ciddi oldugumu anlamışsınızdır.  O saat 1 e çeyrek kala ölecek , yani ölümüne çeyrek kala , şimdiden başarılar sınıfım , kazanacağınıza inanıyorum , evet öleceğinize inancım tam" Ve ardından yine konuştu. "Ha ayrıca unutmayın , hiçbir intihar sebepsiz değildir..." İntihara teşebbüs değil, Tebessüm ettim dün gece. Ölmek mi? Ölmek ne kelime! Parmak uçlarıma kadar, Aşık oldum sadece...

Bir uçurum Bir ölüm Bir intihar Bir oyun Ve İki Yabancı... Geçmişin hataları, geleceğin seçimleri, Verilen kayıplar, solup giden hayatlar, Örülen kader ağları, birleşen yollar. Yaralı yürekler, Kırık kalpler, Dostlar ve aşklar, İhanetler, pişmanlıklar. Peki ya son? Son... Son, belki de bu hikâyede en baştan belliydi.

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Upuzun bir gökdelen ve sadece bir komşu. Herkese göre biz öyleydik. Bir nefes kadar yakın, aşkın buluşturduğu iki silüet. Bu aşk çok çat kapı gelmişti. Kimsenin ne zili çalmıştı ne de bir posta güvercini haber getirmişti. Bu, iki ruhun yan yana oluşu ama fark edemeyişiydi... Bir veda onları ayırınca fark ettiler ama çok geçti. Bulundukladı 47. kat onları ayırmıştı. Onların GÖZLERİNDE VEDA VARDI. Bu bizim hikayemizdi. Arda ve Zehra`nın hikayesiydi bu...

Yağmur, neşesi ve nazik ruhuyla çevresine ışık saçan bir genç kızdır, ancak lösemiyle savaşmaktadır. Tek dileği, acısız ve huzurlu bir şekilde hayatını tamamlamaktır. Ege ise kendi karanlığında kaybolmuş, intihar düşünceleriyle boğuşan genç bir adamdır. Hayatları tesadüf eseri keşişir.

İki deli,iki yaralı,iki yalnız ikiside ölüme aşık ikisininde ruhu yok kalpleri yok o kalpler o ruhlar nasıl canlanacak nasıl olacak kimse bilmiyor ölüm mezarlıklar hüzün yeridir ama kim bilir mezarlıklar iki ruhu iki kalbi yeniden nasıl canlandıracak? +Canın çok mu yanıyor? -Çok yanıyor +İyileştirebilir miyim? Sarsam -Sara sara nereye kadar sararsın hep kanayan bir yarayı? Bir süre sonra bıkar bırakırsın kendi haline. +Peki deniz gözlü çocuk göreceğiz. Bunlar bir sevgi öpücükleri değildi bunlar birer merhem şifa öpücükleriydi. İlk kez o gün yüsra sakın bu adamla geçer dedi geçecek miydi? Bilmiyordu ama umut etti o gece ölüme aşık kadını yaşama hayran bırakmıştı rüzgar keskin... Mafyanın oğlu olan rüzgar karanlıktadır ve onu bu karanlıktan çıkarak kişi de yüsradır ve nice sırlar var... Hayat bazen yalanlardan ibarettir biri çıkar karşına ve hayatındaki herşeyin yalan olduğunu öğrenirsin... "Sen ve ben, başkaları nasıl okursa okusun. Yalnızca bizim anlayacağımız bir hikayeyiz..."

yarışcı olan kızımıza bir gün bilinmeyen numaradan bir mesaj gelir...

"Yenilgi senin için bir zayıflık mı Aren Çakır?" "Yenilgi değil Utku yenilmek bir zayıflıktır." "Açıkla," dedim sert bir sesle. Kaşlarını çattı. "Anlamadım." Hafifçe üzerine eğildim. "Yenilgi ve yenilmek arasındaki farkı açıkla." Kelimeleri tek tek vurguladım. Arkasını dönüp gitmeye başladı."Yenilmek kişinin elinde olan bir davranıştır," dedim sesimi yükselterek. Bu Aren`i durdurmaya yetmişti."Yenilmek vazgeçmektir, acizliği kabul etmektir, savaşı terk etmek, tutsaklığı seçmektir. Ahmakça!" "Yenilgi ise hezimete uğramaktır Aren. Başarısız olursun, yenilirsin. Bir savaşa girersin, mağlup olur, yenilirsin. Elindeki her şeyi yitirirsin, yenilirsin." Derin bir nefes verdim dudaklarımın arasından. "Ama vazgeçmezsin ne kendinden ne de kendi rızanla kabul ettiğin o uğurdan." Çekingen adımlarla bana doğru döndü. “Tüm yüreğinle senden bir cevap istesem verebilir misin? O kadar cesaretin var mı yoksa gözyaşı zırhını çıkarmaya niyetin yok mu? Yenildin mi, yenilgi mi?" Başını aşağı eğdiğinde gözleriyle göz göze geldim. "Öyle kötülükle dolusun ki öyle acıyla bütünleşmişsin ki katran karası kalbini kırmaya kalkınca biri, kendini korumak için bıçaktan keskin sözlerle zırhlanan sensin. Tüm yüreğinde cesaretini toplayabilir misin yoksa duyguları toplayabilecek bir yüreğin bile yok mu?"

"Sesinle intihar edebilir miyim?" *** Yazılış Tarihi: 17.09.2020

"Bu kitapta yer alan karakterlerin hiçbiri masum değildir. Ama hiçbiri suçlu doğmadı."

"kızım sana emanet baba",dedi annem uçur@ma doğru adım atı "Anne yapma"dedim annem bana baktı "Özür dilerim minik anka kuşum"dedi annem babam anneme yalvarırcasına yapma bakışları atı annem kolarını açıp uçur@mdan atladı "Anne"diye haykırarak koştum Ahmet amca beni tutu "Dur kızım"dedi üzgün sesle "Bırak beni"diye bagırdım "anne"diye haykırdım dizlerimin üzerine çöktüm Ahmet amca başımı göğsüne yasladı babam bana yaklaşıp kolumdan tutu yüzüme tokat atı "Sende öl"diye bağırıp belinden sil@hı çıkartıp kafana dayadı...... "Arkadaşlar yeni kurgum hiç bir şekilde çalıntı değil lütfen desteğinizi esirgemeyin"

"Bazı tanışmalar kaderin değil, kalbin planıdır." Mayıs her şeyi kontrol altında tutmaya çalışıyordu. Ta ki Kuzey kafeye girene kadar… Bir tesadüf gibi görünen karşılaşma, aslında içten içe iki kırık kalbin birbirini tanıma yolculuğuydu. Aşk, hastalık, terapi ve kendini bulma üzerine sarsıcı bir hikâye… Bu hikâye seni gülümsetirken içini sızlatacak. Belki de sen de biraz Mayıs’sındır...

Hayatın da yaşadıklarından yorulmuş en sonunda da hayata karşı yenilmiş, intihar etmeden önce de sevdiği çocuğa yazan kız. Bu zamana kadar her zaman hayata iyi tarafından bakmış, asla isyan etmemiş bi gence bir gece yarısı bilmediği bir kızdan hem aşk hem de intihar mesajları alırsa ne olur? Tekrardan yaşamak için çabalayan bir kız mı olur yoksa korkarak bir köşeye çekilip direkt ölmek için çalışmalara mı başlar? Bunu hikayenin sonuna kadar bilemeyiz. Gelin beraber bakalım.

"İntihar kimileri için kâbus, kimileri için kurtuluş... Benim için intihar bir acıdır... Sen son nefesini verirken, arkanda bıraktıkların nefes alırken acı çeker..." Henüz lise son sınıf öğrencisi olan Zehir Umut Kırım, sadece bir yıl sosyal medya üzerinden konuştuğu, nasıl göründüğünü bile bilmediği ama tek dostu haline gelen Menekşe Uysal`ın intihar ettiği haberiyle gözlerini bir kez daha Güneş`e açar... Peki Umut, bu haberin etkisiyle ne yapacaktır?

İşitme engelli olan genç bir kızın başına en fazla ne gelebilir? Başına gelen olaylarda bütün hayatı ve geleceği değişen Fulya`nın kusursuz oyununa şahitlik etmeye hazırmısınız?

Baran horozan kimsesizdi hayatta kalan tek değerlisini acımasızca koparmışlardı ondan o günden sonra eskisi gibi olmadı hiçbir şey intikam istiyordu adam. Eflal karca masumdu en az onun kadar ama baran görmüyordu onun masum olduğunu kurban olarak seçmişti eflal`i...

Adaletin tanrılığını kendileriyle özdeşleştiren iki gencin hikayesi.

Gözlerin Karanlığı Ölüm her zaman bir son değildir… Bazen, bambaşka bir başlangıçtır. O, hayattan vazgeçmişti. Sevdiği kadın tarafından terk edilmenin acısıyla intihara kalkıştı. Ama ölüm ona kollarını açmadı—tam aksine, onu daha büyük bir savaşın içine fırlattı. Komadan uyandığında, gözlerine bakan insanların iradesini kontrol edebildiğini fark etti. Ancak bu yeni güç, bir lütuf değil, lanetti. Çünkü dünya çürümüştü ve en büyük zehri, insanın kendisiydi. Uyuşturucu baronlarının, yozlaşmış sokakların ve umutsuz ruhların arasında kaybolan bir genç… Tek bir amacı var: Çocukları korumak. İnsanlardan nefret ediyor, ama onların en masumlarını kurtarmak için savaşacak. Fakat o bu savaşa girerken, farkında olmadan çok daha büyük bir gücün dikkatini çekti: İzmir’in uyuşturucu imparatorluğunu yöneten ve aynı özel güce sahip olan bir adam. O da tıpkı ana karakter gibi her şeyini kaybetmiş, ama bambaşka bir yol seçmişti—gücünü para ve iktidar için kullandı. Şimdi, iki adam karşı karşıya. Biri dünyayı kurtarmak için, diğeri dünyayı olduğu gibi kabul ettirmek için savaşıyor. Ama bu yol kan, ihanet ve acıyla döşeli. Kurduğu çetede kim dost, kim düşman belli değil. Eski arkadaşlarıyla yeni savaşçılar arasında ince bir çizgide yürürken, en büyük zaafı hâlâ değişmedi: Sevdiği kadın. Bu dünyada zaaflar affedilmez. Ve bazen, en büyük fedakârlık, her şeyden vazgeçmektir… “Gözlerin Karanlığı”, suç ve dramın iç içe geçtiği, insan psikolojisinin derinliklerine inen, sürükleyici bir hikâye. Aksiyon, trajedi ve ihanetle dolu bu karanlık yolculuğa sen de katıl.