" elindeki karanfiller,unutmamışsın" Kırık bir tebessümle baktım. "Bir demetine bile unutmaya kıyamadım" elleri cebinde uçurum kenarında gözleri uçurumun uçsuz bucaksız gösterisindeydi. Susulan sessizliğe bir son verdim. "Bitti mi herşey" "Daha yeni başlıyor" elimdeki solmuş karanfillere birde yere dökülen tutamlara baktım. Bu felaketin eseriydi. Sanatın bir parçasıydı. Geçmişin döküntüleriydi... Belkide olacakların bir sonu...

Çiçek adlı, karanfil kokulu bir kız vardı, yaşadıklarına rağmen gülmeyi unutmayan. Bir kız vardı onca şeye rağmen mutlu olabilen. Bir kız vardı ne yaşarsa yaşasın vazgeçmeyen… Ama bir adam vardı ona bu hayattan umudunu kestiren. Bir adam vardı ona hayatı zindan eden. Bir adam vardı onun sevdiğini elinden alan… O adam sayesinde artık gülmeyen bir kız vardı…

BİR DOLMIŞUN TESADÜFÜYLE BAŞLAYQN ÇALKANTILI BİR AŞK HİKAYESİ MİNA ANA KIZMKARAKTERİMİZ İKİLEMDE KALIYO VE ZORLANIYO BAKALIM NASIL Bİ HAYATI OLUCAK

1992 yılında Adana` nın tozlu yollarında geçen, unutulmaz aşkların yelken açtığı buğulu bir aşk masalı... mutluluk# gurbet# köy# eski dönem# genel kurgu #

Istediğin kadar masum görün. Ama bir gün herkes gerçek yüzünü görecek. O zamanı bekle sadece.

Uyarı: Kitapta geçen kişi, kurum, olaylar, yer ve mekanlar tamamen hayal ürünüdür! Geçmişindeki bütün acılara rağmen ayakta kalmayan çalışan Elfin Sare Erzel. Her gün bıkmadan,usanmadan çalıştığı dükkanın karşındaki mezarlıktaki mezarlara beyaz karanfil ekiyordu. Peki bir Askerin babasının mezarına karanfil dikerken Askerle kaba bir şekilde karşılaşırsa ne olur? Yaralı bir kadın fakat çiçeklerle kendini yaşama adamış ve ayakta durmaya çalışan bir kadının hikâyesi...

Güzelliğin en sessiz hâliyle ölümün en keskin yüzü aynı çiçekte buluşmuş. Bu bir uyarı değil, bu bir hatıra. Her şeyin başladığı yerde, bir çiçeğin gölgesinde son bulan sessiz bir intikamın yankısı...