"Bazıları haritaya bakar, bazılarıysa yaşar." Araz, kendisine sunulan parlak geleceği eski limanda terk eden eski subay, yeni firari. Tek amacı:Geçmişte kendisine anlatılan efsanevi adaları bulmak, sekiz krallığı gezmek. Ancak atıldığı bu macera imparatorluk donanmasının peşine düşmesiyle hayatta kalma savaşına dönüşür. Yeni edindiği dostluklar, kime güvenip kime güvenmemesi gerektiğini ona en acı şekilde öğretirken diğer yandan onu güçendirir. Peki topladığı mürettebatla birlikte amacına ulaşmak uğruna neleri göze alacaktı?

"Kılıcını intikam için bileyen bir şövalye, en büyük yenilgisini düşmanının gözlerinde gördüğü merhamete esir düştüğünde alır."

Yüzyıllar boyunca 12 krallık, farklı tanrıların egemenliğinde yönetildi. Ancak tek bir yanlış tüm doğruları beraberinde götürürdü ve Elit`lerin Ana Tanrı`nın kurduğu kuralın dışına çıkarak yıllar önce en büyük ihanetlerden birisi yaşandı. Krallıklar artık Tanrılar tarafından değil, insanların yönetimine geçmişti. Bütün denge alt-üst olmuştu ve iki tanrının hapishaneye kapatılması ile tüm zincirler göklere vurmuştu. Sis Krallığı`nda doğup büyümüş, daha bebekken hayatın zorluklarına tanık olmuş Leiri, hayatına en nefret ettiği krallık olan, Kupa Krallığı`nda asker olarak devam etti. Leiri Leirwoold, başkaldırmak istediği bu krallığa ilk adımını kaderini belirleyen ve daha da ötesinde kaderinin içinde olan adamla atacağını nereden bilebilirdi? "İki hayat vardı, biri aydınlığı birisi karanlığı temsil ediyordu. İkisi bir araya geldiğinde ise kıyamet kopacaktı."

Asil, meşaleyi duvardaki halkaya sanki taşı kırmak istiyormuş gibi çarparak astı. Bir adımda dibime girdi, göğsü hırsından inip kalkıyordu. "Burada ne halt ediyorsun?" diye kükredi. Sesi dar hücrede yankılanıp kulaklarımda patladı. "O lağım çukurunun içinde, o delinin yanında ne işin vardı senin?" "Sana ne!" diye bağırdım, gözyaşlarımın arasından ona nefretle bakarak. "Beni rahat bırak! Ne yapıyorsam yapıyorum, seni ne ilgilendirir?" Asil üzerime doğru bir hamle yapıp kollarımı demir bir kıskaç gibi kavradı. Beni sarsarken gözlerinden resmen ateş çıkıyordu. "Beni ilgilendirir! Çünkü seni o zindanda görselerdi şu an kellen surlarda sallanıyordu! Ölmeni istemiyorum, anlıyor musun aptal? Ölmeni istemiyorum!" Kollarımı ondan kurtarmak için sertçe geri çekildim ama bırakmadı. "Ölürsem ölürüm, sana ne be?" diye haykırdım yüzüne karşı. "Sanki çok umrunda! Beni buraya bir leş gibi fırlatıp atan sensin! Şimdi gelmiş başımda hayat dersi mi veriyorsun? Senin o sahte korumacılığını sikeyim Asil!" "Seni korumaya çalışan kafamı sikeyim asıl!" diye bağırdı o da, sesinin tellerini yırtarcasına. "3 gündür seni hayatta tutmak için kaç takla atıyorum haberin var mı? Sen gidip bile isteye celladının kucağına oturuyorsun! O kuyuya nasıl düştün, ne işin vardı orada?" Hayatta tutmakmış, karşılaştığımız andan itibaren hiçbir işim yolunda gitmedi ki.

Orta çağda yaşayan Coralie Avelmont, Velmoria varisi. Babası büyük bir hastalığın eşiğindeyken son vasiyeti olarak ezeli rakipleri blackmere krallığını ele geçirmesini ister. Coralie bunun üzerine yola çıkar. Velmoria ve blackmere`ün geçmişe dayanan düşmanlıkları son bulcak mıdır? Lakin Coralie`ın bilmediği bişey vardır, Blackmere`ün varisininde en az onun kadar hırslı olduğu. "Bir süre sonra elimde çok kan olacak" "Neden?" "Tahta çıkmak başarıdır. Başarıya ulaşmak içinse elini kana bulaman gerekir. Kısacası bir taht Kandan doğar" "Senin için başarı demek taht mı demek yani? Yanlış mı anladım Yoksa benim tanıdığım küllü ay gerçekten acımasız biri mi?" "Hayır doğru anladınız" Krallıklar düşer, sırlar ortaya çıkar ve bir varis herşeyi değiştirebilir...

Lazkoçya Krallığı’nın haylaz prensi Rodin, haftalardır aynı rüyayı görmektedir. Rüyasında karşısına çıkan üç kuyruklu siyah bir kurt, onu bilinmeyen bir şehre çağırır. Ancak Rodin henüz bilmez… Bu rüya sadece bir rüya değil, kadim bir kaderin başlangıcıdır.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Liora Whitely yalnız yaşamaya alışmıştı. Buzun üzerinde kusursuz, hayatında ise sessiz ve dikkatliydi. Ama bazı geceler, kader insanı bulur. Şehrin karanlık sokaklarında gizlenen varlıklar vardır. Unutulmuş güçler. Liora’nın sahip olduğu güç ise sandığından çok daha tehlikelidir. Çünkü bazı sırlar yüzyıllarca gömülü kalır. Ve bazı kaderler… geceyle yazılır. Ilya Trusova bunu herkesten iyi biliyordu. Ama bir şeyi bilmiyordu. Liora’nın hayatına girdiği anda hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını.

Bu roman bir prensesin annesinin vasiyeti üzerine 20. yaşına geldiğinde eline geçen ve ateş ruhunun hapsolduğu bir kolyeyle hayatının nasıl tepe taklak olduğunu anlatıyor.

Bu “tanrılar tarafından seçilen ruhların laneti” suçlu sadece tek bir kişi değildir. Bazen en tatlı görünen genelde sizi karalamaya çalışan kişilerdir.

Arien, beş ülkenin asırlardır ittifaklarını sürdürdüğü Astera Kıtası`nda, Saraheling Krallığı`nın tek varisidir. Ailesini bir kaza sonucu kaybetmesinin ardından tahta geçtiğinde ise, korkunç bir gerçeğin varlığıyla yüzleşir. Tahtına göz dikmiş kuzeni, tecrübesiz danışmanı ve gizemli bir haydut lideriyle birlikte Arien, ülkesi ve tahtı uğruna ne kadar ileri gidebilir?

İnsan ait olmadığı bir ateşin içinde nefes alabilir miydi? Yoksa gün geçtikçe küllere mi dönüşürdü ağlayan bedeni?

İki krallık arasında binbir türlü güçlere sahip olan canlılardan biri olan Audrey farklı güçlere sahip olduğu için abisi tarafından küçüklüğünden beri eğitim görmekteydi.. Yakında uzun açıklama :c

Yıldızlar doğar, yüzyıllar geçer, sınırsız kez gece gündüze dönüşür. Öğrenilmemesi gereken bilgiler kötülüğün eline geçer. Büyücüler güçlerini sınırlandırmayı basit görürler. Karanlık sırlar ve sınırsız güçler Tanrıların gazabını diyarın üstüne çeker ve yıldızlar yok olur. Krallığın varisi, kraliçemin gururu. Biri beni tanımlamak istese böyle tanımlardı. Ben Elarua Asrily Calthor; Aetheria`nın kızı, Sylvanor`un varisiyim. Gerçek şu ki, ne annemin gururuydum ne de krallığın varisiydim. Ancak, bir yıl sonra taht için mücadele edecek olan prensestim. Tahta çıkmak için ağabeylerimi ve ablalarımı arenada öldürmem gerekiyordu. Sylvanor`un kraliyet kanı toprakla karışmalı ve geleceğin yöneticisini kutlamalıydı.

Bir insan nasıl kendi ölümünü yazabilirdi ki? Bu çok saçma biliyorum fakat gerçekten olmuştu. Kendi elimle yazmıştım sonumu. Yazdığım romanın içine nasıl girebildim? Tanrım galiba deliriyorum... O kadar karakter varken neden kötü karakter olmuştum ki!

Geri sayan bir sayaç... Saniyelerle yarışan bir ibre... Ve her geçen dakika biraz daha yaklaşan bir son. Bazı şeyler tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar planlanmaz. Ama bazı sayılar... asla yanılmaz. O, sadece sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu. Ta ki karşısına çıkan o sayaç, hayatındaki her şeyin bir zaman sınırı olduğunu fısıldayana kadar. Her tik tak bir sır. Her sıfıra yaklaşış bir kayıp. Ve en tehlikelisi: Sayaç sadece zamanı değil, gerçeği de gösteriyor olabilir. Peki ya süre dolduğunda ne olacak? Kaybedecek misin... Yoksa gerçeği mi öğreneceksin? Süre başladı. TİK TAK TİK TAK...

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Bölümler zaman geçtikçe düzenlenebilir. Lütfen bunu bilerek okuyunuz.

"İki kanatsız ruh, bir kanlı taht." Vaxerion için her şey bir ganimetti; ta ki o kutsal meleği, Lyriel’i bir mücevher gibi kafesine kapatana kadar. Lyriel içinse Vaxerion kaçılması gereken bir karanlıktı; ta ki o karanlığın içinde kendi yansımasını görene dek. Biri mülkiyetin en uç noktasında bir kral, diğeri bir halkın son umudu olan bir esir... Aralarındaki bağ gümüş zincirlerden daha güçlü, mühürlerden daha yakıcıydı. Vaxerion onu yok mu edecekti, yoksa Lyriel’in ışığı bu canavarı yeniden mi yaratacaktı? İhanetin, takıntının ve kefaretin hikayesi.

🎭🥀🎭 Kaybeden kazandı ,ölüm başladı yeni düzen kuruldu herkes maskesini taktı oyuncular yerlerini aldı ve oyun başladı bir kazana ve kaybeden varsa oda ölen ve yaşayandır... Lavinia Toral Nevan Brown Klea Eritor Diva Tireler Aren Valirso Daren Deniz... 6 ana oyuncu ve yan karakterler herkes hazırsa oyun başladı ama unutma bu oyunu sadece asıl gerçek "Oyuncu" kazanır. Herkese ihanet eden biri var ,öldüren biri var ve madur olanlar var gerçek oyuncuyu bulmak için başlayalım mı? 🎭🥀🎭

Bir korsana asla ucube dememelisin!

“Bu hikâye, reenkarnasyon ile delilik arasındaki çizgide yürüyen bir kraliçenin anlatımıdır.”

Yeni bir Krallık`ta yeni bir varis aslında en büyük hainse?

Küçük denizkızının hikâyesini bilir misiniz? Özgürce denizlerde yüzerken bir insana tutularak aşkı uğruna sesini feda eden o romantik ruhu? Peki, ya denizkızı hikâyenin saf aşığı olmasaydı? Ellerini kana bulamaya hazır, intikam yeminleri etseydi? Öfkesi onu ne kadar ileri götürebilirdi ki? Mirelda`nın tüm insanlığa duyduğu nefreti tek bir adama âşık olarak silmesi mümkün müydü? Gerçek şuydu ki, bu nefretin büyüklüğünün yarattığı düğüm aşkla çözülemezdi.

Çok çok eski zamanlardan bugüne İnsanlar ve Ezakiler arasında süregelen bir savaş vardı. İki ırkı da tüketen, bitmeyen bir savaş. Bir gün iki ordu hayatlarındaki en büyük savaşı vermek için Demirci Vadisi`nde karşı karşıya geldiler. İnsanların Kralı olarak Kadu, Ezakilerin Kralı olarak Zend savaşta öne çıktı. Ancak bu savaş diğerlerinden çok farklıydı. Savaş esnasında kadim ağaç onları uyardı ve yıllardır süren bu savaşı bir şekilde durdurdu. Uzun süre iki krallıkta da barış hüküm sürdü. Aradan yıllar geçti. Bu barıştan rahatsız olmuş Ezakilerin önde gelenlerinden biri, barışı kanla bozdu. Bütün umutların tükendiği o an yaşlı Kral Kadu kadim ağaca sığındı. Ağaç ona halkını kurtaracak sırrı açıkladı. 12 kutsal yaratık ve cillelerin gücü. Bunu fark eden Ezakiler Kadu`yu durdurmak için yola çıktı. Bu uzun mücadelenin sonunda barış yeniden hüküm sürecek mi? Kapının ardındaki gerçek, sandığınızdan çok daha karanlık. Unutulan gerçege tanıklık etmeye hazır olun. Çünkü Kadu`nun sırrı korunmalıydı, ve siz şimdi nedenini öğreneceksiniz. Cille`nin geçmişini öğrenmeye hazır mısınız? "Tarih her zaman tekerrür etmez, çünkü bazen biri buna `dur` der."

Altın bir kolye. Nereden geldiği bilinmeyen bir miras. Ve sıradan sandığı hayatının aslında bir başlangıç olduğunu fark eden bir kadın. O, sadece yaşamak isterken; kendini güç, sırlar ve geçmişin gölgeleri arasında buldu. Bazı kapılar tesadüfen açılmaz. Bazı semboller rastgele boyna takılmaz. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kim olduğunu keşfetme hikâyesi. Ve bazı keşifler… geri dönüşü olmayan yollara çıkar. Devamı kitapta 😊