Berlin duvarı yıkılmadan önce yaşanan yasak bir aşk hikâyesi

Altın Şafak: Vezir 1. Kitap – Mafyatik Distopya Serisi > “Hiçbir şey değişmedi sanıyorsunuz… Ama siz sadece görebildiklerinizi yaşıyorsunuz. Bizse göremediklerinizi yönetiyoruz.” 2025. Dünya hâlâ dönüyor. Sokaklar kalabalık, ekranlar parlak. Ama karanlıkta hareket edenlerin adları bilinmiyor. Türkiye’nin gölgesinde saklanan, devletin dahi haritalarında yer almayan bir yapı: Yuva/Kule. Yapay bir adada kurulu, yeraltı dünyasının fısıltısıyla anılan bir başka merkez: Altın Şafak. Ve hepsinin üstünde, adı sadece bazı dosyalarda geçen bir oluşum: M6-İstikrar Paktı (M6-SP). Resmî olarak yoklar. Ama dünya onların çizdiği sınırlarla şekilleniyor. Dört kadın. Dört zihin. Dört farklı yara. Vezir, Melodi, Döngü ve Yansıma. Onlar sessizliğin içindeki en yüksek sestir. Ve biri var ki: Kıraç Arslan Karahan. Hem av, hem avcı. Bu sadece bir başlangıç. Hamle sırası Vezir’de.

Yazdan kalmıs bazı melodiler.... Bir kafe, bir deniz ve melodiler.

Baktım, baktı peki gördü mü?

Aşk intikam ile karıştığında herkes yaşayacak,ben ölecektim.Kendi ölümümü ben getirecektim.

Daha önce hiç kimsenin duymadığı ve görmediği gizli bir ülke: Pasvaris. Ülke ikiye ayrılıyor. Bekçiler ve suçlular. Ülkenin her bir şehri bir suç türünü barındırıyor. Dünyanın her yerinden seçilen yüzlerce bekçi ikişer gruplar halinde belli şehirlere gönderiliyor ve ordaki her bir suçu çökerterek dünyanın kötülük merkezi olan bu ülkeyi yok etmeye çalışıyor. Muhteşem bir kurguya hazır mısınız?

｡ . ･ ❀ ● • ♪ . 。 "Ay karanlığın en koyu tonunda yükseldiğinde Balerinler ışığın altında süzülür, Acı dolu çığlıkları fısıltıya dönüşürdü Nefesleri duman gibi sisli Ruhları ise simsiyah bir gece gibi Tehlikeli ve ıssız olurdu." İşte o an, Ölü Balerinler kendi şarkısını yazdı. ｡ . ･ ❀ ● • ♪ . 。 Herhangi bir kopyalama ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Bu isimde ve konuda ilk hikayedir. Başlama Tarihi: 12.08.2020

Yarınların karanlığında boğulmayı bekleyen kız, boğulurken aslında nefes aldığını fark ederse...

"Beyazım, ışığım, kalbim olacağını hiç düşünmemiştim, Savcı." "Ama katillerin beyazı kararmaz mı? Işığı sönmez, kalbi ölmez mi sonunda?"

"O benim şarkılarımın, notalarımın sahibiydi ama daha bunu kendisi bile bilmiyordu." Bende annemin izinden gitmiş ve müzik ile ilgilenmiştim. Annem ve babam bir şarkı ile tanışmış ve aşkları bir şarkı haline gelip tüm cihan da söylenmişti. Bu yüzden adımı beste koymuşlardı, onların aşkı gibi sonsuz olayım diye... Rüzgar, kalbimin sahibi ve tesadüfen tanıştığım bir müzik grubunun gitaristiydi. Bu minik müzik grubumuz beklediğimizden oldukça çok ilgi görmüştü. Artık bir sürü hayranımız vardı ve tabiki rakiplerimizde ama bir melodiyi sonsuza kadar çalamazdınız. Biz nerden bilebilirdik ki en mutlu ve en masum anlarımızda hep kan olacağını? Biz nerden bilebilirdik ki en yakınımızda ki hain dostları? Nerden bilebilirdik bizi ayıranın bir kaçınılmaz olacağını? Peki siz bu acımasız hayatımıza yoldaş olabilecek misiniz?

Kanlı bir bıçak melodileri en derinden yaralıyordu...