9. Bölüm

Karina ve Winter okula doğru ilerlediler.

(...)

Jisung un sabah uyanır uyanmaz düşündüğü ilk şey Karina oldu. Dün gece rüyasında Karina yı görmüştü. Beraber ormanda yürüyorlardı.

Çok güzeldi. Hiç uyanmak istemedi. Yatmadan önce heryerinin ağrıyor olmasına rağmen geçirdiği en güzel geceydi. Normalde kayıt parası ödenmemiş olduğu için bundan sonra okula gitmeyi planlanlamıyordu. Ama sırf Karina yı az da olsa görmek için devam etme kararı aldı. Hazırlanıp evden çıktı.

(...)

Okula yaklaştığı gibi Karina ve Winter ı gördü. Yanlarına gitmek istedi ama buna asla cesaret edemezdi. Sınıfa geçtiler. Bay Kang sınıfa girdi ve;

-gençler günaydın. İlk dersiniz ingilizce lütfen hazırlıklarınızı yapın.

Sınıfa göz gezdirdi ve Jisung ve Karina nın dünün aksine sınıfta bulunduklarını faketti;

-Karina ve Jisung ikinizde dün okula nedensizce gelmediniz bir açıklamanız var mı?

İkiside tek kelime etmedi ama Jisung hocanın dün olmadığını sınıfa duyurmasının kendisi için bir tehlike olabileceğini düşündü. Bay Kang;

-Güzel... o zaman ikinizde müdüre.

(...)

-Evet... neden sınav haftasından bir hafta önce okula gelmediğinizi açıklayacak bahanenizi dinliyorum. Aksi takdirde tutanak tutmam lazım çocuklar. Özellikle sen Karina devamsızlığın 5 güne çıktı bu gidişle okuldan bile atılabileceğini biliyorsun değil mi?

-Şey... kendimi pek iyi hissetmiyordum. Gelebilsem gelirdim. Lütfen bu seferlik görmezden gelin. Yalvarırım.

-Peki. Bayan Yu yarın okula gelmeli. Bunu kanıtlayacak birşey gerekli Karina.

Jisung un gözleri kocaman açıldı elleri titremeye başladı. Karina;

-Hocam lütfen yalnızca bir seferlik.

-Hayır. Annen yarın gelsin konuşalım ona göre düşünürüz.

-Hocam maalesef bu mümkün değil.

-Nedenmiş o?

Jisung terlemeye başladı. Başı dönüyordu annesini öldürmüş olduğunu anlarlarsa biterdi.

-Annem yurt dışında çünkü.

-Hım... anlıyorum bu seferlik yapabileceğimiz birşey yok gibi görünüyor. Peki sen Han Jisung? Açıklamanı dinliyorum.

Jisung sakinleşmişti. Karinanın sesini duydukça rahatlamıştı;

-Üzgünüm. Ben de aynı şekilde iyi hissetmiyordum.

-Peki buna inanmıyorum Bay han kanıtlayacak bir belgeniz var mı?

-Maalesef.

-Bu durumda gidebileceğim tek bir çözüm yolu var. İkiniz okul çıkışı temizliğe kalıyorsunuz.

Jisungun fazla umrunda olmamıştı hatta Karinayı daha fazla görebileceği için mutlu olmuştu. Karna nın ise dünya başına yıkılmıştı. Yetiştirmeyi gereken onca konu varken bide bu çıkmıştı başına.

(...)

-Karina.

-Hı?

-Jisung neden dün gelmemiş?

-Rahatsızmış dedik ya.

-Niye ceza verdiler o zaman.

-Raporu yok çünkü.

-Hııııı öyle miymiş...

-Hı hı öyleymiş. Hem sanane jisungdan unnie.

-Öylesine sordum hiç.

Winter öyle dese de Jisung dan şüphelenmeye başlamıştı. Jisung un uzaktan izlemeleri dikkatini çekmişti ama emin değildi ve kafa yormuyordu. Taa ki okul çıkışı Karina ile konuşurken jisung da bir detay fakkedene kadar.

Bay chung Karina ve jisung a temizleyecekleri alanları gösteriyordu;

-Sıçanlar iyi temizleyin dua edin sizi tuvalete sokmuyorum yarın okula geldiğimde heryer tertemiz olacak işinizi iyi yapmadığınızı farkkedersem sizin için iyi olmaz anlaşıldı mı?

İkisi aynı ağızdan;

-Anlaşıldı efendim.

-Witer! Sende doğru evine daha fazla oyalanma bu sıçanlara yardım ettiğini duyarsam senin içinde iyi olmaz.

-Karinaya bir şey diyecektim birazdan giderim efendim.

-Herneyse ben gidiyorum çıkmadan önce kapıyı kapatırsınız.

Bay Chung yanlarından ayrıldı. Winter;

-Sizden başka kimse olmayacak mı?

Jisung;

-Yok olmaz herhalde.

-Karina çok gecikmeyin tamam mı geç olmadan işinizi halledin çıkın okuldan tamam mı?

-Tamam unnie.

-Haa Karina ne diyecektim işin bittikten sonra bize gel evde tek kalma hem ders çalışırız.

-Tamam git artık.

-Jisung Karina ya göz kulak ol tamam mı?

-Ya unnie ne saçmalıyorsun.

-Tamam Winter sahip çıkacağım.

Jisung sırıtıyordu. Karina ile başbaşa kalma fikri hoşuna gitmişti. Tekrardan Karina ya daldı. Gülümsemesi çok tatlıydı. Gülerken gözlerinin içi parlıyordu. O sırada elindeki paspas sapı yere düştü.

Winter ve Jisung almak için aynı anda eğildiler. Jisung winter dan önce aldı. Ama Winter birşey farkketi. Jisung un kolunda ufak çizikler vardı. Aynısından Karina da da vardı. Ormanda kaybolduğu zaman olmuştu. Katilin Jisung olma olasılığı çok mantıklı gelmişti. Karina;

-Unnie? İyi misin?

-Hı iyiyim yok birşey dalmışım.

-Tamam artık git bizde başlayalım.

Winter ne yapacağını bilmiyordu. Karina yı katil olma olasılığı olan bir manyakla başbakan bırakmazdı.

-Şey... Karina biz beraber bize mi geçsek bugün çok yoruldun daha fazla yorulmanı istemiyorum.

-İki paspas yapmakla kolum çıkmaz unnie hem Bay chunga ne diyeceğiz.

-Ben konuşurum onunla hallederiz.

-Olmaz hadi eve git. Ben iyiyim.

Diyip iterek dışarıya çıkardı. Winter yavaş yavaş yürümeye başladı. Karina için çok endişeleniyordu. İçi asla rahat etmezdi. Ama elinden de birşey gelmezdi.