13. Bölüm

Okullarda adalet istiyoruz

Bir anlık sessizlikten sonra "Sen nereye gidiyorsun?" diye sordu.

"Abim yanına çağırdı, şirkete gidiyorum."

"Berk seni de mi çağırdı." dedi az önceki neşesi yüzünden yavaşça silindi.

Sanki bilmiyormuş gibi role girerek "Evet de senide çağırdı derken abim başkasını da mı çağırdı?" dedim, ne güzel Hint dizilerinde ki gibi rol yapmıştım böyle.

"Abin beni çağırdı da." dedi gözlerini kaçırarak.

Onun korkusunu eğlenceli bularak "Sıtçık" dedim.

"O kadar mı kötü." sesi titreyerek sorduğunda kendimi tutamayıp kahkaha attığımda yalan söylediğim anlayıp kafama vurdu "Komik mi?" kafamı sallayınca tekrar kafama hafifçe vurdu.

"Neyse ikimizde şirkete gidiyoruz seni bırakmamı ister misin?" rahat görünse de sesi tereddütlüydü büyük ihtimalle reddetmemden korkuyordu.

"Olur beni normalde şoför alacaktı ama zaten ikimizde aynı yere gidiyoruz boşa gelmesin şoför." dedim ve tekrar ona baktım sanırım yine çok konuşmuştum.

"Özür dilerim sanırım yine çok konuştum."

Şaşırarak yüzüme baktı "Hayır çok konuşmadın hem çok konuşsan da sorun olmaz arkadaşız." dedi ve sesiz kaldığımı fark edince "Arkadaşız değil mi?" dedi.

Beni nikahına al diğemediğim için sessizce "Evet arkadaşız." dedim

Telefonumda şoföre gelmesine gerek kalmadığı hakkında kısa bir mesaj attım.

Ve bizim mükemmel asansörümüz daha gelememişti ben diyorum bu asansörde bir sorun var.

Sonunda asansör geldi ve içeri girdik. Gökay -1 tuşuna bastı.

"Gökay neden main yani en çok oynadığın karakter Okyanus?" dedim ve aklımdaki düşünceyi ekledim "Yoksa çizimlerimden nefret ettiğin ve oyundaki benim çizmediğim tek karakter o olduğu için mi?" yani şimdi beni sevdiği için kullanıyor da olabilirdi ama ben bunu onun ağzından duymak istiyorum.

Gökay sanki dünyada ki en saçma teoriyi öne sürmüşüm gibi bana bakıp "Sadece oynaması daha eğlenceli olduğu için kullanıyorum." dedi.

Sonunda aşağı inince otoparktaki arabalara baktım "Hangi araba senin?" diye merakla sordum.

Gökay'ın kıkırdamasını duyunca hemen o tarafa baktım Allah'ım çok güzel gülüyordu ama asıl sorun şuydu neye gülüyordu ben bilmeden yine bir şey mi yapmıştım.

Pişkin Pişkin sırıtmayı bırakıp "Araba değil." dediğinde ona mal gibi baktım.

"Araba değil mi araba değilse o zaman neyle gideceğiz"

"Motorumla."

Yazar notu: bu gün dizim var bölüm o yüzden biraz kısa oldu