Hera henüz 21 yaşında genç aynı zamanda alanında en iyi olan avukattır. Nitekim başarılı olmasına rağmen hala basit bir avukatlık bürosunda çalışmaktadır. Her gün olduğu gibi bugün de büro çok yoğundu ve Hera nın bekleyen bir çok müvekkili vardı. Tüm görüşmeleri bitmişti tam eve doğru yol almaya hazırlanıyordu ki odasının kapısı çalındı. Açtığında karşısında pala bıyıklı çelimsiz bir adam ve korumalarını görünce sertçe yutkundu. Daha içeri buyur etmemişken adamlar paldır küldür içeri girmişlerdi. Boş gözlerle adamlara bakmaya devam etti en sonunda “nasıl yardımcı olabilirim ?” diye bir soru yöneltti. Bu sorunun ardından adamlardan biri odanın kapısını kapatıp panjurları indirdi.

Bu kitap, hala ruhunu arayan bedenlere, potansiyelinin engellediği beyinlere ve özgür olmak için bedenini terk edenler...

Maskelerin ardında saklanan tek şey sırlar değildi.

"Gece parçalandığında, av başlar." Otuz yıl önce Beşbalık şehrinde, Çin ordusunun kanlı katliamıyla bir general can verdi; geride ise intikam yeminiyle büyüyen bir bebek ve karanlıkta kurulan efsanevi bir örgüt kaldı: Karagölgeler. Annesinin de gözleri önünde katledilmesiyle örgütün başına geçen Kökbörü için hayat, acımasız bir intikam savaşından ibaretti. Ta ki kalbini buzdan bir kaleye çeviren o karanlığın içine, yayını nefretle geren Ayla sızana kadar. Çin konvoylarının korkulu rüyası, Beşbalık’ın gizli adaleti olan Karagölgeler için artık hesap vakti gelmişti. Ancak Kökbörü’nün bilmediği bir şey vardı: Otuz yıldır içini kavuran o intikam ateşi, kalbindeki tek ışık olan kadını da yakıp kül edebilirdi. Bir yanda otuz yıllık sönmeyen bir nefret, diğer yanda karanlığın ortasında yeşeren tehlikeli bir aşk... Biz, geçmişin küllerinden doğanlarız. Biz... Karagölgeleriz.

Bu benim ilk kitabım umarım seversiniz

"En sevdiğin çiçek ne peki?" Hiç düşünmeden cevapladım: "Lavinia Çiçeği." "Anlamını biliyor musun?" Kafa salladım. Lavinia, ölümün çiçeğiydi. Güzelliği için seven çoktu. Ama ben… anlamını öğrendiğimde sevdim onu. O, Gölge Timi’nin içindeki iki kadından biriydi. Ama karanlıkta en çok o fark edilirdi. Gözleriyle karar verir, kurşunlarıyla mühürlerdi. Geçmişinden kaçmıyor, onunla savaşıyordu. Dişi Kurt — Karşısına geçmeye cesaretin var mı?

Kadın asker ve erkek tim doktoru arasınd geçen bir kurgu

Bekar bir anne herşeye rağmen hayallerinden vazgeçmeyip asker olmuştu ve karşısına çıkıcak şeylerden habersizdi bu hikayede kazanmayı kazanırken kaybetmeyi kaybederken kazanmayı sevinirken üzülmeyi üzülürken sevinmeyi ve daha nicesini ögrenecegiz ve sonunda bir çift yeşil göz bir çift mavi göze yenik düşecek. Üstegmen Deniz Alvina Albayrak Yüzbaşı Berk Atlas Kurtkan

" Lise yıllarının tozlu raflarında bırakılan kırık bir kalp, Gümüşhane`nin soğuk dağlarında bir namlunun ucunda yeniden atmaya başlar.Nergis için o sadece yıllar önce kalbini darmadağın eden bir adamdı. Binbaşı Araz Yıldırım içinse Nergis , yıllar sonra devralmak zorunda kaldığı en zorlu "güz nöbetiydi" . "Bazı yaralar iyileşmez sadece kabuk bağlar Nergis geçmişin izini bir öğretmen önlüğüyle gizlemeye çalışırken Araz o izleri bir kurşun sesiyle .Reddedilen bir aşkın küllerinden barut kokulu bir kurtuluş doğuyor ." "Seni reddetdiğim gün aslında kendi infazımı imzalamışım Nergis .şimid ise o infazın gölgesinde senin için nöbetteyim" ______________________ "Gözlüklerinin arkasına o kırgı bakışları bir kurşunla silemessin öğretmen hanım evett yeni kitabımız hayırlı olsun şimid gölgedeki saklı sırları ve güz nöbetini iki haftada bi atmaya çalışıcam iyi okumalar

Bir devrimin hikayesi

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Üç insan. Üç erkek ve birbirinden farklı Üç hayat. Hava Pilot Yüzbaşı Boran, Yüzbaşı Tuğrul ve Beyin Cerrahı Kayra. Hepsini ortak bir noktada bağlayan o yer, Hakkari. Hakkari sır, askeri dünyanın başkentiydi. Ama bir sorun vardı... Kayra normal değildi. Kendi içinde, Kimseye belli etmeden. Çift Kişilik bozukluğu, Narsizim ve Sadizim ile baş ediyordu. Veya baş etmeye çalışıyordu. Muâşaka, sıradan bir aşk romanı değil. Bütün olayların başının altından aynı kişinin çıktığı bir ters köşe romanıdır.

Çok uzatmiycam bir askeri kurgu bir doktor ile bir askerin yakınlaşması oku ve yorum yapp ...

Generalin doktor kızı ve Kıdemli Üsteğmenin hikayesi

Lise son sınıfın getirdiği üniversite sınavı telaşı ve geleceğe dair kaygılar... Hepsi, abimin Şırnak`taki sınır görevinden dönen en yakın arkadaşı Yiğit`in evimize misafir olmasıyla yön değiştirdi. Üniformasının ardındaki o sert, mesafeli ve keskin bakışlar kalbimin ritmini tamamen bozdu. O, abimin can dostuydu; ama benim hayatımın en büyük sınavı olacaktı.

Gerçek ailesini arayan arya ala Mardin`e yeni ortağıyla sözlesme imzalamaya gider ama yolda kaza yapan birini görür ve...

Bir kızımız var bu kızımız kendisine atılan iftira sebebiyle ailesi tarafından sorgulanmadan sorulmadan 13 yaşında sokağa atılıyor. Memleketinden İstanbul gibi tekin olmayan ve büyük bir şehire taşınıyor elinde bulunan bir miktar parayla. Sokaklarda kalıyor hem çalışıyor hem de okumaya çalışıyor, bir süreliğine yanlış bir yola sapsa da hemen doğru yolu buluyor ve üniversiteye giderek vatana yararlı bir Türk kadını oluyor. Uzun bir göreve gidiyor o görev sırasında hayatının aşkıyla tanışıyor ancak yolları Miranın biten göreviyle ayrılıyor. Bir hikaye başlamadan yarım kalıyor. Görevden hemen sonra tayini çıkan Mira Ailesinin memleketine taşınıyor ve onların 3 sokak alt mahallesinde yaşamaya başlıyor. peki Mira aşık olduğu adamla tekrar karşılacak mı? ailesi ile karşılacak mı? Ailesi ile karşılaşırsa sonucunda neler olacak? gelin Miranın ağzından dinleyelim... İYİ OKUMALAR DİLERİM YAZRINIZ DÜŞ SOKAĞI.

Kimsesiz, gücün bedelini çocuk yaşte ödeyen bir kızın sessiz ama yıkıcı hikayesi Bazı insanlar kaybolmaz… sadece geride bırakılır. Derin Sare Kuzgun, altı yaşındayken dünyasını kaybetti. Babası öldürüldü. Annesi ondan alındı. Ve ona kalan tek şey, adıyla birlikte taşımak zorunda olduğu bir mirastı: güç, kan ve suskunluk. Ama hiçbir çocuk, böyle bir mirası çocuk kalabilerek taşıyamaz. Yıllar geçti. Derin büyüdü. Ama kimse onun nasıl büyüdüğünü bilmedi. Kimi onu neşeli sandı. Kimi saf. Kimi sıradan. Oysa o, sessizce kırılmış bir dünyanın tam ortasında kendi kendini inşa etmişti. Bir şehir, bir masa ve adını bile fısıldamaya korkan insanlar… Hepsi onun geri dönüşünü bekliyordu. Ama Derin geri dönmedi. Derin sadece hatırladı. Ve bazı hatırlamalar, insanı ya lider yapar… ya da tamamen yok eder..

İstanbul’un kalabalık, güvenli ve steril hastane koridorlarından, Hakkari’nin sınır çizgisinde, barut kokan çetin dağlarına uzanan bir yolculuk… ​Aksa Soykan; hayatı boyunca yüksek sesle konuşmamış, insanı incitmekten korkan, merhameti kalbinden taşan naif bir genel cerrah. Onun savaşı, ne pahasına olursa olsun yaşatmakla ve yaraları sarmakla ilgiliydi. Ancak sivil bir doktor olarak atandığı o askeriyenin kapısından içeri adım attığında, sadece askerlerin yaralarını değil, kendi kaderini de o dağların sert rüzgarına teslim edeceğinden habersizdi. ​Ve O... Gözleri dipsiz bir kuyu kadar siyah, çehresi o çorak topraklar kadar sert ve mesafeli bir asker. Varlığıyla gölgeleri bile titreten, kalbini ve geçmişini sarp dağların ardına gömmüş bir komutan. ​İki farklı dünya, Albay’ın odasında, tek bir bakışla kesişti. Biri şifa dağıtan yumuşak bir el, diğeri tetiği tutan sarsılmaz bir iradeydi. ​Savaşın tam ortasında, silah seslerinin gölgesinde büyüyen sessiz bir bağ… Aksa, bu vahşi coğrafyada hem hayata tutunmayı öğrenecek hem de o siyah gözlerin ardındaki en derin, en dokunulmamış yarayı iyileştirmeye çalışacaktı.

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

"İzninizle komutanım." deyip hızla odasından çıktım. Gözyaşlarım sicim gibi akmaya başlamıştı. Kapı, ardımdan sertçe kapandı ve kapanır kapanmaz da odadan bağırtılar yükselmeye başladı. Taburda biraz daha durursam birimizden birine bir şey olacaktı. Hiçbir `yenge iyi misin` sorusuna cevap vermeden kendimi dışarı attım. Nöbet tutan askerler, eğitim alan birçok er, gökyüzünün aydınlığı ve ben... Onun ardından kalan tek şey bunlardı, bizdik. Sanırdım ki buraya son kez geldiğimde, ay yıldıza sarılmış bir tabutta olurdu. Oysa o, o tabuta resmen beni koymuştu. Şimdi, bu adımımı bastığım topraklarda okunan ezanlardan biri de belki selamı dile getirirdi, getirmez miydi yoksa?

"Aşk bedel ödetir, Meva..." dedi alev topuna dönmüş gözlerini gözlerime esir ederken. Büyük bir gayretle bedenini ileriye doğru itelediğim sırada bileğimi kavrayıp, "Annenin katili ben değilim." Diyebildi. Durgundu. Güçlü omuzları çöküntüye uğrarken, dehşetle baktı bir kez daha yüzüme. Bir şey demesine fırsat vermeden asileşen gözlerimi gözlerine dikip cevap verdim. "Annemin değil, yok olan duygularımın katilisin. Tüm hakları saklıdır! Aksi takdirde yasal işlemler başlatılacaktır!

KUZGUN PROTOKOLÜ “Bazı askerler ölmez. Sadece kayıtlardan silinir.” Türkiye’de varlığı inkâr edilen bir birlik vardı. Adları hiçbir dosyada geçmiyor, yüzleri hiçbir kamerada görünmüyor, öldüklerinde ise arkalarında sadece boş mezarlar kalıyordu. Onlara devlet değil, karanlık sahip çıkıyordu. Kağan Kuzgun da o adamlardan biriydi. Yıllar önce öldüğü açıklanan bir asker. Ama geceleri hâlâ görev yapan bir hayalet. Tek kuralı vardı: Duygu yok. Güven yok. Hata yok. Ta ki bir operasyonda hedefindeki kişiyi öldüremeyene kadar. Mira Arven…

Aynı evde gülen insanlar, aynı operasyonda birbirleri için ölmeyi göze alabilir miydi? Dokuz adam. Dokuz farklı hayat. Ama tek bir yemin. Kılıç Timi, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin en tehlikeli görevlerine gönderilen özel bir birliktir.Başardıkları operasyonlar kaybettikleri insanlar Komutanları Batur Akçay’ın liderliğinde; şakaların, kardeşliğin ve kaosun arasında kerem ve Emre’nin bitmek bilmeyen şakaları komedileri, selim’in düzen takıntısı ve İstanbul beyfendiliği Oğuz’un acemiliği Çetin’in babacan tavırları Hakan ve Aylin’in aşkı Gökhan’ın deli dolu halleri Bora’nın asiliği Onlar birbirinin yarasını saran, aynı sofrada oturan, aynı korkuları paylaşan bir aileydi.

Bazı insanlar kaybolur. Bazıları ise bilerek saklanır. Üsteğmen Morona KESKİN hayatı boyunca tek bir şeyin peşinden koştu: yıllar önce gözlerinin önünden alınan kız kardeşinin. Ama bir gün aldığı görev, onu sadece bir örgüte değil, yıllardır saklanan gerçeklere de sürükledi. BLM. Devletin karanlık tarafını ortaya çıkarmayı amaçlayan, varlığı inkâr edilen bir örgüt. Morona’ya verilen emir basitti: Örgüte sız. Liderini kendine aşık et. Bilgileri getir. Ama hiçbir plan, Karan LORAS’ı hesaba katacak kadar basit değildi. Çünkü bazı insanlar düşman gibi görünür. Bazıları ise gerçeğin ta kendisidir. Morona, görev ile gerçek arasında sıkışırken öğrendiği tek şey şuydu: İhanet bazen kurşunla değil, sevgiyle başlar. "Morona ne demek biliyor musun?" "Ekmek kırıntısı..." "Yalan," dedi dudaklarıma doğru. "Morona... Kıyamet demek," "Benim kıyametim."