KİTABI BAŞTAN YAZIYORUM ADI:ATEŞ’İN DOĞUŞU

Biona kimliğini saklamak için çaba gösteren bir vampir tek öldürme sebebi ise kötü davranış peki sizce bu onu katil yaparmı?

Rüzgâr ve gece`nin aşkı...

Göğün demiri pas tutmadan, zaman kendi gölgesini yemeden önce mühür, sahibini seçti. Kara Mührün Varisi, adı daha fısıltı bile değilken yıldızların arasına kazındı. Onun gelişi bir doğum değil— bir hatırlayıştır. Yüz devir tamamlanmadan taşın uykusu bölünecek. Dağlar çatlayacak, ırmaklar yönünü şaşıracak, çünkü mühür uyandığında yeryüzü sessiz kalamaz. Kan akacak. Ne öfkeyle, ne de hırsla— ama yazgının talebiyle. Toprak, üzerine düşeni geri isteyecek. Ve kan, bu kez bedel değil; mürekkep olacak. Bir zamanlar iki ruh vardı— aynı yazgının iki yarısı, aynı ateşin iki kıvılcımı. Göğün altında birbirine en yakın, kaderde en uzak. Birleşemeyen elleri toprağa gömülmedi yalnızca; bir yemin bıraktı ardında. O yemin ne dua oldu ne af. Adı konulmamış bir hüküm gibi ülkenin damarlarında dolaştı. Sessizdi… ama derindi. Kara Mührün Varisi yürüdüğünde tahtlar titremeyecek— çünkü titremek hafif kalır. Tahtlar anlamını yitirecek. Eski kanunlar küle dönecek. Yeminler çözülüp yeniden örülecek. Sınırlar, kılıçla değil yazgıyla çizilecek. Ve o gün geldiğinde ülke yıkılmayacak. Ülke, kendini yeniden doğuracak. Ama hiçbir doğum acıdan muaf değildir.

Küçük denizkızının hikâyesini bilir misiniz? Özgürce denizlerde yüzerken bir insana tutularak aşkı uğruna sesini feda eden o romantik ruhu? Peki, ya denizkızı hikâyenin saf aşığı olmasaydı? Ellerini kana bulamaya hazır, intikam yeminleri etseydi? Öfkesi onu ne kadar ileri götürebilirdi ki? Mirelda`nın tüm insanlığa duyduğu nefreti tek bir adama âşık olarak silmesi mümkün müydü? Gerçek şuydu ki, bu nefretin büyüklüğünün yarattığı düğüm aşkla çözülemezdi.

"Seni kurtarmadım Köz. Seni, benden başka kimsenin yakmaya cesaret edememesi için sakladım." ❄️🔥 Lyra Aurelius, güneşin tahtından düşen son kıvılcımdı. Babası tarafından terk edilmiş, halkı tarafından reddedilmiş ve abisinin kanıyla vaftiz edilmişti. Kaçabileceği tek yer, düşmanının kucağıydı. Kaelen Vaelor; kuzeyin gümüş saçlı canavarı, kaosun prensi. O bir kahraman değil, o bir cellattı. Lyra’yı bir kurban gibi değil, bir oyun hamuru gibi söküp aldı. Onun için Lyra bir prenses değil, buzdan kalbinin içinde sakladığı, her an sönmeye mahkum bir "Köz" idi. Kış Kalesi’nin karanlık koridorlarında: 🗡️ Bir yanda diz çökmeyi reddeden bir Anka... ❄️ Diğer yanda ateşi evcilleştirmekten zevk alan bir Buz... Kaelen onu koruyor mu, yoksa en büyük yangınını sona mı saklıyor? Lyra, bu adamın tehlikeli oyunlarında bir piyon mu olacak, yoksa tüm Kuzey’i küle çevirecek o büyük felaket mi? "Ateş buza dokunursa ya onu eritir ya da kendisi söner."

Veranın ıhanetle birlikye kendını kesfetmesı

Yerli halk tarafından dışlanmış olan Rüya, insanların korktuğu şeyin ne olduğunu öğrenmek için bir macereya atılır.

Çok çok eski zamanlardan bugüne İnsanlar ve Ezakiler arasında süregelen bir savaş vardı. İki ırkı da tüketen, bitmeyen bir savaş. Bir gün iki ordu hayatlarındaki en büyük savaşı vermek için Demirci Vadisi`nde karşı karşıya geldiler. İnsanların Kralı olarak Kadu, Ezakilerin Kralı olarak Zend savaşta öne çıktı. Ancak bu savaş diğerlerinden çok farklıydı. Savaş esnasında kadim ağaç onları uyardı ve yıllardır süren bu savaşı bir şekilde durdurdu. Uzun süre iki krallıkta da barış hüküm sürdü. Aradan yıllar geçti. Bu barıştan rahatsız olmuş Ezakilerin önde gelenlerinden biri, barışı kanla bozdu. Bütün umutların tükendiği o an yaşlı Kral Kadu kadim ağaca sığındı. Ağaç ona halkını kurtaracak sırrı açıkladı. 12 kutsal yaratık ve cillelerin gücü. Bunu fark eden Ezakiler Kadu`yu durdurmak için yola çıktı. Bu uzun mücadelenin sonunda barış yeniden hüküm sürecek mi? Kapının ardındaki gerçek, sandığınızdan çok daha karanlık. Unutulan gerçege tanıklık etmeye hazır olun. Çünkü Kadu`nun sırrı korunmalıydı, ve siz şimdi nedenini öğreneceksiniz. Cille`nin geçmişini öğrenmeye hazır mısınız? "Tarih her zaman tekerrür etmez, çünkü bazen biri buna `dur` der."

Büyüyü bozmak için maceraya çıkarlar ancak beklemedikleri şey hem birbirlerine aşık olacakları hemde büyücünün masum oluşudur.

Belkide o zehirli elmayı cadıya prens vermiştir...

Zeynep`in hayatını minicik bir insanın girmesi ve hayatının yerle bir olması

"Ben dünyayı kurtarmak istiyorum, ama sen sadece bir kaç insan için beni tehlikeye attın ne sanıyordun ölümün sana gelmeyeceğinimi

Bazen insanlar kendi zihinlerinin içinde bir tutsak gibi yaşayabilirdiler. Bunu çoğu zaman farketmeyen bu kişiler, özgür iradelerini kaybeder ve onlara söylenilenlere boyun eğerdi. Peki ya, özgür iradenizin elinizden alındığı bir dünyada, verdiğiniz kararlardan siz sorumlu tutulabilir miydiniz? Oysa, zihin bir odaya benzerdi; kilitli gibi görünen ama en başından beri anahtarının sizde olduğu. Ve ancak kapıyı açma cesareti olanlar, gerçek benlikleriyle yüzleşebilirdi. Bu hikaye bir kaçış, bir özgürlük, bir tutsaklık, bir direnişin hikayesi ama her şeyden önce... Gerçekliğin ta kendisi. Şimdi tarafınızı seçin; Özgür iradesi olmayan, sisteme boyun eğen bir senkral mı olacaksınız, yoksa savaşa rağmen başkaldıran ve o kapıyı açan bir arıza mı? “ZİHİR; Ölü Ruhların Uyanış Şarkısı” Serisi kalbimden kalbinize♡

Öncelikle ben bir zombiyim. Kötü son yazdığım için bir okuyucu tarafından lanetlendim. Tek hedefimse içine girdiğim kendi romanımı mutlu sona ulaştırmak. ............................................. Baya eski bir hikayemdi düzenleyip sizlerle de paylaşmak istedim.

Her gece aynı adam. Her sabah daha derin bir boşluk Zofia, 25 yaşında ama ruhu bu hayata ait değil. 5 yıldır her gece, yüzünü bile göremediği esrarangiz bir adamla anılarını görüyor. Bir çöl. Kanatlar. Ve o tanıdık his: aitlik Zofia bu rüyaların sıradan olmadığını biliyor. Çünkü o yalnızca hayal görmüyor. O, başka bir evrenden geriye kalan son bağı yeniden hatırlamaya çalışıyor. Ama gerçekler ortaya çıktıkçaü dünya daha da yabancılaşıyor. Çünkü bazen rüyalar seni uyandırmak için gelir.

❝Ve bir kadın `Ah` etti, ah`ı tutsun istedi; ve bir erkek tüm neslini lanetledi, suçlu yine bir kadın bellendi...❞ ●●● Yaratıklar ve büyülerle dolu bir evrene, kadınların konuştuğu için bile yakıldığı bir çağa; sisteme karşı gelen bir kadın düşerse. - Evet, bunlar zamanında yapılmış şeylerdi. Buna başkaldırabilirdim, sonunda ölüm olsa bile. Ama bu beklediğimden çok daha fazlaydı, ya kafayı yiyordum ya da burada; yaşadığım evrende canavar diye adlandıracağımız yaratıklar gerçekten de vardı. "Böyle bir yerde, böyle yaratıklarla ve böyle büyülerle dolu siktiğimin zamanında bile tek sorun kadın olmak mı gerçekten!" ●●● -Olay örgüsü, zaman algısı, mekan ve karakterler baştan sona kurgudur.

Altın bir kolye. Nereden geldiği bilinmeyen bir miras. Ve sıradan sandığı hayatının aslında bir başlangıç olduğunu fark eden bir kadın. O, sadece yaşamak isterken; kendini güç, sırlar ve geçmişin gölgeleri arasında buldu. Bazı kapılar tesadüfen açılmaz. Bazı semboller rastgele boyna takılmaz. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kim olduğunu keşfetme hikâyesi. Ve bazı keşifler… geri dönüşü olmayan yollara çıkar. Devamı kitapta 😊

"UZAK DUR… YOKSA KENDİNİ KAYBEDERSİN." Yüzyıllar önce cadılarla insanlar arasındaki savaşta, insanlığı korumak için özel güçlerle doğan Koruyucular ortaya çıktı . İnsan gibi görünseler de güçleri, zekâları ve doğaları onlardan farklıydı. Cadı büyülerinin giderek arttığı son dönemde Bethany, Koruyuculardan uzaklaşıp inzivaya çekilmişti. Ancak geçmişten gelen bir lanet ve bitmeyen bir intikam, tüm planlarını tersine döndürmüştü . Şimdi Koruyucuların ona hiç olmadığı kadar ihtiyacı vardı. Bethany ise geri dönmenin eşiğindeydi. Ya lanetine rağmen Koruyucularla yeniden savaşacaktı ya da doğasına sırt çevirip milyonlarca insanı cadıların eline bırakacaktı...

Biri ruhun rüya gören yüzü, diğeri ise bedeni hayata bağlayan son bağın bekçisi." ​Aret, sınırları olmayan bir Rüya Ruhu; Mahru ise o kopmaması gereken kutsal Gümüş Kordon’un Muhafızı. Aralarındaki uçurum, yaşanmışlıklarından daha derin. Ancak rüyalar aleminde bir ruh kaybolduğunda ve gümüş kordon gerildiğinde, bu iki yabancı hiç ummadıkları bir bağla birbirine mühürlenir. ​Aret`in özgürlüğü, Mahru`nun korumaya yemin ettiği o ince hatta asılı duruyor. ​"Peki ya muhafız, korumakla yükümlü olduğu ruha aşık olursa? Gümüş kordon kopar mı, yoksa daha mı sıkı bağlanır?"

Kaderin İşareti, unutulmuş bir kehanetin yeniden uyanışıyla başlar. Bileğinde gizemli bir işaretle doğan Elira, sıradan bir hayat yaşadığını sanırken rüyalarının aslında geçmişte mühürlenmiş bir felaketi hatırlattığını fark eder. Bu işaret ne bir lütuf ne de bir lanettir; dünyanın dengesini bozabilecek bir anahtardır. Kehanetin peşine düşen tarikatlar, yıkılmaya yüz tutmuş krallıklar ve suskun tanrılar arasında Elira, kime güveneceğini bilmeden kaçmak ve yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü kehanet bir kurtarıcıdan değil, düzeni değiştirecek olandan bahsetmektedir. Ve bazen dünya, korunmak için değil… yeniden yazılmak için yanar.

Arkamdan metalik ayak sesleri geldi.Hızlandım ,nefesim kesiliyordu.Ormanın derinliklerine doğru koştum,ama bir an durdum.İçimden bir ses "dön" diyordu.Titreyen ellerimle, gözlerimi kısarak karanlığa baktım. Geri geri giderken, bir anda ayağım takılıp birisinin kucağına düştüm.Mecaz anlamda değil cidden kucağına düştüm.Olayın şokunu bir kaç dakkada ancak atlatabilsemde, atlatır atlatmaz ayağa kalkıp arkama döndüm.Ağaca yaslanmış biri vardı.Tam olarak göremiyordum.Ayağa kalktı ve bana doğru yürümeye başladı,görüşüm netleşti. Ve orda duruyordu.Uzun boylu, geniş omuzlu, kumral kıvırcık saçı ,yeşil ve kehribarın karışımı göz rengi.Gözleri karanlıkta parlıyordu, gölgelerden çıkmış gibiydi.Kalbim hızla çarpmaya başladı, dizlerim titredi. Ayağım geri kaydı ve istemsizce geriye düşerken O nun kollarına düştüm.Sıcak ve güçlüydü,ve aynı zamda kararlı bir güç hissi veriyordu.Beni sıkıca sardı, nefesimi hissetti,titrememi hissetti. ............. Onun beni kurtarması sadece bir görev değildi, soyumun, kaderimin ve benim geleceğimin bir parçası. Ve o an fark ettim.Onun yanındayken hem korku hem güven hissetmek........Tehlikeli ama aynı zamanda çekici bir histi.

Gölge yeni kapsüle bakarken gülümsedi 6 yaşında olmasına rağmen çok güzeldi "Leyan bak emin misin Bu kız çocuğu işe yarayacak mı?" Leyan da aynı şekilde gülümsedi "Yarayacak efendim göreceksiniz en başarılı denek bu kız olacak bizim umudumuz Denek-05 olacak göreceksiniz" Gölge cevap vermedi sadece kapsüle bakıyordu

"..ayrıca bir dahaki sefere, nefesini tutmayı unutma. İçindeki zehrin nabzını kapının ardından bile duyabiliyorum."

Âde son duraktır. Gözyaşının ve hüznün yerini mutluluğa ve sevince bıraktığı her zerresinde iyiliğin ve güvenin olduğu bir yurttur. "Önce bir yolculuğa çıkacaksınız. Bir tünel yolculuğu... Bu tünel daha önce gördüğünüz tünellere hiç benzemeyecek. Onun uzunluğu beş yüz senelik bir yoldur. Sonra bu tünelde bazı sorgulamalara çekileceksiniz. Bu sorgulamalara nekadar iyi cevaplar verirseniz tünelin sonuna gelme olasılığınız o kadar artacaktır. Tünelden sonra Arınılmışlık Nehrine uğrayacaksınız. O öyle bir nehir ki uzunluğunu ölçmeye kalkışan biri yolda eceli gelir yere düşer de yine onun sonunu getiremezdi. Onun suyu sütten daha ak tadı baldan daha tatlıdır. Ondan içen bir daha kolay kolay susamaz. Sonra onun serin suyuna gireceksiniz hararetinizi giderecek ve arınacaksınız. Arınılmışlık Nehrinde yıkanılmadan girilmez...Ade krallığına girmenin yolu budur. Başka da yolu yoktur."