Kadın, fırtınayı bekleyen değil; fırtınayı yön değiştiren güçtür.

Çağıl ve Parla… Yıllardır süren bir arkadaşlık. Ama herkes için bu sadece “arkadaşlık” değil. Ortak arkadaşlarıyla açtıkları iş yerinde, özellikle akrabalarının bitmek bilmeyen ısrarlarıyla sürekli sevgili sanılırlar. Ne kadar inkâr etseler de kimseyi inandıramazlar. Bir süre sonra bu yanlış anlaşılma, bir oyuna dönüşür.

Bir mektup. Bir gün batımı. Ve söylenemeyen bir gerçek… Bazı hikâyeler yarım kalmaz, sadece yanlış zamanda susar. O, yazdıkça hafiflediğini sandı. Ama her cümle biraz daha ağırlaştı. Çünkü bazı vedalar söylenmez, kalbin içinde büyür. Eğer bazı duygular zamanında dile gelseydi her şey farklı olur muydu? Yoksa bazı hikâyeler yarım kalmak için mi başlar? Bu, yarım kalan bir aşkın değil… Cesaret edilemeyen bir itirafın hikâyesi...🥀🍁🍂

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Ayça, kimseyle paylaşmadığı, kendinden bile saklayıp hatırlamamaya çalıştığı anları "Nasıl olsa bir daha karşılaşmayacağız." düşüncesiyle şans eseri tanıştığı Çağan`a anlatır. Ancak bilmediği bir şey vardır ki karşılaşmaları o günle sınırlı kalmayacaktır. ... "İlk karşılaşmamızda aklımı, ikinci karşılaşmamızda kalbimi doldurdun... Şimdi bakıyorum da sadece aklım ve kalbim değil, bütün benliğim seninle dolu. Ve ben bu durumdan hiç olmadığım kadar memnunum."

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

(Rivals to Lovers)★ Göz göze geldik ama fark etmedin, Ben sessiz kaldım, sen sınavların peşindesin. Kalbim çalıyor gizli bir melodi gibi, Kurtum yanımda, sen gitarıyla uzaklarda... Belki bir gün, fark ederiz, Rakip miyiz, platonik mi, kim bilir..." ᯓ★ İmkansızım:hatta dur sende şu hayatının aşkını böyle bulacağını sanan o çatlak Wattpad kızlarından mısın? Siz:tabikide hayır Siz:ayrıca ben klasik okuruyum. İmkansızım:Ne tesadüf,Bende. .

Bazen hayatınız bir telefonla değişir. Ama o telefon yanlış kişiye aitse, işler biraz karışabilir. Eylül… Yeni atanmış bir biyoloji öğretmeni. Gürültülü mahallesinden çıkıp İstanbul’da yeni bir hayat kurmaya çalışan, dili hızlı, aklı daha da hızlı çalışan biri. Ama uçakta yaptığı küçük bir hata her şeyi değiştirir: Yanlış telefonu alır. Sorun şu ki o telefon, ünlü basketbolcu Mete Eren Çetinkaya’ya aittir. Daha büyük sorun ise… Eylül’ün çoktan herkese Mete’nin sevgilisi olduğunu söylemiş olmasıdır. Bir yalan, bir telefon, ve kontrol edilemeyen bir kaos… Peki gerçek ortaya çıktığında ne olacak? Belki de bazı hatalar… Hayatın en doğru başlangıcıdır.

Ablasının ihanetiyle hayatı alt üst olup, tamamen değişen bir kız... Kötü insanları temizleyen daha kötü bir çete... Sahte kimlikler, yalanlar, cinayetler ve ihanetler.... İyi okumalar...

"Biz altı kişiydik. Aynı bahçede dizlerimizi kanattık, aynı sofrada doyduk, aynı gökyüzünün altında büyüdük. Mavi ve Giray aşkın en saf halini yaşarken, Lidya ve Yankı bitmek bilmeyen fırtınalarıyla birbirlerini hırpalıyordu. Ben mi? Ben ise çocukluğumun en büyük sırrını, Uraz’ın gözlerinde saklıyordum. Ailelerimizin kurduğu bu kusursuz tabloda, her birimiz birer mısraydık. Ama benim mısram, henüz yazılmamış olandı."

İstanbul’un hırslı cerrahı Mısra Ece Sarmaşık, geçmişinden kaçmak için gittiği sınır karakolunda, çocukluğunun en büyük sızısıyla karşılaşır: Uraz Yankı Karahan. Ancak karşısındaki adam artık o gülen gözlü çocuk değil, barut ve öfke kokan bir Yüzbaşıdır. Ailelerin bitmeyen baskısı, revirdeki kıskanç bakışlar ve yılların biriktirdiği sessiz öfke... Mısra, dikiş atmayı bildiği her yarayı kapatabileceğini sanıyordu; ta ki Uraz’ın gözlerindeki o eski yangını görene kadar. Eskiden her şeyiydik, şimdi ise sadece iki yabancı. Ya da biz öyle sanıyoruz.

Ateş bazen yakmaz. Bazen insanı iki dünya arasında bırakır. Bir gecede alınan kararlar; bir avluda susan silahlar, yere düşmeyen kanlar ve bedeli başkalarının ödeyeceği evlilikler… Bu hikâye, aşk ile töre arasında sıkışanların, susarak hayatta kalanların ve kaderi başkaları tarafından çizilenlerin hikâyesi. Araf Ateşi, bir ölüm hikâyesi değil, yaşarken verilen en ağır cezaların romanı.

Bir çiçek solar yenisi çıkar... Bir gün Alya aldatıldığını öğrenir ve Fransa`ya kaçmış sevgilisine yazar Peki bu numara dünyaca tanınmış yeraltının en büyük mafyası ise

Meslek Lisesi`nin reisinin dop dolu hayatı

O rakı gibi bir adamdı ben ise şarap gibi bir kadındım. Ve rakı gibi bir adama şarap gibi bir kadın yakışırdı. 🍷 Dudakları hafifçe yanlara kıvrılarak bana tatminkar bir bakış atarken arka tarafta duran içki bölümüne ilerlemiş ve sol tarafta duran şaraplardan birini almıştı. Hemen yan rafta duran bardakların içinden aldığı kadehe şarabı koyarak kadehi önüme iktirdiğinde kaşları çatma sırası bana gelmişti. Gözlerini bana dikmiş adama bakarak beni duyması için biraz yüksek sesle konuştum. "Ben şarap sevmem." Kurduğum cümleden sonra tek kaşını kaldıran barmen, tezgaha biraz yaslanarak yüzünü yüzüme yaklaştırdığında yutkunmadan edemedim. Elini uzatarak tezgahın altından çıkardığı rakı bardağı dikkatimi çekerken şaşırmadan edemedim. Daha önce bir barda rakı içen kimseyi görmemiştim.Elindeki rakı bardağını önümde içi şarap dolu kadehe vurarak dudaklarına götürürken tek bir cümle kurmuştu. "Şarap gibi kadınlara şarap içmek yakışır." Gülümsedim ve o gözlerimin içine bakarak rakısından bir yudum alırken cevap verdim. "Rakı gibi adamlara rakı içmenin yakıştığı gibi mi?" Öylece bana bakmaya başladığında bu sefer tezgaha doğru eğilen ben olmuştum. Şimdi rakı kokan nefesi yüzüme vuracak kadar yakındı yüzlerimiz. "Ben bir de şöyle bir rivayet duydum barmen bey, ne kadar doğru bilmem ama. Demişler ki; rakı gibi adamlara şarap gibi kadınlar yakışırmış. Söyle bakalım var mı bu cümlenin aslı astarı." "Cümle güzelmiş şarap, ama cevabı bende yok."

Yeni okula gelen 3 kız ve onlara zorbalık yapmaya çalısan 3 erkek ama bilinmeyen şey zamanla hepsi birbirine aşık olur

Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa . Balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran`ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti

Keskin Boris Salvator Derin Tekin in hikayesi. Rus asıllı mafya ve Türk Bi avukat.

Geçmişlerini silip atamayan iki düşman köyün sevdalılarının yıllar içinde birbirlerine beslediği nefretin ortadan yok oluşu. (Diziden uyarlamadır.)

Bir resim öğretmeni ve yaramaz civcivi.. Felix Anonim olarak platonik olduğu Resim Hocası Hwang Hyunjin`e yazar.. Küfürler,artı on sekiz kelimeler,diyaloglar vardır yazım yanlışları olabilir kitap bitince düzenleyeceğim.

İdil, sakin ve dikkatli bir lise öğrencisidir; ailesi ve yakın arkadaşlarıyla güvenli bir hayatı vardır. Ama Mert’in okuluna gelmesiyle her şey değişir. Popüler, karizmatik ve gizemli Mert, İdil’in hayatına sessizce ama etkili bir şekilde sızar. Bora, İdil’in en yakın arkadaşı ve koruyucusu olarak bu değişimi fark eder ve onu korumaya çalışır. Okulun sıradan günleri, yanlış anlaşılmalar, kıskançlık ve küçük sırlarla dolu bir oyun alanına dönüşür. İdil, hem duygularını hem de güvenini sorgulamak zorunda kalırken, Mert’in geçmişindeki gölgeler ve gizemli davranışlar, üç gencin hayatını birbirine bağlayan karmaşık bir hikayeye dönüşür. Hikaye, aşk, dostluk ve gerilim arasında gidip gelen, sırlarla dolu bir okul serüvenini anlatır; her sayfada merak ve heyecan artar.

İsAs Fantastik bir kitap.

Güneş doğmadan önce, kefene sarılmış, "Karanlık... Ölü kelebekler... İs kokan ruhlar" Mezar taşı gibi soğuk bedenim titrerken iki kelime çıktı dudaklarımın arasından: "Hisset ellerimi." Zihnimi çepeçevreleyen kelimler, "Benim hissedemediğim ellerimi" diye bas bas bağırırken, Dokundu ellerime.