Bazı kayıplar sesiyle değil, sessizliğiyle yankılanır. Bir gece... Tek kurşun... Ve iki hayat.. Dağların aslanı komando Aybars Özden canını emanet ettiği bir yemin ile kalbini geride bırakırken Asya bir kaybın sessiz çığlığında sürgündü. Yıllar sonra aralanan kapıda geçmişin tüm acısı sızdığında ikisi de bitap haldeydiler. Yarım kalmış bir sevda, affedilmeyen bir suskunluk, adını bile koyamadan yiten hayaller. Bu, kalbini susturmayı seçenlerle, susarak sevenlerin hikayesi... Bir komando sevdasıdır.. Aybars&Asya

Bu seferde zorba kızdan bir şeyler öğrenelim Kız karkterimiz:zengin şımarık zorba pöpüler Erkek karakterimiz:sesiz,sakin kendi başına takilan hayatı ders olan biri Konu direk bu ikisinin aşkını anlatmıyor daha gerçekleri görmediniz _____________ Bu benim 5.kurgum İyi okumalar

Aşk intikam askeriye belki

Platonik erkek

-Galiba bu sefer doğru adres.

Konserdeki Çıtır: İlk olarak kimsin ve neden bardağımın altına numaranı yazdın? Konserdeki Kız: Ayy sana da merhaba aşkısıı ©️ Tüm Hakları Saklıdır

Kurgu bulamıyor musunuz o zaman buraya gelin. (Kesinlikle okumak istediğim kurguları yazmaya üşenip size öneri şeklinde kakalamıyorum.Öyle düşünenlerin beyni yıkanmıştır.Hayırdım teşhisi ben koydum götümden de salladım sıkıntı mı var?🤨

Çalıştığı şirkette yakaladığı hain sayesinde müdür ile konuşmaya başlayan Selin`in bir tatlı hikayesi.

"Benden kaçamayacağını anlaman için daha ne yapmalıyım!..." 🔞 Şiddet sahneleri olacaktır, rahatsız olanlar okumasın.

Nilüferler güzeldir. Çünkü en kirli suda bile açmayı başarırlar. Nilüfer, geçmişini ardında bırakabileceğine inanarak susmayı seçti. Ama bazı sırlar suyun dibinde kalmaz; zamanla yüzeye çıkar. Bir dosya, yıllar önce kapatıldığı sanılan bir olay, ve aynı batakta kök salmış hayatlar… Nilüfer kendini, kaçtığını sandığı karanlığın tam ortasında bulur. Her adımda biraz daha geçmişe, her gerçekte biraz daha kendine yaklaşır. Bazı insanlar kurtulmak için unutmayı seçer. Bazıları ise hatırlamak zorunda kalır.

Bazen, kadersizlik sanıp ta hayata küstüğümüz olaylar belki yeni hayatımızın başlangıç sayfalarıdır.

İki eski sevgili, ayrıldıktan sonra ilk kez; üstelik terk eden tarafın yeniden birleşmek istemesi ile konuşmaya başlamışlardır. Biraz mizah, birazdan çok kötü espri. Hera ve Can`ın hikayesine hoş geldiniz... @Heramera: İflah olmazsın sen. @Heramera: Ulan evimin kapısına gelip beni terk ettiğin taksinin fişini bırakmak ruh hastalığının kaçıncı seviyesi? @Cantoker: Hera, Hera, Hera. @Cantoker: O fişi bıraktım çünkü @Cantoker: İt gibi pişman olduğumu anladığında alnıma çarpman kolay olsun istedim. @Cantoker: Kızın yerine kendimize trip atıyoruz aldığımız tepkiye bak.

Evet bu uygulama kitap uygulaması ama şimdiden beğeni eğin ise eminim. ☺✨

Sanala dönüşmüş hayattan gerçek hayata

biz kan davasının iki ayrı ailenin düşman cocuklarıyız.birbirimize karşı duydugumuz tek his nefret,yada itiraf edemedigimiz 3 kelime

17 yıl sonra gerçek ailemi buldum ama nasıl pnlara alışabilirim ki..

Kapı açıldığı an içeriden ağlama seslerine eşlik olarak “Git.” dediğini duydum. Ona duyduğum özlem benim sandığım kadar değilmiş. Daha fazlasıymış. Sesini duyunca anladım. “Benim. Yiğit. Gelebilir miyim?” dediğimde bana bakmadı. Şapkamı indirdim. Ağlamasının şiddeti azalır gibi oldu. Yavaşça kafasını kaldırdı. Yutkundum. Gözlerini görünce derin bir nefes aldım. Merhaba, çocukluk özlemim. İçeriye girdim. Hızlı hızlı nefes alıp vermesi beni ne kadar korkutsa da şu an konuşarak rahatlatabilirdim sadece onu. Duvarın en köşesine, benden en uzak yere gitti. Korkuyordu benden. “Melek,” dedim tereddütle. Neden yabancı gibi bakıyorsun bana? Diz çöktüm. O adam, ben küçükken bana vurduğu zaman, ben yerde olduğum zaman ayakta dururdu ve bana çok büyük, çok güçlü gelirdi. Ve ben o zaman daha çok korkardım. Onun da böyle korkmasını istemiyordum. Özellikle de benden. Hızlı hızlı nefes almaya devam ederken bir yandan yüzünü sildi bir yandan da iç çekti. Bende derin bir nefes aldım. “Tanımıyor gibi bakıyorsun bana?” dediğimde “Tanımıyorum.” diyerek bir darbe vurdu çiçek kız. “Hiç mi?” dedim bir umut. Kaşlarım kalktı. Kafasını salladı. “Çocukken…” dediğimde gözlerini yumdu. Kafasını salladı itiraz eder bir şekilde. “Çocukluğumu hatırlamıyorum.” dedi. Yutkundum. “Kimse kıramaz sanırsın ama bazen en sevdiğine kırılırsın.” demişti bir komutanım.

Rastgele numara kurbanı İris`nin hikayesi

Bazı çocuklar oyuncaklarla değil, hastanelerle büyür. Bu kitap, çocukken güçlü olmak zorunda kalan birinin sessiz hikâyesi.

Edebiyatın sivri kalemi Arya, yanlışlıkla matematiğin soğuk zekası Kayra`ya yazınca; sözlerle sayılar arasında inatçı bir çekişme başlar. ৎ୭ Küsuratlı kalpler, denklemde yeri olmayan ama kendini bulanlardır; çünkü bazen en sağlam sonuçlar, en karmaşık işlemlerin ürünüdür. ৎ୭ Küsuratlı Kalpler Serisi - 1

Zenginlik içinde büyüdüğünü sanıyordu. İstanbul’un en elit semtlerinde,lüks içinde geçen bir hayat… Alara için her şey kusursuz görünüyordu. Ta ki o gece hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrenene kadar. O,başkasının kızıydı

Yetimhanenin küçük odalarında büyük hayalleriyle büyümüş milli kadın futbolcu aylizin hikayesi ile toplum baskısına rağmen çabalayarak bu günlere gelen milli erkek voleybol takımının kaptanı Yunusun hikayesinin kesiştiği noktada yazılan bir hikaye

Aynı mahallede büyüyen 5 arkadaşın hayatı Verilen sözler Asker Doktor

Aklıma geldikçe yazıcam

𝐄𝐮𝐩𝐡𝐨𝐫𝐢𝐚 𝐝𝐢𝐳𝐢𝐬𝐢𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐚𝐥ı𝐧𝐭ı𝐝ı𝐫.