3 yaşındaki kızı ile birlikte cehennem gibi bir hayat yaşarken ailesinin, gerçek ailesi olmadığını öğrenen bir kız.

Maddi sıkıntılar yüzünden hem üniversite okuyup hemde barmen olarak çalışan Çilen. Hayatı bir kız çocuğu yüzünden mahfolan ve bunun bedelini yıllarca ödeyen, bunun sonucunda karanlıklara bulaşan, karanlık olan Asaf. Zalim babasından kaçıp biricik kuzeni Çilen`e sığınan Hazal. Bir İmparatorluk uğruna hiçe sayılan hayatlar. Sıla.. Zemheri.. Yiğit.. Şeyma.. Ufuk.. Miraç.. Birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen onların tek ortak noktaları acıydı oysaki.. (Düzenlenmeye alındı :))

"Yemin ederim kimseye hiçbir şey demem...giderim buradan. Yalvarırım bırakın beni," "Sana nasıl güveneceğim? Ya beni şikayet edersen? Bu riski göze alamam." "N-ne yapacaksınız o zaman?" "Karım olabilirsin mesela..." Not; Önceki kitabın birebir aynısı olmasa genel olarak aynı ilerleyecek.

Ben çamurun içinde büyüdüm. Kimsesizliğin, adaletsizliğin ve her köşe başında pusuya yatmış o karanlığın ne demek olduğunu iyi bilirdim. Hayatta kalmak için zekamı bir silah, küfürlerimi ise zırh yaptım. On yedi yıl boyunca ait olmadığım bir çöplükte, unutulduğumu sanarak yaşadım. Ama bir okul dönüşü, o köhne yetimhanenin kapısındaki lüks limuzin ve karşımda tir tir titreyen o umursamaz müdür tüm oyunun kurallarını değiştirdi. ​Ben terk edildiğimi sanıyordum; meğer çalınmışım. ​Şimdi beni o karanlıktan çekip çıkaran lüks dünyaya, beni yalanlarla büyütenlerden hesap sormaya geliyorum. Korunaklı saraylarınızın kapılarını sıkı kapatın, çünkü canınızı yakmaya hazırım."

Hayatta hiç değer görmemiş köle sayılan milyarlarca kadından biri olan kardelenin , bütün zorluklara rağmen , kaskatı önünde set gibi duranlara inat karı delip geçişinin öyküsü .

Aşk dolu eski zaman mahalle kitabı♡ Zincir Mahallesi`nde hayat sadece bir sokak adı değildir. Aşkla, dostlukla ve sarsılmaz bir bağ ile örülmüş her bir halkası yürekten gelen bir hikayenin adıdır. Zincir Mahallesi`nin kapıları sizin için açık. Bu kopmaz bağın, bu sarsılmaz hikayenin yeni bir halkası olmaya hazır olun. Tüm haklar şahsıma aittir (ç)alınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"kızım vurmasına götüme!" *en parlak yıldızlardan biridir `kuzey yıldızı` kaybolduğunda yol gösterir.. Ne olursa olsun hep kuzeyi gösterir.. Herkes gider ama kuzey yıldızı en tepeden seni izlemeye devam eder*

"Pişman olacaksınız." "Pişman mı asla." » 3 yıl sonra "Sana yaşatıklarımdan çok pişmanım." Genç kadın buruk tebessüm ile baktı. "Son pişmanlık neye yarar?" » Kitap kapağı canva uygulamasından alınmıştır.

10 numara futbolcumuz Melih yıldırım ve cafeterya çalışanı ahu kılıçın mesajlaşırlar ama birbirlerini tanımıyorlardı taki bir gün melihin tanısalım mı demesine kadar dı. Güzel aşk hikayesi okuycazzzzzzzz. Geneli texting olabilir.

Unutmak istemediğim anları tek bir çatı altına toplamak istedim. Okunacağını hiç sanmıyorum, okunmaması işime dahi gelir. Kimse kendini sevmeyen bir kızın belirsizliklerini okumak istemez. Okuyanlara da hoşgeldiniz karmaşık zihnime demek düşer.

Bu kitap; yarım kalmış aşkların, zorla yürünmüş yolların, kırılmış kalplerin, geri dönmek isteyip dönemeyenlerin hikâyesidir. Kimi zaman bir vedanın içinde, kimi zaman bir özlemin kıyısında, kimi zaman da sırtımızda taşıdığımız görünmez yüklerin altında bulacaksın kendini. Çünkü herkesin bir heybesi vardır. Ve bazı heybeler, taşınamayacak kadar ağırdır.

"İlk defa kitap yazıyorum biliyorum yazım ve noktalama işaretlerinin yanlış olduğunu biliyorum ama düzenlemeye çalışıyorum bi göz atarsanız sevinirim."

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

Biri, yıllardır adımladığı mahallenin her sokağını huzurla dolduran, geleneklerine ve inancına bağlı, sakin bir liman... Diğer ise çocukluğunun sadece birkaç ayını geçirdiği bu sokaklara yıllar sonra bir yabancı gibi geri dönen, anıların gölgesinde yolunu bulmaya çalışan ürkek bir kardelen. Yakub, doğup büyüdüğü, herkesin birbirini tanıdığı o samimi aile apartmanının ve tanıdık yüzlerin arasında kendi huzurlu dünyasında yaşamaktadır. Ancak bir akşamüstü, evinin dar merdivenlerinde daha önce hiç görmediği o kızla karşılaştığında, zamanın ritmi birden yön değiştirir. Birkaç saniyelik o utangaç bakışma, sessiz bir fırtınanın ilk kıvılcımı olur. Açelya, sadece misafir gibi uğrayıp gittiği bu eski mahalleye tamamen yerleşme fikrinin getirdiği yabancılıkla ne hissedeceğini bilemez haldedir. Ta ki elindeki tabağı teslim edip tam merdivenlerden dönecekken, o dar alanda karşı karşıya geldiği 23-25 yaşlarındaki o delikanlıyla göz göze gelene kadar. O an donup kalan zaman, aralarındaki görünmez mesafeleri çoktan eritmeye başlamıştır bile. Yakub, karşı apartmanın penceresinde kendi kendine söylenerek temizlik yapan ve tehlikeli bir şekilde aşağı sarkan Açelya’yı gördüğünde, içindeki o korumacı reflekse engel olamaz ve balkondan seslenir: “Çok fazla sarkıyorsun, dikkat et!” Bu ani çıkış, iki farklı pencereden birbirine bakan iki hayatın, artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının ilk kanıtıdır. “Bazen tek bir bakış, iki yabancı kalbin arasındaki en kısa mesafedir. Ve bazen hayat, tam da göz ucuyla baktığın o yerde yeniden başlar.”

Ediz, sahte bir isimle başladığı yeni hayatında sıradan bir öğrenci gibi görünüyordu. Ancak okulun içinde yürüttüğü gizli düzen, onun asıl kimliğini her an canlı tutuyordu. Pırıl İnci Algan’la tanışması planlarını bozmadı ama hayatına yeni bir denge ekledi. Ediz bir yandan görevine devam ederken bir yandan da İnci’ye karşı büyüyen duygularını kontrol etmeye çalışıyordu.

"GERÇEĞİ ÖĞRENDİĞİM AN KAÇTIM. HATIRLAYAMADIĞIM İÇİN HAYATTA KALDIM." Geçmişi hatırlamayan bir kadın. Gerçeği saklayan bir adam. Ve aralarında yalanlarla örülmüş, tehlikeli bir bağ. Serenay, karanlık bir gecede saldırıya uğrar ve hayatta kalır. Ama hafızası, o geceyi silip götürmüştür. Hatırlaması gereken tek şey, korku dolu bir sesin fısıltısıdır: "Seni koruyacağım, Serenay." Kadef Valen ise gölgelerde yaşayan, kuralları kendi koyan bir adamdır. Serenay onun için sadece bir takıntı değil, aynı zamanda geçmişin kilitli kapısıdır. Ama bazı sırlar vardır ki, hatırlamak özgürleştirmez... Yıkar. Ve bazı aşkların sonu, kurtuluş değil, mahkûmiyettir. Bazı adamlar savaşmak için doğar. Bazı kadınlar ise onlara diz çöktürmek için... Gözlerimi açtığımda geçmişim yoktu. Adım yoktu. Hatıralarım yoktu. Kadef Valen vardı. Kocam olduğunu söylüyordu. Beni koruduğunu iddia ediyordu. Ama neyden koruduğunu söyleyemiyordu. Bir evlilik vardı. Ama aşkla kurulmamıştı. Bir anlaşma vardı. Ama tarafı ben değildim. VALEN Hafızanın bir savunma mekanizması, Aşkın bir silah, İhanetin ise kan bağı kadar yakın olduğu, Karanlık bir hikâye. +1 8 Uyarısı Bu hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Gücün, takıntının ve sınırların bulanıklaştığı bir dünyanın kapısını aralar. İçinde karanlık arzular, tehlikeli yakınlaşmalar ve kontrol ile teslimiyet arasında gidip gelen bir bağ barındırır. Bazı sahneler rahatsız edebilir… Ama asıl tehlike, sayfaları kapatmak istemeyecek olmanızdır. Çünkü bu hikâye sadece okunmaz; içine çekilirsiniz. Ve bir noktadan sonra, karakterlerin verdiği kararları sorgulamayı bırakırsınız… Onlarla birlikte düşersiniz. ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Yeni mezun olmuş bir öğretmen olan Aybüke ve "nerde o eski mahalle dostlukları" diyeceğiniz mahallesine siz de katılın. (Bu kitabın gidişatının ne olacağını bende bilmiyorum. Çünkü yazarken içimdeki sesi dinliyorum.) -Alıntı- Yazı yazmaktan yorulmuş gözlerimi ovuşturdum. Ellerim mürekkep olmuş, vücudum saatlerce masa başında oturmaktan tutulmuştu. Kafamı cama doğru çevirdim. Sokak lamalarının aydınlattığı ve rüzgârın şarkısını söylediği gece de aklımdaki bulutları dağıtmak için uğraşıyordum. Gözlerimi kapattım ve zihnimin kuytu köşelerinde dolaşmaya başladım...

Bir kız babası yüzünden bir bataklığa düşer ve o bataklıktan çıkmaya çalışırken daha fazla boğulur

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia`yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği`nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

Nur, normal üniversiteli ve ailesi ile mutlu yaşayan bir kız. Ama ya peki, yaşadığı aile onun gerçek ailesi değilse? Nur bir gün okuldan döndüğünde ailesi onu yanına çağırır ve onunla, ondan sakladıkları bir şeyi konuşmak isterler. Peki, konuşmak istedikleri şey neydi? Gerçek ailesi olmadıkları mı? Evet. Nur kendi ailesine kavuştuğunda karşısına ne gibi engeller çıkacak ya da ailesindeki kişiler onu isteyecek mi?

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

Bir resim öğretmeni ve yaramaz civcivi.. Felix Anonim olarak platonik olduğu Resim Hocası Hwang Hyunjin`e yazar.. Küfürler,artı on sekiz kelimeler,diyaloglar vardır yazım yanlışları olabilir kitap bitince düzenleyeceğim.

...Karşı taraftaki o muydu benim yıllar önce ... Hapse soktuğum daha sonra görmeye bile gitmediğim sevgilim. 1 Haziran`da düzenlenmiş bir şekilde yayınlanmaya başlicak.

Gülüşleri sahte, planları gerçekti... Sevdaları bile bir silahtı... Kimi gülüyle öldürdü, kimi hançeriyle öldürdü... En büyük yara, ihanetten gelendi... Dostluklar geçici, düşmanlıklar sonsuzdu... Her bakış bir tehdit, her gülüş bir tuzaktı... Özgürlüğe giden yol, başkalarının yıkımından geçerdi...