"Eliz Soykan. Ya da artık demem gereken haliyle; benim küçük mülküm." "Siyah Lekeler, babasının borcu karşılığında karanlık iş adamı Onur Sancaktar’a mülk olarak verilen Eliz`in, özgürlüğü ile tutkusu arasındaki tehlikeli savaşını anlatıyor. Nefretle başlayan bu esaret, her dokunuşun bir mühre dönüştüğü ve kaçışın imkansızlaştığı karanlık bir mülkiyet hikayesine dönüşüyor."

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

❝ Kızını toprağa veren bir kadınla, herkesi toprağa veren bir adam karşılaşırsa... bu aşk olmaz. ❞ Vera`nın kalbi kızının öldüğü gün durdu. Geriye sadece intikamla atan bir beden kaldı. Çakır Kırımlı ise yıllardır ölümle pazarlık yapan bir adam. Gücün, suçun ve kanın içinde yükselmiş. Ve ilk defa bir kadına baktığında şunu düşünmüş: "Bu kadın ya benimle yanar... ya da beni yakar." Bir örgüt. Bir annenin yarım kalmış yemini. Ve masaya bırakılan tek cümle: "Kızının intikamını istiyorsan... benim karım olacaksın." Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, iki yaralı ruhun yaptığı ölümcül bir anlaşma. Aşk mı? Belki. Ama önce kan var. Önce bedel var. Önce geri dönüşü olmayan kararlar... Bazı kadınlar ağlayarak yas tutar. Bazıları ise intikam alarak yaşar. Vera Aslanlı ikinciyi seçti. Çakır Kırımlı ise onun seçiminden asla geri adım atmasına izin vermeyecek.

"Ülkenizin attığı bombalar yalnızca şehirleri değil, insanları da renksiz bırakıyor." Bir savaş... Ve o savaştan çıkmayı başarmış bir kadın... Bu kitap, yıkıntıların arasından sağ çıkmanın "kurtulmak" anlamına gelmediği bir coğrafyada başlıyor. Bombaların sustuğu yerde, hafızalar hâlâ gürültülüdür. Renklerini kaybetmiş sokaklar kadar, duygularını kaybetmiş insanlar da vardır. Kahramanımız, geride bıraktığı ülkeyle birlikte kimliğini, dilini ve geçmişini de taşımak zorunda kalan bir kadındır. Göç, yalnızca bir yer değiştirme değil; insanın kendisiyle giriştiği uzun ve acımasız bir yolculuktur. Bu roman, savaşın rakamlara sığmayan tarafını; hayatta kalmanın suçlulukla, umudun korkuyla nasıl iç içe geçtiğini anlatır. Bir kadının sessiz direnişi üzerinden, "tarafsız" kalmanın mümkün olmadığı bir dünyada vicdanın bedelini sorgular. Bu, bombaların patlamasını değil; patladıktan sonra geriye kalanları anlatan bir hikâye. Renklerini arayan bir kadının, insana ve hayata yeniden tutunma çabası... Ve okuru, savaşın gerçekten kimin savaşı olduğunu düşünmeye zorlayan bir yüzleşme.

(Kitap ismi yakında değişecektir) Dedektif Ayla aslında gizli bir ajandır. Ayla baş düşmanlarindan olan Sinan ın kovulmasının aslında başka bir nedene bağlı olduğunu keşfeder. Bir yandan kanına bulaşan zehir ile uğraşırken diğer yandan da bu gizemi çözmek için peşine düşer.

bulunduğu hayatına sessizce veda etmek zorunda kalan Vera yavaş yavaş hayatının şira eşiğine geldiğinden birhaberdir...

🗣️“SARI KAFA!” 🗣️“KÜÇÜK CADI! “

"Aşk bir zincirse, bazıları anahtarı içeride unutur..." Isadora Cruz, yanlış bir imzayla hayatını çepeçevre saran meksikanın kadın erkek karışık, karanlık bir hapisane`sinin içine düşer. Toro Negro ise bu karanlığın içinde doğmuş bir efsanedir. İki farklı dünya, aynı hücrenin soğuk duvarlarında çarpışırken; sırlar, ihanetler ve imkânsız bir tutku gölgelerde filizlenir. Aşkın Zincirleri, acının, suçun ve aşkın sınırlarında yürüyen iki ruhun hikâyesi.

"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Herkesin bilmesi gereken bir şey varsa o da her numara salladığınızda 1,95, yunan tanrısı, mafya ya da hayranlıkla baktığımız kaslı erkeklerin denk gelmediğidir!!

+16 kurguda küfür bulunmaktadır. Her şey açık açık olmasada değinilmiştir. Eniştesinden nasıl hamile kalır evevevw etmeyin hemen. Olaylar yavaş yavaş oturacak böyle kurgulara karşıysan okuma sg kitabımdan. Sera: "Hamileyim." Cevap bir süre gelmedi. Zaman durdu sandım. Sonra o inanılmaz derecede pişkin mesaj belirdi: Kartal: "Hayırlı olsun Sera, ne diyebilirim." Beynimden aşağı kaynar sular döküldü. "Gerizekalı!" diye bağırmak istedim evin içinde. "Senin çocuğun! Başkasının değil!" Kartal: "Kafa bulma benle Sera." Sera: "Ne kafa bulması Kartal, aptal mısın?"

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

❝ Sana gitme demeyeceğim, Lavinia. Ama gitme Lavinia. Adını gizleyeceğim. Sen de bilme Lavinia.❞ Yıl 1996, Arnavut Kaldırım`larında düşe kalka büyüyen iki çocuk. Biri Lale Lidar. Diğeri Atilla Esef. Yıl 2010, tekrar bir araya geldiklerinde ikisi de kendini toparlamaya çalışan kırık ayna parçaları. Biri sosyete oldu, diğeri mahalle abisi. Ama aynaya baktıklarında gördükleri sadece iki çocuktu. *** Kendini, ailesine karşı derin bir ozlem duyduğunu farkeden Lale, İngiltere`de ki en yakın arkadaşı Tina`yla önce İstanbul`a sonra da Ayvalık`a gider. Mahallesine geri geldiğinde, çocukluğunun parçaları olan her bir detaya maruz kalır.

Her şey bir iskambil destesinin etrafında döner. Para mı? Emek mi? Aşk mı? Güç mü? Yoksa eğlence mi? Tüccarlar, köylüler, asiller ve dindarlar. Sen hangisisin? Tarafını seç yoksa aynı masaya oturmadığın kurtların yemeği olursun.

Neden herkes masum olsunki

Babasıyla yıllar önce yaptığı anlaşma Melis`i büyük bir çıkmaza sokacaktır. Ancak Selim ile aralarında olan çekimi inkar edemez. Bu evlilikten sonra işler ikisi için de beklenmedik olacaktır

Gözlerini açtığında kendini eski bir depoda bulan Hayat etrafında kimsenin olmamasını fırsat bilip, kaçırılırken adamın cebinden aldığı telefondan rastgele bir numara çevirip yardım ister.

Asker bir babanın, yaramaz oğlu ve şikayetçi olan bir öğretmen. 𓇢𓆸 Anlaşmalı evlilik.

Şehirde yaşayan Carter ailesi,anane Rosa Toris`in yanına taşınmaya karar verir.Anane Rosa ise merkeze 20 dakika uzaklıkta olan Rivers Kasabasında yaşıyordu.Ruby için şehirdeki arkadaşlarını bırakmak ne kadar zor olsada yeni hayatı için heyecanlanıyordu.

İrisa, lise son sınıfı okuyan sıradan bir öğrencidir. Sınıf başkanı olması sebebiyle kendisinde olan telefon numaralarından arkadaşı Efsun`a mesaj attığını sanarken beklenmedik bir şey olmuştur... Düşmanı olan Alina`nın sevdiği çocuğa mesaj atmıştır. Yaman`ın sorgulayıcı tavırları, olaya şüpheli yaklaşımları yüzünden İrisa, Sorgu Lordu lakabını ona resmen adı misali takmıştır. İlk başta intikam için iletişim sürdürürken, duygularını aşkın alacağını kabullenmekte güçlük çekmişti. Kitabımın bütün hakları bana aittir. Kopyalama, benzetilme durumlarında hâkimin harika suratı ile karşılaşman an meselesi!

Bilge, sevgiyle değil korkuyla büyüdü. Bir evin içinde yaşadı ama o evde hiç çocuk olmadı. Şiddetin susturduğu, itaate zorlanan bir hayatın içinde, kim olduğunu unutmaması bile başlı başına bir direnişti. On yedi yaşında, kendisi için başkalarının verdiği bir kararla karşı karşıya bırakıldı. Bilge boyun eğmedi. Sessiz kalmadı. Ve kendi yolunu seçti. O gün yaşanan bir kaza, hayatını altüst etmekle kalmadı, saklanan bir gerçeği de gün yüzüne çıkardı. Bilge, geçmişinin izini sürerken; yanlış sonuçlar, değiştirilen gerçekler ve konuşmayan belgelerle karşılaşır. Ama o, vazgeçen biri değildir. Asi, güçlü ve ayakta kalmayı öğrenmiş bir kızdır. “Bilge, Karanlığın İçindeki Küçük Işık”, şiddetin içinden geçen, gerçeği aramaktan korkmayan ve kimliğini kendi elleriyle yeniden yazan bir kızın hikâyesi. Bazı gerçekler saklanır. Ama asla sonsuza kadar kaybolmaz.

Bir doktorun elleri hayat kurtarmak içindir… Peki ya kurtardığı hayat, kendi özgürlüğünü tehdit ediyorsa? Yeraltı dünyasında değişmeyen tek kural vardır: Kimin elini tuttuysan, kime can borçluysan, kaderin onundur. Bu borç, kanla yazılmamış olsa da ruhu mühürleyen bir zincir gibidir. Kutay Alp Alkan, gücün ve karanlık dünyanın tam merkezinde bulunan acımasız bir lider olarak bilinirken, bir gece ölümün kıyısına sürüklenir. Onu hayata döndüren ise hiç beklemediği biridir: Düşmanının kızı, inatçı ve yetenekli doktor Ülkü Işık Alpuğan. Ülkü, yalnızca mesleğinin gereğini yapmış olduğunu düşünür. Fakat kurtardığı adamın dünyasında hiçbir iyilik karşılıksız değildir. Kutay için bu sadece bir kurtarılış değil; aynı zamanda geri alınamaz bir bağın başlangıcıdır. Çünkü o, can borcunu iki şeyle öder: Güçle… ve sahiplenmeyle. Ülkü, kendi hayatının bir anda görünmez bir ağ içinde sıkıştığını fark ederken, Kutay’ın dünyası da sarsılır. Düşmanının kızı tarafından kurtarılmıştır. Artık yolları kesişmiş iki insan vardır: Biri hayat kurtarmak için yemin etmiş bir doktor… Diğeri hayatı kendi kurallarıyla yöneten, borcu ve ihaneti ölümüne ciddiye alan bir adam… Bu can borcu, ikisini de geri dönüşü olmayan bir savaşa sürükleyecektir: Özgürlükle bağlılık arasında, doğruyla tehlikeli gerçekler arasında, kaderle seçim arasında… “Bir kalp, yalnızca duygularla değil; kaderle de mühürlenir. Ve bazen en derin yaralar, insanı yeniden doğurur.”

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Çınar ve Elif in anlik karsilasmasi