Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra`yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra`nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor. Bu kitapta geçen karakterler, kurumlar ve olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir. Benzeri hiçbir yer de yoktur bilginize. Kitappadde SON HASTAN BENİM adında yazılan ilk kurgudur!!

"IŞIK!" diye bağırdı son kalan nefesini de tüketen arda... gözünden akan o son damlanın usulca denizin soğuk sularında kayboluşunu izledi... işte o an anlamıştı, o soğuk sular sevdiği kızı ondan sonsuza kadar koparmıştı... (Son feci bisiklet grubunun bikinisinde astronomi şarkısına ithafen ve eğlencesine yazılmıştır)

LİSE GÜNLÜKLERİ I: ZOMBİ SEVGİLİM Dışarıdaki dünyada nefes alan her şey bir hedefti; ta ki o hedef, avcısının gözlerine bakana dek. Kendi bedeni adım adım karanlık bir krallığa dönüşürken Lydia, onu yok etmek için eğitilmiş acımasız bir namlunun ucunda insanlığının son kırıntılarına tutunmaya çalışıyor. Peki, asıl tehlike dışarıda parçalanan dünya mı, yoksa derisinin altında usulca yayılan o siyah zehir mi? Bir tetiği çeken parmak, namlunun ucundaki `canavara` aşık olduğunda... avlanan kim olacak? Tür: Genç Kurgu / Zombi / Askeri / Karanlık Romantizm Tema: İmkansız Aşk, Psikolojik Gerilim, Hayatta Kalma

Gerçek kimliğini saklayarak yayın yapan İlay Deniz, aile dostalarının oğlu f1 pilotu Baran Aras ile yayın yaparken chat üstünde yakıştırılmaya başlar. Baran halinden memnundur. Çünkü İlay`a anonim mesaj atan platonik kişidir.

Düşman olarak tanıştılar… Miran Ateş, Karadeniz’in soğuk ve güçlü lideri. Arya Karahan, Ankara’nın en korkulan varisi. Karşılaştıklarında yalnızca güç ve nefret vardı. Ama zamanla düşmanlık yerini tutkulu bir çekime bırakacak. Aşk ve güç arasında, iki dünya çarpışıyor.

Bir İstanbul vardı. Aşıkları kavuşturdu. Bir Mardin vardı. Aşıkların dönüm noktası oldu. İlk görüşte birbirlerine aşık olan Bala ve Miran Mardin de hayatlarının sınavını vereceklerdi. Birlikte kül oldular. Lavinia ölüm çiçeği demekti ama lavinialar yanınca küllerinden yeniden doğabilecekler miydi? Siz de Mardin yolculuğunu okumak isterseniz bu kitabıma beklerim✨ Miran: Senden gelen her şey başım gözüm üstüne. Bala: Teşekkür ederim. Miran: Etme. Edilecek bir şey yapmadım. Bala: Beni mutlu ettin. Bu bir şey değil mi? Miran: Bu benim için her şey. Miran: Sen kollarımda huzur bulurdun. Bala: Şimdi o kolların nefes aldırmıyor Miran. Ben artık lavinia kokuyorum. Ölüm kokuyorum.

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Kendini bulmaya çalışanlara, içinde kaybolanlara, kendi sesini duyamayanlara, gülümseyip içi ağlayanlara, sessizce savaşanlara, kendi zihninde kaybolanlara ve karanlığın içinden geçenlere…

Asistan olarak işe başladığı hastanenin yoğun çalışma temposuna ve karmaşasına alışmaya çalışan Efnan, o hastaneye geldikten kısa bir süre sonra beklenmedik bir kişiye karşı kendisini daha önce tatmadığı bir duygunun içinde bulur. Şu zamana kadar sadece kendini derslerine ve geleceğine adayan Efnan’ın inatçı ve cesur kişiliği, duygularını kontrol etmeye çalışsa da, kalbinin yönlendirdiği yol onu sürprizlerle dolu bir serüvene taşır. Sevgi, cesaret ve fedakârlıkla örülmüş bu yolculuk, onu hem kendi sınırlarını hem de gerçek duygularını keşfetmeye zorlayacaktır. Yeni bölüm yakında gelecek

Çocukluğundan beri çocukları seven ve en büyük hayali bir çocuk sahibi olmak olan Arden Güneş, büyüdükçe cinsellikten nefret ettiğini fark eder. Yirmi yaşından yirmi dört yaşına kadar psikologlara gider ancak bu cinsellik iğrentisi ve nefret`i yok edemez. En büyük hayali annelik olan Arden bunun gerçekleşmeyeceğini en sonunda kabullenir. Bunun gerçekleşmesi için biriyle anlaşmalı evlilik yapması ya da birinin onu bu haliyle kabul etmesi ve evlenip bir tüp bebek yapması gerektiğini düşünür. Ancak arkadaşları ve ailesi dışında hiç kimse onu bu haliyle kabul etmez. Hostes olan Arden bir gün yine her zamanki gibi siyasetçi Barlas Kent ile Rusya`ya yolculuk yapmaktadır, belli saatler dışında Barlas Kent ile konuşmazlar. Hostes Arkadaşı Işıl ile anlaşmalı evlilik ve çocuk hakkında konuşurken onları duyan Barlas, Rusya`ya indikleri zaman Arden`e anlaşmalı evlilik teklifinde bulunur. Peki Arden kabul edecek mi? Kitap 2025-2035 yılları arasında geçiyor, +16 yaş okurlar içindir.

“Kim olduğumu bile bilmiyorum artık. Her şey yalandı, her şey saklanmıştı. Peki neden?”

"Bazen bir tek adım, tüm dünyanı alt üst edebilir. Beren ve Yaman’ın yolları, İstanbul sokaklarında kesiştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak."

“Bir gün, bütün acılar geçmiyor ama alışılıyor… Belki de bu daha da acı.” Bazen bir kayıp, bir ömürlük sessizliğe dönüşür. Ve o sessizlikte, en çok kendini duyarsın… Deniz, geçmişin acı dolu yankılarıyla bugünü yaşamaya çalışan genç bir kadındır. Kardeşi Selin’in ani ölümüyle sarsılan hayatı, suçluluk, yalnızlık ve içsel bir savaşla örülüdür. Ailesinin yüklediği ağır ithamların, toplumun sessiz yargılarının ve kalbindeki boşluğun içinde bir çıkış yolu ararken; bir gün, hayat ona beklenmedik bir kapı aralar. Sahilde başlayan hikâyesi, soğuk bir denizin içinde boğulmakla yeniden doğmak arasında gidip gelirken; Deniz, yalnızca geçmişiyle değil, kendisiyle de yüzleşmek zorunda kalır. Alyeska, kaybın, yasın ve yeniden ayağa kalkmanın romanı. Yaralarla yaşamanın, ama o yaralardan da filizlenen bir umudun hikayesi.

"Aramızdaki 30 santimetrelik boy farkı, kalplerimiz arasındaki o uçsuz buçaksız mesafeyi gizlemeye yetmiyordu. Bu, en yakından izleyip, en uzaktan sevmenin hikayesi..." Kayra, sabahın köründe arkadaşlarıyla çıktığı o dik yokuşun sonunda sadece bir basketbol maçı değil, dört yıllık sessiz bir nöbet bekliyordu. Tribünün kalabalığında kaybolan 1.65’lik bir genç kızın, sahanın devleşen ismi Onur’a duyduğu o ulaşılamaz hayranlık, her düdük sesiyle biraz daha derinleşiyordu. Fiziksel mesafeler adımlarla aşılırdı ama ya ruhlar arasındaki o uçurumlar? Onur, başka kalplerde baharı yaşarken; Kayra, kışın ortasında bir sabah vaktinde sadece izlemekle yetiniyordu. Not: Bu kitap gerçek bir olaydan esinlenilmiştir.

"Bazı kaçışlar, aslında en büyük hapisliğin başlangıcıdır." Mihra, yıllar önce kalbindeki pırıltılı yalanlara kanıp, kendisini her şeyden sakınan o dev adamı, ailesini ve doğup büyüdüğü mahalleyi bir gecede terk etti. Giderken ardında bıraktığı sadece tozlu sokaklar değil; yıkılmış bir baba ocağı ve darmadağın edilmiş bir sevdaydı. Emre, mahallenin sustuğu yerde konuşan, eğilmeyen başıyla nam salmış o "abi"... Mihra gittiği gün, Emre’nin kalbindeki bahar yerini ebedi bir zemheriye bıraktı. Ama o, ne nefret etti ne de vazgeçti. Mihra’nın arkasında bıraktığı ne varsa; saksıdaki kurumuş çiçeğinden, babasının bükülmüş boynuna kadar her şeyi birer "emanet" bildi. O, gidenin değil, geride kalan enkazın gölgesi oldu. Yıllar sonra Mihra, kucağında bir çocuk ve ruhunda onarılmaz yaralarla o sokağın başına döndüğünde; zamanın her şeyi değiştirdiğini ama bazı yaraların hala taze kanadığını görecekti. "Ben artık kimseyi korumuyorum Mihra... Ben sadece bıraktığın enkazın bekçisiyim." İhanetin gölgesinde büyüyen bir pişmanlık, sadakatin sınırlarını zorlayan bir bekleyiş. Emanet Gölge, bir kadının geç kalınmış dönüşü ile bir adamın dilsiz sadakatinin hikayesi

İlk defa kitap yazıyorum bir şans vermenizi rica ederim karakter isimleri bazı Wattpad karaktetleridir

Birine bırakılan hatıralar ona zulm olurdu. Fotoğraflar, eşyalar, kitaplar, defterler kendimizden bir parça bırakmak isterken eziyet ederdik hatıramızla yaşatmak istediklerimize.

Bazı çizgiler geçilmez sanılır… ta ki birine alışana kadar.

[Düzenlenmiş halidir. Her hafta düzenli bölüm gelecek] Wattpad`de nylarien hesabında yayınlanan kurgudur. Kurgu Şahsıma aittir. Hesapta... Keyifli okumalar 🍂🤎

Siz:Adın neydi bu arada? Siz:Hamdiye. Siz:Yerim seni ham diye eheheh. Siz:Fotonu niye kaldırdın?Cimcime. Siz:Aa engelledi beni bamdiye. Yağız:Sıkıntılı mısın kardeşim? Siz:Çok mu belli ya Yağız:Ya ya çok belli bu kadar belli etme. Siz:Sen öyle diyorsan öyledir has erkeğim.

Bir tarafta prensesler gibi büyütülmüş,ailenin gözdesi olan,Atay ailesinin tek varisi Alev Atay. Diğer yanda sürekli işlerine burnunu soktukları için Atay ailesine iyi bir ders vermek için büyütülmüş,Atay ailesine ders vermek  isteyen Ateş Arslanoğlu. İsimlerini çok iyi yansıtan iki genç! Kendi canı yanarsa her yeri aleve vermeden bırakmayan Alev Atay,canı yanarsa canını yakanları ateşe vermeden bırakmayan Ateş Arslanoğlu. Peki bu isimlerini çok iyi yansıtan iki genç Alev ve Ateş karşı karşıya geldiklerinde ne olacak?

Ülkesini temsil etmek için Brezilya liginden ayrıldı ve şimdi Türkiye U-20 ligini domine etmek için sahaya adım atıyor. Azap Kangülü dünyanın en iyi oyuncusu olmak için dünyanın tüm oyuncularına meydan okuyarak kendini gösterecek mi yoksa gösteremeyecek mi?

Yeni texting türü kitabımla sizlerleyim.

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir`den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha..."

Karan,Türkiye`ye döner dönmez Defne Karahan ismini duyar .Ön yargılı davrandığı bu isim hayatında görüp görebileceği en çok duygu hissettiği isim olacaktır. Türkiye`de katliam başlatan kadın bölge lideri Defne Karahan, babasının namını kendi sorumluluğuna alır. Babasının katilini hâlâ bulamayaşının öfkesi gülümsemesinde biter. Karan Turhanlı, Karahan ailesine beslediği kin ve nefreti onların en büyük servetini alarak bitecektir. Güvendiği herkes ona sırtını dönünce Defne. Yalnız başına bu yola devam etmek ister ama bu yolu onunla geçmek isteyen bir adam vardır. Saçlarını yakan birisinin aksine bir teli için dünyayı yakacak kişiyle karşılaşır.