"Bazı insanlar küllerinden doğar, bazıları ise o küllerin içinde boğulur." O gece, sağanak yağmurun altında metalin metale çarpma sesi sustuğunda; bir hayat bitti, bir diğeri o enkazın içinden ayağa kalktı. Ayris, gözlerini zifiri bir karanlığa açtı. Ne bir isim, ne bir geçmiş, ne de onu ölüme sürükleyen o son viraj... Hafızası bir hiçlikten ibaretti ama ruhu hâlâ aynıydı: Mağrur, keskin ve sarsılmaz. Karanlık dünyasının kapılarını bu gizemli kadına açan Ateş, sadece yardıma muhtaç bir kazazedeyi kurtardığını sanıyordu. Ancak karşısındaki kadın, bir kurbandan çok, tahtını arayan bir kraliçe gibiydi. Şakağından sızan kana rağmen çarşafların kalitesini sorgulayan, ölümü ensesinde hissederken bile duvarındaki tabloyu düzelten bu "Küçük Prenses", Ateş`in bugüne kadar kurduğu tüm sert kuralları yerle bir etmeye kararlıydı. Ayris kim olduğunu hatırlamıyordu. Ama birileri onun kim olduğunu çok iyi biliyordu. Ve o gece yarım kalan işi bitirmek için kapıya dayandıklarında, karşılarında sadece savunmasız bir kadın değil; Ateş’in bile hayal edemeyeceği kadar derin bir uçurum bulacaklardı. "Kaçtığım şey her neyse, onu benden önce bulmaman senin yararına olur. Çünkü ben uyandım ve artık hiçbir şey eskisi kadar mükemmel olmayacak."

istihbaratta ekibiyle birlikte ajanlık yapan Deren Aktunç ve ekibinin şimdiki hedefleri Sinan Kozanlılardır. ancak bu diğerlerine benzemeyecektir. çünkü delil yetersizliğinden tutuklanamayan bu mafya adamın bilgileri oldukça gizlidir. Bu adamın şirketine gizlice sızmayı başaran Deren, Sinan Kozanlıların oğlunun asistanlığını yapmaya başlamıştır.

"Barış uğruna aynı çatıya giren iki yabancı... Töreyle başlayan bu yolculukta Elif’in suskunluğu ve Devran’ın öfkesi, yavaş yavaş birbirlerine sığınan iki kalbe dönüşüyor...

Bazı acılar yarım kalırdı Peki zaman gerçektende bazı acıları unuttutabilir miydi?

Aile kurgusu. Öz kızlarını öldü sanan aile, Üvey kızlarını çok seven aile, Her şey ortaya çıkarsa sonra ne olur? Derin öz ailesin kabul edecek mi? Ya Derin’i ailesinden koparan kişi tanıdıkları biriyse, her şey açığa çıkınca ne olacak? Not, az miktarda bazı bölümlerde argo, küfür ve şiddet bulunmaktadır. *** Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Fotoğraflar Pinterest’den alınsada kendim birleştirmiş olup, kurgunun ismi tamamen şahsıma aittir.

İnsan kendi zorbasından kaçabilir mi ? Ben kaçamadım ve aşık oldum. Okumaya hazırmısın?

Hayatın çok daha erken büyüttüğü ruhlara yaşamak lütuf mu, yoksa bir ceza mı? 17 yaşında bir lise öğrencisi olan Ayda Umay Ilgaz, trajik geçmişiyle hayatın erken büyüttüğü ruhlardan biridir. Yaşamını yalnızca rutinlere bağlamış olan Ayda, kimseyle muhatap olmadan liseyi bitirip yaşadığı şehri terk etmek istemektedir. Ancak Ayda Umay’ın hayatında meydana gelen küçük bir değişiklik, onun düşüncelerini ve yaşam tarzını değiştirecek kişiyle tanışmasına sebep olur. O kişi ise Ayda Umay’ın yeni sıra arkadaşı Kutay Arın Yalvaç’tır.

Işığını arayan adam Gölge’de yuva bulmak isteyen kadın. Enkaz altında kalan İki beden… Bir çığlık… Bir sessizlik. Bir sır… Bir ölüm. Bir mesaj; “Film başladı Hazel Özilhan” Bir kaza… Bir uyanış. Bir kadın…ışığın kendisi. Bir adam…karanlığın içinden gelen. İki ruh. İki yara. Bir kader. Doğan bir aşk… Kanlı bir oyun. İki piyon… aynı tahtada. Sırlar. Gerçekler. Acılar. Ölümler. Ve sonunda yalnızca biri… Aydınlığa çıkacak. Işığın Gölgesi, karanlıkta yankılanan bir hikaye.🕯️

sadece bir bağlantı,

Çocukluğunun geçtiği Foça’dan ayrılan Şimal, geride bıraktığı dostlukların özlemiyle yeni bir hayata başlamak üzere taşınır. Yıllar boyunca arkadaşlarının yokluğunu ve eski anıların eksikliğini hissederek yaşamını sürdürür. Bir gün annesinden gelen bir telefonla tekrar Foça’ya taşınacağını öğrenir. İçinde sevinç ve heyecan vardır; özlemini duyduğu dostluklara, hatırlamak istediği anılara yeniden kavuşacaktır. Ama mutluluğunun yanı sıra, geride bıraktığı şeylerle yüzleşme korkusu da vardır. Değişen arkadaşlar, eski anılar ve unutamadığı duygular… Şimal, hem geçmişin sıcaklığına hem de karşısına çıkacak belirsizliklere doğru adım atar.

Bu kitabın kurgusunu olaylar ve kişileri ben yaptım fakat yazısını arkadaşım yazdı ben pek iyi yazamıyorum o deftere yazıyor bense aynı şekilde buraya geçiriyorum

Gece, hayatının en ağır yükünü sırtına alarak küçük bir mahalleye taşındığında artık hiçbir şeye alışabileceğini sanmıyordu. Kaybettikleri sadece insanlar değildi; güveni, çocukluğu ve masumiyeti de geride kalmıştı. Yeni okulunda herkes ona sıcak davrandı. Yeni arkadaşlar, yeni başlangıçlar… Ama bazı yaralar kalabalıkta bile kanamaya devam eder. Mahallenin en sessiz çocuğu ise çoktan susmayı öğrenmişti: Yiğit Erdem Kuplay. Ailesi olan ama kendini evinde bile yabancı hisseden bir genç. Bir zamanlar arkadaşlarıyla gülen, hayaller kuran Yiğit; yaşananlardan sonra kendi içine kapanmış, kimseye yük olmamak için herkesten uzaklaşmıştır. Gece onun sessizliğini fark eder. Çünkü o sessizlik, kendi kalbindeki boşluğa benzemektedir. İki yıl boyunca söylenmeyen duygular, bastırılan hisler ve inkâr edilen bir aşk… Yiğit, Gece’ye âşık olur ama kendini buna layık görmez. Gece ise onu değiştirmeye çalışmaz; sadece düşmesine izin vermez. Bu hikâye büyük sözlerin değil, küçük ama gerçek çabaların hikâyesi. Kırılmış iki insanın, birbirini iyileştirmeye çalışırken kendi gerçekleriyle yüzleşmesinin hikâyesi. Çünkü bazen en büyük savaş, insanın kendi içindedir. Ve bazen en sessiz sevgi, en derin olandır. Gece “Onu kurtarmaya çalışırken, kendi yaralarını yeniden açacağını bilmiyordu.”

"Beni yazacağın en güzel söze sakla, Bulut."

akıl hastanesine düştüm. sırf farklı olduğum için, kaç yerden kovuldum, ya da kaç kişiden dayak yedim saymadım ama ben hem ağır hem de umutsuz bir vakayım genetik bir hastalık yüzünden sürekli canavar olarak görüldüm. 14 yaşıma kadar sokaklarda büyümüştüm sokaklar bana acımamıştı şimdi bende insanlara acımıyordum. geçmişin intikamını bugün çıkartıyordum

16 yaşın daki Dilara bir akşam babasını isteğiyle hiç tanımadığı biriyle nişanlan mayı kabul eder. Bu kızımızın hayali gitar çalmak dır Dilara hayaleri için artık bir umudun olmadığını düşünür ama evleneceği kişi ona umut olabilirdi... UMARIM BEĞİNİRSİNİZ..

Adelina Kılıç, Beşiktaş A takımında oynayan bir voleybolcudur. Beşiktaş kulübünün futbolcuları Fenerbahçe ile olan maçlarını izlemeye gelmiştir. Ve her şey o maçtan sonra başlar...

Her şey bir bildirim sesiyle başladı. Önce mahremiyetim döküldü ekranlara, sonra onurum çiğnendi o leş yorumlarda. Dakikalar içinde bir videoyla hayatımı altüst ettiler, yetmedi; o kuytu köşede nefesimi kesene kadar üzerime çullandılar. Ağzımdaki o metalik kan tadı ve karnıma inen darbeler canımı yakıyordu evet, ama beni asıl öldüren şey o gülen yüzlerdi. Yerde sürüklenişimi çekip paylaştıklarında bittiğimi sandılar. Oysa ben o çaresizliğin içinde bile onlara ödeteceğim bedelin kanıtlarını topluyordum.

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin…. “Gökyüzüne baktığımda hep bir boşluk görürdüm; yıldızlar oradaydı ama ben onları tutamıyordum. Hayat da öyleydi; parçalanmış, eksik ve susturulmuş bir geçmişin içinde kaybolmuş, ama yine de ayakta durmaya çalışan bir ben. Zenith’in gölgesinde, güvenin ve sadakatin değerini öğrenirken, kalkanlar ve duvarlar arasında insan olmayı hatırlamaya çalışıyorum. Bazen bir sarılma, bir bakış, bir şarkı bile dünyayı değiştirebilir. Ve belki de en karanlık anlarda, kaybolmuş gibi hissettiğin her yerde, gözlerini gökyüzüne dikersen, hem kendini hem de yanında yürüyenleri yeniden bulabilirsin.”

​Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? ​Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. ​lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . ​Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. ​Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?

Hayatın peş peşe sıraladığı talihsizlikler, artık genç kızların omuzlarına ağır bir sis gibi çökmüştü. Gülüşleri hâlâ sıcak, umutları hâlâ canlıydı... ama içlerinde hep aynı soru büyüyordu: Yaşadıkları hayat gerçekten onların mıydı? Yoksa ailelerinin onlar adına çizdiği, başkalarının beklentileriyle şekillenmiş bir yolun yolcusu olmaya mahkûm edilmişler miydi? Her genç kız gibi onların da hayalleri vardı kocaman, rengârenk ve özgür. Bu yüzden bir gün cesaretlerini yanlarına alıp, yaşadıkları şehirden ayrılarak İstanbul`a doğru yola çıktıklarında, hayatlarının artık eski düzenine dönemeyeceğini biliyorlardı. Burası; kalabalığıyla, ışıklarıyla, bir o kadar da zorluklarıyla yeni başlangıçların şehriydi. Onları bekleyen mücadeleler çoktu; ama bu mücadelelerin arasında en beklenmedik olanı, hiç planlamadıkları bir anda kapılarını çalacak aşk olacaktı. Nehir, içi kıpır kıpır, her adımı sevgi dolu, neşesi dalga dalga etrafına yayılan bir kızdı. Çınar`la tanıştığında ise onun donuk, mesafeli hâlini hiç ama hiç sevememişti. Hatta kendi içinde ona "soğuk nevale" adını takacak kadar rahatsız olmuştu bu halinden. Fakat hayat tuhaftı... İnsan bazen hiç hoşlanmadığı birinin gözlerinde kendini bulur, hiç ummadığı bir kalpte sığınacak bir sıcaklık keşfederdi. Ve Nehir çok geçmeden şunu fark edecekti: Aşk, hiçbir zaman kurallara göre oynamazdı. Zıt kutupların birbirine çekilme huyu, bazen kaderin en güzel oyunuydu. Eğer; kalabalık ve eğlenceli bir kadro kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü kadınlar ve herbirine ayrı ayrı hayran olacağınız erkek karakterler okumak istiyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz.

Bir bebek doğmuştu Larin`in hayatına.. Giden kişilerin yerini dolduracak bir bebek...

"İnsan insana benzer derler, ama bu kadarı ancak bir felaketin habercisi olabilirdi." Eser için yeni bir okul, yeni bir başlangıç demekti. Ancak attığı ilk adımda, kendi yüzüne çarpan nefret dolu bakışlardan habersizdi.Esin; ardında enkaz bir hayat, intihara sürüklenmiş bir kız ve öfke dolu bir grup bırakmıştı. Şimdi Eser, hiç işlemediği bir suçun bedelini ödemek ve ailesinin yıllarca sakladığı karanlık sırlarla yüzleşmek zorunda. Aynı yüz, aynı kolye, iki farklı hayat. "Ben Esin değilim. Ama görünen o ki, onun günahları artık benim mirasım."

Umay` ın annesi ve babası uzun bir tatile girmesi ardında abisinin eve getirdiği arkadaşa aşık olursanız ne olur ? Aras ve Umay ın nefretten aşka başlayan yolculuğunu sizlerinde yanımızda görmek isteriz . Not : Yan karakterlerin çatışması ve aşk dolu hikayesi ARAS❤️UMAY

ʙᴀᴢıʟᴀʀı ʙɪʀʙɪʀʟᴇʀɪɴᴇ ᴀɪᴛᴛɪʀ, ʜɪᴄ̧ ᴋᴀᴠᴜꜱ̧ᴀᴍᴀꜱᴀʟᴀʀ ʙɪʟᴇ Kapak tasarımı: vic___ (💖)

Ya çalıştığın hastahane bir grup tarafından abluka Altında alınsaydı? Komedi ve gerilim dolu bir hikaye