İntikam için kasabaya dönen barışın semihi görmesi ile başlıyor her şey.....

KALBIN SESI~ 🫀👂🏻🔇 1. Bölüm ■■■■■■■■■■■■■■■ Barlas,Türkiyenin küçük bir kasabasında dünyaya gelen küçük ama talihsiz şirinler şirini bir çocuktu. Annesinin o gece sancıları başlamıştı babası asker olduğundan dolayı annesinin yanında değildı görevdeydi. Barlasın annesi çok güçlü bir kadındı onca sancıya rağmen asla pes etmedi,oğlunun doğuştan işitme engelli olacağını biliyordu ama genede onu yaşatmak istiyordu. bir taksi bulup hastaneye yetişti. Ama ne yazıkki hastanenin kapısında bayıldı. Doktorlar hızlıca müdahale ettiler ama çok kanaması olduğu için Barlasın annesini kurtaramadılar. Ne evini biliyirlardı Barlasın ne adını. Hemşirelerden biri hemen güvenlik kameralarından Barlasın annesinin bindiği taksiyi buldu ve aradı. Taksi onlara Barlasın evini gösterdi hemşire komşulardan birine Barlası emanet etti. Barlasın babası görevden geldiğinde hayattan bıkmıştı işini bırakacağına yemin etmişti. Karısını koruyamadığı için kendini suçluyordu. Barlas 5 yaşına geldiğinde babasına umut oldu hergün babasını günaydın komutan diye uyandırdı iyi geceler komutan diye uyuttu. Doğuştan işitme engelli olan oğlunun azimle bu cümleleri öğrenip her sabah akşam söylemesi yeniden hayata döndürmüştü babasını Babası işine devam etmeye başlamıştı barlasta büyümüş koca bir liseli olmuştu Lise için babasından ayrılan Barlas japonyada yeni bir hayata başlar.

♥️🗡️ “Sarayın gölgesinde bin mum yanar, ama kalbimi aydınlatan tek ışık Sensin sara.”

"Günahsa seni sevmek, ben günaha batanım." Dedi. "Günahsa seni sevmek, ben günahtan doğanım." Dedim. Bir iple iki defa dikilmiş ruhun yanık izi, Düğüm at görünmesin yanık isleri, vazgeçtiğini göğüs kafesine al, üçüncü dikiş can yakar, kalbini kana boyar.

Bazı duyguların sesi olmaz. Sadece kalpte bir yerlerde titreşir… Adını bilmediğin birinin ismiyle uyanırsın mesela. Hiç görmediğin birine “özledim” dersin içinden. Saçma mı? Belki. Ama gerçek. Ben onu hiç görmedim. Yüzünü… Gözlerini… Gülümsemesini... Bilmiyorum. Sesini bile duymadım. Ama kalbim… Her gün biraz daha tanıyor onu... -------------------------------------------------------------------- İki farklı şehir, iki farklı hayat... Kıbrıs’ta Barış, İstanbul’da Nursena. Birbirlerinden uzak ama kalpleri hiç bu kadar yakın olmamıştı. Sırlarla, korkularla ve hayallerle örülü bu yolculukta, gerçek aşk ne kadar cesur olmalı? Bir kolye, bir mesaj ve gözlerden saklanan bir yüz... Hayat onları karşı karşıya getirecek mi? Yoksa kader, başka bir oyun mu oynayacak? “Gör Beni” — görünmeyeni görmeye hazır mısın?

Hayat her zaman en ummadığın,beklemediğin yerden vurur önemli olan senin buna karşı olantepkindir.İşte buda benim bu olaylara nasıl tepki verdiğimi anlatan hikayem.Bu geçmişimle ve geleceğimle olan bağlantı

2 mafyanın (kız-erkek) hikayesi

2 mafyanın (kız-erkek) hikayesi

"Kalbini kazanmak gerçekten o kadar kolay mı?" "..."

“Ya şimdi gel benimle…” diye mırıldandı önce. Biraz daha açtığı cama doğru yaklaştı. Eğer bana bir şey söylemeye kalkmasa, aralanmamış olsaydı dudakları bu cümle için, ona; Neden bana bunu söylediğini soracaktım. Onunla gelmemi istediğini düşünmemiştim hiç. Sahi bunu mu istiyordu acaba? Doğru mu anlamıştım? Emin olamadım. Kafamdaki sesleri susturmayı denedim onu yeniden duyabilmek için. Gözlerine odaklandım yeniden. Bu açıdan daha da yeşil görünüyorlardı. Bu tonu başka birinin gözünde görmediğime emindim. Bir orman vardı sanki gözlerinde. “Ya da hiç tanışmamış gibi hayatımıza devam edelim.” diye tamamladı cümlesini. 🖤

İÇİNDEKİ SON UMUT IŞIĞINI KAYBETME

Sevgilisiyle çok mutlu olan iki sevgili (melis ve kerem) kıza takıntılı bir adamın söylediği yalanlar yüzünden kerem melisten nefret eder ve ona zorbalık yapmaya başlar ama içinde hala melisi seviyor

Gözyaşlarıyla büyüyen bir kız çocuğunun, kaybettiği her şeyin ardından çıktığı bir yolculuk... "Mayınlı Bölge", dram, romantizm ve gerilimi iç içe harmanlayarak sizleri derin bir duygusal yolculuğa çıkarıyor. Yakut Karahan, on bir yaşında küçük bir kızken, hayatı trajik bir şekilde değişir. Üvey babası tarafından şiddet görürken, düşman ellerin kurbanı olur. Merkez adındaki karanlık bir yerde, 20 yaşına kadar türlü işkencelere maruz kalır. Ama hayat, ona yalnızca acı ve korku sunmaz. Bu acıların içinde, güçlü bir intikam arzusu doğar. Doğum gününde, Kristal adını alarak, karanlık bir katile dönüşür. Bu dönüşüm, yalnızca içsel bir değişim değil, aynı zamanda geçmişin acılarına karşı kurduğu bir direniştir. Yakut, tüm dünyayı karşısına alırken, geçmişinin pençelerinden kurtulmak için savaşırken, aynı zamanda aşk ve sadakatle sınanacaktır. Yiğit Yalçın Dinçer, Yakut`un geçmişine gizlice dokunmuş bir figürdür. Onunla geçmişi unuturken, Yakut ve Yiğit arasındaki duygusal bağ, tüm karanlıkların içinde bile ışık bulur. Ama Palademir`in gölgesi, her adımda onları takip etmektedir. Yakut`un en büyük düşmanı olan Palademir, onu ve sevdiklerini yok etmek için her yolu dener. Ancak Yakut, her darbenin ardından yeniden doğar. "Mayınlı Bölge" bir intikamın, aşkın, kaybın ve yeniden doğuşun hikayesidir. Karanlıkla örülmüş, umut ve sevgiyle harmanlanmış bir yolculuk... Her bir adım, sizleri daha derinlere çekerken, sürükleyici anlatımıyla da kalbinizi sarmayı vaat ediyor. Bir insan, hayatından her şeyini kaybettikten sonra, hayatta kalmayı başarabildiğinde, her şeyin geri alınabileceğini gösterir...

Ben ve Deniz mi şaka yapıyorsunuz ben ondan nefret ediyorum hayır asla biz olmayacak unutun bunu

“Han jisung ve abisi Bangchan’ın en yakın arkadaşı Lee know mu?”

Bir sabah telefonuna bilinmeyen numaradan mesaj gelmesiyle uyanan Naz`ın bilinmeyen kişi ile arasındaki yakınlaşma

Yağmurdan kaçarken doluya tutulan iki kızın hikayesi..:)

*GENÇ YETİŞKİN, PSİKOLOJİK GERİLİM* Bazı sabahlar aynada kendini tanıyamaz insan. Bazı sabahlarsa, aynaya bakmaz. Adel ikisini de yaşamaya alışmıştı. Duvardaki demir yatak, gıcırdayan kapı, yemekhanede eksilmeyen o aynı çorbanın kokusu… Hepsi aynıydı. Ama o gün, bir şey farklıydı. Geceden kalma bir iz gibi, parmaklarının arasında kurumuş bir şey vardı. Kir değil. Boya değil. Kan... olabilir miydi? Geceleri uykusunda ortadan kaybolan bir kız… Elleri kurumuş kanla uyanıyor ama hiçbir şey hatırlamıyor. Kendine ait olmayan bir karanlık, damarlarının derinliklerine kadar işliyor. Adel, ailesini bir kazada kaybettiğini sanıyordu. Ama o gece sadece bir travma değil, tüm hayatı çalındı ondan. Şimdi, bir yurdun soğuk duvarları arasında geçmişiyle ilgili parçaları toplamaya çalışıyor. Kaybolan bir öğrenci, gözlerinin önünde kanlı bir sırra dönüşüyor. Ayzer ise bir öğretmenden fazlası. Onun gelişiyle hem hatıralar hem kalp hızlanıyor. Ama her cevap yeni bir soruya açılıyor. Kimin tarafında olduğunu bilmiyorsan, dost ile düşman aynı yüze bürünebilir. Bir iğneyle başlıyor her şey. Bir külle örtülüyor her iz. Ve Adel, kendine dair en büyük gerçeği keşfetmek üzere… Hafızanın ihanetine, karanlığın çekiciliğine ve geçmişin en derin yaralarına hazırlıklı ol. Bu hikâyede kurban da sensin, cellat da… *TELİF HAKLARI SAKLIDIR.* Hikaye kendime aittir.

Başta her şey boks öğrenme isteğimle başladı olayların hiç buraya geleceğini düşünmemiştim.

Gökay tuna sarsılmaz mı ? Gökay tuna demirdağ mı ? -ben gökay. -sadece gökay.

Yastığımın altındaki küçük el fenerini tek elime alıp diğer elimle kitabımın sayfalarını araladım. Sesler odaklanmamı zorlaştırsa da sorun değildi. Hayatımın fon müziği onların kavgalarıydı sonuçta. Bir süre sonra beklediğim olmuş ev sessizliğe gömülmüştü. Mırıldandığım çocuk ninnisiyle kitabı kapatıp kafamı yorganın dışına çıkardım. Sırtımı yatağımın başlığına yaslayıp bakışlarımı hala ellerimde tuttuğum kitaba indirdim. Koparmaktan kanayan tırnak etlerimin kanı, kitabın kapağını kirletmişti.

 Ağlamaya başladım. Kitabımın kapağı kirlendiği için...


Bazı yolcular sadece varmak için yola çıkmaz; bazıları geride bıraktıklarını gömmek, unuttuklarını yeniden hatırlamak zorundadır. Eski, terk edilmiş rayların kesiştiği bu istasyonda her tren, bir bedeli taşıyarak kalkar. Her vagon, kayıp ruhların fısıltılarıyla dolar. Bazıları için burası sadece bir geçiş noktasıdır. Bazıları içinse geri dönüşü olmayan bir vedadır. Burada yas tutmak bir lüks değil, bir zorunluluktur. Ve bazen istasyonun kendisi bile matemden beslenir. Kaçmak isteyenin bile ayaklarını zincirleyecek kadar karanlık, arayanın bile bulmak istemeyeceği kadar çıplak bir gerçeklik... Matem İstasyonu`na adım atan herkes kayıplarını yanında taşır. Peki sen, sen hangi yükle geleceksin?

Bir zamanlar kardeşten öte görülen dostluk, tek bir hatayla paramparça oldu. İkiz kardeşlerin liderliğinde büyüyen o bağ, dört gencin hapisle sınanmasıyla kırıldı. Geriye kalanlar ise hayatta kalmak için farklı yollara savruldu; kimisi karanlığa sürüklendi, kimisi kendi yaralarıyla savaştı. Aradan geçen yılların ardından kader, hepsini yeniden aynı noktada toplar. Ama artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Geçmişin yaraları, kırılan güvenler ve yarım kalan aşklar, onları yeniden sınar. Bu sadece bir buluşma değil; dostluğun, sadakatin, aşkın ve ikinci şansların acımasızca sınandığı bir hesaplaşmadır.

Hatırlamak bazen unutmak kadar acıtır. O, hafızasının karanlık dehlizlerinde kaybolmuş bir kız… Geçmişini hatırladıkça biraz daha kırılan, unuttukça biraz daha eksilen. Her geçen gün hafızasındaki insanları yeniden tanıyıp, Hayat ile ölüm arasındaki ince çizgide yürürken tek bildiği şey: hiçbir yaradan kaçamayacağı. Bu, kurtuluşu değil, gerçeği arayan bir ruhun kaybolmuşluğun atlası, unutmanın karanlık bir haritasıdır. Onu okurken belki kendi yaralarını da bulacaksın.”

Senin malın falan değilim ben -hayır ufaklık benimsin