Karanlığın Kalbinde Kaybolmak... Işıltılı bir partiden sonra, genç kadın kendini zifiri karanlık bir ormanda bulur. Bağlı eller, yırtık elbise ve bilinmeyen bir korku... Hatırlayamadığı bir geçmişin izlerini sürerken, hayatta kalma mücadelesi verir. Kaçırılmış mıydı? Bu ıssız ormanda kimler yaşıyordu? Cevaplar, korkunç bir gerçeği ortaya çıkaracak ve onu karanlığın kalbinde yalnız bırakacaktır.

O esir olan bir prenses.Violet Venhart ,oldukça güzel alımlı.Karşısında ise yedi cihana nam salmış olan komutan şövalye Drax Syander.Bir baruta ateş yakışır mı?

Asoyosol bir kızın hayatı...

Parla:Bir şey söyleyeceğim... Parla:Cevap vermediğine göre bu söyle demek sanırım? Parla:Söyle desene lan! Parla:Sen söyle demeden söylemiyorum ulan inadım inat! 🍬 Yaşadığınız evin arka bahçesinde peçeteye sarılı bir hat bulsanız ne yapardınız? Polise götürmek? Görmemiş gibi yapmak? Ya da en mantıklısı yok etmek... Parla ve arkadaşları arka bahçede buldukları hatla biraz sınırları zorlayıp eğlenmek için hattı başka bir telefona takarlar fakat işler Parla için pekte beklenildiği gibi olmaz, eğlenmek istedikleri kişi Parla`nın dik kafalılığı yüzünden çoktan ona takmıştır bile... !!!! Kurgu tamamiyle şahsime ait olup çalınıp kopyalanması veya başka bir yerde yayınlanması dahilinde hukuki işleme başvuracağımı belirtmek isterim. Kapak=Pinterst

Ruhumu senin avuçlarının arasına bırakmış bir zavallı kız çocuğunun feryadıydı sana sitemlerim. Biliyorum artık ne o kız çocuğu var ne de sitem… Yalnızca hasret, gözyaşı, keder ve acı var. Zaman tersine akarken ben ileriye koştum sen vardın orada diye. Şimdi hangi çiçek açar çaresizliğimin renginde. Hangi gül kokar ben gibi kokusu eşsiz. Sadece hatırla unutma sevgili…

Sare annesiyle beraber bir mahalleye taşınması ve orada sare ye kardeş olan 4 kişi...

Gecmis travmaları olan doktor kız ve mafya erkek

günümüzde Monarşi sisteminde olan Kumnat`ta yaşayan ana karakterimiz Tuğsem`in anne ve babası krallıkta muhafız olarak çalışmaktadır. Ta ki Kraliçenin gizemli ölümüne kadar. Krallık Tuğsem`in babasını suçlu olarak gösterir ve küçücük bir kızın babasından mahrum kalmasını sağlarlar. Fakat Tuğsem babasının bir katil olmadığına adı kadar emindir. Suçluyu bulup ondan intikam almak amacıyla uzun bir yola çıkar...

tutsak olduğumuz yer bizim kaderimizi baştan yazar ve ben kendi kaderimi kendim yaratmıştım

Bir kızın hayatında en fazla ne olabilir ki?

Elowen Opia duygusuz bir kadındı fakat karşısındaki Gabriel Raxeria olunca hiç bir zaman duygularına sahip çıkamadı

4 farklı arkadaşın içsel sıkıntılarının geçtiği bir texting kurgusudur. ~Karanlığın içinde aydın biri olmayı bekleyemezsin. +O halde biz de aydınlığı bulalım

küçük yaşta annesini babasını kaybeden ahu saraylı çok erken yaşta olgunlaşmak zorunda kalır kimsesi kalmayan ahuyu bir tek abisi Timur yetiştirir ahu bir çok zorluklara katlanmaya çalışır ve annesinin babasının katilinden intikam almaya çalışır

17 yaşındaki bir kızın hayatının değişmesi

Üç yıl boyunca hücrenin sessizliğinde unutuldu. Karanlığın içinde kayboldu, gerçeği görünmez oldu. Ailesinin sıcaklığı ona yabancılaşmıştı, gerisi bilinmezliğe gömüldü. Ta ki bir sabah kapısı sessizce açılana kadar...

Bazen cesaret gerekir neyseki bu bende çokça var. En fazla nolabilir ki, Belki o da beni sever.

Açıklamayı yükleyeceğim sonraa aniden gelen şeyle yayınladıım

"Ne dediğinin farkında mısın sen?" dedi tüyler ürperten sesiyle. "Ne demek seviyorum?" Beklenmedik tepkisi cesaretimi zedelerken şaşkınlığına vererek direncimi yitirmeden sözlerimi yineledim. "Duydun işte" dedim güç bela yutkunurken. "Seni seviyo-" "Kes saçmalamayı" diye gür sesiyle bağırmasıyla yerimde sıçrayıp dudaklarımı birbirine bastırarak bir adım geri gittim. Alt dudağım ağlayacağımın sinyalini verircesine titrerken bedenime inat güçlü duruşumdan taviz vermedim. "Benim için kolay mı sanıyorsun?" dedim benden bağımsız titreyen sesimle. "Bana asla o gözle bakmayacağını bilmeme rağmen her yeni güne bugün beni fark edeceksin umuduna tutunarak uyandım ben." "Yıllarca kardeşim dedim ben sana. Şimdi karşılık mı bekliyorsun?" Sesi öyle ürkütücü çıkıyordu ki bağırsa bu kadar etki etmezdi. Başını iki yana salladı. "Asla karşılık alamayacaksın duydun mu beni? İçinde yaşa bitir bunu." Kalbime kor ateşler düşerken görüş açım puslandı. "Üç günlük heves değil benim duygularım" dedim hayretle. "Nasıl bitirmemi beklersin? "Bana ne lan duygularından, bana mı sordun aşık olurken?" Onu ilk defa bu denli sinirden çıldırdığını görmek ruhuma ızdırap dolu acılar yüklüyordu. "Aşık olacağım kişiyi seçseydim sence seni mı seçerdim?" Sözlerimi umursamadan "bu konuşma aramızda hiç geçmedi Aysima" dedi her bir kelimeye zihnime kodlarcasına vurgu yaparak. "Anladın mı beni? Ne sen bunları söyledin ne ben duydum." Kalbim acıyla sıkışırken hemen öylece kestirip atmasına izin veremezdim. "Ama Alparslan ye-" "Alparslan deme lan bana!" Yeri göğü inleten sesiyle kirpiklerimde asılı kalan yaşlar yanaklarıma süzüldü. Kalbimi daha ne kadar ufalayabilir diye düşünürken öldürücü darbeyi en sona saklamıştı. "İki cihan bir araya gelse yine olmam seninle."

Aşk sevdiğine kıyamamak, canını yakmamak için kendi canından vazgeçmek demekti. Tek bir damla gözyaşına herşeyi ve herkesi yok etmek demekti, onun için gerekirse ondan uzak durmak demekti. Ama Yamaç sadece kendisini düşünerek kendisine zarar vererek Feris`in canını yakıyordu. Bu nasıl bir aşktı ki sevdiğinin canının yanmasına neden oluyordu? Zira Alp Ege asla Feris`e zarar verecek bir şey yapmaz, yapamazdı. Onun saçının tek bir teline zarar gelirse yapanı gözünü kırpmadan öldürürdü, Alp Ege için aşk bu demekti, başka türlüsü olamazdı onun için.

HAR Yanık gibi. Bir kere değdi mi, geri dönüşü yok. Umay Altay, terk edilmişliğin acısıyla büyüdü. Ne zaman gözlerini kapatsa, geçmişin susmayan sesiyle uyanıyordu. Geceleri sahneye Parla Duman olarak çıkıyordu. Parla güçlüydü. Güzeldi. Büyülüydü. Ama Umay... sadece susuyordu. Ve Demir Soykan... Sessiz, karanlık, tehlikeli bir adam. Parla`yı yaratan ellerin sahibiydi. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının kendi küllerinden yeniden doğma mücadelesi. "Umay`ı Parla yapan, Demir`di. Ama Parla`yı öldürecek olan, Umay olacak." Har, sadece bir ateş değil. Har, bir yemin. Har, bir suç. Har, yakılmadan anlatılamayan her şey.

Yetimhanede zor bi çocukluk geçirdikten sonra evlat edinilen Yakamoz`un hikayesi...

Güneş küçük yaşta ailesini kaybeden yalnız bir kız çocuğuydu; Taki Savaş Karamaça`yı tanıyana kadar...

İlk defa yazıyorum. Şans verir misiniz lütfennn.

Babamın ölmesiyle annemin yeni bir adamla evlenip adamın oğlunun her şeyim olacağını bilmiyordum...

begenırsenız sevınırım ılk kıtabımm