Cemre, yirmi iki yaşında, hayatını yoluna koymaya çalışan genç bir kadındır. Çocukluğundan beri yaşadığı mahallede her şey sıradandır; ta ki yıllardır karşı komşusu olan Eren`in sakladığı bir gerçeğin izlerine rastlayana kadar. Otuz yaşındaki Eren, mahallede herkesin tanıdığı ama kimsenin tam olarak çözemediği biridir. Yıllardır No:17`de yaşayan Eren`in geçmişi, kapalı kapılar ardında saklanan sırlarla doludur. Bir tesadüf, ikisini hiç beklemedikleri bir yolun başına getirir. Geçmişin sırları birer birer ortaya çıkarken, aralarındaki bağ da değişmeye başlar. Ancak bazı gerçekler ortaya çıktığında her şey eskisi gibi kalmayacaktır. No:17`nin kapısının ardında saklanan sır, sadece bir hayatı değil, iki kalbi de sonsuza kadar değiştirecektir.

Her şey Zehra engebesiz düzgün süre gelen hayatında yeni birine kapılarını açacağın habersizdi ve kimsenin o misafirin yerini tutmayacağından.

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

Yeni bir kasabaya taşınan bir kız. Valizinde umut yok. Yalnızca suskunluk Sokaktan soğuk. İnsanlar uzak. Her köşe bir sır fısırtıyor . Her akşam bir sandalye boş kalıyor. Sonra bir şey oluyor . acı öfkeye dönüşmüyor. Acı merhamete dönüşüyor. O kız=artık yalnız değil . O kız =artık suskun değil . o kız =cinayet tayfa. Bu bir intikam hikayesi değil . Bu = iyileşmenin suç dosyası. Öldürülen = umutsuzluk. Delirtilen = tebessüm . Perşembe. ikindi vakti. hüküm verildi.

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin…. Gökyüzü her şeyi saklar. Çığlıkları, ihaneti… ve küllerin arasından doğanları. Mira Lyra Koral, bir yangında sadece geçmişini değil, kendini de kaybetti. Sesini duymayan bir dünyada büyüdü. Güvenmeyi unuttu. Ama hayatta kalmayı asla. Atlas Vega ise karanlığın içinden çıkmadı— karanlık onun içinde büyüdü. Bir lider, bir silah… ve asla kırılmaması gereken biri. Zenith için çıktıkları bu yolda, görevler sadece hedefleri değil, birbirlerini de vuracak. Çünkü bazı savaşlar dışarıda değil, insanın içinde kazanılır. Ve bazı insanlar… yan yana durduklarında bile birbirine düşman olabilir. Ama en tehlikelisi şu: Birbirlerini anladıkları an. Küllerden doğanların hikâyesine hoş geldin. Düşsek de birlikte.

Çağla, Irmak ve Yağmur... Hayatları boyunca yetimhanede büyümüş, birbirinden başka kimsesi olmayan üç yakın arkadaş. On sekiz yaşına bastıkları yaz, artık yetimhaneden ayrılmaları gerekir. Önlerinde yepyeni bir hayat vardır. İş bulmak, para kazanmak, ayakta durmak ve en önemlisi kendilerine ait bir yuva bulmak... Tam her şey yoluna girmiş gibi görünürken tuttukları evin aslında yalnızca onlara ait olmadığını öğrenirler. Çünkü aynı ev dört erkek tarafından da kiralanmıştır. Enes`in sert tavırları, Asaf`ın umursamazlığı, Efe`nin sinir bozucu şakaları ve Toprak`ın sakinliği işleri daha da karmaşık hale getirir. Ev sahibi ortadan kaybolunca iki taraf da çaresiz kalır. Ve sonunda aynı evde yaşamaya karar verirler. Bir yaz boyunca... Bitmeyen tartışmalar, kahkahalar, kavgalar, dostluklar, sırlar ve beklenmedik aşklar arasında yedi genç kendilerini hiç tahmin etmedikleri bir maceranın içinde bulacaktır. Bazen bir ev sadece yaşanacak bir yer değildir. Bazen bir ev, insanın sonunda ait olduğu yeri bulduğu yerdir.

(Gerçek ailem kurgusu erkek versiyon) okurken sıkılmayacaksınız...

Bir kızın bir anda değişen düzeni eski haline getirmekle uğraşması ve hayatına hiç çıkramıca insanların girmesi

"Sence ne yapıyorum?" Sesi boğuklaşmış topraklarının rengi koyulaşmıştı. Kafasını bana daha çok eğdiğinde artık gidecek yerim yoktu ve burunlarımız birbirine değiyordu. "Sevgilimi öpüyorum.." Dudaklarımız arasında santimler kala durup tekrar konuştu. "Sevgilimi seviyorum.." Ardından dudaklarını dudaklarıma doğru sürttü. "Sevgilime dokunuyorum.." Bu sefer dudaklarını tam olarak dudaklarıma bastırdığında gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Sanki şuan dünyadaki tek ses hızla çarpan kalplerimizin sesiydi. O an dünyada sanki sadece ikimiz vardık. Soluduğum oksijen yetmiyordu. Dudakları her dudaklarımın üzerinde hareket ettiğinde aldığım yaralar iyileşiyor gibiydi. O öptükçe kalbimde açılan her yara kabuk bağlayıp kaybolmuştu o an.

Maddi sıkıntıları olan Simay,ev sahibiyle yaşadığı anlaşmazlık sebebiyle kiracı olduğu evden çıkarılır.Acilen yeni bir ev bulma sıkıntısına düşen Simay,bulduğu en uygun evin emlakçısının tek başına yaşayanlara evini vermediğini öğrenir.Simay,bunun üzerine evde kalmak için sahte bir ev arkadaşı bulmak zorunda kalır.Ancak olaylar beklenmedik bir hale düşer. Bu olayların üstüne Simay ve ev arkadaşı arasındaki bağ gittikçe duygusallaşır.

- Ama , bir mafya aşık olamaz ki ... - Kim demiş o sözü güzelim , söyle de öğretiyim Gözleri dudaklarımda oyalandı ve dudakları dudaklarım ile buluştu

Ayakları ayaklarımı hapis aldı ve bana daha çok yaslandı. Şimdi aramızda hiçbir mesafe yoktu. Bedenlerimiz birbirine temas ediyordu. "Böyle mi?" Pekala Kayacık, madem laftan anlamıyorsun o halde senin kurallarına göre oynayalım. Yan tarafa doğru çevirdiğim yüzümü tekrar ona döndürdüm. "Hayır, böyle." Dudaklarımızın arasında neredeyse boşluk kalmayacak kadar yaklaştım. Sıcak solukları bu sefer de dudaklarıma çarpıyordu. "Benimle oynama yanan sen olursun Kayacık." Burnunu burnuma dokundurdu. "Deneyelim istersen Mavi Kafa."

​"Yanlış bir çiçek, doğru insanın kapısını çalabilir miydi?" ​Selin için o sıcak yaz gününün tek derdi, odasında bir türlü düzgün üflemeyen sarı vantilatörü ve bitmek bilmeyen sınavlarıydı. Tabii bir de geçmişte bıraktığını sandığı eski sevgilisi Emir’in dırdırı... Ancak kapısı çalan kuryenin elindeki devasa kırmızı gül buketini ve üzerindeki o iddialı notu gördüğünde, sakin hayatı bir anda tepetaklak oldu. Çünkü bazen hayat, en doğru hikayeyi en yanlış adrese gönderirdi.

Yalanlar üzerine kurulmuş bir dünyada doğruyu aramak, ateşe çıplak elle dokunmak gibidir.

Selam bu benim ilk kitabım umarım güzeldir

“Bana bu hayatta en çok neyi tekrar istersin deselerdi muhtemelen iki cevabım olurdu, birisi o zaman kaybettiğim sen, diğeri ise senin yüzünden kaybettiğim hayallerim. Ve sende unutma ki ben hayallerimi elimden alan hiç kimseye hayatımda yer vermem Kıvanç.” “Ben o gün o maçı kazandım ama maç bittikten sonra ise aslında elde ettiğim galibiyetin bir çok şeyi kaybetmeme sebep olduğunu anladım. Kaybettiklerimse kazandığım şeyden daha değerliydi benim için… Sende bunları unutma Mina.”

Birlikte geçen çocukluk ve o çocuklukla birlikte yeşeren aşk. Küçük kıskançlıklar, hüzünlü anlar ve unutulmaz hatıralar. Bir pencere mesafesiyle başlayan tatlı bir mahalle kurgusuna hoşgeldiniz.

Karahanlıların tek kız çocuğu olan Ebrar ve Aşkınların tek çocuğu olan Efe. Birlikte geçen çocukluk. Kavga yüzünden biten arkadaşlıklar. Arada kalan abiler. Suçlu hisseden Baran.

Basit bir yardımın bedeli olarak sunulan fular, aslında kaçınılmaz bir sonun başlangıcıdır. Dinçer, borcunu ödemek için Manolya’yı kendi görkemli ama zehirli dünyasına davet ederken; her ikisi de bu bedelin bir aşka dönüşeceğinden habersizdir. Manolya dalından kopunca kararır derlerdi. Dinçer ise o çiçeği koparmak değil, kokusunda hapsolmak istiyordu. Bedeli tüm dünyayı yakmak olsa bile.

Lavin, okulun futbol takımının kaptanı ve hoşlandığı çocuk olan Kuzey Atlas Tunalı’ya anonim olarak yazarsa...

Nilperi için aşık olmak; kırılmak, incinmek ve kontrolü kaybetmek demekti. Bu yüzden kalbinin etrafına kimsenin aşamadığı duvarlar ördü. Aşk, onun dünyasında kaçınılması gereken ölümcül bir kalp kusuruydu. ​Yeni okulunda, Alaz`ın yanına oturunca her şey değişti. Alaz, ruhu yangınlarla dolu gizemli bir çocuktu. Nilperi`nin tüm duvarlarını yıkmaya kararlıydı. Biri aşktan kaçıyordu, diğeri ise bile bile ateşe yürüyordu.

Umarım beğenirsiniz

Sınırların aşılmasından hoşnutsuz olan ve kendini sadece kendi için seven öz saygı ve sevginin adeta vücut bulmuş hali Lara Aydının hikayesi. #Güçlü kadın

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama bu çatışma, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Şimdi aralarında sadece rekabet yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet