Bir aile sırf erkek bebek istedikleri için yeni doğan kızlarını başka bir ailenin oğlan bebeği ile değiştirirler. Bu değişiklik kaderi ne kadar değiştirebilir? Komiser Berzan Pamir Dağran, bir seri katilin peşindeydi. Ülkece aranan bir seri katilin peşindeydi ve o seri katil ile yollarının kesişeceğini hiç kimse bilemezdi. Kavim Erge bile onu arayan komiseri aslında bebekliğinden beri tanıdığını bilemezdi. Bir kıvılcımla başladı onların kaderi, yavaş yavaş alev aldılar. İkisi de fark etmedi ateşler içinde kaldıklarını. Ateş onların kalbine kadar işledi, kalpleri tutuştu ve aşk onları kalpsiz yapacak kadar yaktı. Bu yakılan kalplerin hikayesi. Şimdi soruyorum sana, aşk ne kadar yakar bir insanı?

Kader bağlamıştı birbirlerine ağı. Kaçamazlardı bile. Kaçamazlardı bile isteye. Bir sahil tanıştırdı onları. Yine bir sahil yıktı bütün aşkı. Hayat yaptı yine cilvesini. Bağladığı iplerin üzerine taş yığını döşedi. Koca bir duvar ördü. Kimse de yıkmak istemedi bunu. Bozmak istemedi karanlık yolu. Şarkıcı bir kadın ve doktor olan bir adam. Kimdi şimdi bu aşkta yanan? Acı mı istiyorsun? Acı vereceğim. Ölmek mi istiyorsun? Nefesini keseceğim. Gidiyorum. Acı çekiyorum. Ve bu duyguların hepsine dayanarak veda ediyorum. Vedalar acıtır. Ancak bu veda ciğer bırakmadı.

Koş, saklan, gerçeği gizle ama asla babana itaatsizlik etme!Hayatı boyunca prangalarıyla birlikte yaşayan Aleda İren özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen bir kelebekti. Özgürlüğüne kavuştuğunu düşündüğü an darbeyi yedi. Tepetaklak olan hayatının bir daha düzene giremeyeceğini düşündüğü vakit rahmine düşen bebeğinin haberini aldı.Ya bebeğinin babasına haber verecek ve kurtulacaktı ya da babasının onu evlendirmek istediği kişiyle hayatını mahvedecekti. Ölüm yalnızca fiziksel değil ruhen de olabilirdi.

İdal’i yakın arkadaşları defalarca kez uyarmasına rağmen İdal Tuğra’ya çocuğa aşık olmuş, kedisini çoktan kaptırmıştı sonunda pişman olacağının farkındaydı ama ya olmazsam umuduyla devam ediyordu

Bizi ikiye böldüler sevgilim, Gıkımızı çıkaramadık.

Geçmiş bazen geçmezdi, geçmiş geçmiştede kalmıyordu acılar nasıl unutulmuyorsa onun gözlerinin Kehribarlığıda unutulmamış aklımın bir yerlerindeydi 🌻

Sevgisi evren tanımayanlara... Sevmiştim, uzaktan uzağa. Acı çeke çeke. Kendimde ona tüm bu duyguları açıklayacak cesaret yoktu. Kaldı ki, onunla bir kere bile göz göze gelmemiştik ki. Sahi, adımı bile bilmeyen birine gidip nasıl olurdu da `seni seviyorum.` diyebilirdim? Ona açılacak olursam öyle herkesin herkese söylediği gibi kuru kuruya sevdiğimi söylemezdim tabi. "Seni seviyorum. Evet, seni öylesine çok seviyorum ki bunun bir takıntı olmasından korkuyorum. Sevmesem bilir miydim her öğlen kahve içmezsen ders çalışamadığını? Bilir miydim, çok yorgun olduğunda saçlarını karıştırdığını? Bilmezdim tabi. Bilmezdim. Adını bile bilmezdim tıpkı senin gibi. Ama biliyorum. Çok düşündüm. Bu bir takıntı değildi çünkü senden bir beklentim olmadı. Çok hayal kurdum ama bunları gerçekleştirecek kadar özgüven sahibi de değildim. Tüm bu olumsuzlukların yanında tek bir şey olumluydu. O da seni sevmem. Beni sev diye söylemiyorum. Sadece bil. Kötü hissettiğinde sana duvar olabileceğimi. Birazcık bile karşılık beklemeden ve gram umutlanmadan. Bana gülümsersen bile umutlanmam ben. Seni sevdiğimi bil, yalnız hissetme diye bil." Ve yeter ki bana bir kere gülümse... ________ Not: 7 bölüm + 1 özel bölümlük, kısa kitaptır.

6 yakın arkadaştan ya içlerinden biri onlara ihanet ederse

Ortasında kaldığım duruma baktığımda aklımdan, okuduğum sayılı kitaplardan birisi olan `Minik Kurbağa Kurbi` isimli kitaptan bir cümle geçiyordu. Hayatımız her an değişebilir. Minik Kurbağa Kurbi`nin hayatı annesinin hastalanmasıyla değişiyordu. Babasıyla birlikte ev işlerini idare etmeye çalışıp, sıçıp sıvıyorlardı. Annesinin yokluğunu çekiyor ve çokça dramaqueen`lik yapıyordu. 32 sayfalık kitabın 30 sayfasında zırlıyordu Kurbağa Kurbi. Yine de favori kitabımdı, kişisel gelişim adına epey faydalıydı. Benimse hayatım sınıfımıza yeni bir öğrencinin gelmesiyle değişmişti. Birbirine dayayarak, sınav vakti kantinci Tarık Abi`yi bile olaylara dahil edip kopya çekerek, kızlar tuvaletinde kapıların arkasında WhatsApp kız grubu kurarak, siyaset konuşarak, maç kritiği yaparak, akşamları sahilde buluşarak ve kıyafet-telefon kontrolünden kaçarak geçirdiğimiz günlerin içine bomba gibi düşen bir öğrenciyle... Mert Karan, ezeli rakibim...

Derin`in savcılık kariyeri, adaletin karanlık koridorlarında ilerlemesini sağlayan bir ışık gibiydi. Cesur ve kararlı adımlarla, adaleti arayan genç savcı, aynı azimle sevgilisiyle ilişkisini sürdürüyordu. Ta ki gerçekler, yüzünü saklıyor sandıkları kadar derin olana dek. Bir gece, Derin`in dünyası paramparça oldu. Sevgilisinin en yakın arkadaşıyla ihanet ettiğini öğrendiğinde, öfkesi ve hüznü arasında sıkışıp kaldı. Ancak ertesi sabah, hayatının olayları daha da karmaşık hale getirecekti. Sevgilisinin aldattığı genç kadın, ölü bulundu. Polis, sırların ve yalanların ardında yatan gerçeği çözmeye çalışırken, Derin`in de karanlık bir yolculuğa çıkmasına neden oldu. İhanetin ve masumiyetin bedelinin ne olduğunu öğrenirken, Derin`in karşısına çıkan her ipucu, daha da karmaşık bir hikayenin başlangıcını işaret ediyordu. Karanlıkta kaybolmuş güveni ararken, Derim hem gerçekleri aydınlatmak hem de kendi içindeki yaraları iyileştirmek zorundaydı. Ancak her adımında, gölgelerin izleri onu daha da derinlere çekiyordu. Duyguları tekrar tekrar yaşardık. Tekrar yaptıklarımızdan pişman olurduk, yine ağlardık yine nefret ederdik. Ama Derin tekrar aşık olabilir miydi? Özellikle karşısında ona elini uzatan adama?

20 yıl önce hayatı tamamen değişen Leyla, bazı gerçekleri öğrenmesiyle işler değişir. Hayatının korkunç bir intikama kurban gittiğini öğrendiğinde işler değişecek ve 20 yıldır açık olan hesap kapanacaktır.

Karnımda taşıdığım neydi? Deli doluluğun acısı ağır mı olacaktı? Ben Hüveyda. Henüz 19 yaşında en ağır imtihana tabii tutulmuş, deli doluluğu elinden alınmaya çalışılan bir genç kız. Herkesten uzak bir şehirde, ya kendimi bulacaktım ya da onu.

"Gece olunca saçlarından severek uyutacağım seni az daha dayan" O gece bu sözleri sarf etmişti bana Ekin Arel. Hayatımda ki en güzel andı. Bir enkaz`ın içinde kalmış, onun beni kurtarmasını bekliyordum. Hayatın hiçte adil olmayan yönleriyle savrulsam da ben bir çift ela göze tutunmuştum. "Benim güneşim senin ela gözlerinde saklı" diyerek sarılmıştım o gece ona. Ekin Arel benim kalbim de kocaman bir yaraydı. Asla kapanmayacak olan. Bunu o gece anlamıştım.

Hatırladıkça kanım donuyordu. Çığlıklarım ne fayda, hiçbir şey kâr etmemişti. Kirlenmiştim. Hemde çok... ruhum daraldıkça daralıyordu. Tenim ne kadar da pisti. Nesefesim kesiliyordu sanki. "O pislik yanımda uyurken nasıl kaçacağım." Mırıldanmaya başladığında uyanmaya başladığını anladım. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Soluk soluğa okuyacağınız bir kitap sizleri bekliyor.

"Ne koyacaksın onun adını?" "Onun adı Mira olacak. Ama herkes onu, Şahmaran olarak tanıyacak." "Şahmaran..." "Hoşgeldin Şahmaran. Yolun hep yaralarla ve ölümlerle dolu olsun." Aileler vardır hayatta. Bazılarının ailesi kendisidir aslında... Şahmaran, 24 yaşında çalışan bir avukattır. Ya da seri katil mi demeliyim? Kendisinin ailesi olmuş, her düştüğün de kendisini kaldırmış bir kadındı Şahmaran. Ama artık yanında birisi daha olacaktı. Peki o kimdi?

" Görünüşüm, beni hiçbir zaman rahatsız etmemişti çünkü ben eski ben de olsam aynı bedendeydim. " Hayatımızdaki stres, kaygılar bize çok şey yükler. Bazı hastalıklar, bizi hayattan bile koparabiliyor Hikayemizdeki Buğday karakteri`nin vitiligo hastalığına yakalanmakta ve bölgesel olarak vücudunda Beyaz Lekeler çıkmakta, gün geçtikçe büyümekte... Buğday`ın bu hastalığının çözümü, tedavisi olmamakta erken tehşis edilirse bu süreçte lekelerin çoğalmasını ön görülebilirdi. Bu hikaye Buğday`ın hayatında yaşadığı sıkıntılar sonucu strese bağlı oluşan vitiligo hastalığıyla savaştığı bir konuyu ele almaktadır, iyi okumalar dilerim...

(Bölümler uzundur.) Yıllar önce öldü diye gösterilen ve karanlık bir odada renklerin ne olduğunu bilmeden, ışığı görmeden büyüyen bir kızın hikayesi. BU HİKAYENİN HİÇ BİR KURUM VEYA KURULUŞLA ALAKASI YOKTUR. İÇİNDE OLAN HER ŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. (Kitabın adı Gri Asker fakat asker ve askeriye, olayların içinde aman aman geçmiyor.)

Mazideki söz, atide her şeyim oldu... Geçmişte yaşanan olaylardan sonra memleketinden uzaklaştırılan Buse, yıllar sonra arkadaşı Miray ile Doğu`ya gider ve olaylar başlar. Bu olaylara tanık olmak isterseniz, buyurun içeriye.

Bu hikaye Melis`in babasının mesleği için ailesiyle İstanbul`a taşınması sonrasında başına gelenleri anlatmaktadır. Peki ya siz iki kişi arasında kalsanız, kalbinizi mi yoksa mantığınızı mı dinlerdiniz?

Fiyatlarının paha biçilmez olduğu mobilyalardan oluşan kocaman bir yatak odasında tutsak olduğumdan mıdır içimdeki bu kapana kısılmışlık? Ya da altın kafesteyken bile çöplüğümü özlediğimden midir? Aklıma o mavi gözleri geldi. Ondan nefret ediyordum. Beni zorla kendine bağlayarak ona aşık olmamı bekleyecek kadar kafasızdı. Bana aşık olduğunu söylüyor ama aynı zamanda beni tutsak ediyordu. Ben tutsak olacak kadın mıydım? Asla! Bunları düşünürken sinirle elimi yere vurdum. Aylardır tek bir kelime etmiyordum. Konuşmayı unutmuş bile olabilirdim. Bu evde benliğim solup gidiyordu. Sayısız kez kaçmaya çalışmıştım ama nafileydi. Adam her yere koruma koymuştu. Ne zaman bir plan yapsam planım alt üst oluyor, her seferinde dönüp dolaştığım yer bu oda oluyordu. Ben bu düşüncelerle boğuşurken bir ayak sesi duydum. Kapı yavaşça açıldı, içeriye giriyordu. Arkamda sakladığım bibloyu sıkıca tuttum. Odada tek bulduğum sert cisim bu bibloydu. Bir... İki.. Ve üç... "Konuşmayacak mısın?" Aynı onun gibi ben de hissiz bir şekilde yüzüne baktım. İçimden `şimdi görürsün sen konuşmayı` dedim. Onun beklemediği anda elimde tuttuğum bibloyu tam kafasına attım. Bam! Lanet edilecek kadar hızlı refleksi ile eğildi. Biblo büyük bir sesle birlikte onun kafasını kıracağı yerde kapıyı paramparça etmişti. O da ben de şok olmuştuk. Kendini hemen toparladı, her zaman dağılan ben toparlanan o oluyordu. Benimle alay eder gibi gür bir kahkaha attı. "Ben ancak istediğimde ölürüm güzelim..."

Yaşadığı zehirli ilişkilerden sıkılan kitap sever bir kız kendisine artık söz vermiştir. Bundan sonra sadece okuduğu kitap karakterlerine aşık olacaktır. Çünkü gerçek ilişkiler onu çok yıpratmış ve kendini tanıyamamasına yol açmıştır. Artık kendisi, kitapları, arkadaşları ve kitap karakterleri vardır. Ta ki o mesaj gelene kadar: "Seni nereden tanıyorum?"

Depremle birlikte tanıdığı herkesi bir gece de kaybetmiş bir kız, ve onun hayata tutunma çabası. *** "Kor Kalpler Sokağı`nda inecek var." "Hayır," diyor ve ekliyor, "Kor Kalpler Sokağı`nda ölecek var." *** "Pardon, yirmi iki numara, değil mi?" diyorum, adımlarım durduğunda, ve her şey böyle başlıyor. "Yirmi iki numara," diyor, sesini yıllardır benden sakınan kişi, ve ekliyor, "Sana yolunun bana, dolayısıyla İzmir`e düşeceğini söylemiştim, Asil." *** Kan gölü, kan gölü, kan gölü. Bir sürü ceset. Kopmuş uzuvlar. Dayanılmaz bir koku. Bağırışlar çağırışlar. Çaresizliğin silüete bürünmüş hali. Sanırsın mahşer yeri. Hayır, burası yangın yeri. Burası deprem yeri. Burası Hatay, burası İskenderun. Doğduğum yerdeyim, ama öldüğüm değil. *** •tetikleyici olabilecek unsurlar barındırmaktadır, lütfen etkileneceğinizi düşünüyorsanız okumayınız, teşekkürler. (tw: deprem)

Yıllardır süre gelen kan davasına kurban edildi hayatları. 17 sinde abisi yaşındaki adama gelin oldu HEVİN. Kan davası bitsin diye küçücük kızı gelin aldı ALAZ AĞA. BİRİ BABASININ KATİLİNİN YEĞENİYLE EVLENDİ BİRİ ABİSİNİ VURAN ADAMA GELİN OLDU.

Eski zamanlarda bir mahalle. Mahallenin ağır abisi mehmet. Mahallenin gözdesi mısra. Mehmet mısra yı severdi, öyle bir severdi ki kendi gözünden sakınırdı. Mısra ise mehmet`e abi derdi, mehmet onun abisi ydi ona göre.

Sevda ve Murat`ın büyük aşkı ve asla bitmeyecek mutlulukları sadece bir kulede gördüler bir birlerini aşık oldular okumaya hazırmısınız?