Asker amca, ailem nerede? "Güzel kızım gelecekler" Ne zaman asker amca, ben onları çok özledim. "Onlar da seni özlemiştir, Elzem." Yalan söylüyorsun asker amca, yüzüme bakmıyorsun. "Elzem, toprağı sever misin?" Severim asker amca, çünkü aile gibi kokar. "Haklısın kızım, çünkü ailende toprak oldu."

"İlk önce zehirli kelebekler yutturacaklar ardından onlar uçuşmaya başladığında zehrini akıtarak kusturacaklar." Sevgilisi Selim`i yakın bir arkadaşıyla basan Gazal, arkadaşlarının gazıyla gittiği partide Deniz`le tanışır. Deniz`in onu görmezden gelmeye başlamasıylaysa işinde başarılı bir fotoğrafçı olan Hazar`la yakınlaşmaya başlar. İlişkisindeki çalkantı ve başarısızlık yetmezmiş gibi markasının batma eşliğine gelmesiyle dayısının şirkete gıcık bir ortak alması bir olur. Gazal ya mesleğini ve işini düzeltebilecek ya da bir daha toparlayamayacaktır.

Yetimhanede fazla klasik olmasada fena olmayan bir hayatı olan Rüya normal geçen bir günde biyolojik ailesi olduklarını iddia eden insanlarla ilk başta alışamadığı ama sonra çok sevdiği insanlarla ailenin ne demek olduğunu denemeli bir biçimde anlar… `Toz Pembe Sanmıştım` adındaki ilk hikayedir... Düzenli olmasada atılabildiği kadar bölüm gelmektedir🌙

Her birimizin hayatlarının başlangıcından itibaren dönüm noktaları vardır.. Kimisininki ise daha doğmadan başlar... Hiçbir sır veya hiçbir şey gizli kalmaz her şey elbette ortaya çıkar, peki ya bu yolda bir ilk yazılır ve herşey gizli kalmaya devam ederse? Rüya Annesi ile taşındıkları yeni evine alışabilecek mi? Peki ya yeni Okuluna ve yeni Müdürüne? Ya da oldukça tuhaf ve gizemli olan kişinin Canice öldürülen babasına ne gibi bir faydası olacak? Ya da zararı mı demeliydim? *DİKKATT: KİTAP VE HAKLARI TAMAMEN BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR KOPYASI, ÇALINMA DURUMU DAHİLİNDE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

bir şehir sizi çekiyorsa, orada sizi bekleyen bir hikaye vardır.

Düştüm sevda ocağına nasıl çıkılır bilmem. Hangi rüzgarın esintisi getirdi onu kalbime, acının mı, mutluluğun mu yoksa hayalkırıklığının mı? Hangi rüzgarın esintisisin söyle bana sevda ocağı...

🐿🐇Hayatına yeni bir sayfa açan jisung yalnız kalmamak için bir kedi sahiplenmek ister ancak kedide gizemli birşeyler fark eder ve hayatının şokunu yaşar....

Her genç kızın hayaliyken koşulsuz sevilmek ve sahiplenilmek, beyaz atlı prensiyle celladını ayırt edemez bazen... Maskeleriyle bir bütün olmuş adamlardan hayatı ve mücadeleyi öğrenir. Hep eksik ama hep güçlü. Ve bir gün değişecekse de kaderi, kırılmıştır aşka olan güveni...

Berkin ve Revân`ın hikayesi. ``Güzel kadınlara şiir okunur`` derince yutkundum. Tırnaklarımın avuç içlerine uyguladığı basınç ve acı gözlerimi yummama sebep oldu. Ama yummak daha da acı verdi. Gözlerime inen perde bana yapılanları hatırlattı. Çenemi kavramasıyla gözlerimi araladım. ``Devam et`` dedi merak eden emreder ses tonuyla. Sesim çatallaşmıştı. Nefesim titrekti. Karşısında bu kadar güçsüz olmak ona kurbân gitmek demekti. Her ne kadar yıkılmış gibi dursamda omuzlarımı kaldırıp ``bana hep küfrettiler`` dedim. Gözümden bir yaş düştü. Ama daha da yandığım bu ateşte onun da yanmasını istedim. Yine kıyamadım.. Beni anlamıyordu. İstemezdi de. ``Anlıyor musun?`` kaydıraktan kayan bir çocuğun 1 saniye yaşadığı bir atak vardır. Tıpkı şu anda gözlerinden geçen derin düşünceler gibi. Bir çocuktu o. Ama tüm dünyamı alt üst etmişti. Sanki gelen misafirmiş gibi yıkıp dökmüştü. Ama haddinden fazla bırakmıştı. Çenemi daha sıkı kavrayıp belime baskı uyguladı bacağıyla. İçimde ki yara tıslamama sebep olurken ağız kenarıyla güldü. ``Asıl anladığım şey, milyonlarca duygu içerisinden beni ortaya bırakman. Beni babanın ölümüne seçmen. Ve siktir olup gittiğim halde hâlâ bir umut beklemen.`` Çenemi okşadı ve devam etti. ``Ama küçüğüm umudu yine yırtık cebine koymuşsun.`` Revân`ım

"Kendim için öldüm, senin için öldüm sevgilim." Bu hikâye, Karadeniz`e sığınışın hikayesi. Bu hikâye, yaşadığı her zorluğu sabırla soluyan, umudu bittiğinde inadı başlayan Asi`nin hikayesi. Bu hikâye, kendisini bir gece ansızın terk eden sevdiğine karşı öfke besleyen, Karadeniz`in hırçın adamı Asaf`ın hikayesi. Karadeniz`de sahile vuran dalga kadar yalnızdı Asi. Bir tarafta sevdiği adamın nefreti, diğer tarafta ise dedesi ve ailesinin öfkesi vardı. Bir de üzerine üzerine gelen ve kimseye söylemediği gerçekler. Gerçeklerin, acımasız varlığını omzuna yük ederken, yüreğindeki koru söndürme savaşı veriyordu. Onlar, gönüllü yanıyordu. Onlar, aşklarını öfkeyle besliyordu. Onlar, aşkı yaşatmak için savaşıyordu. "Bu kız kim?" diye sorduklarında diğerleri yine eskisi gibi, "Asaf`ın, Asi`si desinler.

"Ulan!" diye bağırarak bana arkasını döndü, ağlıyordu. "Bazen yanına gelmek, hiçbir şey demeden sana saatlerce sarılmak istiyorum. Kokun içime işlesin, her özlediğimde anımsayayım istiyorum. Üstüm başım sen koksun istiyorum lan!" "Levent," dedim ağlayarak, titreyen sesimle. Duyduklarım benim için çok ağırdı. "Ben gitsem iyi olacak." Yüzünü hızla bana dönerken gözlerinden akan yaşın beraberinde, hayal kırıklığıyla baktı gözlerime. "Ama sen hep böyle yapıyorsun..." "Bir şey yapmıyorum." "Yapıyorsun Umay!" dedi bağırarak. Delirmiş gibiydi. "Ne zaman sana gerçekleri haykırsam, kaçmak için yol arıyorsun." "Hata yapmanı istemiyorum." "Hayatım boyunca hata yapmadım, yapmam." "O zaman benden uzak dur Levent," dedim, kısık bir sesle. "Çünkü en büyük hatan olurum." "Beni artık sevmiyor musun?" "Seviyorum..." dedim acı tebessümümün eşliğinde, o da gülümsemişti. "Kutay`ı da seviyorum, Anıl`ı da. Hatta Ziya`yı da çok seviyordum." Tebessümü solarken başını onaylar anlamda sallayıp eli ile odanın kapısını gösterdi. "Git Umay!" dedi. "Kutay`a git. Anıl`a git." Bende onun gibi yapıp bir şey söylemek yerine başımı onaylar anlamda sallayıp odadan çıktım.

Ayza doğduğu an ailesinin kollarının arasından koparılmıştı. Kaçırılmıştı. On altı yıl sonra gerçekler ortaya çıksa da Ayza`nın hala ailesine kavuşmasını istemeyenler vardı. Ne olacaktı? Ayza ailesi ile mutlu olabilecek miydi yoksa peşindeki adamların kurbanı mı olacaktı?

Bu aptal motorcuyu ele geçirirsem mahvedecegim!

" Kızıl saçlarının arasında kayboldum, Kızıl Kafam... " Kendi kuralsız dünyam içerisindeki bir kural gibisin. Tehlikeli gibi gelen ama tehlikeli derecede güzel olan. Solmuş ormanımdaki yeşeren fidanım gibisin. Sen kısacası hayatımı tamamlayan tek kızıl eksiksin. Görkem Akçı kendi içerisinde bulunduğu kurallar için yoğun sinir ve isyan hislerinin daha da alevlendiği yıllarda kendisine ilaç gibi gelen biriyle tanışır. Kızıl ile. Namı değer Filiz Öz ile. Kendisine olan dobra ve karşı tarafı iten tatlı tavırları aykırı derecede hoşuna gitmeye başladığını fark ettiğinde hiç bir şeyin artık eski masumluğuna dönmeyeceğini anlayamamıştı. Ve bir Kızıl denizin kurbanı olmuştu...

Bu hikaye daha önce diğer bir platormdaydı. Oradan gelenler zaten oranın durumunu biliyor.

Eslem 9. Sınıfın son günü bir çocuğun hayatını kurtarmak için kendi hayatını hiçe sayar . Okul çıkışı durakta dolmuş bekleyen Eslem yola atlayan küçük çocuğu fark eder ve sonrasında hızla gelen arabayı . O çocuğu kurtarmak için yola atlar çocuğu iterek kurtarır ama kendisini kurtaramaz ve araba ona çarpar . 1 ay komada kalan Eslem artık yürüyemez ve 3 sene sonra kanser olan annesi vefat eder. Annesinin ölümü ile öldü zannettiği babası ortaya çıkar . Ve hikayemiz başlar

Gerçek ailesi sandığı kişiler tarafından hayatı karartılan genç kız GECE ARYA SOYER... Gerçek kızları sandığı kişi tarafından neredeyse boşanma kısmına kadar ilerleyen, tek istedikleri bir kız çocuğa sahip olmak isteyen AHMET ve HAYAT SOYER... Tek istedikleri bir kız kardeşleri olması olan masum ve ön yargılı abiler TOPRAK,POYRAZ,KAAN,FURKAN SOYER kardeşler... Tek istediği bir ikizinin olması olan masum ikiz BARIŞ AYAZ SOYER... Tek istediği bir ablasının olması ve ona sığınmak isteyen küçük bir kardeş DEMİR DENİZ SOYER... Parçalar birleşince ortaya çıkan yeni ve mutlu bir AİLE... Birbirlerine alışma süreleri biraz uzun ve yorucu olsada artık onları ayırabilecek bir güç ortada kalmayacak...

Bilinmeyen numarayla aşk mı ? Bundan emin miyiz :D

Hazan Kara. Lavanta kokulu Hazan Kara. Cehennemin içindeki en günahsız mahlukat. Bir kukla. Ufak bir çocuk, Hazan Kara. "Ben neşeyle gülen küçük bir çocuktum aslında ama beni öldürdüler.* Hayallerimi, umutlarımı, gülüşlerimi toprağın altına canlı gömdüler. Ruhum sıkıştı, daraldı, patladım. Yeniden doğdum şimdiki ben olarak. O küçük, güzel, sihirli çocuk hep içimde ukte kaldı, kendi içindekilerle. Bütün sevinçlerim kursağımda kaldı. Bütün insanlara yabancılaştım. Ama en çok da kendi insanlığıma uzaklaştım. Bir şeytana evrildim zamanla. Merhametimi, neşemi, gülüşlerimi çaldılar hali hazırda kurak olan bir topraktan çiçek yolar gibi. İlk usul usul yaklaştılar, sever gibi. Narince okşadılar. Yalnız hızla uzaklaşırlarken köklerimi gördüm ellerinde, gözlerinde belli bir gurur. Bir hayatı söndürmenin gururunu haykırıyordu gözleri yumrukları arasında ve ayakları altında renk renk açan çiçekleri ezerlerken çöp gibi. Tek bir tane de değillerdi. Onların ruhuma açtığı oyuklarına başkaları da nefret tohumları ekti çünkü. Kurak toprağımı suladılar. Ben iyilik için savaşırken bir damla suyu esirgeyenler yeşillendi etrafımda. Oradan biliyorum. Hatta -çok gülünç aslında ama gülerken sızlıyor kalbim. Pek gülemiyorum insan içinde acıdığından canım, neyse- can oldular bana söylediklerine göre, canımı aldıklarından bir haber. İşte ben o zaman soldum. Zamanını doldurmuş bir zambak gibi boyun büktüm. Rengimi, kokumu beni ben eden varlığımı söktüler içimden hali hazırda. Şimdi bir köşede gözleri esasında akmaya hazır yaştan parıldayan ama sevinç ışıltıları sanılan kimsesiz bir çocuk var ve diğer bir kenarda da yabancı bir kadın. Kim acaba? Tanımıyorum pek. Bir tek kokularımız ortak. Zavallı. O da ölüm kokuyor. Aynı benim gibi. Nasıl da benziyoruz öyle. Neyse.

🏆wattpad RomanceTR gençlik rüzgarında savrulanlar okuma listesinde!🏆 "Ve sen, Bağ Bozumu Tanrısı, kırılan kadehler de artık sana kaldırılacak..." Tiyatro oyunlarıyla ve takımıyla ünlü bir okulda okuyan Hazan, her yıl yapılan ve tüm okulun katılması zorunlu olan tiyatro takımı seçmelerine katılır ve takım kurulduğundan beri olan düzenin aksine katıldığı yıl takıma seçilen tek kişi olmasıyla okula nam salar. Tiyatro oyunculuğuna okulda başlayıp ileride büyük bir tiyatro oyuncusu olma hayaline kapılarak takıma katılan Hazan`ın önünde, en az hayali kadar büyük bir engel vardır: Bağ Bozumu Tanrısı olarak anılan Reha Vuslat Mahidar. Takımın en iyi oyuncusu ve çoğu oyunun ana karakterini canlandıran Reha, Hazan`ı kendine bir tehdit olarak görür ve aralarında büyük bir rekabet başlar. "Sen bana kaldırılan onca kadehten birisin, Hazan. Oysa kimse senin ne değerli şaraplara konuk olduğunu bilmiyor..."

🩸✨️Han jisung ve lee felix telefon şakası yaparken gerçekten eve gelen 2 mafyayla don(a) kalırlar... -Beyefendi polisi aramadan çıkarmasını evimden? -polise ne diyeceksin? Biz insanların huzurunu bozarken gerçekten geldilermi? Şimdi çekil önümden sincapcık.

( küfür ve cinsel içerik vardır lütfen dikkat ederek okuyun.) Bir minnet borcu idi berdel`i kabul eden genç kız için bu. Bir kurtarış idi berdele mecbur kalan genç adam içi. Çolak ağa dewran ve Mardin`in deli kızı mihra.

Geçmişimi bir toprağın altına gömerken o günler de bıraktığım herkesten koşarak uzaklaşmıştım. Giderken büyük bir bomba patlatmış ve hepsinin benden nefret etmesine neden olmuştum. Ben, beni seven kim varsa onların içlerine benim için öfke tohumları ekmiştim. Benden nefret etmelerine neden olduktan sonra da arkama bile bakmadan hepsini terk etmiştim. Yıllar geçmişti ve şimdi geri dönüyordum. Kalplerine nefret tohumu ektiğim insanların karşısında duracaktım ve bundan bir saniye bile nefret etmeyecektim çünkü ben bunu hak etmiştim. Onlara yalan söyleyip, kendimden nefret ettirdiğimde geri döneceğimi asla bilmiyordum. Bunu planlamamıştım, hayat söylediğim yalanın cezasını çekmem için beni tekrardan buraya göndermişti. Kaçtığım yere, koşarak geri dönüyordum. Vuslat Mahallesinden bir sonbahar akşamı kaçmıştım ve yine bir sonbahar gecesi geri dönüyordum. Karşılaşacağım her şeyi önceden biliyordum. Bütün mahalleli benden nefret ediyordu çünkü onların sevdiği insanların kalbini kırmıştım. Çünkü ben onları, ailem dediğim insanları paramparça etmiştim. Geri döndüğümde neler yaşardım, hayat bana ne getirirdi bilmiyorum ama Vuslat mahallesine adım attığım andan itibaren savaşmam gerektiğini biliyordum. Beni orada istemeyecekleri ama ben orada kalacaktım. Hatamın bedelini ödeyecektim ve bana bunu kalbini ilk paramparça ettiğim insan ödetecekti. Hatamın acısını herkesten daha çok kırdığım kardeşlerim ödetecekti. Geri dönüyordum ve artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Her şey eskisi gibi olabilir miydi yoksa her şey daha da mı karışacaktı bilmiyordum ama savaşırken sadece onlarla değil kendimle de savaşacaktım. Savaş başladı, yere ilk ben düştüm. Savaş devam etti, ayağa kalktım. Savaşın sonu gelecekti, kim kaybedecekti, işte asıl mesele buydu.

Bir aile sırf erkek bebek istedikleri için yeni doğan kızlarını başka bir ailenin oğlan bebeği ile değiştirirler. Bu değişiklik kaderi ne kadar değiştirebilir? Komiser Berzan Pamir Dağran, bir seri katilin peşindeydi. Ülkece aranan bir seri katilin peşindeydi ve o seri katil ile yollarının kesişeceğini hiç kimse bilemezdi. Kavim Erge bile onu arayan komiseri aslında bebekliğinden beri tanıdığını bilemezdi. Bir kıvılcımla başladı onların kaderi, yavaş yavaş alev aldılar. İkisi de fark etmedi ateşler içinde kaldıklarını. Ateş onların kalbine kadar işledi, kalpleri tutuştu ve aşk onları kalpsiz yapacak kadar yaktı. Bu yakılan kalplerin hikayesi. Şimdi soruyorum sana, aşk ne kadar yakar bir insanı?

Kader bağlamıştı birbirlerine ağı. Kaçamazlardı bile. Kaçamazlardı bile isteye. Bir sahil tanıştırdı onları. Yine bir sahil yıktı bütün aşkı. Hayat yaptı yine cilvesini. Bağladığı iplerin üzerine taş yığını döşedi. Koca bir duvar ördü. Kimse de yıkmak istemedi bunu. Bozmak istemedi karanlık yolu. Şarkıcı bir kadın ve doktor olan bir adam. Kimdi şimdi bu aşkta yanan? Acı mı istiyorsun? Acı vereceğim. Ölmek mi istiyorsun? Nefesini keseceğim. Gidiyorum. Acı çekiyorum. Ve bu duyguların hepsine dayanarak veda ediyorum. Vedalar acıtır. Ancak bu veda ciğer bırakmadı.