Ekin Ege Eroğlu, yıldızı gittikçe parlayan ünlü bir sanatçıdır. Aylardır yazamadığı bestelerini düşünürken, konser vermek için gittiği bir şehirde karşısına çıkacak kahve saçlı kız tüm düzenini alt üst ediverir. Oysa Ekin düzen hastası bir adamdır.

Bir üniversite, 6 öğrenci. 5 arkadaş, 1 düşman. Peki düşman neden var? Bu düşman arkadaşların aralarındaki bağa zarar mı verir yoksa zarar mı alır?

Karanlık bir odada, eski bir kütüphanenin sessizliği içindeyim. Raflar arasında dolaşırken tozlar havada dans ediyor. Kitap kokusu buram buram yayılıyor etrafa. Ansızın, bir kitabın arasından sızan ışıkla aydınlanan bir sahne karşılıyor beni. Sayfalar arasında kaybolurken, karakterlerin sesleri kulaklarımda yankılanıyor. Bu kütüphanede, her kitap kendi hikayesini anlatıyor, her sayfa yeni bir maceraya davet ediyor.

"Yıldızların da birbirlerine âşık olabileceğini öğrendim bu gece ama âşklarının imkansızlığını da. Gece saat 23:41 bu saati unutmak için her şeyimi verirdim biliyormusun?"

"Kaçma benden," diye fısıldadı adam, tadına doyamadığı dudaklara doğru. "Kaçmıyorum," dedi, üstündeki bedeni daha çok hissetmek istercesine kendine çekip bastırırken, kaçmadığına da ikna etmek ister gibi, buradayım der gibi. Sol eli sardığı parmaklardan ayrıldı ve çıplak bel oyuntusunu okşamaya başladı. Ona istediğini vermek ister gibi ağırlığını üzerine bıraktı, diğer eli dirseğininden yatağa yaslıyken yumuşacık saçlarını okşamaya başladı kadının. Kulağına dolan hafif inleme ile başını boynuna eğdi. Burnunu yasladığı boyundan kulağının altına kadar diliyle ıslak bir yol çizdi. Kulağına dolan hızlanan tatlı nefesler ve çıplak göğsüne çarpan göğüslerin etkisiyle dudaklarının arasına aldığı kulak memesine ufak bir ısırık bıraktı. "Hmmm." Boğazından gelen derin bir sesle konuşmaya devam etti. "Demek kaçmıyorsun, öyle mi?" Üstündeki adamın sıcak nefesleri boynuna vururken kurumuş dudaklarını diliyle ıslatıp inlercesine fısıldadı. "Evet, kaçmıyorum." Ondan pek sık duymadığı bir kıkırtı doldu kulağına. Kalp atışlarını hızlandıran gülümsemesini hissetti görmese de, görmeyi ne kadar çok isterdi. "Bedenin burada, ellerimin arasında," hissetmek, hissettirmek için dudaklarını boynuna bastırdı derin bir öpücük bırakıp başını kaldırdı, karısı ile göz göze geldi. "Peki ya sarıp sarmaladığın, herkesten sakladığın, kimseye kapısını aralamadığın kalbin? Sence o benden kaçmıyor mu gece güzelim?"

Zeliha 15 murat 16 yaşında çocuklardı hayatlarındaki en büyük kararı veren iki çocuk anlattıklarımın hepsi gerçek hikayeden alınmıştır… bunu dikkate alarak okuyun lütfen

"Seni deli gibi istiyorum, sadece seni istiyorum daha nasıl gösterebilirim bunu!!! " diğer odaya geçerek gözyaşlarımın akmasına izin verdim bana sesinin yükselmesiyle gözyaşlarımın akmaya başlamasından nefret ediyorum. Evet haklı olan oydu ama bana sesini yükseltmemeliydi. Yatak dikkatimi çekti oysa ki ilk defa kollarında huzurla uyumuştum, ilk defa birlikte uyanmanın mutluluğunu yaşamıştık. Elimi yüzümü yıkamak için lavaboya geçtim koltuğa uzanmış gözlerini kapatmış sinirinin geçmesini bekliyordu Bavulumu alıp gitmeli miydim ? Yanına gidip kendimi affettirmeli miydim ? İlk defa kalbimi dinledim yanına gidip usulca koltuğun kenarına oturdum; boynuna uzanarak sarıldım gözlerim yine doldu "seni çok seviyorum" dedim. Ellerini belime doladı "bende seni çok seviyorum" dedi. -Özür dilerim kendim yorum yapmadan seni dinlemem gerekiyordu. -Hiç olmamış gibi davranabilir miyiz düşünmek istemiyorum böyle sen kollarımdayken mutluyum. -Bavulumu toplayıp çıkacaktım bende dedim. Beni kendinden uzaklaştırarak ciddi miyim diye yüzüme baktı tabiki değildim sırıttım. Beni altına alarak "dün gece ve bu sabah ve kahvaltıdan sora sürekli yarım kalan bir işimiz vardı" dedi burnumu ısırarak. " hayır hepsinde tamamlamıştık" diye kollarının arasından sıyrılmaya çalıştım " ben tamamlanmadım henüz güzelim sanırım o yüzden doyamıyorum." 🔥🍀 Bir mum kaç defa erir, kaç defa aynı şekle döner, sıkılmaz mı insan kendi benliğinden, kabul edebilir mi değişmeyi farklı şekilde istenmeyi. Hira Çetin, hayatı hep hayaller kurarak ve bir masala inanarak geçmiş büyüdükçe gerçeklerin bu kadar can yakıcı olduğunu kabullenmek istememiş... Bir çift mavi göz değiştirir mi hiç tanımadığı bir insanın hayata bakışını ? Ve bir adam bu kadar kötü bir dünyada umutla bakabilir mi pencereden...

Elini kucağımdaki üst üste koyduğum ellerimin üzerinde hissettim. "İyi misin?" İçimden gülmek geldi, bu soru bu gün için bana sorulacak en saçma soruydu belki de lakin o sormakta o kadar haklıydı ki. Sonuçta böyle bir durumda olan hangi kız öylece oturup etrafı izleyebilirdi ki? Sonra düşündüm, iyi miydim sahiden? Yoksa öyle gözükmek için ekstra bir çaba mı sarf ediyordum? Ben arkadaşımı cevapsız bırakırken o yeniden konuştu. "Kimseyi umursama lütfen, ben biiliyorum senin onu ne kadar sevdiğini." Gözlerimi kapatıp açtım ve ona cevap vermeden tekrar etrafımda gezindi gözlerim. Ve o zaman fark ettim ki insanlar, bazı insanlar çaktırmak istemeseler de bana bakıyorlardı ve bazen beni işaret ederek konuşuyorlardı. Başım ağrımaya başlarken işaret ve orta parmağım şakaklarımda gezindi ve ovalayarak acıyı dindirmeye çalıştı. Diger elim bankın oturak tarafına tutunarak sıkarken o vakit anladım insanların dedikodusunu. Ben babamın cenazesindeydim... Ben üvey babamın cenazesindeydim... Ben üvey babamın milyarlık servetinin bundan sonraki yöneticisi olan üvey kızıydım...

Afra canı sıkıldığı için numara sallayıp mesaj atarken bunların başına geleceğini nereden bilebilirdi ki? Peki bilse yine de o mesajı atar mıydı? Normalde asla yan yana gelmeyeceği insanlarla yakın olmak zorunda kalınca aslında o kadar da kötü olmadıklarını fark etmesine mi sevinsin yoksa her zaman yanında olduklarından biraz uzaklaşmak zorunda kaldı diye gerçek yüzlerini gördüğüne mi üzülsün? *** Sadece eğlence amacıyla yazılmıştır, içindekileri ciddiye almamanız gülüp geçmenizi tavsiye ederim. Hiçbir kurum, kuruluş veya kişiyle alakası yoktur hepsi hayal ürünüdür. Bu konuda yazılan ilk kitap. 22.09.20/28.03.22

Barış`ın kardeşisin ve Keremle tanışıyorsun.

♣TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi} ♣♣♣♣ "Ah benim güzel kızım, benim nadide çiçeğim... Kokun beni baştan yaratıyor, o kadar kusursuzca yaratılmışsın ki nereye baksan orası güzelleşiyor. Ah benim Arya`m. Sadece benimsin güzel kızım..." "Ben senin değilim! Ben hiç kimsenin değilim! Hastalıklı zihnin seni kör etmiş!..." Daha konuşacaken işaret parmağını dudaklarıma koyarak susma mı sağladı ardından ise mümkünmüş gibi daha da yaklaşarak, fısıltıyla "Sen öyle bir benimsin ki değil bir başkası sen bile inkar edemezsin Arya`m." Nefesim korku ile kesilirken, gözlerimin dolduğunu hissedebiliyordum. Lanet olsun, ben neyin içine düşmüştüm böyle? Sakat bir kızdım, yürüyemiyordum bile. Kendime daha hayrım yokken bu adam çıkmış beni bırakmayacağını ve sevdiğini söylüyordu. Nasıl bir aptaldı bu adam? "Gözümde o kadar çok kusursuzsun ki Arya`m, keşke gözlerimden kendini görebilseydin. Kahverengi gözlerinde tüm çiçeklerden bir bahçe görüyorum, kokun o tüm çiçeklerden oluşuyor, nefesin bahar esintisi, saçların benim cennetim, tenin gecemi aydınlatan Ay gibi parıldıyor. Ah Arya`m. Söylesene bana Arya`m, seni bu kadar delicesine sevmek ne kadar da akıl kârı? Çünkü ben burada akıllı olan bir şey göremiyorum, delirmişcesine seni sevmek istiyorum, çok mu şey istiyorum sence sevgilim?"

Birini seveceksen sadece birini sev.

Bir sokak lambası altında sevdim seni, o büyülü anların gölgesinde. Gece karanlığını aydınlatan sarı ışığın altında, kalbim seninle dolup taşarken, sokaklar bile bizim için şarkı söyler gibiydi. Şimdi ise aynı sokak lambası altında seni bırakıyorum. O ışık, ayrılığın acısını da aydınlatıyor, hatıraların sıcaklığına inat. Belki de bu sokak lambası, aşkımızın sessiz şahidi olarak kalacak, ve her geçtiğimizde o anıları hatırlatacak. Her ne kadar yollarımız ayrılmış olsa da, o ışığın altında geçen zamanlar unutulmayacak.

yıllar sonra yeniden alevlenen bi aşkın hikayesi mutlu bitermi ?

Süslü, aşko kuşko, hayatta hiç bir zorluk görmemiş, iyi kalpli, cesur ve bir mafya kız kardeşi olan buse ve asker çocuğu ve ailesininin bütününü polis, savcı ve askerlerden oluştuğu için çok disiplinli ve sert bir ailede büyümüş Balamir`in aşk öyküsü

Aliee sevgilisinden yaklaşık 1 yıl önce ayrılmış ve ondan kopamamış bir kızdır. Aliee ve eski sevgilisi Mark, Mark`ın isteği üzerine ayrılmış ve bütün bağlarını koparmışlardır. Aliee sevgilisiyle ayrılıklarının 1. yılına yakın, arkadaşının ısrarıyla tatile gitmeye karar verir (Bu gideceği yer Aliee`nin Mark ile gittiği bir yerdir ama bunu daha sonradan farkeder.) ve orada hiç beklemediği bir şey olur. "Deja vu oluyormusun? O kız ile birlikteyken."

0555***:Artık dayanamıyorum 0555***:Beni gör artık Meyra`m 0555***:Ben artık yönümü göremiyorum ışığım. Kokunu bana saklayıp benim olmanı istiyorum. Meyra, ışığım seni çok seviyorum Meyra: Yok artık Meyra: Kimsin sen? Meyra: Bunlarda ne demek oluyor? 0555***:Biliyorum korkuyorsun ama korma benden. Ben senin saçının tek teline dünyaları yakarım Meyra:Sana kimsin dedim. Tanımadığım numaradan bana aşkını ilan ediyorsun ve sana inanıp korkmamamı mı söylüyorsun. Sana inanmıyorum. 0555***:Biraz zaman ver bana güzelim. Sana kendimi ve aşkımı inandırmak için biraz zaman ver. Meyra:Şeye ne dersin? Meyra:Engel??? Evettttt arkadaşlar hepinize merhaba. İlk kurgumdur bu yüzden yazım yanlışları ve biraz amatörce olabilir. Lütfen destek vermek için bi şans verin kitabımaa. İyi okumalar🫶🏻🥰🥰

Edebiyat öğretmeni olan Reva , hayatın belki de kendine verdiği en güzel hediyeye (Efran `a) aşık olur, hep sadık kalırlar birbirlerine ama ta ki o kötü kader onları birbirinden koparana kadar...

(Yeni) " Abi ya! Ben demedim mi size gelmiyelim diye? En güzel anı bozduk!" " Oğlum ne bileyim ben bizim kardeşimizin bu kadar çapkın olduğunu ve hemen yengeyi ayartacağını?" Alaz sinirine hakim olmadığını belli edercesine konuşmaya başladı; " Oğlum, canlarım, bir tanelerim, canım kardeşlerim... Ben size gelmeyin demedim mi lan!?" " Biz ne bilelim sizi böyle şey, yılış yılış bulacağımızı?" . . . ` Ben bir gün bırakma korkusuyla tuttum bu elleri.` He aşk bitmez. Bazıları bitmişken bile bitmemiştir aslında. ( Kitap wattpad de yayınlanıp büyük bir kitleye ulaşmıştır.)

Ben, az önce patlayan o silahın, bir daha ateş edecek olan o namlusunun, tam karşısındayım. Kendimi, elimde menekşe kokulu kara kaplı defterim ve kalemime sıkıca sarılmış bir biçimde, sadece cam tavandan vuran ay ışığının parlattığı, yüzünü bile göremediğim şahsiyetin karşısında bir namlunun ucunda buldum. Ay ışığı sadece bana o silahı parlatmıyordu. Bir bitmiş ömrü, bir solmuş menekşeyi, bir cesedi parlatıyordu! Ve asıl soru. Bir insan sevdiğini nasıl elleri ile gömebilirdi? Ben Itır. Itır Şensoy. Hikayemi öğrenmeye, bu eski istasyonda başıma geleceklere bizzat şahit olmaya, trende yanımdaki koltukta oturmaya var mısınız?

İnandığımız her şeyin yalan olmasına çok alıştık. Ama hatırladıklarımızın yalan olmasına hiç mi hiç alışamadık. Her şey Asya nın hastaneden çıkmasıyla başladı. Daha doğrusu Sırlar o zaman gün yüzüne çıktı . Çünkü hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Sıralarında ömrü vardır. Koyarlar, öyle çok kokarlar ki bu koku onları deşifre eder.

Sevdiğiniz herkesin ölümüne tanık olsanız ve size son bir şans verilseydi ne yapardınız  ? Benim için cevap çok basit, aldığım her nefeste düşmanlarımı tek tek kor gibi yanan intikam ateşiyle yakacağım.  Ben Eva Türemen göklerde ki Tanrı  şahidim olsun ki sizi  öldürmem için bana yalvaracaksınız...

Patron: Yanımdayken böyle konuşamıyordun, uzaklaşınca sana bi` cesaret geliyor galiba. Ben: Diyelim ki, yanında seninle böyle konuştum. Deli gibi kızdırdım, hiç sevmediğin şeyleri yaptım, kötü sözler söyledim. Ne yaparsın? Patron: Kendini ... bulursun. Gözlerim kocaman açıldı, hatta bacaklarım istemsizce titredi ve başımı kaldırıp dehşet içinde ona baktım. O ise telefonunu kenara bırakıp, gözlerimin içine bakarak gömleğinin düğmelerini birer birer çözmeye başladı...

Fransa da yaşadığı psikolojik sorunlar nedeniyle Türkiye`ye gelen Yağmur. Kendini bir ekib`e dahil edildiğini öğrenir. Yağmur`un hayatı ekiple birlikte değişecekti.

Asker amca, ailem nerede? "Güzel kızım gelecekler" Ne zaman asker amca, ben onları çok özledim. "Onlar da seni özlemiştir, Elzem." Yalan söylüyorsun asker amca, yüzüme bakmıyorsun. "Elzem, toprağı sever misin?" Severim asker amca, çünkü aile gibi kokar. "Haklısın kızım, çünkü ailende toprak oldu."