Bir gece sokakta Ahmet tarafından bulunan Biricik o gece evlatlık edinilir. Yıllarca beraber yaşadığı aile bir ttafik kazasında ölünce abisiyle yalnız kalır ve hayatın acı darbelerini bir bir yemeye başlar.

Mahallenin "Soğuk Nevalesi" olarak bilinen Umut , bir gün kendini hiç de istemediği bir iddianın içinde bulmuştur. İddanın konusu ; üç ay içinde mahallenin gözde bekarları arasında gösterilen , üstüne üstlük mahallenin en ağır ağabeyi olan Serkan`ı kendine körkütük aşık edip onunla evlenmektir. Lakin bu kumarda olaylar hiç de beklenildiği gibi gerçekleşmeyecektir. Bakalım mahallenin Soğuk Nevalesi , Umut Işığı olabilecek midir ?

UNUTMAYA MECBUR BIRAKILMAYA İNAT, CESURCA YAŞAMAYA...🍷 GÜÇLÜ KADINLAR SERİSİ-2 ‹‘Kimi bebekler ninniyle büyürdü, kimileri çığlıklarla. Ninniler susar hayat olurdu, çığlıklarsa sustukça lâl-i lisan...’› ( Bazı noktalar da şiddet, işkence, pedofili gibi unsurlar bulunacaktır. Okuyacak olan hassas kişilere önermiyorum) "Gözlerin, içinde sakladığı acıları haykırır gibi bakıyor, dilinden düşemeyen sözcük dizeleri gözlerinden okunuyor gibi... Uzun süre bakınca hissettiğim sarsıntılar yüzünden kalbimde depremler oluyor sanki... Sanki o depremin altında kalmış bir enkaz gibi hissediyorum kendimi Bergüzar. Gözlerinin derinliği boyumu aşıyor..." Yanıma iyice yaklaşıp alnını alnıma yasladı. " Sana söz Bergüzar. Sana söz sana eksik kaldığın ne varsa öğreteceğim." " Konuşmayı unutan dilini, saatlerce susmayacak hale getireceğim." " Unuttuğun her bir bilgiyi sana bizzat ben öğreteceğim. Bilmediğin her ne varsa sana ben öğreteceğim Güzar`ım..." " Senin bütün eksikliklerini ben tamamlayacağım. Yarım kaldığın, boşluğa sarılı her bir yarını kendimle dolduracağım. Sana söz veriyorum ki bunları yapacağım" " Sadece bana inan, olur mu?" Bu cümleyle başladı, bittiğini düşündüğüm hayatım. Sonuna geldiğimi düşündüğüm hayatım bu cümleyle yeniden var olmuşa dönmüştü sanki. Ben Bergüzar. Sıradan bir Bergüzar... Beni sıradışı olduğuma inandırmaya çalışan bu adam sayesinde hayatın benliğime vurduğu prangalardan kurtulmuştum. Ailem tarafından küçük yaşta esir edilen benliğimden, karanlık mahzenin ıssız merdivenlerinden onun sayesinde çıkmıştım ve özgürlüğün ne olduğunu öğreniyordum... Beni sıradışı yapan bu hayat hikayeme siz de canlı şahit olacaksınız. Tıpkı beni tanıyan, tanıyacak olan herkes gibi... HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA UYARI YAPILMADAN GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR!!!!

küçük bir kızın uzun zamandır yazmak isteyip ama yazamayıp bir hayal olarak kalan o kitap

Sokak lambasının titrek ışığı altında yürüyordu. Ne de olsa sokaklar onun eviydi. O gün de aynı şeyler olmuştu. Hataneden gelen bir telefon hayatı yerle bir olmuştu. Aynısını yeniden yaşamıştı... Kader mi? Karma mı?

Burası neresiydi? Etrafımdaki bu insanlar kimdi? Ben kimdim? Hafızasını silip gençleri toplayan bir örgüt en fazla ne kadar ileriye gidebilir?

İki kız kardeş biri yurta büyümüş biri el bebek gül bebek büyümüş bir gün ansızın karşılaşırsa ne olur

Nova Gençlik Projesi. Türkiye genelinde ki deha ve yaralı ruhların bir araya toplandığı, öğretmenlerin geleceklerini bırakacakları gençlere rehberlik etme amacını güttüğü bir proje. Bir gün tüm mükemmel nitelikleri kendi üstünde toplayan bir okul ortaya çıkar. Nova Gençlik Projesi Lisesi Tüm Türkiye okullarına bir test gönderir ve bu testte istenilen puan aralığına giren tüm öğrencilerin Milli Eğitim Bakanlığı` nın verdiği izin dahilinde Istanbul` a NGPL` ye gelmesini zorunlu tutar. Ve daha ilk günden kimseyle konuşmayan, asosyal ve ketum olan Kaya ile etrafa empati, sevecenlik ve yardımlaşma duygusu yayan Defne ile bakışları kesişir. Ancak tüm yaşamları boyunca zihnin sesini dinlemiş olan bu gençler, yıllar sonra kalplerinden işittikleriyle elbette inişli çıkışlı bir döngünün içine gireceklerinin farkında değiller. Seç bakalım kalbin sesi mi? Yoksa aklın sesi mi? Kaya ve Defne seni bekliyor taraf tut ve kemerini bağla. Zira kalkış sert olacak....

"Ne çocuğu? " "Kız çocuğu" dedi bana Onların hikayesi böyle başlamıştı. Tek isteği mezun olmak ve bunu babasına göstermek isteyen bir kızdı Fatma. Ama hem ölüm onu bulmuş hem de yeni kişiler girmişti hayatına . Ama o bunları nerden bilebilirdi ki.... ( İki üç bölüm yanılamıştı ama biraz daha değişiklik yapıp yeniden yazdım)

Öğretmen ve öğrenci aşkı… "Diz çök," dedi adam. "Çünkü burada tek kanun benim." Kız gülümsedi. "Senin kanunların, benim oyun alanım."

Roza derin bir nefes çekip fısıldayarak konuşmuştu. "Ben senin için kendimden bile vazgeçmişken, sen benden bile vazgeçmişsin. Ayıbım bana ahım sana kalsın." Diyerek odasına ilerleyip uyumuştu. Bazı acılar vardır ki insanın içine sessizce işler; ne bağırır ne çağırır ama her nefeste biraz daha derine iner. İki gencinki de öyleydi işte. Adını koyamadıkları bir boşlukta uyanıyorlardı her sabah; kalabalıklar arasından kaybolmuş bir yalnızlık gibi, kendi içinde susan bir çığlıkla... oysa başlarda her şey masumdu. Bir tebessümle başlayan yolculuk, bir çift gözde vadedilmiş cennet... Zannettiler ki, o elleri tutarken bırakmaz, gözler bakarken yalanlar söylenmez. Ama yanılmışlardı. Hem de en derininden. İhanet, bir yabancıdan gelseydi belki bu kadar yakmazdı içlerini. Ama sevdiği, güvendiği, gözünün içine bakıp "sana zara vermem" diyen... işte o kişilerdi, kalplerine en keskin hançeri saplayanlar. Geceler boyu onlarla kurdukları hayaller şimdi birer enkazdı. Sevda sandıkları şeyin altından yalanlar çıkmış, umutla ördükleri anıları şimdi sadece canlarını yakan hatırlatmalara dönüşmüştü. Ve o an anladı Dewran "Elini tuttuğum gün, kalbimi bıraktığımı biliyordum," dedi kendi kendine, gözlerini ufka dikmiş halde. "Meğer insan en çok, en çok güvendiği yerden yara alırmış." Sustu sonra. Çünkü bazı cümleler vardır, suskunluğun bile daha çok şey anlattığı... Ve bazı aşklar sadece acıyla hatırlanır. Aşkına ihanet edilmiş iki genç. İki yanan yürek ve bunlardan bağımsız olan diğer iki genç ile karşılaşırsa neler olur. Birbirinden bağımsız iki hikaye ama aynı acı...

Bir insan bir insanı bu kadar acıtamazdı değilmi... acıtırdı.

Nihai Bulgular, elit bir düzenin içinde bastırılan duyguları, örtülen gerçekleri ve sonunda kaçınılmaz olan yüzleşmeyi anlatır. Çünkü Han Koleji’nde her şey kayda geçmez… Ama hiçbir şey sonsuza kadar saklı kalmaz.

Nota kağıtlarının arasına gizlenmiş sırlar, sert gitar tınıları ve imkansız bir aşkın hikayesi.

Acılarla dolu bir hayatta verilen savaşın, bilinmeyen aşkın hikayesi...

~Gerçek ailem hikayesidir.~ Güneş Eflah Sarca -5 yaşında kaçırılıp yetimhaneye verilen ardında`da evlat edinilen Güneş`in hikâyesi. -Eğlenceli bir kurgu. Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

Bazı insanlar doğuştan görünürdür. Bazılarıysa hayatta kalarak görünmez hale gelir. Onun saçları ve teni ışığı fazlasıyla yansıtırken, herkes ona bakar. Onun yüzünün yarısı yüzünde iz bırakmıştır; insanlar bakmamayı seçer. İkisi de aynı şehirde, aynı sessizlikte yürür. Biri sorularla büyümüştür, diğeri suskunlukla. Bu bir acı yarışması değildir. Bu, yaraların insanı tanımlayıp tanımlamadığına dair bir hikâyedir... Bazen en karanlık yerde tanışırsın, çünkü ışık oraya en son ulaşır.

Ana karakterimiz Melisa yaşadığı zor günler ve tutulduğu ıssız adam…

Bazen bir okul sırası, bazen bir restorant, yada en akla gelmeyecek yerde birşey çalar kapını. Sevgi. İçinde pıt pıt atan kalbin bir bakmışsın bir başkası için gümbür gümbür atıyor.

Eski adı MEHRU - GERÇEK AİLEM di. Onca geçen yıllar ardından aniden gelen bir telefon araması iki ailenin ve iki kızın hayatını ne kadar etkileyebilir ki?

Ben Aden Merkür. Ama o gece değil. O gece yalnızca Merküresi’ydim... kalbini anonim bir hesaba saklayan, nöbet sabahını beklerken bir yabancıyla aşka bulaşan bir kız.

Olaylara hiç arka kameradan bakmadiniz demi

Ülkü Ada şüphelerinden kurtulmak için DNS testi yaptırır ve ailesi sandığı kişilerin biyoloji ailesi olmadığını öğrenir böylelikle hikaye başalar

Trabzon`dan Mardin`e uzanan bir hikaye Elimden tutan adam beni hiç bilmediğim bir şehre, bilmediğim bir eve ve tanımadığım insanların içine getirdi."Oğlum elinden tuttuğun kız kimdir?" Diye soran pala bıyıklı, aklar düşmüş, hafif kilolu bir ağa gibi duran yaşlı adam "Nişanlım sevdiğim kadın." Diyen elinden tuttuğum adama baka kaldım. Daha ben onu tanıyalı bir hafta olmuştu. Benim gibi şok olan karşımdaki kişiler "Ne nişanlısı? Sen zaten Evin`le nişanlısın."Diyen yaşlı kadın. Bu annesi olsa gerek. Duyduklarımla bir kez daha şok yaşadım. Ne demek başkasıyla nişanlı? Kendi kendime sorduğum soruyu yanıtlayan elimden tutan Nişanlım olduğunu söyleyen Siyam oldu. "Onunla hiç bir zaman nişanlı olmadım. Size onu sevmediğimi söyledim. Onu kardeşim gibi gördüğümü söyledim. Ama siz kendi kafanıza göre oynamaya devam ettiniz." Dedi ve bana döndü. "İster kabul edin ister etmeyin. Ben Açela`ýı seviyorum onunla evleneceğim. Ha yine de yok diyorsanız bundan sonra ne adımı duyar, nede beni görürsünüz." Dedi elimden tuttuğu gibi beni merdivenlere doğru yukarı çıkardı. Arkamızda şaşkın bakışlar bırakarak çıktık.

O gece bir imkansızı gerçekleştirdik. Galata ve Kız Kulesi kavuştu. Ve o gece İstanbul bizi ağlayarak izledi. ... "Daha önce hiç gelmeyenler bile özler İstanbul`u. Burası sanki, herkesin daha önce hiç gelmediği evidir." ... Galata ve Kız Kulesi.