Cumhuriyet savcısı olan İlayda 21 yıl sonra ailesinin üvey olduğu öğrenip gerçek ailesini bulursa, onları kabul edecek mi veya etmicekmi. Üstüne üstlük ailesi bir "aşiret`se" Hayatı ne olucak. İlayda "gerçek aşkı" bulacak mı? Hep beraber öğrenelim.

Gerçek ailem kurgusudur askerde cardır

Nemesis... Bazıları onun yalnızca eski bir efsane olduğunu söyler. Bazıları ise adını bile anmaktan çekinir. Çünkü Nemesis, sıradan bir intikam değildir. O, insanın yaptıklarının er ya da geç karşısına çıkacağına dair kaçınılmaz gerçektir. Kimileri onu kader, kimileri ilahi adalet, kimileri ise karanlığın içinden sessizce yaklaşan bir gölge olarak tanımlar. Yirmi beş yıl önce bir gecede yükselen alevler, sadece bir binayı değil; iki dostun güvenini, hayallerini ve kuracakları geleceği de küle çevirdi. O geceden sonra dostluk yerini nefrete, güven yerini şüpheye bıraktı. Kimse gerçeği aramadı. Herkes kendi inandığı gerçeğin peşinden gitti. Gerçeğe inanmak da kabullenmek de zordu. Herkes kendini haklı çıkarmanın yolunu arıyordu. Bu yolda en çok çocuklar kullanıldı. Kalpleri nefretle, düşmaşıkla dolduruldu ama o çocukların en küçüğü hepsine karşı geldi. Kalbine kötü hiçbir duyguyu sokmadı.

Asker-öğretmen uyarlamasıdır

Jjjjk gntntntbtbd d dvd g y t y u u u

çok üşendim açıklama yazmaya okuyun plss

Bakıcı olarak gittiği eve aslında bakıcı olarak alınmadığını öğrenen tanya kurduğu hayaller ve kendisine verdiği sözleri için o evde kalmaya devam eder ama karşısında her şeye rağmen onu savunan bir dede onu koruyan bir adam bakıma muhtaç küçük bir kız ve kendisinden nefret eden bir abla vardı Peki bu bir aşk ya da intikam hikayesi miydi? Yoksa yalanlar üzerine kurulu bir hayat mı?...

Yağız zamanda geriye giderek karısının ölümünü engellemeye çalışır. Ama değişen bir şey vardır. Gece geçmişte artık onun karısı değildir.

"Niye yaptın bunu?" derken onu izliyordum. Yarasından dolayı yüzüstü uzanıyordu ve dün geceye göre daha iyi görünüyordu. Yeşil gözleri karanlıkta bile kendini belli ederken, "Seni sevdiğimi biliyorsun," demişti. Bu, sol tarafımda bir kıpırdanış olmasını sağlarken gözlerimizin bağlantısı kesilmemişti. "Bu kadar mı seviyorsun beni?" dedim, mırıldanarak. "Canını hiçe sayıp önüme atlayacak kadar mı?" "Ceylin ben sana üç yıldır aşığım," dediği an dudaklarım arasından usulca bir nefes vermiştim. "Ben vurulmasam sen vurulacaktın, tabii ki önüne atlayacağım." "Kafayı yemişsin." "Hayır sana aşığım sadece." Bu sözleriyle birlikte aramızda derin bir sessizlik olduğunda gözlerim sol omzunun altındaki sargıya kaydı dakikalardır olduğu gibi. Aynı yatağın iki ayrı uçlarında uzanırken her zamankinin aksine aramızda bir boşluk vardı. Bu sefer daha masum hislerle aynı yataktaydık.

Trabzonda iki düşman aile vardı kara ve keskin aileleri selin kara ve kerem keskin

Bu kitap saçma öğeler içiermektedir okumadan önce 5 10 kere düşünün derim

Sevinç, bir gün Eryamanlar ile tanışır

Bazen çok sevdiğin insanlardan kazık yersin en çokta canını o acıtır ama benim yaşadığım sadece bi kazık değil hem hayal kırıklığı hemde boşa harcadığım zamanımdı

Ben Della Amaya Dean

Kan davasının karşılığı “Hivda”

Bir his vardır Sevilmesin seversin Aşkından ölüp bitersin Ama o bilmez Söylemek istersin Söyleyemesin O his hiç bitmez

Bazen insanın kaybettiği yönü kalbi gösterir. Fakat kalp, bir acıyı daha kaldıracak kadar güçlü değilse ne olur? Küçük yaşta öğretmiştir sana hayat adil olmadığını ama sen bu hayatı daha yaşanabilir kılmak için elinden geleni yapmaya çalışıyorsundur...

Genç bir öğretmenin üzerine atılan çirkin iftiradan sonra şehri terk etmesiyle hayatının tamamen değişmesi

Geleceği seçimi değil var oluşuydu

Kanlı bir yeraltında doğan Simay hayatındaki en değer verdiği kişiyi trajik bir şekilde kaybeder. Daha yasını bile tutamadan kendisini yeraltının entrika ve karanlığı ile karşılaşmış bulur. Yeraltının Barlas’ı ile tehlikeli bir evlilik yapmak zorunda kalan Simay kendisini hiç beklemeyen duyularla tanışır. Artık karanlık tek kişilik bir yabancı değildir. Çünkü bazı aşklar tüm karanlığa rağmen birbirinden kopamaz. “Karşıma dikilecek kadar cesursan söyleyeceklerinde bir o kadar yürekli olmalı Simay Akbay.” “Senden tek bir şey istiyorum. Bir süre kocam olurmusun?”

Hayatın her evresinde ya birileriyle kıyaslandık ya da birileriyle sürekli kendimizi kıyasladık,kimin ne yaşadığını bilmeden dağın görünen kısmıyla kendi dağımızın yamaçlarını kıyasladık bunu bir gün kırabilme ümidi beni bu kitabı yazmaya itti.

Açmelya Hotel: İçeri girdik Talya hemen bütün güvenlikleri ,çalışanları topladı.Ilhami Kılıç’a dikkat ediyoruz arkadaşlar ,odasına kim giriyor kim çıkıyor Ne yapıyor ne yapacak bizim için çok önemli hatta onunla yakınlaşıp iyi biri gibi davranın otele kim giriyor kim çıkıyor tam liste istiyorum.Bayer Gelip bağırıp çağırsa bile kimse tepki vermeyecek ne derse onu yapacaksınız anlaşıldı mı? Hepsi başını salladı çıkabilirsiniz dedi.Ilgın Camın kenarında daydı bir lüks araç geldi dedi. Hep beraber cama durduk ve arabadan bir kadın indi ve hepimiz şokta daydık.Talya’nın Telefonu çaldı Talya açtığında tamam dedi kapattı.Bayer lobide oturuyormuş dedi Talya.Bunun Ilhami ile bağlantısı var mı diye sordum ,eğer varsa Bayer’i tutmam ben dedi Ilgaz.Bizde tutmayız zaten dedim.Koşun Bayer’in görmemesi lazım.Talya resepsiyonu aradı koşar adımlarla ilerledik.Merdivenlerden iniyorduk.Bayer resepsiyonun oradaydı Bayer’in babası kapının oraya geldi ve içeri Ömür girdi.Bayer’in arkası dönüktü.Ilhami Ömür’e doğru yaklaştı ve hoş geldin ortak diye seslendi.Bayer arkasını döndü biz merdivenlerde kalakaldık.Bayer gözlerini kısarak baktı.Ömür ,İlhami’ye elini uzattı,Ilhami eli tutup sıktı.Bayer yıkıldı gözlerinden anladım öfkelenmekten başka bir şey yapamazdı çünkü yıkıldığını gösterirse Ilhami ve Ömür kazanırdı.Laan diye bağıırdı Bayer hızlı adımlarla gidip İlhami’ye baktı sana seni istemiyorum dedim sen otelime yerleşmişsin üstüne benim çocuğumun katili ile ortak olmuşsun onuda yanında getirmişsin.O senin çocuğunun katili değil Bayer Kılıç çocuğunun annesi ,Benim doğmamış çocuğumu benden gizli aldırdı katil bu sende katilsin Ilhami Kılıç sende unutma Gülay’ı öldürdün kendi kızını sen öldürdün ,karın da beni öldürmeye çalıştı ben kaçtım kurtuldum şimdi bak buradayım ama Gülay yok neden yok o kaçamadı çünkü o yeğeniyle aynı kaderi paylaştı.1yaşında bebekti öldürdün benim çocuğum daha doğmadan öldü.Yeter diye bağırdı katil değilim ben ,sen daha konuşuyormusun sen hangi yüzle geliyorsun buraya kim olarak bu adamın nasıl ortağısın sen Lalin aşşağı inip Bayer’in yanına gitti.Herkes bize bakıyordu.Bayer bunları odada konuşalım herkes bize bakıyor dedi.Bayer herkes işine baksın diye bağırdı sende ve sende diyerek Ilhami ve Ömür’ü gösterdi odaya çıkıyoruz,Hep beraber odaya çıktık hepimiz odadaydık .Evet sizi dinliyorum dedi Bayer.Neyi anlatalım Bayer dedi Ömür .Bayer Ömür’e doğru yaklaştı adımı ağzına alma katil,ben katil değilim Bayer .Bayer bacağına vurarak arkasını döndü ben kime ne anlatıyorum ki,Bayer dedim.Benim çocuğumu aldırdın ben baba olacaktım ne istedin benden bebeğimden ya anne olacaktın hiç mi vicdanın yok senin duygularına Neoldu senin hiç mi anne olacağına sevinmedin sen ya herşeyi geçtim aile olacaktık.Evlenme teklifi ediyordum sana bebeği aldırdım dedin çektin gittin şimdi İlhami’nin ortağı olarak geliyorsun.ne yapmaya çalışıyorsun.Lalin ortaya girdi bu çocuk 2yıl kendine gelemedi Ömür bebeğinin mezarına hergün gitti koruyamadım seni diye kendini suçladı.Ömür tam bir şey diyecekti Ilhami ,Ömür şimdi değil dedi.Bayer diye devam etti Ilhami Ömür benim yurt dışındaki şirket hisseleri için benim ortağım toplantımız var bizimle uğraşma ,dün gece öyle demiyordun Ilhami Kılıç beni yurt dışına götürmek istedin istemedim saatler sonra otelime giriş yaptın sence kim kiminle uğraşıyor.Babanım senin tabikide konuşucam seninle Ömür hadi çıkalım dedi ve odadan çıktılar .Bayer tekli koltuğa oturdu.Talya başına durup seni sinirlendirmek için yapıyor Ilgın evet abi ya kanma bunlara

Boş wakitlerimde yazmaya meğiliyim

Gizem, yıllardır kendisine ait olmadığını hissettiği bir hayatın içinde yaşamıştı. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir ailesi, sıradan bir evi ve sıradan bir hayatı vardı. Fakat kimsenin görmediği tarafta, her gün biraz daha yalnızlaşıyor, ailesinin yanında bile kendisini bir yabancı gibi hissediyordu. Babası öldüğünde Gizem`in elinde yalnızca birkaç eşya, yarım bırakılmış cümleler ve cevapsız sorular kalmıştı. Babasının ölümünden sonra evde bulduğu eski bir kutu ise bütün hayatını değiştirecekti. Kutunun içinde annesine ait olduğunu düşündüğü eski bir fotoğraf, sararmış birkaç belge ve üzerinde yalnızca iki kelime yazan küçük bir kâğıt vardı: “Hasret Mahallesi.” Gizem, annesini hiç tanımamıştı. Annesinin onu neden bıraktığını, nereye gittiğini, hâlâ hayatta olup olmadığını bilmiyordu. Ailesi yıllarca annesi hakkında konuşmayı reddetmiş, Gizem ne zaman soru sorsa karşısına duvar gibi sessizlik çıkmıştı. Ama artık susmayacaktı. Babası hayattayken ona anlatmadığı gerçekleri, ölümünden sonra kendi başına bulmaya karar verdi. İlk araştırmaları sonucunda İstanbul`da bulunan eski bir mahalleye ulaştı: Hasret Mahallesi. Mahalle, İstanbul`un kalabalığından kopmuş gibiydi. Dar sokakları, birbirine yaslanmış eski evleri, küçük bakkalları, yıllardır aynı yerde duran kahvehaneleri ve birbirinin hayatını herkesten iyi bilen insanları vardı. Gizem mahalleye ilk geldiğinde herkes onu fark etti. Çünkü Hasret Mahallesi`nde yabancı olmak kolay değildi. İnsanlar yeni gelenleri hemen tanır, kim olduklarını, nereden geldiklerini ve neden geldiklerini merak ederdi. Gizem ise sorulara cevap vermek yerine kendisine küçük, eski bir ev kiraladı ve küçük bir terzi dükkanı. Yeni hayatına böyle başladı. İlk günler hiç kolay geçmedi. Yeni mahallesine alışmaya çalışırken bir yandan iş , evini düzenlemesi ve geçmişinden kopmanın ağırlığıyla mücadele etmesi gerekiyordu. Fakat asıl amacı hiçbir zaman aklından çıkmadı. Annesini bulmak. Gizem, elindeki fotoğrafı mahalledeki yaşlı insanlara göstermeye başladı. Fakat çoğu fotoğrafa baktığında ya hiçbir şey söylemiyor ya da konuşmaktan kaçınıyordu. Sanki Gizem`in annesinin adı, mahallede yıllardır açılmamış bir kapının ardında saklıydı. Derken bir gün, mahallenin eski bakkalında yaşlı bir kadın fotoğrafı görünce birden sustu. Gizem bunu fark etti. “Bu kadını tanıyor musunuz?” diye sordu. Kadın uzun süre fotoğrafa baktı. Sonra Gizem`in gözlerinin içine bakarak yalnızca şunu söyledi: “Sen... onun kızısın.” Gizem`in kalbi duracak gibi oldu. Yıllardır ilk kez biri annesini tanıyor olabilirdi. Fakat kadın devam etmedi. “Annen hakkında konuşmak istiyorsan, önce neden gittiğini öğrenmelisin.” Bu sözler Gizem`in kafasını daha da karıştırdı. Çünkü ona anlatılan hikâyeye göre annesi, onu daha bebekken terk etmişti. Gizem araştırmaya devam ettikçe Hasret Mahallesi`nin yalnızca annesinin geçmişini değil, kendi ailesinin yıllardır sakladığı sırları da barındırdığını fark edecekti. Mahallede yaşayan herkesin anlatmadığı bir hikâyesi vardı. Bazıları annesini tanıyordu. Bazıları babasını tanıyordu. Bazıları ise Gizem`in buraya neden geldiğini ondan bile önce biliyordu. Gizem yeni hayatına alışmaya çalışırken mahallede kendisine yardım eden insanlarla tanışacak, hiç beklemediği dostluklar kuracak ve belki de geçmişinden kaçmak yerine onunla yüzleşmeyi öğrenecekti. Fakat her yeni ipucu onu annesine yaklaştırdığı kadar daha büyük bir tehlikenin içine de çekecekti. Çünkü Gizem`in bilmediği en büyük gerçek şuydu: Annesi Hasret Mahallesi`nden hiç ayrılmamış olabilirdi. Ve belki de Gizem`in buraya gelmesini yıllardır bekleyen biri vardı. “Bazı insanlar geçmişini bulmak için yola çıkar; fakat yolun sonunda aslında kendisini bulacağını bilmez.”

Rojin arslanoğlu hemşirelik hayaliyle büyümüş ağa kızıdır bilmezdirki bi adamın tek lafıyla hayatının değişeceğini